Vistrip verslag


Waar gaan we heen!

Omdat begin 2008 tijdens de Vistripvergadering werd geopperd dat een terugkeer naar het Vistripland van het eerste uur, Denemarken algemeen als goed plan werd beoordeeld, ging Eric het WWW op en vond een mooie stek in de buurt van het dorp Ans.
Na aanleiding van de vangsten tijdens de voorgaande 4 Vistrips naar Denemarken staat in het Vistriplogo van dit Vistripjaar de Zalmforel als 'main target' afgebeeld, maar daarnaast zouden bijvangsten van Ruisvoorn, Brasem, Snoek en zeevis als Kabeljouw zeer worden gewaardeerd.
De Chinese rijst + eetstokjes staan voor de lol en de gein en het 'SKOL' zal regelmatig moeten gaan klinken in Ans en omstreken.

Zoals op het onderstaande satellietbeeld is te zien had Eric ons huis geboekt in een viswaterrijke omgeving.
De rivier de Gudenåen en het riviertje de Alling Å vinden vlak bij ons Vistriphuis hun loop door het Deense landschap, en op 10 minuten lopen een Put & Take, Eric had geen betere Vistripstek kunnen zoeken.



Na 15 jaar terug in Silkeborg!

Vrijdag 12 september moesten alle vismaterialen en Vistrippersbagage afgeleverd worden bij Herman waar Harry en Ralf klaar stonden voor vertrek met de bestelbus van de Scheller Snack. Ralf en Harry konden een dag eerder afreizen naar Denemarken en vertrokken om 10 uur ’s morgens vanuit Zwolle en reden rond 17.00 uur Ans binnen. De overige 2008 Vistrippers Herman, Wim,Nico, Eric en Marc volgden zaterdagmorgen en zouden er anderhalf uur langer over doen i.v.m. de files in Duitsland.
De week voor vertrek was er echter nog een verrassing, Eric checkte op internet nog even de juiste gegevens over ons onderkomen van de Vistripweek, en tot zijn stomme verbazing zag hij op de site geheel andere foto’s op het scherm van z'n Notebook verschijnen bij het geboekte huis. Via de mail kreeg hij antwoord van de verhuurder, deze wist geen verklaring te geven waarom de eerdere foto’s op ons Vistripadres waren geplaatst.
Op de nieuwe foto’s stond een wat minder moderne inrichting afgebeeld, achteraf kwam ons dit niet slecht uit want de meeste Vistrippers kunnen niet bepaald geprezen worden als het gaat om het ‘spik en span’ houden van het geboekte onderkomen. De eerste berichten vanuit Ans van Harry waren dan ook bevestigend wat betreft de oude meuk qua inrichting, maar het was prima voor 7 niet al te nette Vistrippers.

Herman, Wim,Nico, Eric en Marc hadden afgesproken om 7.30 uur op de Haerster Hoeve te verzamelen, maar de De Kleines staan vooral te boek als avondmensen, ...... en werden 2  heren om 8.30 uur afgeleverd.  Nog ff snel een bakkie koffie en de spullen werden in de bolide gepropt ( helaas geen ruimte meer voor de golf spullen van de Beunken dus dat werd een echte VIStrip) waarna we kort voor 9 uur richting Ans vertrokken. Wim voorin naast de piloot, de oudste Vistripper krijgt namelijk altijd de beste stek. Voorheen was Aadje de gelukkige en had meestal een kamer voor zichzelf als dit kon, nu was Wim de Vistripper die 1e klas mocht reizen en mocht de seat voorin beklimmen + had later die dag een 2 persoonsbed & kamer voor zichzelf.
............. 9.05 uur ............. we konden weer terug , rijbewijs van Marc vergeten.

De De Kleines in koor: “als dat de hele week met jullie zo gaat komen we nooit aan vissen toe, hebben jullie de haakies wel meegenomen Beunken “!?

....... de sfeer was weer optimaal.
Voor Groningen waren al 2 zakken drop door de dropverslaafde De Kleines achter de kiezen gewerkt en begonnen ze te vragen om de 1e pitstop voor hun 2e verslaving,.... KOFFIE !
Omdat we intussen zo’n kleine 1 op 6 weg slurpt werd de 1e pitstop kort na Groningen gemaakt. Gedurende de koffiebreak worden de De Kleines wakker ..... ....... en nog vervelender, wat de dienstdoende pompbediende gauw zou merken. Een voorbeeld van een onderhoud met de dame achter de kassa:

Eric: “ja mevrouw, sorry hoor, we zijn voor het eerst een dag buiten de TBS kliniek met de heren. Na 8 jaar binnen de poort zijn de heren wat uitbundig merkt u wel ”.
“Van die zakken drop worden ze hopelijk weer wat rustig”!

Het mensje wist al rap niet meer wie ze moest geloven, de geluiden van het Beunk team ( de TBS begeleiders) of de ontkennende maar hyperende De Kleines ( de TBS patiënten). Ze was dan ook blij dat we na de koffie de Shell verlieten, en kon ze in alle rust het vak met Engelse drop aanvullen.
Marc deed een poging om achter het stuur te mogen plaatsnemen, maar Eric was allerminst bereid om op de achterbank tussen de gebroeders de Kleine plaats te nemen. Naar de winterstop rijdt Eric zelden langer dan 3 uur achter elkaar, maar het vooruitzicht van een stek tussen de De Kleines hield hem moeiteloos tot aan Ans achter het stuur.
Zo rond 11 uur werd Harry even gebeld door Herman met de vraag of Harry en Ralf alvast de visvergunningen wilden gaan aanschaffen zodat we op zondag al een hengel konden gaan uitwerpen zonder zorgen op controle van de plaatselijke visvergunningambtenaar.  Een zinsnede uit het onderhoud tussen beide broers, waar het slechthoren ( of lees …….. slecht luisteren) van de De Kleines een cruciale rol speelde:

Herman: “ Harry, heb je het Bier al koud staan?”
Harry:” .......”
Herman: ..... wat praat je onduidelijk....... wat zeg je, ben je al blauw “?
Harry:..........
Herman: ..... Oh, de lucht is blauw..... dus jullie hebben mooi weer !”

In Duitsland werd Nico wat minder vervelend en dook in z’n Sudoku boek, waarna het gesprek kon worden gebracht op het vissen van deze week, want daar heeft Nico toch weinig verstand van. Tijdens de pitstop + tankbeurt na de middag werd de lunch genoten in een Gaststätte ( 3 x goulashsoep en 2x bockworst), waarna we bij Hamburg voor het eerst achter aan de file mochten aanschuiven.
Dan Harry nog maar ff gebeld en deze wist te melden dat ze aan het water zaten en hij een snoek van 58 cm had gevangen, en Ralf de nodige mooie Voorns.
Een snoek van 58 cm, in voorgaande Vistrips in Denemarken waren er Champions geweest met vissen van geringere afmetingen dus dat beloofde wat voor deze week (of Harry was al Champion voordat wij überhaubt het viswater hadden gezien). Een volgende prettige conclusie die door ons na overleg kon worden getrokken, we konden vandaag vier rondjes van Harry & Ralf tegemoet zien:
1e rondje: Day-winner van Harry met de snoek van 58 cm.
2e rondje: Ralf had deze week laten weten dan hij voor het eerst vader wordt
3e rondje: en dus wordt Harry voor het eerst Opa
4e rondje: Harry was vergeten de Vistrippers rekening te openen voor toekomstige Vistrips.
….. duur avondje voor vader en zoon, want de accijns op alcoholische versnaperingen in Denemarken zijn berucht.

Na de anderhalf uur stapvoets door Hamburg kwamen we rond 17.00 uur in de buurt van Silkeborg, de plaatsnamen van dorpjes als Pilebakken, Visbjerg en Grauballe zorgden weer voor een update van het geheugen (van sommige Vistrippers dan,....... voor de oudere Vistrippers ging er absoluut geen enkel lichtje in het geheugencentrum branden) , we waren weer in bekende omgeving. In Silkeborg reden we niet veel later op intuïtie ook goed ( de GPSdame in de bolide was de weg intussen bijster) , en zo reden we linea recta naar onze bungalow in Ans.

Bij binnenkomst was de analyse snel gemaakt, oude meuk, maar wel leuke sfeervolle Deense meuk.
Harry lag te pitten in het glazen tuinhuisje en Ralf zat een boek te lezen op het terras. De heren hadden prima voorbereidingen getroffen, de koelkast was tot het juiste niveau afgetankt met de Heinekens + Cola voor de Baco, de Borrel lag in de vriezer, knabbels op tafel en Reggae uit de boxen.  Ik moet bekennen, die horeca genen van de De Kleines zijn zo af en toe onmisbaar.
Tijdens het 1e Biertje werd de foto van Harry z’n vangst getoond. Ze hadden samen ook al wat van de omgeving verkend en met het 2e Biertje in de hand werden we door Harry meegenomen naar de vangstplek bij een bruggetje over een vrij snel stromend riviertje van zo’n 3 meter breed. Bij de brug ontstond door een kromming in de loop van het riviertje een keerstroom met wat rustiger water, een perfecte stek dus voor de op zijn prooi wachtende Snoek. Ze hadden ook mooie Voorn en Baars gevangen, de vooruitzichten waren prima. Het weer was ook om over naar huis te sms’n, blauwe lucht afgewisseld met een paar wolken en zo rond de 17 graden, wat ook de voorspelling voor de komende dagen zou zijn.......wat een pech hadden we weer.
Intussen was het tijd geworden om een restaurant op te gaan zoeken voor het Vistrippersdiner.
In Silkeborg reden we slechts 1 maal te vroeg een afslag in, bij de 2e afslag waren we weer op de oude stek, 100 meter lopen vanaf de kroeg van oud FC Groningen speler Jensen. Bij de eerste pul Tubourg wist de barkeepster te vertellen dat de kroeg 5 jaar terug was overgegaan in andere horecahanden, maar de inrichting was vrijwel dezelfde gebleven met veel Golf en Voetbal prularia. De magen begonnen nu echt te vragen om een goede steak en werd het plein gezocht waar we goede herinneringen aan hadden. Veel leuke restaurants en een paar pubs. Een paar straten verder waren we op het plein, maar deze had een aantal veranderingen ondergaan. Veel modezaken in de vroegere panden van de pubs en slechts 1 restaurant, Jensen’s.
Er viel dus weinig te kiezen, we stapten bij Jensen's naar binnen. Bij ontvangst zagen we al dat het vol zat en werden we door de gastvrouw verzocht een half uur te wachten waarna er plaats zou zijn voor 7 hongerige Vistrippers. We gingen nog ff een trip rond het plein maken en zagen dat de Chinees weg was, en wie Silkeborg & Chinees in 1 zin zegt (en er bij is geweest) weet dat Nico hier één van z’n ‘finest moments’ heeft gehad ( al heeft Hessel een heeeeeel andere mening over Nico’s 'tafeldans’ !). Iets na achten konden we aanschuiven en werden de steaks en spareribs besteld. Harry deed gelijk z’n Day-Winner rondje in en werd getoast op goede vangsten en een Top Vistripweek. De Steaks waren wat aan de smalle kant en iets te well done, maar het vlees van de spareribs viel mals van het bot. Het ijs & Irish Cofee zorgden voor een smakelijk einde aan het diner ( al was de prijs/kwaliteit verhouding niet geheel naar wens, 1800 Deense EuroKronen, daar aten we later die week 3 maal van).
Terug naar de pub van Jensen, deze was intussen volgestroomd met voetbalsupporters die de wedstrijd van Silkeborg hadden bezocht ( 2-0 winst) en die kwamen niet meer door de alcohol test van de polici. Rond middernacht werd de Vistrippersgroep gesplitst, 3 gingen richting nest, de andere 4 zochten nog ff de plaatselijke top tent Dickens op. Daar zou het pas rond 02.00 uur gezellig worden en dus werd eens nog een andere kroeg opgezocht. Al snel gevonden en bij het 1e rondje kwamen we in gesprek met een plaatselijke Deense visser ( iedereen kent elkaar daar, dus wanneer er 4 vreemde Hollanders binnenkomen is de vraag snel gesteld “ what are you doing here in Silkeborg “) De visser gaf Ralf nog wat visstek tips waarna we bij Dickens binnen stapten. Leuke tent, half vol , lekker Bier & Baco, kleine dansvloer met als DJ een plaatselijke CD verzamelaar met een te ruime muzieksmaak.
We vermaakten ons tot een uur of 03.00 waarna we het wel hadden gehad. Herman was intussen het nummer van z’n jas verloren en kreeg z’n jas niet mee ( we probeerden nog van alles maar het had veel weg van die reclame met de grote paarse krokodil), er hing maar 1 rood jack en die was van Herman, maar nee, we konden donderdag terugkomen. Dan was Dickens weer open en was het jack niet afgehaald, kon Herman het jack opnieuw als eigendom claimen.
Die toko was dus maar 3 avonden in de week open, wat Nico van verbazing de wenkbrauwen deed fronzen. Als ze het daar in 3 dagen moesten verdienen terwijl de tent op zaterdag om 3 uur pas half vol zat ?????!
Marc was de BOB (..... maar dat is bij de Vistrippers over het algemeen de afkorting voor), met name omdat hij de weg nog goed wist te vinden. Ralf en Nico namen plaats in de achterbak en met Herman als levende GPS ( die op dat tijdstip echter niet meer functioneerde) voorin werd koers gezet richting Ans. Vlak voor het verlaten van Silkeborg ging er een flitslicht af achter de rode Vistripperstaxi:

Marc : “SHIT..... nooit gezien dat ding “!
Herman: “die betalen we toch niet “!
Vanachter uit de laadbak ...... hihihi....GHaaahaa..... !

