Vistrip verslag


Waar gaan we heen !

De Beunken vonden dat het na vier jaar Denemarken tijd werd voor een nieuwe vislocatie. Het viswalhalla voor de echte fanaat is het groene eiland van Europa....Ierland. 
Ierland , de Beunken , de De Kleines , de Zalm , het Bier en de Kroegen.......... , ze zouden vanaf 1994 bondgenoten voor het leven worden. 
In de Beunk clan werd tijdens de organisatiesessies in Zeewolde ter stond besloten dat vanaf heden de naam voor de 4 Beunken ... " "Het Dream Team " " werd ! 
Als je als clan een dergelijke Vistrip weet te bedenken, en deze vervolgens ook weet te organiseren dan heb je recht op zo'n titel. Om de De Kleine clan over te halen om dit jaar het vliegtuig te nemen richting Ierland werd een heuse kleurenbrochure (klik op button Nieuwsbrief) in elkaar gedraaid waar menige visreisorganisatie een punt aan kon zuigen. De De Kleines waren dan ook flotjes over de streep , want toen ze de foto's van de Ierse kroegen onder ogen kregen.............. say no more..........we're going !
De Transavia Plane werd geboekt richting Dublin waarna we per privé bus werden vervoerd naar de Marine harbour bij Kesh aan het Lower Lough Erne.


De Kleurenbrochure van Vistriporganisator Eric !

De Nieuwsbrief van Vistriporganisator Eric !


De vaarroute van de Vistrip 1994.


Op naar Lusty Beg.

Dit jaar voor het eerst van de partij was een lid van de Huiberts familietak, Max. Hij werd daarmee de jongste van het team van dit jaar en zou z'n stempel op deze vistripdrukken (en ook op het gezicht van de 'Ome Nico bedreiger', maar daarover later meer). Na de Landing op Belfast Airport ging het met privé bus richting Kesh, een havenplaatsje aan Lower Lough Erne waar onze Fishcruisers lagen afgemeerd.
Op de heenweg zagen werden we nog ff herinnerd aan het feit dat er in Noord-Ierland nog steeds rekening werd gehouden met activiteiten van de IRA, want op enkele straathoeken stonden zwaarbewapende Engelse soldaten. Na een paar potjes klaverjassen in de bus kwamen we aan in de harbour van Kesh en werden we ontvangen in het clubhuis van de havenmeester. Eric handelde de formaliteiten af en de rest van de Vistrippers bracht de Vistripspullen Op één van de jetty’s in de haven zaten een paar vissers die met vlieghengels in de weer waren. Gelijk dus maar ff vragen hoe de vangsten waren en wat tips inwinnen over het vissen op het Lough.

Marc: “ good day fisherman, are you catching any fish “?
Ierse flyfisher: “ we’re not complaining,.......it’s not a bad day boys “!
Andere Ierse flyfisher: “ are you also fishermen “? “!
Hans: ” we’re from Holland and are angling this week on the Lough”!
Flyfisher: “ from holland are ye....you’ve been here before “!
Marc: “ no, this is the fisrt time.......you have some anglingtips for us “?
Flyfisher: “ this week it’s al about the Mayfly boys“!
Marc: “ the what......what’s a Mayfly “?

........en toen had je de reactie van die Ieren moeten zien......die keken ons aan met een gezicht van.......“they take the piss out of us” !!!

Flyfisher: “ you are anglers and don’t know what a Mayfly is......what are you boys fishing for then his week “!
Hans: “ for the big Pike “ !
Flyfisher: “ Pike, that’s no fish…..go for the Salmon or trout boys “!