Ralf bleek een echte zoon van z’n vader. Op z’n mobiele gadget zat een flits, en deze had hij ff ingezet ter algemeen verhoging van de sfeer zo vroeg in de morgen .... en dat was gelukt!
Niet veel later even buiten Silkeborg zag Marc in z’n achteruitkijkspiegel 2 kleine blauwe zwaailichten verschijnen:

Marc in gedachten: “dat die nieuwste mobieltjes  dat soort dingen hebben,.....net echt.....
Marc: “Geinig Ralf”!
Ralf : “Wat “!

En op dat moment zag Marc dat die twee blauwe zwaailichten wel heel groot werden, en ook rap dichterbij kwamen.

Marc : “Oh SHIT, Politie !”.

......... en omdat piloot Marc eerder op de avond bij het Vistripdiner toch wel een paar Biertjes de huig had laten passeren zag hij zich al tot minimaal woensdag op het plaatselijke politiebureau bivakkeren ……… maar tot grote opluchting peesde die zwaailichten de rodeVistrippersbolide voorbij en verdwenen in het donker na een volgende landschappelijke glooiing in de B-weg. Door het oog van de naald, en dus toch nog een Happy End aan de eerste Vistripdag.

Het kon slechter die start van de Vistripweek.


Op zoek naar een mooi vismeer !

Wim had een goede nachtrust gehad en was al vroeg de ontbijttafel aan het uitserveren. Verse broodjes met Hollands beleg van Herman. Voor vertrek had namelijk iedere Vistripper een lijst met aan te schaffen boodschappen mee gekregen. Zo moest Herman voor € 25 aan broodbeleg meenemen, Nico voor €.25 nootjes en andere knabbels, Marc voor hetzelfde bedrag harde + lever worst, en de overige Vistrippers moesten voor € 25 aan treetjes Heineken inpakken.
Herman had ook nog zelfgemaakte jam ( bramen & bessen)van Ineke meegenomen en die 2 potten waren ruim voor het eind van de Vistripweek leeg. Wim had ook al voor 7 zes minuten eieren gezorgd zodat voor 9 uur zes Vistrippers aan het ontbijt zaten ( u mist er 1) , en toen de eerste eitjes waren weggetikt kwam ook Nico z'n nest uit rollen……… het blijft een nacht mens, al probeerde hij ons er na z'n 1 e kop koffie nog van te overtuigen dat hij op de vakantie in Costa Rica (met de Beunk clan uit Zeewolde) toch ECHT iedere morgen om 07.00 uur aan de ontbijttafel zat......en dit zonder enige moeite......!?

Vistrippers in koor: ”.....Ja hoor Nico......en droom nog maar ff lekker verder “!

Tijdens het uitgebreide ontbijt werd beslist dat we deze eerste visdag op een meer bij Silkeborg gingen vissen. We probeerden de visstek te vinden waar Ad, Hans en Marc in voorgaande bezoeken aan Denemarken op hun visdag een net vol Brasem en Voorn hadden gevangen.
Na het stevige ontbijt werden de visspullen klaargemaakt en in de auto's gepakt, waarna zo rond 11 uur Marc de Vistrippers richting visstek loodste, en deze bleek bij aankomst niet veel veranderd. Wel was de rietkraag langs het meer groter dan bij het vorige bezoek en Marc ging dan ook eerst ff checken of er op deze oevers visstekken konden worden gemaakt. In de jaren negentig waren we in Mei op Vistripweek en zorgde de warmere weersomstandigheden er voor dat Ad en de gebroeders Beunk in korte broek op hun visstoel IN het water zaten te vissen. In deze tijd van het Vistripjaar zouden we het met die vistechniek ( ‘met de voeten in het water') niet langer dan 5 minuten uit houden, en dat is zelfs voor sommige Vistrippers wel erg kort. De teleurstelling was dan ook aanwezig toen Marc moest constateren dat de laatste 2 meter van de oever één grote drassige bende was, visomstandigheden waar de Vistrippers geen liefhebbers van zijn. Hoog en droog was het devies voor deze groep en dus werd een andere visstek op de viskaart uitgezocht. Naar een half uur zoekend rijden dachten we een mooie stek te hebben gevonden in een bebost deel langs de Silkeborg SØ .
Marc werd weer op pad gestuurd, ditmaal dus het bos in en hij vond uiteindelijk een prachtige stek waar helaas maar plaats was voor maximaal 4 vissende Vistrippers naast elkaar ( 7 Vistrippers naast elkaar op deze stek zou tot gevolg hebben dat de heren vaker elkaar zouden haken dan een vis). We vonden het toch ook leuker om de eerste dag met z'n allen op één visstek de lijnen met geaasde haken te water te laten ( ja, ja, tijden veranderen).

De viskaart maar weer tevoorschijn gehaald. We hadden ook goede herinneringen aan de laatste visdag tijdens ons bezoek aan Silkeborg op de 1993 Vistrip. Marc had op die visstek de latere Champion Herman met zijn Brasem vangsten in het laatste visuur nog de stuipen op het lijf gejaagd, en deze stek aan het water van de BrosØ vonden we uiteindelijk rond het middaguur. De bebossing rond de visstek was behoorlijk vol gegroeid, maar verder was de stek goed herkenbaar met de vissteigers en Marc vond ook al snel weer z'n visstek van 15 jaar terug op een open plek in het bos aan het rand van het viswater.
De Vistrippers zochten hun visstek voor de dag. Wim, Harry, Ralf en Nico zetten hun visstoel op één van de vissteigers neer, Herman iets verderop op een stek tussen het riet en de gebroeders Beunk installeerden zich op eerder genoemde stek in het bos. De eerste vissen die werden gevangen waren Voorn, en met name de Baarsen waren van leuke afmetingen, maar de grote Brasem liet op zich wachten. Bij Eric en Marc werden een paar grotere vissen gehaakt, maar 1 werd verspeeld in verborgen gebleven takken onder de waterlijn, en doordat ze dun visten ( 0.08 mm) verspeelde Marc nog iets grootst welke hij niet heeft kunnen zien omdat de vis ver uit de kant werd verspeeld. Na de middag werd trouwens duidelijk dat de vissteiger die de De Kleines hadden uitgezocht voor hun visdag, niet als vissteiger was ontworpen. Het bleek een aanlegsteiger te zijn voor een vooroorlogs stoomschip waarop rondvaarten op de meren rond Silkeborg konden worden gemaakt. Toen dat gevaarte had aangelegd en weer was vertrokken was het de heren duidelijk dat er voorlopig geen vis meer was te haken en gingen de De Kleines even buurten bij de Beunken. FF een Biertje doen, onderwijl even de vistactieken, technieken en vangsten uitwisselen waarna de vissteiger annex aanlegsteiger weer werd opgezocht,....hoezo hardleers!
Later die middag kregen de steigerVistrippers nog een bezoek, er wilde een zeilboot afmeren aan de De Kleine steiger, maar een 2 e keer lieten de De Kleines zich hun visstek niet verpesten.
In gebarentaal lieten ze de zeiler weten dat hij hier niet kon aanleggen

Een De Kleine: “ NO-NO-NOOOOO......we fishing.....go away !
Zeiler : “ Jel dâr anlëgge,....I'm coming ashore !
De De Kleines: “ shit, hij luistert niet......hij wil hier toch aanleggen........NO-NO- we fishing here”!

De zeiler zette z'n actie echter stug door, kwam aan wal en had nog een leuke verrassing voor de De Kleines,......het bleek namelijk een plaatselijke viscontroleur en vroeg de stomverbaasde De Kleines om hun visvergunningen te tonen. Gelukkig waren de Vistrippers niet al te onvriendelijk geweest in hun benadering van de zeilende controleur want hij wist ze te vertellen dat we nog een extra vergunning moesten hebben voor het viswater van Silkeborg e.o. We bleken alleen de algemene visvergunning voor het vissen in Denemarken te hebben. Hij verzocht de De Kleines vriendelijk edoch dringend op maandag de benodigde vergunning aan te schaffen wat de boete was normaliter 500 Deense kronen ( kleine € 80). De Beunken zaten op hun visstek in de bossen uit het zicht en hadden geen last van de ambtenaar in zondagfunctie, maar wanneer we de 1 e visdag al controle hadden gehad leek het de Vistrippers toch verstandig om de benodigde papieren de volgende dag in orde te maken, voor 500 kronen konden we toch één Day-Winner rondje geven. Vandaag hadden we geen Day-Winner omdat de echt overtuigende vangst was uitgebleven.
Eric had laten weten dat hij 's avonds wel wilde gaan koken. Thaise gerechten zijn een specialiteit van hem en aangezien we gedurende de visdag regelmatig werden gestoord door wel zeer tamme ( lees; lastig brutale) eenden, deed Eric een paar keer een poging om er met het schepnet te vangen met het voornemen de buitgemaakte eend te verwerken in een typisch Thaise lekkernij. Maar helaas, ze waren hem steeds te snel af. Aan het eind van de middag werden de spullen ingepakt en gingen we langs de plaatselijk SPAR om de spullen voor het diner in te gaan slaan. Kipfilet hadden ze niet in hun assortiment opgenomen. Eric was daarom genoodzaakt dit onmisbare ingrediënt in de winkelwagen te deponeren in de vorm van 2 hele kippen, en werd Marc opgedragen z'n vis fileer kunsten bot te gaan vieren op deze twee gevleugelde ‘visvrienden'. Alle ingrediënten + IJs lagen niet veel later in de keuken gereed voor verwerking, Marc werd met het fileermes van Harry aan het werk gezet en intussen zorgde Herman voor het vuur in de open haarden op het terras en in het huis. Ralf zorgde voor de Biertjes, Baco en de Borrel, Wim dekte de tafel, Harry bekeek de foto's op de laptop, en Nico .........geen idee, waarschijnlijk zat die al met een Biertje + Sudoku op het terras.
Tijdens het bereiden van de maaltijd kwamen er verontrustende geluiden uit de open keuken:

Eric: “ klote inductieplaten,....daar valt niet op te koken.....ik kan d'r niks mee.....etc,..etc.” !

Maar gelukkig toverde hij 5 Thaise gerechten op tafel waar de Vistrippers zeer over te spreken waren,....of liever gezegd......hun mond hielden, wat een goed teken is want dan gaan de kaken op en neer en wordt er weinig tijd genomen om te spreken. De pannen gingen leeg en het IJs kwam op tafel, want met name Harry heeft altijd nog ruimte voor zijn favoriete nagerecht.
Na het diner werd op het terras het vuur in de buitenhaard hoger gestookt en kon de koffie doorkomen. Marjolein had een appeltaart voor ons meegegeven en voor zo'n traktatie is er natuurlijk altijd nog wat ruimte vrij in de Vistrippersmaag. Voor een enkele Vistripper was er alweer dusdanig voldoende ruimte dat de spuitbus slagroom ( bijgeleverd door Marjolein, ……. die denkt ook aan alles) ook op de terrastafel kon worden bijgezet. En dat Marjolein appeltaart kan bakken ondervonden de Vistrippers, want de volgende dag zou die taart niet halen. Namens de Vistrippers werd Marjolein direct per sms bedankt, en werd het verzoek geplaatst of ze van deze taart in de komende jaren wellicht een Vistriptraditie wilde maken !
Omdat volgens de berichten van de pub bezoekers de vorige avond ‘Silkeborg by Sunday-Monday-Tuesdag and Wednesday-night ‘ niet bestaat, en Harry al zo'n voorgevoel had voor vertrek had hij wat DVD's meegenomen. De film van deze avond was er een over Kruisvaarders en volgens Harry was het een wel zeer bloedige. We gingen er dan ook ff voor zitten met een Biertje, Baco en knabbels van Nico......maar bloedig was hij niet echt, het had meer weg van een Discovery documentaire. Die Kruisvaarders waren toch doetjes vergeleken met de Schotse & Ierse Vistrippersklassieker als Rob Roy & Braveheart
Tijdens de film kregen we via z'n begeleidende opmerkingen in de gaten dat Nico een zeer beperkt talent bezat als het gaat om kwaliteiten van script writer. De film zou een heel kort verhaal weergeven tussen laten we zeggen; een zij, een hij en een slaapkamer !
Met nog een afzakkertje op het terras werd de tweede Vistripdag afgesloten en werd afgesproken dan we elkaar vroeg ( om een uur of 06.00) uit het nest zouden werken en met ontbijt in de hand op weg zouden gaan naar de Put & Take ‘om de hoek'. Marc was eerder op de avond al even gaan checken hoe de 2 vijvers erbij lagen. Het water was wel minder helder dan bij ons voorgaande bezoek en het zag er wat minder verzorgd uit rond het water, maar er was genoeg leven in het water. Marc had een paar mooie Buffels hun salto's boven het water zien maken in hun jacht op de meer dan voldoende aanwezige muggen. We hadden zin in Zalmforel op de BBQ en in deze Put & Take hadden we altijd goede vangsten gehad dus het diner voor maandagavond lag min of meer al in de koelkast.
Aan visvangstvertrouwen heeft het Vistrippers namelijk nog nooit ontbroken! Het doel voor de volgende Vistripdag was dus Zalmforel op het droge, en er is een Vistripwijsheid zie zegt;

......een doel, is een droom met een deadline ........... we zullen zien!


Vistrippers zien ze springen !

Het plan was 06.00 ons nest uit......maar er gebeuren wel vaker voorspelbare dingen tijdens een Vistrip......het werd een uurtje later. Ook niet slecht voor een Vistripper in een Vistripweek, en om iets na zevenen waren 6 Vistrippers in de kleren geklommen en bezig hun lopende ontbijt klaar te maken. De oplettende lezer mist ook nu weer 1 Vistripper. Dit keer eens niet Nico die z'n nest niet uit te trimmen was. Nee, dit keer een iets minder gunstig ochtend nieuws, Harry bleek niet inzetbaar. Hij was de week voor vertrek al niet in fysieke topvorm, en 2 dagen met de Vistrippers onderweg hadden hem ff uit koers gekregen. Zoals de Friezen zeggen “ Harry had de kop vol “ en bleef onder de lakens op dit onchristelijke uur. Hij gaf aan later wel richting Put & Take te komen als hij zich wat beter voelde, het was een wandeling van amper 10 minuten.
Eén keer gas geven met de bolide en we stonden aan het water van de Put & Take van GrØnbaek Zoals overal in Denemarken gebruikelijk wordt er van de Put & Take vissers verwacht dat men bij aankomst de verschuldigde ‘vis fee' in een enveloppe doet, en deze in een daarvoor bestemde ( maar niet geschikte) pot deponeert. We verwonderen ons nog steeds over deze blijk van vertrouwen in de normen en waarden van de mede (vissende) mens. In Nederland zou dit systeem een zeker faillissement van de visvijverbeheerder tot gevolg hebben. Die pot met Euro's zou in Nederland geen 10 minuten op de daarvoor bestemde stek blijven staan ( in ieder geval niet de geldelijke inhoud). Daar zouden bij ons heel wat ankertouwen, hangsloten en boobytraps voor nodig zijn. Niets van dit alles in Denemarken, daar komt een paar uur later de vrouw van de man (of andersom) van de Put & Take eens kijken of er die visdag ook gasten zijn en vraagt niet eens hoe lang we al aan het vissen zijn. Kijkt is ff wat rond, loopt naar de pot, neemt de enveloppe eruit en steekt deze in de binnenzak ( geen controle of er ook een correct bedrag in zit). Zo kan het dus ook, eigenlijk moet het raar zijn dat we ons verwonderen over dit vertrouwen in bekende, maar in de meeste gevallen toch onbekende gasten. Geen wonder dat kortgeleden in een Europees onderzoek de Deenen als ‘meest tevreden' kwamen uit de enquête met hun beoordeling over het leefklimaat in eigen land. En weet je wie er op 2 stonden, ja echt.....Nederlanders,......en nee, het was geen onderzoek door Maurice de Hond ( je weet wel; 100 mensen bellen + natte vinger in de lucht.......en hoppa, Wilders cs hebben er weer 10 zetels bij).

Maar ik dwaal af,......waar waren we gebleven, bij de Put & Take in Grønbæk. Eric had 1200 Deense Kronen in de enveloppe gedaan zodat we minimaal 5 uur konden jagen op ons avondeten. De dauw stond nog op de velden en kroop over het water, het wolkenpak zat dicht en een lichte bries uit het Noord-Oosten ( ik kan er ook een paar lengte en breedtegraden naast zitten), het leken ons prima vooruitzichten op Zalmforel aan de haak. Of het moest zijn dat die jokers uit zichzelf op de kant sprongen, want het was een jumpende en spetterende show die die beesten weggaven. Het was net of ze ons uitdaagden van kom maar op met die Wormen, Trouviet, Blinkers en Powerbait......het leek wel een kleinere uitgave van de Dolfinarium show.
De Vistrippers wisten dan ook niet hoe snel ze aan de waterkant hun stek moesten innemen. Het De Kleine team installeerde zich aan de dichtstbijzijnde grote vijver, de Beunken liepen iets verder door en kozen de tweede kleinere visvijver waar in voorgaande jaren de Big Ones huisden, wat Marc de voorgaande avond al had kunnen aanschouwen.
Bij een van z'n eerste worpen met een kleine forellenblinker ( gemaakt van draaiend imitatie powerbait ) was het bij Eric gelijk raak. Een Buffel had z'n blinker gepakt en sprong een paar maal hoog boven het water uit......dook een bak waterkroos in......en schoot los. Het is bekend dat de Beunken met licht materiaal vissen ( veel beet, en de vis heeft ook een kans in de drill), maar dat het beest zo eenvoudig door de 0.18 mm lijn zwom was een verrassing. De volgende vis moest dus uit die hoek worden gehouden want uit die troep kon je geen Buffel drillen. Marc had intussen z'n spullen ook in orde gemaakt en bij zijn tweede worp was het ook raak. Een iets kleinere Forel had z'n super kleine blinker gepakt......maakte een dubbele rietberger......en was ook pleite......!
De start was prima, al was het resultaat NUL.....een lang verhaal ( 5 uur) kort; veel springende Buffels, maar bijten ….ho maar.
Ook de De Kleines vingen geen avondeten. Met een pier vingen we wel de nodige leuke Voorn, en Nico ving nog een mini Snoek. Bij Wim zwommen kleine forellen zo dicht onder de kant dat hij uiteindelijk probeerde z'n schepnet als boobytrap in te zetten. Wanneer zo'n slome forel boven z'n net zwom trok hij z'n schepnet snel omhoog in de hoop er zo een op het droge te krijgen. Een op deze manier gevangen vis zou door de Beunken niet geaccepteerd worden als Champioen vis ( er moest wel een haakie aan te pas komen!) , maar op deze wijze gevangen forel belande in ieder geval op de BBQ.
Maar helaas, niet 1 Vistripper had een ‘dinervis' gehaakt, het zat er dik in dat we voor de BBQ van vanavond moesten gaan ‘vissen' in de plaatselijke grootgrutter. Kort na het middaguur gingen we terug naar het Vistriphuis waar Harry toch enigszins teleurgesteld de wanprestaties van de Vistrippers aanhoorde, maar na de lunch zorgde het besproken plan voor de BBQ weer voor vrolijke gezichten. De Vistrippers die nog niet waren uitgevist gingen een paar uurtjes vissen in de Aling A, het riviertje vlak bij het Vistriphuis waar Harry de Snoek had gevangen en Ralf de nodige Voorn en Baars had gehaakt.
Wim, Ralf, Harry en Nico gingen naar de stek bij de brug, Herman zocht een andere stek en de Beunken liepen op zoek naar een mooie stek langst de Aling A en gooiden op een paar stekken een lijntje uit. Aan het eind van de middag hadden alle Vistrippers de nodige vissen gevangen en een paar mooie stekken gevonden. Dit waren een paar stekken met wat diepere gaten in bochten van de rivier waar het water wat minder hard stroomde. Herman en Marc waren ( zoals gebruikelijk) de laatste Vistrippers die aan het eind van de middag terugkwamen en hadden beide een mooie visstek gevonden waar ze de volgende dagen vaker wilden gaan vissen. Marc had foto's van wat vangsten van mooie Voorn gemaakt, en van een leuke Brasem die behoorlijke wonden op z'n lijf had. Het leken wel wonden als gevolg van een Snoek aanval, maar dan was het wel een hele grote Snoek. Het leek ons sterk dat er in het smalle riviertje Buffel snoek rondzwommen......de volgende dag wisten we wel beter!
Intussen waren Harry, Ralf, en Wim bij de SPAR langs geweest en hadden voor het avondeten gezorgd ( Steaks, grote aardappelen voor Harry z'n beroemde/beruchte gepofte aardappelen met eigen gemaakte knoflooksaus, salade, en IJs.)
Bij terugkomst hadden ze nog een mooie anekdote te vertellen.
Het bleek dat Harry al aardig vol was van zijn aanstaande rol als Opa want tijdens het inkopen had hij per ongeluk - onbewust - bewust - instinctief een winkelwagen gepakt van een andere klant ……. en deze winkelwagen zat vol met............Pampers (????!!!!).......en Harry was daar, volgens getuigenverklaring van de overige Vistrippers ,vrolijk mee vandoor gegaan tot een Deense mevrouw hem attent maakte op de wellicht onbedoelde winkelwagen switch. Ons verwonderde dit voorval geheel niet, want een betere Opa kan de aanstaande De Kleine kleine zich niet wensen.
Tijdens de namiddag borrel werd het pakket dat Coby had meegegeven ( wordt al een onmisbare Vistrip traditie) geopend en ze had vanzelfsprekend de favoriete gedroogde harde worsten van Aadje meegegeven met een begeleidend briefje. Eric haalde de fles Zocco uit de vriezer en nadat Nico de brief van z'n zus had voorgelezen werd elke Vistripper voorzien van een glaasje Zocco + harde worst en werd getoast op Aadje, waarna de herinneringen aan Aadje onderwerp van gesprek werden.
De fles Zocco ging weer in Eric z'n tas en wordt weer op z'n stek in de kast van de kroeg op de Haerster Hoeve gezet voor de Vistrip van volgend jaar.
Op het terras van het Vistriphuis stond een nieuwe BBQ en die gingen we maar is ff uittesten. Ook werd de buitenhaard aangestoken, want hadden we overdag af en toe de zon ‘op de kop', 's avonds koelde het aardig af richting vriespunt. Achter het huis hadden we de beschikking over een paar kuub hout. Het was kurkdroog dus de eigenaren gebruikten het waarschijnlijk niet veel. Zonde van al dat hout was de mening van de Vistrippers, straks is het voer voor de houtworm en vreten die beesten het houten Vistriphuis nog van z'n fundering. Dat zouden de eigenaren ook niet willen en gingen we deze Vistripweek maar is ff zorgen voor het opstoken van het meest bedreigde ( lees droge) deel van het gestapelde brandhout. Uiteindelijk ging er gauw 2 kuub doorheen deze week, maar waar betaal je anders een borg voor ( en desnoods stuurden we Nico aan het eind van de Vistrip met een bijl het bos om de houtstapel aan te vullen).
Nu mocht Nico alvast aan het werk voor het diner. Een goede salade kun je hem wel laten maken, en Harry zorgde voor de gepofte aardappelen en de Steaks. Herman ging aan de slag met een schep .......... en dat had de volgende reden.
We hadden intussen kunnen ervaren dat het rond het Vistriphuis werkelijk vergeven was van de Fazanten. Ze vlogen je nog net niet om de oren, maar liepen je regelmatig voor de voeten in het hoge gras en bezorgde je dan een rolberoerte wanneer ze op minder dan een meter voor je wegvlogen, onder het uitkrijsen van trommelvlies tergende geluiden. Toen één van de Vistrippers stelde dat zo'n Fazant toch ook wel prima op het menu van een Vistripdiner zou passen, reageerde Herman direct met de opmerking dat hij wel wist hoe deze Fazanten te vangen waren.
Op de animatie is de Fazantenval te zien ....... hoe dit volgens Herman moest !?.......niet duidelijk ? ...... bekijk de instructievideo (en vergeet niet je geluid aan te zetten), onderstaand volgt de toelichting bij de "Fazant animatie "!
Herman had een kuil gegraven van ongeveer 15 cm2 breed, en 50 cm diep. Op het gras naar deze kuil had hij een spoor met graan gelegd ( het witte spul op de foto) , en wat graan op de bodem van de (val) kuil.
Het idee was nu dat de Fazant via het eten van het graan spoor ( denk hierbij aan Klein Duimpje en de broodkruimels, dit ter verduidelijking van het beeld dat de lezer zich voor de geest moet toveren), bij de kuil aan komt; ...............................
........... het graan in de kuil ziet liggen..............
........... nog steeds honger heeft ........................................
........... denkt, hé lekker,....dat vreet ik ook nog op .............
............ en vervolgens ‘head First ‘ de kuil in lazerd ( denk hierbij aan een Pelikaan in duikvlucht richting zeewater op jacht naar vis)......................................................................
............en er dan achterkomt dat hij vast zit in de kuil met z'n kop naar beneden tot net boven de graankorrels op de bodem van de kuil………… waarna Herman hem er uit kan vissen, en de Vistrippers hun Fazant hebben !!!!?????