En dat zouden we de hele week horen. Die Ieren vinden Snoeken helemaal niks. Dat zien ze min of meer als het ongedierte van het Ierse viswater. Zodra ze er één haken slaan ze hem gelijk de hersens in want dan kan het beest in ieder geval niet meer jagen op de door de Ierse vissers zo geliefde trout en Salmon. Die avond zouden we ook leren waarom die vliegvissers flabbergasted waren toen ze hoorden dat we niet wisten wat een Mayfly was. Wanneer deze eendagsvliegen onderwater ontpoppen en over het viswater beginnen te dansen stromen alle scholen, kantoren, Ziekenhuizen, etc.......werkelijk heel hengelsportlievend Ierland (en dat is zo’n beetje ¾ van het eiland) stopt waarmee hij dagelijks bezig was (of wordt geacht bezig te zijn) en pakt z’n flyrod en zoekt het dichtstbijzijnde viswater op en is daar een week lang niet meer bij weg te slaan.
En dan komen er dus een paar Dutchies en die hebben nog nooit gehoord van een Mayfly. Dat is hetzelfde wanneer een Engelkse voetbalfan in ons polderland komt en zegt nog nooit gehoord te hebben van Cruyff, van Basten en Gullit !!
Ach ja, zo leer je nog een wat. De Flyfishermen wensen ons desondanks ‘manny tight lines’…..die gelukwensen waren ook nieuw voor de Vistrippers, maar daar konden we ons wel wat bij voorstellen. Dat geluk wensten we ons nieuwe visvrienden ook van harte toe, waarna de Vistripcruisers werden opgezocht.
Nadat we de Havenmeester en eigenaar van de cruisers hadden weten te overtuigen van onze vaarkunsten werd de koers uitgezet richting Boa Island , op de vaartkaart (klik op button Vaarkaart Vistrip 1994) hadden we namelijk gezien dat één van de eilandjes Lusty Beg was gedoopt en was de keuze voor die avond snel gemaakt. Het was die avond zeer gezellig in de haven en er werd dan ook besloten dat we op Lusty Beg ook onze laatste avond zouden doorbrengen en overnachten. Het zou nog laat worden aan boord die avond.


Beunk cruiser op ramkoers met de De Kleine cruiser!

Na het ontbijt aan boord dat weer top verzorgd werd door Jan , werd afgesproken dat de eerste visdag doorgebracht zou worden op het Lower Lough Erne. De vorige avond hadden we van enkele Ieren gehoord dat er rond verschillende eilandjes op ongeveer 20 minuten varen van Lusty Beg zeer grote snoek gevangen konden worden. En als een Ier zegt : "realy Big Pike" dan bedoelt hij ook REALY BIG PIKE. Dan hebben we het over visjes van 1.20 meter en meer. 
Iedere zichzelf respecterende kroeg of restaurant in de buurt van viswater heeft namelijk zo'n 'visje' aan de muur hangen. Opgezet en in een vitrine van 2.00 meter bij 0.50 meter. Zo'n Iers monster moest het deze week maar worden vonden de beide clans.
De boten werden die morgen voor anker gelegd rond de eilandjes. Bij toerbeurt werd er in de twee Dinky's gevist , en aan boord van de cruisers. Het bleek inderdaad een perfecte snoekstek want het water was kraakhelder en op de bodem van het lough lagen grote keien met wierbedden.........DE perfecte schuilplaatsen voor snoek. Op één van de vissessies vingen Max en Marc enkele snoeken van rond de 60 cm. en Marc ving , naar later bleek de winner van de week. Een snoek van 72 cm. Dat was ruim onder de 'streefmaat ' maar dat wisten we toen nog niet , dus voor een eerste dag waren de Beunken in ieder geval tevreden.