Dit alles had Herman op een survival programma op Discovery Channel gezien........en wat denken jullie.......hoeveel Fazanten zijn deze week in de oven geschoven ?.......lees het 2008 Vistripverslag verder en jullie zullen het weten.
Het diner en IJs waren weer overdadig en heerlijk, met name ook de onvolprezen, eigengemaakte knoflooksaus van Harry voor op de gepofte aardappelen. Zelfs de buren konden meegenieten van de knoflookgeur want daar is Harry nooit karig mee in z'n saus ( al vond hij zelf dat er nog wel iets meer knoflooktenen in hadden kunnen worden verwerkt !?, maar daar dachten de buren heel anders over).
Op het terras werd het vuur tot ver na middernacht brandend gehouden en kwamen de verhalen al gauw over tafel, o.a. over de avond tijdens de Vistrip op het eiland bij Portumna in Ierland waar het vuur tot de dageraad werd opgestookt. De De Kleines vertelden mooie verhalen over hun jeugd in de binnenstad van Zwolle. Café De Kleine fungeerde in die jaren als uitvalsbasis van veel hilarische momenten. Dit blijven gedurende al die Vistripjaren toch mooie en speciale avonden waar vaak pas vroeg in de morgen een eind aan komt......

.........zo ook deze dinsdagmorgen.


De monster Snoek van de Alling Å.

De vorige dag waren we er niet in geslaagd Forel te vangen in de Put & Take ( en ook geen Fazant in de koeling) , wat zelfs voor de Vistrippers die wat minder besmet zijn met de ‘microben van het vissen' een grote teleurstelling. Dit resulteerde in een uitdaging, we zouden die middag nog een poging gaan wagen. Dit keer zouden we na de middag twee uur gaan jagen bij de buren van de Put & Take. Wilden de Forellen vandaag wel bijten bleven we de rest van de dag op de Put & Take. Bleven ook deze middag de Forellen onder water dan zat er niets anders op om aan het eind van de middag wederom te gaan vissen in de schappen van de SPAR.
Het vertrouwen deze morgen was echter groot, want geheel in de traditie van de Vistrips naar Denemarken......die BBQ met zelf gevangen Forel lieten we ons niet door de neus boren, die Forel moest vandaag hoe dan ook op het droge en de BBQ.
Marc was de eerste die met ontbijt in de vistas op pad ging. De vorige dag waren de gebroeders Beunk gaan kijken bij de grotere rivier de Gudenåen. Ze waren niet, zoals de huidige Tom-Tom generatie gewend is, met de auto op zoektocht geweest, maar met de benenwagen door akkers, velden en over heuvels. Helaas leverde deze zoektocht geen geschikte visstek langs de boorden van de Gudenåen op omdat het riet op veel plaatsen tot ruim 2 meter uit de oever een ondoordringbaar oerwoud had opgetrokken. En hadden ze een gedeelte van de oever gevonden waar de rivier wel benaderbaar was, lag er weer een te groot bed met waterplannen langs de oever waardoor vissen ( en met name het landen van een grote vis) nagenoeg onmogelijk werd.
Marc had onder het smeren van z'n ontbijt de keuze gemaakt voor de kleine rivier. Bepakt en bezakt met hengelspullen startte de ochtendtrip door halve meter hoge vroege ochtenddauw op weg naar zijn visstek van de vorige middag aan de Alling A. In de loop van de morgen volgden de rest van de Vistrippers en ze kozen allemaal een visstek aan de oever van het riviertje. De beste stekken waren de wat diepere delen (gaten tot ruim 2 meter) waar de Voorn, Baars,Brasem, Schele pos en Modderkruipers lagen bij te komen van hun zwemtocht in het stroomgebied van de Alling A.
Zoals te lezen was in het verslag van maandag had Marc een gewonde Brasem gevangen, wat een reden was om de eerste leuke maat Voorn aan de dreg te haken van de hengel die uitgerust was met Snoek hardware. Aan Voorn geen gebrek, en de eerste Modderkruiper van de dag was ook weer binnen toen Marc actie kreeg op de Snoekhengel.
De Voorn was gepakt op een stek onder overhellende takken van de bomen rond de visstek, en de dobber schoot naar het midden van de rivier. Marc sloeg aan en voelde de weerstand van een leuke Snoek, vooral op het deel waarbij de vluchtende Snoek het stromende water bereikte liet de slip zich aardig horen. Na een korte drill was de snoek binnen arm afstand. Marc was z'n schepnet vergeten en moest de Snoek met de hand landen. Het beest maakte een laatste vluchtpoging richting waterplanten, bleef toen een kort moment vlak onder het kraakheldere wateroppervlak uitdrijven......WAARNA HET WATEROPPERVLAKTE EXPLODEERDE.....en Marc van schrik bijna het water in rolde. De hengel werd vol in z'n spanboog getrokken waarna de slip een paar tellen gierde en de lijn richting het keerwater onder de bomen schoot......daar stil kwam te liggen......geen dobber in zicht......en Marc in stomme verbazing z'n evenwicht terug wist te vinden ( met 1 natte poot, opgelopen na de glijpartij van kort daarvoor).

Marc in gedachten: “ HOLY SHIT,......wat was dat ???? ”.

De lijn werd nog een stuk door de slip getrokken......Marc opende de beugel van de molen en gaf lijn vrij. De lijn verdween nog een paar meter verder.......de dobber kwam boven......waarna een gespannen rust over het viswater neerdaalde.

Marc probeerde intussen zijn gedachten te ordenen en kwam tot de conclusie dat zijn als eerste gevangen Snoek gegrepen was door iets anders.
Omdat dit riviertje een diepgang had van hier en daar amper 50 cm, kon het geen Orca, Haai ( zoet water !!!).......of verdwaalde Meerval zijn......bleef alleen over een ‘kanabaliserende' monster Snoek.
Toen hij zichzelf had overtuigd van deze mogelijkheid bepaalde Marc de te volgen vistactiek. Hij liet het monster nog even met rust want de in eerste instantie gevangen snoek was toch geen mini. Hij schatte hem op ruim een halve meter, en die maat ‘aasvis' werk je toch niet zo maar ff achter de kaken was zijn overtuiging.
De dobber ging nog een paar maal onder en kwam weer stil te liggen.
Voor Marc wat dit het moment om tot actie over te gaan.
De halve meter Snoek was blijkbaar naar binnen gewerkt door het nog steeds niet geïdentificeerde monster,.......het lag daar waarschijnlijk rustig te genieten van z'n ontbijt, tijd om de haken van de dreg te zetten.
Marc gaf een drietal zwiepen aan de Snoekhengel......zag de lijn alleen wat heen en weer gaan,......maar de dobber bewoog amper.
Verbaast over dit resultaat trok hij vervolgens de lijn voorzichtig strakker......tot hij weerstand voelde.....waarna de lijn strak richting ‘ding onder water' kwam te staan.
Even later voelde hij een rustige , lome beweging van het ding aan andere kant van de vislijn......de dobber kwam in beweging......langzaam onder de takken vandaan richting hengel ….?!?!
Geen flitsende spurt richting vrijheid van dat ding, maar ‘het' volgde rustig de weerstand van de lijn en liet zich meevoeren richting de inmiddels gespannen Marc die een toch licht verhoogde hartslag niet kon onderdrukken.
Het ding maakte nog een paar keer een rustige poging tot links en rechts afslaan, maar van vluchtgedrag was geen sprake.......en zo liet het ding zich tot vlak onder de kant leiden......en langzaam......tergend langzaam verhoogde Marc de druk op het ding om het richting wateroppervlak te trekken......en daar was het dan, een monster van een Snoek had de kleine Snoek overdwars in z'n bek......en het beest vertoonde een body language die vol overtuiging uitstraalde,......‘dit aasvisje is dus van mij ‘!
Marc had eerder die morgen gezien dat Herman iets verder stroomafwaarts, om een bocht in de loopt van de rivier zat te vissen en riep de De Kleine concurrent om getuige te worden van dit schouwspel. Zou het Monster de vis loslaten en moest Marc een getuigen verklaring afleggen over dit gebeuren, dan zou dit door de andere Vistrippers geschaard worden onder de welbekende kop; “Vistripperslatijn”!
Herman voldeed aan het verzoek ( cq bevel) en kwam een kijkje nemen bij de toch wel erg enthousiast overkomende Beunk. Intussen had het monster een rondje gezwommen toen Herman op de crime scene arriveerde en deed Marc kort z'n verhaal. Natuurlijk geloofde Herman het getuigenverslag niet direct en moest Marc nogmaals het monster aan de oppervlakte zien te manoeuvreren om Herman te kunnen overtuigen. Dit was niet zonder ‘verlies van de vis risico' want het monster had zoals gezegd de aas-Snoek overdwars in z'n muil en was daardoor nog niet gehaakt. Toch wilde Marc Herman getuige laten zijn van dit zeldzame tafereel en het lukte hem het monster nogmaals voorzichtig aan de oppervlakte te dirigeren. Herman z'n reactie was niet minder verbaasd, waarna Marc de lijn weer vrij gaf en het monster weg liet zwemmen zodat hij alle gelegenheid kreeg om de aas-Snoek achter de kieuwen te werken.
Om een lang verhaal kort te maken, het duurde uiteindelijk ruim een uur voordat Marc ervan overtuigd was dat de aas-Snoek weggewerkt, en het monster gehaakt was.

Intussen waren alle Vistrippers die hun mobiel op zak hadden verzameld rond de visstek toen Marc het monster binnen ging halen. In het afgelopen uur had hij een paar keer het monster onder de kant gehad om te checken of het z'n maaltijd binnen had, maar bij de volgende check had hij de aas-Snoek bij z'n staart beet, dan weer in het midden, maar bij de laatste check had hij de aas-Snoek meer bij de kop vast. Nadat de dobber vervolgens een paar keer onder was gegaan......en weer stil was gaan liggen......was Marc er min of meer zeker van dat het monster de dreg in z'n bek had (......het geduld was ook op).
De volgende momenten zijn door Ralf op deze bewegende beelden vastgelegd.
De 0.18 mm lijn bleek niet sterk genoeg op het moment dat het monster zich vast zwom in een tak de onder de kant verborgen zat. Het monster was nergens bang voor en bleef na dat geweld onder water rustig liggen en je ziet Marc een poging wagen het monster achter de kieuwen te pakken, maar dat werd het monster toch te gortig en meneer zwom rustig terug naar huis.
De 'baas van de Aling A' had de aas-Snoek losgelaten en deze bleek na meten 58 cm lang. Goed en slecht bericht; Marc stond op dat moment samen met Harry op 1, maar het beroerde bericht was dat het monster werd geschat op toch gauw 2 maal de lengte van de aas-Snoek , waardoor Marc meer dan waarschijnlijk net een goede kans op de Champion vis had zien wegzwemmen.
Na enkele krachttermen ( b.v.b. sorry) kwamen Marc en de Vistrippers tot de prettige conclusie dat er in dit smalle snel stromende water blijkbaar Buffels rondzwommen, en werd het ontsnapte monster en z'n familie vogelvrij ( in dit geval visvrij) verklaard.
Niet veel later verschenen er een paar auto's met Nederlands kenteken aan de bosrand. De landgenoten kwamen richting Vistrippers en vertelden dat ze ook een week in Denemarken waren om te vissen.

Hollanders: “ in Skandeborg hebben we niks gevangen, hier in Silkeborg was het wel aardig, en jullie ?”
Marc: “ In Skandeborg hebben we de vorige keer goed gevangen, niet aan de stads kant van het meer, maar aan de overkant “
Hollanders: “ en hier, zit hier nog wat vis “?
Vistrippers door elkaar : “ Nee, alleen wat klein spul, we stoppen ermee “!

Dat ‘stoppen ermee' klopte, Marc was net z'n visspullen aan het inpakken want we zouden naar de Put & Take gaan, dus dat kwam overtuigend over. We hadden amper het gebeuren rond de monster snoek verwerkt, dan ga je natuurlijk niet zo vroeg in de Vistripweek je concurrentie uitnodigen om ons te assisteren in de Vistrippers jacht op ‘familie monster snoek'!
Het weer was die middag beter dan de vorige Vistripdag. We hadden zo wie zo niet te klagen maar de dag ervoor bij ons bezoek aan de Put & Take was het zwaar bewolkt en zo'n 16 graden. Nu was het iets warmer en kwam de zon er af en toe door. Ander weer, wellicht dat de Forel deze middag wel wilde bijten. We werden bij aankomst weer begroet door her en der springen Forellen waardoor de spirit weer tot grote hoogte steeg.

Herman : “wacht maar visjes, ome Herman komt er zo aan”!
Nico: “ JULLIE GAAN ERUIT VANDAAG!!!!”.

Die springende vissen zijn ‘als een kopje koffie voor de geest' voor de De Kleines.
Die Forel lag dus al min of meer op de BBQ, maar 2 uur later had Eric er weer één verspeeld, waren er weer een paar Voorn gevangen, maar er had nog geen forel ‘een tik in z'n nek gehad' zullen we maar zeggen. Zonde van het geld, na 7 uur jagen in 2 dagen hadden we er nog niet 1 gevangen. Herman kon dit niet verkroppen en gaf te kennen de rest van de middag te blijven vissen in de Put & Take, de overige Vistrippers hadden andere plannen.
Nico en Ralf gingen op zoek naar een andere Put & Take om te kijken of daar de vangsten wel goed waren.
De Beunken hadden de gedachten aan het monster van die morgen niet echt van zich af kunnen zetten en wilden zo snel mogelijk weer richting visstek aan de Alling A.
Wim en Harry voelden daar ook wel voor en zo waren de plannen voor de late middag gemaakt.
Aan het eind van de Vistripdag kwamen de Vistrippers uit alle windstreken richting Vistriphuis waar het vuur in de haard bij het terras weer voor een ideale temperatuur zorgde. Biertje erbij, harde worst, Baco, Borrel.....en werden de verhalen verteld.
Nico en Ralf hadden een mooie Put & Take gevonden waar ze vissers verschillede Forellen hadden zien vangen. Omdat Herman niets gevangen had lag er deze avond dus weer geen Forel op de BBQ en dat kon natuurlijk niet. Een Deense Vistrip zonden eigen gevangen Forel op het diner, dat lieten we niet gebeuren en stond het programma voor woensdag vast.
Nadat ze eerst een paar uur in de Aling A hadden gevist hadden Eric, Wim en Harry genoeg gevist en waren richting terras vertrokken. Ze hadden de onheilstijding van Herman ( geen Forel) via sms vernomen en hadden inkopen gedaan voor het improvisatie diner, Spagetti van Eric.
En Marc, deze vertelde dat hij wel weer Voorn en Baars had gevangen maar helaas geen Snoek, ….. maar Eric wist beter. Deze had tijdens z'n bezoek aan de SPAR een sms van Marc ontvangen met het bericht “ ik heb het monster weer aan de lijn“ .....maar dit nieuws vertelde hij niet aan de namiddag borrel want.....juist,...... hij had het beest weer verspeeld.
Op exact dezelfde stek had hij het monster weer gehaakt, nu aan een joekel van een Voorn......maar hoeveel pech kan je hebben, de dreg was afgebroken !
Dit slechte, maar toch ook wel weer goede nieuws hielden de Beunken maar even voor zich. De hoon van de De Kleines over een twee maal verspeelde Buffel vis wilden ze liever niet aanhoren. Het goede nieuws was dus dat het monster voor een tweede maal op dezelfde dag gehaakt was. Er werd hier waarschijnlijk zo weinig gevist dat die beesten geen enkele schroom kenden wanneer er een maaltijd voorbij komt zwemmen ( of door een Vistripper voor de bek wordt gehangen), pakken wat je pakken kunt was hier onder water blijkbaar het credo.....en dat zouden we de komende dagen tot ons grote plezier ervaren.
De spagetti smaakte prima, maar was niet echt een diner waar de Vistrippers op gerekend hadden, en Marc probeerde dan ook een volgende teleurstelling te voorkomen en stelde voor, dat mochten de Vistrippers er onverhoopt niet in slagen ook in de nieuwe Put & Take een Forel te vangen ( wat vloeken in de kerk was.....) dan zou hij een ‘Irish Stew' maken. De bereiding van dit oer Ierse gerecht vergde ruim 4 uur, wat de goedkeuring van de De Kleines kon wegdragen ( ........... van die Beunk hadden ze een paar uur geen last aan de waterkant).
Ook Harry had een voorstel voor die avond;

Harry; “ jullie vonden die DVD van gisteren niet bloedig genoeg hé,......nou ik heb nu wat voor jullie, als deze film niet bloedig genoeg is doe ik morgen het eerste rondje in.”
Vistrippers: “ Dea l” !.......... ( en in gedachten; …”al is die DVD nog zo bloedig, dat rondje is hij kwijt”!)

Maar eerlijk is eerlijk, bloedig wasie.
Het bloed spoot het scherm uit, geen rondje voor Harry, de Vistrippers waren het eens......al was er 1 Vistripper die zich van stemming onthield.....Herman......die was inmiddels niet meer inzetbaar.
Dit heeft even een korte toelichting nodig.
Herman is zoals bekend geen lange slaper. Die heeft genoeg aan 4 uur en loopt de rest te slaapwandelen of heeft gewoon de ogen open. Sinds de eerste Vistrip in 1990 slaapt Herman op eigen verzoek in de kamer van het geboekte Vistriphuis. Zo is hij niemand tot last ( hoewel ), en hij heeft de huiskamer voor zichzelf, zo ook deze Vistrip.
Maar wat was het geval deze Vistripweek ? Herman had zijn bed uitgestald direct voor / onder de breedbeeld TV......!
Herman houdt niet zo van bloedige films en wilde vroeg naar bed , om er weer heeeeel vroeg uit te stappen om te gaan vissen .
Een probleem voor de Vistrippers hoor ik u denken !?....." welneeeee " !
Tot onze stomme verbazing vroeg Herman niet of het even wat rustiger kon,..... en het geluid uit …. !
Neen, ......hij stapte z'n nest in ( Vistrippers: “Herman je staat in beeld, zakken !”)......?????!!!!
Toen op een gegeven moment in de film, ergens in een ondergrondse donkere grot enkele hoofdrolspelers levend werden gevild, werd deze actie overmatig ondersteund met dramatische geluidseffecten. De kwaliteiten van de in het Vistriphuis opgehangen quadrafonische geluidsinstallatie werden tijdens deze fragmenten maximaal benut en belast.......en Herman, ....... die ronkte vrolijk verder ?!
Zo heeft dat ‘slecht luisteren' van Herman toch ook zo zijn voordelen.
Na de DVD werd het vuur in de terrashaard nog even opgestookt voor een laatste Biertje en Baco bij volle maan en heldere sterrenhemel (volgens een gadget van Harry was het 2 °C ),....

........die avond kwam een knetterend eind aan een mooie Vistripdag.


Dikke Forel en Snoeken !

Deze morgen was Harry weer volledig inzetbaar waardoor de uitgebreide ontbijttafelwerd bezet door alle 7 Vistrippers. Na twee vroege starts in de voorgaande dagen werd er deze morgen wat uitgebreider genoten van het ei, de jus, en ontbijt c.s.
Was het gebruikelijk tijdens de Vistrips met de cruisers in Ierland dat we zelden voor 11 uur de hengels + aas te water lieten ! In Denemarken wierpen de meest fanatieke Vistrippers al voor 8.00 uur de haken in het water, en ook op deze woensdag lukte het de Vistrippers weer om alle 7 voor 10 uur aan het water te zitten.
Onder leiding van Ralf en Nico gingen we naar een voor ons nog onbekende Put & Take. Op deze morgen werd voor vertrek nog een zeldzaam Vistripmoment vereeuwigd.
Nico had zo'n zin in vissen bij de nieuwe Put & Take dat hij bij vertrek ‘de handen uit de mouwen' stak en meehielp de spullen in de Vistripwagen te stoppen.
Ga met je muis op de foto staan en zie ‘dragende Nico' op de foto.
En die smile van hem is als reactie op de enthousiaste reactie van de geschrokken Vistrippers:

 

Eric: “ dit is niet waaaaaar......Nico helpt mee en draagt de koelbox “!
Marc “......dan kan niet......Nico.....is alles in orde met je “ !
Harry; “ wie heeft een camera......Ralf, snel maak ff een foto”!
Wim: “ dat moet met grote letters op de Vis-site “!
Herman; “......wacht Nico, da's veel te veel......ik kom je wel ff helpen “!
Ralf: “.....Dat lukt hem nooit tot aan de auto.....help hem ff “!

Nico: “ OK,OK,OK.....dit is dan ook gelijk het laatste wat ik doe deze week “! .............. wat voor ons geen verrassing was !

Na dit bijzondere moment in de historie van de Vistrips gingen we op weg en na een kwartier rijden konden we de auto's direct aan het water van de Forellen vijvers parkeren. Nico en Ralf hadden ons niet te veel beloofd, het zag er prima verzorgd uit. Er lagen 3 vijvers vlak bij elkaar, 1 grote met in het midden een eiland, 1 middelgrote en 1 kleine. De visspullen werden uitgepakt, en Eric ging op zoek naar de eigenaar om te informeren naar de vis en gedragregels. Bij terugkomst wist hij te melden dat er niet gevist mocht worden met maden ( deze konden ziekten overbrengen ) , maar voor de rest waren er geen restricties. Je mocht zelfs vissen met blinkers.

Elke Vistripper zocht z'n visstek, Ralf & Harry, de gebr. Beunk en Herman vonden een stek rond de grote visvijver, Wim zette z'n stoel bij de middelgrote vijver, en Nico ging naar de kleinste vijver.
Dat water had amper een oppervlakte van 100 m². Nico was van mening dat die vis daar geen kant op kon en ging er zijn gelukt testen. Bij zijn eerste worp was het gelijk raak, een kleine Forel had z'n pier gepakt. De maag van 1 Vistripper kon er niet echt mee gevuld worden, maar de eerste Ons vis voor op de BBQ was binnen. Niet veel later had Nico weer beet en de tweede mini Forel lag in het net, en op datzelfde moment kwam de eigenaar even polshoogte nemen.
Hij liep als eerste op Nico af en we zagen ze kort met elkaar praten, waarna Nico weg werd geleid richting grote forellenvijver. Nico bleek in de vijver voor kids te hebben gevist wat illegaal werd bevonden. Die kleine vijver was volgegooid met kleine forellen zodat de kleine visfanaten niet te lang hoefden te wachten op succes.
Nou heeft Nico ook geen enkel probleem met een dergelijke visvang moraal , maar dit werd zoals gezegd niet ondersteund door de eigenaar van de Put & Take.
Toch had Nico 2 Ons Forel op het droge gekregen wat een eerste aanzet was voor een net vol avondeten, ....... waarna Herman voor het volgende succes zorgde. Deze Forel was groter. Daar konden toch op z'n mist 2 Vistrippers van eten. Herman had de Forel met bowerbait gevangen, en dus werden de haken door de andere Vistrippers ook voorzien van het ‘gekleurde klei '.
Nadat Herman een mooie tweede Forel verspeelde was het raak voor Marc ( Ralf schoot beelden van de drill ).
Hij ving een mooie Zalmforel van 59 cm, en net toen Eric onder het toeziend oog van Nico de Zalmforel in het schepnet manoeuvreerde was het raak bij Wim. Hij had waarschijnlijk een mooie maat vis gehaakt wat viel op te maken uit de hulpkreet;

Wim: “ kan iemand me even helpen.....wie heeft er een schepnet.... HEEFT IEMAND EEN SCHEPNET .... HELLUUUUUUP!!!!