Rond vijf uur sloeg het hongergevoel in de magen van de clans en werd koers gezet richting Castle Archdale. Op de Beunk boot ging Marc achter het roer zitten. Vlak nadat het anker was gelicht en de gashendel openstond zag Marc dat één van de hengels overboord dreigde te vallen en verliet hij zonder aarzeling ( de held ) terstond de kajuit en dus daarmee ook het bedieningpaneel , om het kostbare materiaal van de Beunken veilig te stellen. 
Waarom kwam niet één van de andere shipmates aan boord van de Beunk boot in actie? Ook voor Marc was dit een vraag , want ze waren geen van vieren in beeld. Maar daar zou rap verandering in komen. Nadat Marc de hengel nog net aan boord had weten te houden en hij vervolgens aanstalte maakte om de hengel op het dek vast te binden [en inderdaad even vergeten was dat hij een andere verantwoordelijk functie diende te vervullen!] leek de Beunk boot voor het gevoel even over een  'Drempel op de weg ' te stuiteren. 
"Een Drempel op de weg "?????................. SHIT, maar we varen op een meer..........!
Toen deze gedachte door Marc z'n hoofd schoot zag hij op hetzelfde moment de koppies van Max, Hans, Eric en Ad boven de achterplecht uitkomen met 4 maal een toch wel verontwaardigde gelaatsuitdrukking! De gelaatstrekken van de heren veranderde echter vrijwel direct in zeer bezorgde , zoniet geschrokken aanblikken. 
Op vrijwel hetzelfde moment zag Marc achter de hoofden van de heren , en dus achter de Beunk boot een overvaren en dus zinkende rode Dinky drijven gevolgd door het krakende geluid van twee lang elkaar schavende cruisers.
Die drempel , begrijpt de oplettende lezer , was dus die Dinky van de De Kleines die gekielhaald werd door de Beunk cruiser. Deze strakke actie leverde Marc nou niet bepaald goedkeurende schouderklopjes op van de rest van de familie maar toen z'n shipmates bekomen waren van de schrik kwamen de eerste complimentjes toch richting Marc; "goed gedaan broertje , de concurrentie heeft een visbootje minder............... biertje broertje......hier , voor de schrik........ SLONTSJE!........... SKOL!
Eric had de borg betaald en bepaalde vervolgens dat Marc niet met bier achter de stuurknuppel mocht plaatsnemen en Hans zou de tocht naar Castle Archdale vervolgen.
We waren rond zes uur bij de Jetty van Casle Archdale , een prachtig plekje om te overnachten. We werden omringd door een bebost heuvellandschap en deze omgeving nodigde uit om toch nog even een hengeltje uit te gooien. 
Max , Hans en Marc gingen samen in een Dinky spinnen op de snoek en Herman ging alleen in een Dinky. Hij was van plan voor het eerst z'n kunsten te gaan vertonen met een vliegerhengel ( vandaar dat waarschijnlijk geen van z'n broers Herman wilde vergezellen in de Dinky , want de kans op 'een vlieg in de wang ' werd te groot geacht ).
Er werd wat baars gevangen en Hans leverde zoals gebruikelijk weer een top-visprestatie. Hij sloeg een forel van 52 cm aan de haak. Naast de gehaktballen van Jan werd er die avond ook genoten van de gestoomde forel op de BBQ.
Herman zou die avond tot laat in de nacht voor de Daywinner gaan. Hij zat op de achterplecht van de De Kleine cruiser met twee hengels + beetverklikkers. Af en toe dommelde hij weg en werd vervolgens iedere keer in z'n 'remslapie' gestoord door het gepiep van z'n beetverklikkers. Maar helaas , iedere keer bleken die vissen niet aan de haak te zitten. 
"Hoe kan dat nou......? " waren telkens z'n eerste woorden wanneer hij z'n hengel weer eens zonder gehaakte vis uit het water tilde.
Wat Herman niet kon zien was dat steeds vlak voor het afgaan van z'n beetverklikkers , op de Beunkboot één van de nachtbrakers z'n genuttigde biertjes buitenboord ging lozen. Het zou die avond nog erg gezellig en laat worden op de Beunkboot en ............. de batterijen in Herman z'n beetverklikkers zouden die avond de nodige energie verspillen.


Vage Ier gaat 'head first' overboord !