Herman schoot z'n broer te hulp.
Ook de lange drill liet weinig twijfel bestaan over de maat vis want normaal sleuren de De Kleines hun vissen met Kabeltouw te kant op ( de Beunken zijn er nog steeds van overtuigd dat de meeste De Kleines molens hebben waar niet eens een slip op zit ), maar deze vis was niet te sterk voor de geheel dichtgedraaide ( of niet functionerende ) slip, maar leverende een mooie strijd met de buigweerstand van de hengel.

Op het droge werd hij gemeten en werd de lengte van 65 cm over het water gebruld. Met andere woorden, Wim op de Champions stek en de fik kon in de BBQ vanavond.
De eigenaar kwam even later langs met koffie en kwam ff buurten. Hij spraak gebroken Nederlands en had dit geleerd tijdens z'n vorige beroep, hij was campinghouder geweest en had in die tijd veel Hollanders mogen ontvangen. Hij had de boel een aantal jaren geleden verkocht waarna hem de Forellen visvijver werd aangeboden door de vorige eigenaar die er geen brood meer in zag. Hij had de zaak gepimpd en was zeer tevreden over de zaken. We vertelden hem over de slechte vangsten in de Put & Take van GrØnbaek, en dat verwonderde hem niks. Het was algemeen bekend dat de eigenaar daar 2 maal per jaar nieuwe vis in gooide waarna de meeste Forel binnen 2 weken wordt weggevist door de plaatselijke vliegvissers. Daarna viel er weinig actie meer te beleven zoals we hadden kunnen ervaren. Deze Put & Take eigenaar zette voor elke verdiende 100 Kronen, 40 Kronen aan Forel terug in de vijvers waardoor vangsten min of meer gegarandeerd werden.
Zo ook na ons onderhoud, hij liep naar een bassin......deed een greep met een maat joekel schepnet......en liep met een paar Buffels van Forellen naar de waterkant en zette ze uit.
We hadden tijdens eerdere Vistrips en bezoeken aan andere Put & Takes ervaren wat dit betekende. Deze net gedropte vis was meestal wild en hongerig, en dus was het zaak je aas op die plek aan te bieden. Herman was het eerste die ter plekke was en haakte bij z'n 2 e worp direct een joekel. Helaas was het schepnet niet in de buurt en voordat Wim + schepnet waren gearriveerd verspeelde Herman z'n maaltijd Forel.
Tegen de middag hadden we ruim voldoende Forellen voor een uitgebreide BBQ en werden de spullen ingepakt. Vistripvisfileerder Marc werd aan het werk gezet om de Forellen te ontdoen van de overbodig geworden ingewanden en schubben, en na het Biertje in de middagzon konden 7 Forellen schoon in de vistas worden gepakt.
We namen afscheid van de eigenaar en gingen richting SPAR om alvast de spullen voor de BBQ in te slaan. Grote aardappelen voor Harry z'n gepofte knoflook bommen, aluminiumfolie om de Forel in te stomen, groente en sla voor Nico's salade en Harry dook in de IJsbak. Marc sloeg de spullen voor de Irish Stew in maar kon het belangrijkste ingrediënt Koolraap = KÅlroe niet krijgen. Voor de zekerheid was het stoofvlees voor de Irish Stew de vorige dag al gekocht en had 's avonds al 4 uur staan pruttelen. We hadden toch maar ingecalculeerd dat de jacht op Forel vandaag niet succesvol zou kunnen zijn geweest, en stond Irish Stew als vervanger op het menu voor die woensdagavond. Het zou zonde zijn om de kilo's gestoofd rundvlees weg te gooien. Het diner voor donderdagavond zou de Irish Stew worden, alleen nog de groentes erbij en klaar waren we voor de volgende avond........dachten we.
Kort na de middag waren we terug bij het Vistriphuis en was er voor de diehard vissers nog voldoende tijd om nog ff een hengel uit te gooien in de Aling Å.
Het zou een memorabele vismiddag worden.
Het was ons duidelijk dat er in het riviertje grote Snoek zwom. De vis tactiek voor de rest van de visdag werd op de aanwezige ‘Monsters van de Aling Å' afgestemd. Eerst mooie maat Voorn vangen en dan zo rap mogelijk op jacht naar de Champion Snoek.
Herman was de eerste die succes had. Hij haakte al snel een Snoek van 67 cm, en niet veel later riep hij de Beunken die een bocht verder stroomopwaarts in de rivier op hun visstek zaten te vissen. Herman vroeg om assistentie want hij had een mooie Buffel gehaakt.
Eric ging kijken en was getuige van de drill die Herman uitvocht met een Snoek van 80 cm.
Het stukkie water waar Herman zat te vissen was een bocht van stilstaand water wat een kleine 8 meter lang en 4 meter breed was, met een bult riet in het midden. Ook op deze stek was het water rustig omdat het veel dieper was dan het grootste deel van de rivier, en het zou de komende dagen een TOP visstek blijken te zijn.
Die middag, geloof het of niet, ving Herman die beide Snoeken nog een keer !
Ralf was bij Herman gaan kijken en maakte deze bewegende beelden. Na meten waren ze exact 64 en 80 cm, dus dat konden niet anders dan dezelfde bewoners van de visstek zijn. Het kon niet anders, hier wierp zelden een visser een hengeltje uit, wat de volgende dag maar weer eens bewaarheid werd met een nog groter vismirakel ( maar daarover later meer ).
Op de Beunk visstek bleef het bij wat Voorn en Schele possen, maar tijdens de vismiddag hoorden ze een paar keer geluiden van vluchtende/jagende vis. Marc liet op die stek aan het eind van de vismiddag zijn laatste aasvis te water en ving op de eerste trek een leuke Snoek van 72 cm. Niet voldoende voor de Daywinner want dat bleef Herman met zijn Snoek van 80 cm ( 2x gehaakt,.......slim was het beest niet) en daarmee ook gelijk op de 1 e stek voor de Champion vis.
Herman en Marc waren de laatste Vistrippers die terugkeerden van hun geslaagde visdag. In de keuken waren de voorbereidingen voor de Forel BBQ al gevorderd.
Bij het inpakken van de Forel moesten we constateren dat we de verkeerde aluminiumfolie hadden aangeschaft. Een kant was bedekt met gewoon ovenpapier, niet echt geschikt voor boven BBQ-vuur, maar een alternatief was er niet. De Knoflook aardappelen moesten ook in dit aluminiumfolie worden gewikkeld, het was niet ideaal maar de BBQ werd toch een succes. Het was wel ff klooien om de Forel los te krijgen van het folie, met name de moten van de Forel van Wim kwamen niet ongeschonden op het bord. Genieten konden we desondanks, het was een ouderwets Forellen diner met alles erop en eraan.
Het zou nog een lange terras avond worden, de Vistrippers waren tot vroeg in de donderdagmorgen niet weg te slaan bij het kampvuur. En dan met name Nico, die werd door Eric uitgedaagd met de theorie van Maslow. Voor de bezoekers van de site die niet weten wie die onbekende Vistripper Maslow is....dat is geen nieuw lid van de Vistripfamilies, het is één van de acht ‘groten' onder de 20 e -eeuwse psychotherapeuten.
Eric was eerder op de avond nog helder van geest en poneerde de theorie van Maslow. Voor de intussen nieuwsgierig geworden lezers die zich afvragen wat deze vistheorie van de heer Maslow inhoud zal ik een onnozele poging wagen een weergave te geven van de door Eric over de terrastafel gegooide stelling van Maslow. Ik kan me jullie fronzende blikken voor de geest halen en hoor de lezers van de Vistrippers denken; “gaat het tijdens zo'n Vistripweek dan nog ergens anders over dan vissen !!!????”.
De vaste bezoekers van de site weten dit wellicht, er is altijd 1 avond tijdens de Vistrippen waarop vaak tot diep in de nacht wordt gesproken over de ‘diepzinnige 'zaken van het leven. Zo ook deze avond n.a.v. de opmerking van Eric. Er werd onder het genot van een of meer Biertjes, Baco's en rond het knetterend kampvuur gediscussieerd,.....gefilosofeerd ( ja ECHT).....en aan het eind van deze avond door weinig Vistrippers nog gereproduceerde theorie van Maslow;
Hij heeft de uitgangspunten van de humanistische psychologen in de volgende theorie onder woorden gebracht. In de eenvoudigste bewoordingen zeggen die therapeuten dat de mens een hoger dier is ( dus het ging eigenlijk toch een beetje over vissen......! ) en een hogere aard heeft, en dat geluk en geestelijke gezondheid op het gebied liggen van plicht, verantwoordelijkheid, rijpheid, zelfvervulling en de ontwikkeling van menselijke mogelijkheden waarvan alleen het oppervlak is beroerd.
De vraag was nu of Maslow/Eric z'n veronderstelling van de hogere aard van de mens juist was !? Wordt de mens gemotiveerd tot groei, schoonheid, liefde, zelfvervulling ?
Jullie zullen begrijpen dan de Daywinner als eerste z'n nest op zocht, want toen Herman hoorde “ waarvan alleen het oppervlak is beroerd “, ......en begreep dat het niet ging over z'n Snoek van 80 cm die het wateroppervlak ‘beroerde' tijdens de drill, maar dat het ging over een mens.....kneep hij h'm d'r tussen uit. De uitkomst van de discussie kan ik zoals eerder gezegd ( en met mij de meeste Vistrippers) niet meer lokaliseren op m'n harde schijf tussen de oren, maar dat het zo af en toe stil werd, en dat we ook gegierd hebben van het lachen kan ik me nog wel vaag herinneren.
Toen het laatste hout van het terrasvuur nagenoeg was opgebrand zorgde de nachtelijke kou voor een eind aan deze mooie Vistripdag, en zochten de laatste Vistrippers hun nest op.....en zou Herman z'n langere nachtrust de volgende dag z'n vruchten afwerpen.

Herman vangt een Buffel Snoek 2 maal !

Deze Vistripdag konden we lang aan het water bivakkeren want het avondeten was al grotendeels bereid. Het vlees voor de Irish Stew was al klaar gestoofd, alleen nog de rode ui, koolraap, wortel, aardappelen, kruiden en het Ierse Oergerecht was klaar.
Aan het ontbijt werden de plannen besproken. Wim wilde graag nog een keer naar de Put & Take, en omdat Nico wel voelde voor een Sauna bezoek hadden de broers elkaar snel gevonden. Nico zou Wim afzetten bij de Put & Take en ging zelf in Silkeborg op zoek naar een Sauna. Eric ging voor een rustige start van de dag en dook in een boek, Ralf en Harry gingen eerst nog aan de uitgebreide koffie tafel, Herman en Marc namen zoals gebruikelijk de hengels ter hand en zochten hun visstek aan de Aling A.
In het eerste uur bleek de Voorn deze dag moeilijk te vangen. We hadden natuurlijk al 3 dagen de nodige Voorn weggevangen, en ook de vangst van de diverse Snoeken had de rust in de diepe gaten niet echt bevorderd. In het De Kleine team werd een aloude vistactiek toegepast die al enkele Championships had opgeleverd. De ‘Harry clan' ging op jacht naar de aas-Voorn die vervolgens werd afgeleverd bij Herman, de Snoekjager van het De Kleine team.
In het Beunk team was Marc er in geslaagd een kleine Voorn te vangen en hij was de eerste Vistripper die succes had en een leuke Snoek van 64 cm haakte. Maar dat hij met deze vis kansloos was op de Daywinners plek werd kort daarna een stukkie stroomafwaarts door Herman geregeld. Er was door de ‘Harry clan' een mooie Voorn bij Herman afgeleverd en deze werd al snel door een Snoek gepakt. Intussen was Eric ook op de stek van de Beunken aan het vissen en de heren werden uit hun ochtendroes gewekt door een oerkreet uit de richting van Herman z'n stek.

Herman: “ JEEEEEEHAAAAAA.......IK HEB EEN BUFFUUUUUUUUHL !

De Beunken waren als eerste op de stek en zagen een beste Buffel aan de voeten van Herman in het gras liggen. Herman ontving de gebroeders met z'n karakteristieke giechel :

Herman : GHIGHIGHIGHI........wat een Buffel niet !?

En dat was het, want na meten met het Beunk lint mocht er 1.02 meter in de Vistrippersboeken worden bijgeschreven. Het was niet het Monster van Marc van de Dinsdag want het beest had geen onderlijn in z'n bek.

Dat was het goede nieuws voor de Beunken, er zwom er nog minstens 1 in de Aling A die groter was dan deze. Maar over deze 1.02 meter heen gaan zou een moeilijke opgave worden. Marc schoot de foto en Herman maakte zelf nog even deze bewegende beelden met z'n mobiel.
Dat was toch wel het grote voordeel van die kabeltouwen waar de De Kleines mee vissen. Die trekken nog een Orca de kant op met die vislijnen van ze. Op de stek van Herman was het vergeven van het riet en in het midden van het stukkie water dreef een beste bos riet, maar Herman trok dat beest wel de kant op………….. die vis was kansloos vanaf het moment waarop hij de dreg in z'n bek nam.
De record Snoek werd weer te water gelaten en de rust daalde weer neer over de Vistripperstekken, al duurde het niet lang. Herman ving nog een Snoek van 80 cm waarna Ralf nog een aas-Voorn kwam brengen.
Herman vertelde Ralf van het gebeuren eerder die morgen en zette die aas-Voorn uit, kort onder de kant van z'n topstek. …… en volgens de De Kleines duurde het niet lang of de aas-Voorn werd weer gegrepen. Herman gaf de hengel aan Ralf ( grootst gebaar ) en liet Ralf de Snoek drillen. Een paar minuten later lag er weer een maat Buffel op de kant, en geloof het of niet maar dit beest had ook exact de lengte van 1.02 cm.......de Buffel die Herman eerder die morgen had gehaakt lag voor de tweede keer op het droge !?

Wanneer er geen foto's en bewegende beelden van waren gemaakt zou je het niet geloven, maar dat we de Vistrip op een zeldzame visstek hadden geboekt was wel duidelijk. Die Snoek hier was zo wild, dom, en uitgehongerd dat ze werkelijk elke aasvis die ze voor de bek kreeg aanvielen.
Deze conclusie zette Marc er toe aan om het laatste half uurtje van de visdag z'n favoriete visstek te verlaten. Met 1 Snoek en weinig aas-vis was het die dag rustig geweest en met z'n laatste aas-vis ging Marc een stukkie stroomopwaarts kijken of er nog een mooie, tot dat moment onbeviste visstek te vinden was.
Met z'n enige aas-Voorn vond hij een dieper deel van amper 4 vierkante meter.
Hij liet z'n aas-Voorn te water........en gelijk werd de Voorn gepakt.......maar de Snoek schoot los.

Voorzichtig werd de aasvis weer over de stek aangeboden........en hoppa......weer was het raak en na een lastige drill tussen riet en bomen trok Marc 72 cm Snoek aan wal. Dit smaakte naar meer maar omdat het al na 18.00 uur was wilde de overige Vistrippers ook wel wat proeven .......de Irish Stew........en die taak was aan Marc opgedragen waardoor het einde visdag was. Het plan voor de volgende dag stond echter vast. Stropen langs de Aling A op jacht naar een Monster van over de 1.02 meter.
Op de terugweg pikte Marc Herman op en onderweg discussiërend over de vangsten in het riviertje gingen ze richting Vistriphuis. Daywinner Herman werd er enthousiast ontvangen door de rest van het De Kleine team, en met nog 1 visdag te gaan werd het Beunk team door de heren kansloos geacht.
Maar toen de De Kleine clan hoorde van de Beunk tactiek voor de vrijdag werd het vertrouwen in de al toegeëigende eindoverwinning licht getemperd. De Biertjes, Baco en harde worst kwamen op de terrastafel en werden de belevenissen van de rest van de Vistrippers aangehoord.
Wim was succesvol geweest in de Put & Take met 2 Forellen van net onder de 50 cm ( die gingen ingevroren mee naar Zwolle). Net toen Nico vertelde over zijn relaxte middag met bezoeken aan een Sauna en enkele terrassen in Silkeborg kwam en een verzoek vanuit de keuken;

Marc: “Harry, kom is ff,.......die Stew heeft bubbels “!

Harry kwam de keuken in en zag de Beunken met een onsmakelijke uitdrukking op het gelaat boven de Irish Stew pan hangen;

Harry: “......die is bedorven,.......kunnen we weggooien”!

Zoals gezegd was het vlees van de Stew 2 dagen eerder die week op een avond gestoofd, en was diezelfde nacht op het fornuis blijven staan om af te koelen. De volgende dag was de pan ook op het fornuis blijven staan met het plan de Stew 's avonds af te maken.
Omdat er die dag Forellen werden gevangen waren de plannen voor het avondeten aangepast en verdween de Irish Stew die dag pas laat in de koelkast.
Te laat naar zich nu liet aanzien ( en ruiken) want op het kookvocht van de Stew stonden bubbels, wat een teken van bederf was. Die Irish Stew kon dus de plee in, 2 kilo prachtig rundvlees down the drain.
Het viskloffie moest iets eerder dan gepland worden verruild voor ‘een uit eten outfit' want er was is het Vistriphuis wel visvoer voldoende, maar geen Vistrippersvoer.
We zouden die avond gaan stappen in Silkeborg omdat de donderdagavond de eerste stapavond van de nieuwe week was ( en we moesten Herman z'n jack nog terug zien te krijgen). Tijdens onze verkenning op de eerste avond in Silkeborg hadden we een leuke, tot de laatste stoel bezet Indisch restaurant ontdekt en dit werd algemeen als gewenst alternatief voor het Ierse diner gezien. De hongerklop had intussen toegeslagen dus werd zonder tussenstop voor een Biertje aan de bar het Indische restaurant opgezocht. Die toko bleek iets TE populair want het zat weer afgeladen vol waardoor er geen plek voor 7 Vistrippers was.
Naast het restaurant zat een Aziatisch restaurant waar slechts 2 tafels bezet waren. We namen het risico want verder zoeken, daar had niemand zin in. We werden ontvangen door een dame met nou niet bepaald een stralende glimlach op het gelaat, maar vervolgens was het geen enkel probleem om een tafel te arrangeren voor de Vistrippersfamilie. Ook het eerste Biertje was koel en smaakte prima, en dan hebben de Vistrippers het altijd naar hun zin.
Tijdens het eerste Biertje moest ook nog even een vette knoop worden doorgehakt. Voor vertrek richting Denemarken was het voornemen op vrijdag terug te gaan, maar gedurende de Vistripweek was er twijfel ontstaan over dit reisplan. We hadden het prima naar ons zin en voor het tweede Biertje kon worden besteld waren de voorkeuren gewijzigd en werd de terugreis uitgesteld tot vroeg op de zaterdagmorgen. Met het tweede Biertje werd getoast op de extra Vistripdag en werd het diner besteld.
Die Oosterse koks weten van tempo draaien en voor het 3 e Biertje hadden we een uitgebreide maaltijd op tafel ( niet uitgebreid genoeg voor enkele De Kleines waardoor er nabesteld moest worden).
Na het diner gingen we eerst een Biertje pakken bij Jensen en zo rond 11 uur gingen we richting Dickens. De tent was nog uitgestorven maar we gingen toch naar binnen om Herman z'n jack te scoren. Geen probleem, ze hadden hem keurig achter gehouden en Herman was weer een blij mens, en nu we er toch waren en geen zin hadden om verder te wandelen kon Herman gelijk z'n Daywinner rondje indoen. De bar people vertelde dat er die avond veel volk werd verwacht ( na middernacht) voor een karaoke avond. Niet bepaald een avond waar we op zaten te wachten, maar het Bier en de Baco smaakten weer als vanouds dus we bleven hangen. Wie weet konden die Deenen net zo goed zingen als Ieren en werd het een feest voor de trommelvliezen.
Ondertussen had Herman z'n jack alweer ergens over een barkruk gehangen en dat moet je natuurlijk niet doen met de Vistripfamilie in de buurt die de ‘de story van het jack van Herman' kennen. Dat jack werd bij de eerste de beste gelegenheid weer weggewerkt, en het duurde iets langer dan verwacht ( alhoewel, het is Herman, dus eigenlijk ook weer niet) voordat Herman de Vistrippers langs ging met de vraag;

Herman: “ heb je me jack gezien, ik had hem over die barkruk gehangen” ?
De Vistrippers: “.......ben je dat ding nou weer kwijt,.......nou zoek je hem zelf maar !

Die Herman kon dus gelijk een rondje indoen om het goed te maken met de ‘zwaar teleurgestelde Vistrippers' !
Pas ruim na middernacht werd er een klein podium op de dansvloer opgesteld, 2 microfoons, en de lijst met nummers uitgedeeld en een formulier met de uitnodigende tekst:

KARAOKE
TØR DU SYNGE
Det er vigtigt, at ALT er udfyldt, fot at kunne finde nummeret, og præsentere jer !
Jeg vil gerne synge:
Titel:
Solist:
Nr:
Serie:
Mit fulde navn:

Dat inschrijfformulier was nog wel te doen, maar de lijst met nummers was voor een gewone Vistripper niet te ontcijferen. Dat werden dus weinig Vistrippers op het podium, maar ook weinig Deense gasten want zo om een uur of 2 waren er amper 40 man in deze Top tent van Silkeborg en omstreken.
Het laatste overgebleven kwartet Vistrippers wachtte niet langer op de eventueel nog opdagende Popstar van Silkeborg en maakten aanstalten om te vertrekken. Herman z'n jack werd nog even afgehaald bij het barpersoneel dat in het complot was betrokken. Herman wederom blij, en na een geinige avond in Silkeborg kwam er, na nog een afzakkertje in het Vistriphuis een eind aan weer een bijzondere Vistripdag.


Veel Snoeken en Pizza.

De vorige avond hadden we op Google Earth de loop van de Alling Å bekeken. We konden zien dat het riviertje onder andere door het meer bij het Vistriphuis van Righter (waar we in 1990 de eerste Vistrip doorbrachten) stroomde. Daarna vormde hij nog een kleiner meer in een stuk bos, waarna hij door de heuvelachtige omgeving meanderde ( en daarbij ook op enkele tientallen meters langs de Put & Take van GrØnbaeck bleek te lopen......nooit gezien!), vervolgens langs ons Vistriphuis stroomde en uiteindelijk een kilometer later uitmondde in de Gudenåen.
Zoals gezegd had Marc het plan voorgelegd om die dag langs de Alling Å te gaan stropen op zoek naar nog meer onbekende top stekken. Deze morgen was hij vroeg op pad gegaan en eerst naar de monding in de Gudena gelopen om te kijken of we daar konden starten. Op de heenweg langs boerderijen ( met lastige grote hond) , maïsvelden, en drassige boorden van de Gudena kwam hij uiteindelijk bij het laatste deel van de Alling A uit en moest constateren dat dit deel niet bevisbaar was. Grote riet en struikvelden tussen bomen, het visplan voor dit deel van de Alling Å kon worden geschrapt.

Tijdens het laatste koppie koffie na het ontbijt besloten Wim en Nico nog een keer naar de Put & Take te gaan zodat ze deze laatste visdag verzekerd waren van vangsten, de rest ging zijn geluk deze vrijdag nogmaals in de Alling Å proberen. Daar waren vangsten tevens gegarandeerd, en er woonde nog ergens op dat stuk een monster van een Snoek, en die had misschien ook nog wel een grote broer of zus. Die moest het water uit om Herman van z'n Championstek te verdringen.
Zo zochten de Vistrippers in de loop van de morgen hun stek.

Herman,Harry en Ralf bij de brug, de Beunken toch weer eerst op hun vertrouwde stek. Het was weer zaak om eerst een aasvis te vangen om daarna op jacht te gaan naar de Champion Snoek. De Beunken hadden al snel een eerste Voorn en Marc ging eerst stroomopwaarts op jacht naar Snoek en haakte er vlot één, een kleintje van 45 cm. Hij ving hem vlak bij de visstek waar Eric zat en kreeg een Deja Vu. Dat Monster van eerder op de week had ook een Snoek van 58 cm gepakt, en dus zetten de Beunken het Snoekie als aasvis in en lieten hem een paar rondjes op de visstek zwemmen.......maar helaas, geen aanbeet.
Herman zat niet meer op z'n favoriete stek van eerder die week en besloot Eric met de aas-Snoek een poging te gaan wagen op deze stek, 40 meter stroomafwaarts. Marc was bij z'n eerste stuk stropen al succesvol geweest en dat smaakte naar meer. Hij pakte 1 hengel voor de aasvis en 1 hengel voor de Snoek + de bijbehorende vishardware die hij nodig dacht te hebben en ging stroomafwaarts op pad. Eric bleef met de aas-Snoek op z'n stek, en Marc leverde eerst nog een mooie aas-Voorn bij hem af zodat Eric 2 aasvissen had en voorlopig vooruit kon. Eric zou later die ochtend een mooie Snoek haken met de aas-Voorn maar verspeelde hem (‘ what's new ‘ bij de Beunken !?) in rotzooi onder water. Marc was intussen op jacht naar de volgende aas-Voorn en had nog een bijzondere ontmoeting. Hij had een visstek gevonden en gooide in,.......ineens een hoop gekrijs in de boom aan de overkant.
Even later kwam er iets bruins naar beneden gekropen en ging richting water. Het was een eekhoorn die luid liet horen dat deze Vistripper niet gewenst was in zijn territorium. Naast de nodige ijsvogels die de hele dag op en neer langs de rivier vlogen, de fazanten en buizerds was dit de volgende verrassing in dit bijzondere stuk natuur vlak naast ons Vistriphuis.
Marc maakte deze foto van de druktemaker .
Even later kwam Harry ff buurten en hij had z'n camera bij zich en maakte deze Vistripdag veel foto's. De eekhoorn liet zich echter geen 2 e keer vastleggen, wel was Harry bij Marc in de buurt toen deze de 2 e Snoek van de dag haakte. Op de visstek van het de Kleine team was het rustig, wel genoeg Voorn en Baars, maar met 1 redelijke Snoek was het nog niet druk. Harry had dan ook maar z'n camera te hand genomen en was op pad gegaan om in plaats van vissen, wat mooie beelden te vangen.
Marc en Harry kwamen elkaar nog een paar maal tegen op hun strooptocht met hengels en camera, en Harry was nog twee maal in de buurt toen Marc één van zijn 7 Snoeken van die Vistripdag ving en legde dit vast op foto en bewegende beelden. Op z'n strooptocht verspeelde Marc de nodige rigs in het water en tussen de struiken en moest de hulp van het De Kleine team inroepen om zijn materiaal weer in orde te maken.
Toen Marc op de visstek van het de Kleine team arriveerde werd hij ontvangen door het trio met de aria: “were are the Champions my Friehhhhhahhhand”!

Marc: “ nog 3 uur vissen De Kleines, d'r zijn meer Champions voor de finish gesneuveld”
De Kleines: “ and WIIIIIIIIIE keep on fighting till the EEEEEEND “!

Na de middag had Marc zijn 2 Snoekdobbers verspeeld en moest de De Kleines om vervanging vragen omdat hij te weinig visspullen voor een hele visdag in zijn zakken had gepropt. Op werkelijk de mooiste, maar tegelijk ook meest onmogelijke visstekken had hij Snoek gehaakt en verspeeld, maar deze visdag was volgens Marc één van de meest mooie en bijzondere geweest in al die 18 Vistripjaren.
Harry maakte deze beelden van de vangst van één van de Snoeken en te zien is hoe smal het water is tussen het riet, bomen en struiken. Op deze stek greep de Snoek de aasvis eerst drie maal om hem ook weer even zo vaak los te laten, maar de vierde keer was het raak.

Om 18.00 uur was het einde Vistripdag + visweek en kwamen alle Vistrippers richting Vistriphuis. Wim en Nico hadden het qua vangsten niet druk gehad ( 2 gevangen en nog 1 verspeeld), maar hadden het verder prima naar hun zin gehad in de zon en aan het kunstmatige viswater. Een Champion vis hadden ze niet gehaakt en ook de Äling A vissers hadden geen Monster van boven de 1.02 meter weten te vangen. Herman werd deze namiddag officieel gekroond tot de big Champion van de 2008 Vistrip met Ralf als mede Champion. Op het terras bij het haardvuur werd getoast op de nieuwe Champions en werd algemeen aangenomen dat we in de toekomst nog een keer op deze stek zouden terugkeren. Eric kwam met het voorstel om de volgende Vistrip op een geheel onbekende visstek, in een nieuw Vistripland te gaan boeken. We zullen zien, eerst nog ff een mooie deze laatste Vistripavond doorbrengen in Denemarken. We wilden de volgende morgen vroeg vertrekken om de files in Duitsland op de terugreis in ieder geval voor te blijven. De spullen werden alvast ingepakt zodat we klaar waren voor de avond en vertrek op zaterdagmorgen. Ook het Vistriphuis werd zo goed mogelijk schoon gemaakt zodat we nog wat zouden kunnen terugzien van de borg van € 150.--. We hadden echter een aardige aanslag gepleegd op gas / water / elektriciteit en de voorraad brandhout, dus van die borg verwachten we weinig terug te zien, maar de boel werd zo net mogelijk achtergelaten. Koken zouden we niet meer doen, en omdat Harry en Ralf op hun eerste avond een Pizzatent 2 overheerlijke Pizza's hadden laten brengen gingen we die maar eens opzoeken. Op de folder stond een adres in Ans, 15 km verderop.
Na zevenen reden we Ans binnen, en het bleek een uitgestorven dorp aan de boorden van een groot meer. Vragen naar het adres van de Pizzeria was er dan ook niet bij en toen we een eerste Pizzeria zagen werden de auto's voor de deur geparkeerd.
Binnen zat geen enkele gast, maar omdat er verder geen eetgelegenheid in zicht was, gingen we toch maar naar binnen. We werden vriendelijk ontvangen in het kleine restaurant met zo'n 8 tafels. Ze werden voor ons gearrangeerd in een tafel voor 7 en ondertussen zagen we 3 personen in de open keuken hard aan het werk. De bezorgservice deed zo te zien goede business wat een positief teken was.
Marc kon z'n Daywinner rondje indoen en niet veel later volgde Herman met z'n Chamions rondje en werd getoast op winnaars en een mooie Vistripweek. Pizza's en Pasta's werden besteld bij de eigenaar die uiteraard tijdens dit onderhoud hoorde dat we niet uit Ans kwamen, en vroeg hoe we in godsnaam in dit dorp verzeild waren geraakt.
Eric vertelde hem over het vissen en stak nog een boeiend verhaal af over onze jacht op het plaatselijke hertenbestand ( ? ).....en hoeveel de eigenaar er wilde hebben ( ? )......maar deze speelde het spel aardig mee. Gedurende de avond kwam hij nog een paar keer langs en vertelde op onze vraag wat HIJ kwam doen in dit dorp. Hij had namelijk nou niet bepaald het voorkomen van een Deen; die waren over het algemeen wit, dun, blank, blond en vrolijk. Hij was groot, dik, Arabische uiterlijk, en vrolijk.
De uitleg volgde, hij was een Deen met Iraanse ouders en was in Ans een pizzeria begonnen. Gedurende het diner bleek het een vrolijke flierefluiter en hij vergaste ons later die avond met één van de specialiteiten van de zaak. Hij kwam aan het eind van het diner aanzetten met 7 brandende sambuco glaasjes met daarin een drijvende koffieboon. Een laatste toast op de geslaagde Vistrip waarna afscheid werd genomen van de Pizzatent & eigenaar.
Het was een uur of negen en we hadden nog wel zin in een afzakkertje en zochten een plaatselijk kroeg. Die was niet te vinden, maar een tap vinden de kroegbazen onder de Vistrippers altijd. Hun neus leidde ons naar een Hotel + bar.
Aan de bar hingen een paar al aardig benevelde Deenen, en naast de bar stond een ronde tafel op een verhoging in de vorm van een troon ( geheel gepast voor Champion Herman en Vistrippers) waar we rond plaats namen en een rondje Tuborg door kon komen. De serveerster was van het type ‘wat komen jullie hier doen,... nou moet ik nog harder werken'.......lees chagrijn 1 e klas,......voor ons gelukkig geen bekend fenomeen in Denemarken. Ze was waarschijnlijk verdwaald in Ans en blijven hangen omdat ze nergens anders terecht kon.
We hebben nog een poging gedaan haar gedurende de avond op de vrolijken maar er was geen smile op te krijgen, en dat is ons in 18 jaar Vistrippen nog nooit eerder overkomen. Dus dit was wel een heel apart geval.
Om een uur of 11 gaven we ons gewonnen en vertrokken richting Vistriphuis om de laatste Biertjes, Baco,Wijn en IJs + Sancks op te maken rond een laatste terrasvuurtje.
Nog wat verhalen over vroegere Vistrips, belevenissen en meningen rond de 2008 en aanstaande 2009 Vistrip terwijl het vuur langzaam doofde,..........

......en kwam er een passend eind aan deze laatste Vistripavond.


laatste Vistripbiertje op het terras bij Eric.

Ruim voor 8 uur waren alle Vistrippers hun nest uitgerold en konden we (zoals elke morgen deze hele Vistripweek) constateren dat het weer prima was. Eigenlijk zonde om te vertrekken want de heldere morgen beloofde wederom een prima visweer voor deze zaterdag, maar aan alle mooie dingen komt een eind. Geen gezamenlijk ontbijt meer op Deense bodem, we zouden ergens onderweg in Duitsland gaan ontbijten want al wat eetbaar was, was ‘burgemeester gemaakt'. De laatste spullen werden over de auto's verdeeld, zo ook de Vistrippers.
Wim, Ralf en de gebr. Beunk in hun bolide met Airco, Harry en Herman in de rode bestel met ARKO ( Alle Ramen Kunnen Open ).
Net voor de snelweg buiten Silkeborg moesten we tanken want we stonden nagenoeg droog. We reden het terrein naast een groot wegrestaurant op en werden verrast op een eerste niet gepland oponthoud. Er hing een aankondiging dat de pomp pas om 10.00 uur fuel zou gaan leveren en aangezien Eric niet het risico wilde nemen op droogstaan maakten we van deze nood een deugd. We planden gelijk maar ff onze ontbijtstop en zochten het restaurant op. We waren nog op Deense grond dus konden de laatste Deense Kronen worden besteed aan een redelijk uitgebreid ontbijt ( afhankelijk van het nog te besteden muntgeld Kronen dat nog in de broekzak zat). Kort voor 10.00 werd de laatste koffie en thee weg geklokt en konden de auto's worden afgetankt. Herman en Harry gingen voor de kortste weg op de Tom Tom, de Beunk bolide ging voor de snelste route.
's Middags hebben we in de najaarszon nog van een lunch genoten waarna de Vistrippers de Beunken als eerste hun auto op de Haerster Hoeve parkeerden. Een klein half uur later kwamen Harry en Herman op het terras van Eric aanschuiven. Van de zon in Denemarken, naar de zon in Zwolle, en het koude Biertje bij ontvangst door Marjolein smaakte ook nu weer prima.
Toen de knabbels en toast op tafel kamen waren intussen ook moeder Beunk en Rinie op de boerderij gearriveerd en werden voor de eerste ( maar niet laatste) keer de belevenissen van de Vistripweek in Denemarken aan de familie verteld. De Ad Beunk Memorial Vistrophee ging voor het 2 e jaar naar het De Kleine team. De Beunken reste zich niet veel anders dan zich nog een jaar vast te houden aan de oude Chinese visspreuk:
“De verliezer is de grootste winnaar. Want wie verliest, denkt daarna tien keer zo goed na “.
Voor elke Vistripper een waarheid als een koe,.......maar wie kan er na zo'n Vistripweek eigenlijk nog spreken van verliezers?

Als afsluiting van dit verslag van de 2008 Vistrip zoals gebruikelijk, de twee VistripChampions Herman en Ralf vereeuwigd in het 2008 Vistriplogo:

Vistrip 2016 snapshots:

Vistrip logo:

Organisatie:

Vistrippersvergadering werd dit Vistripjaar georganiseerd op 'de Haerster Hoeve'. Organisatie van de 2008 Vistrip werd door Eric op zich genomen. Kasbeheerder tijdens de Vistrip.


Webmaster Vistrippers.

Vistrip 2008:

Algemene Vistrip informatie over het verslag van de 2008 Vistrip:

Twitter:

 

Visweer:

Vistrippers Regenradar
Zwolle
Regenradar Zwolle

Vistrippers