De volgende morgen werd een zuidelijke koers uitgezet richting Enniskillen. Iets stroomopwaarts van Enniskillen vonden we op de vaarkaart twee eilandjes midden in de River Erne , Cleenish Island & Knock Island. Ook zagen we op die plek een zijtak + meertje , wat ons wel een geschikte visstek voor die dag leek. Tijdens de tocht werd vanuit de Beunkboot deze foto genomen.
Het was de vorige avond zoals gezegd laat en gezellig geworden ......... en hangt daar niet één van de bemanningsleden van de De Kleine boot uit het zijportaal over de reling ? Het waren Nico en Harry niet want die zitten bovendeks achter de stuurknuppel.
Die visdag zou geen grootse en dus vermeldenswaardige visvangsten opleveren ( wat Snoek , Baars grote Ruisvoorn en Brasem ) . Op de heenvaart kwamen we door Enniskillen en dat stadje aan de boorden van de River Erne zag er geinig uit. Er werd tijdens de lunch dan ook besloten de boten die avond in de haven van Enniskillen aan te meren.
Hetzou een memorabel verblijf worden.
Na de douche in de plaatselijke sporthal werd de voettocht richting eerste kroeg ingezet. Het bleek al vlotjes dat je in Ierland nou niet bepaald moet zoeken naar de dichts bijzijnde accommodatie met tapvergunning. Wat in Nederland een kledingzaak is , is daar een beregezellige bruine kroeg. 
Nee...... over de eerste indruk van ' Ierland aan wal ' waren we het snel eens ............. volgend jaar weer ! 
Op de tweede kroeg van onze  'happy our ' route werden de Barmannen van de De Kleines ter plekke verliefd. 
Héééééélemaal in de war die jongens van De Kleine. En het moet gezegd , ook de Beunken en Max waren onder de indruk. Het valt altijd tegen als je de sfeer van een dergelijke Ierse kroeg met woorden tracht te beschrijven dus dat doe ik ook maar niet. Ga zelf maar kijken beste surfer.
Toch zal ik wat flarden van Nico , Harry en Jan hun gesprekken met het barpersoneel vertellen. Zo wisten ze ons al snel te vertellen dat het hout van de bar al meer dat 200 jaar origineel ( en dus niet gerestaureerd ) was. Boven speelden een drietal jonge Ieren de typische Ierse volksmuziek. Deze muzikanten van rond de twintig stappen een kroeg binnen , vragen of ze wat live mogen spelen en krijgen daar gewoonlijk dan toestemming voor. Want een Ier die niet muzikaal is schijnt daar nog geboren te moeten worden. De barman , door ons al snel Mr. Bean gedoopt ( hij was het echt volgens de kenners ) vertelde de De Kleines dat ze dan een paar uur spelen voor een Guinnes ( = een halve liter bruin Iers bier ). Toen Nico Mr. Bean vertelde dat zo'n trio in Nederland toch goed betaald zouden worden voor een dergelijk optreden keek Mr. Bean , zoals alleen Mr. Bean kan kijken ;

............verontwaardigt vanachter de bar en zei ; " Tell them....... if you mean it they still won't beleave you "!

Toen Harry en Marc ze het later die avond vertelden, zeiden ze bijna in koor; "when can we leave and go to Amsterdam "!

Intussen hadden we kennisgemaakt met een groepje Ieren ( wat broers, zussen en vrienden en vriendinnen ). Eén van hen had eerder die avond spontaan een Ierse Balled ingezet en dan is Herman er vlot bij om na deze Balled aan de zanger te vragen ; "Say where have you zo goed leren sing "
Zo legt Herman vaak als eerste de contacten in den vreemde en bij de kroegsluiting werd het hele gezelschap door hem op de De Kleine boot uitgenodigd om de avond voort te zetten met "De Dutchies". 
Onderweg naar de haven kwamen we het eerder genoemde trio tegen die bij een bushalte nog wat zaten te spelen . Jan had ze binnen de kortste keren zover dat ze hun ' jamsessie ' graag wilden voortzetten op de De Kleine boot onder het genot van een hapje en de nodige free drinks. En een feest werd het. De De Kleine boot zat tot de nok toe vol met 8 vis-trippers , 6 gasten en een muziektrio. Echter, na ruim een uur feesten op muziek van The Dubliners , U2 en andere regionale toppers merkte Nico tijdens de eerste pauze op:

Nico: "Hé jongens............ wie is dit dan ? "

Nico wees naar een ons volkomen onbekende vage Ier naast hem in 'Hema kostuum' + bierblikje.

Vis-trippers één voor één: "Geen idee.......... nooit gezien die dwarrel.......... die zit trouwens strak in het pak..!!!!!!? "

Nico: "wat doet hij dan hier.......... Hé..... who are you "!
Vage Ier: "HuH ? "
Nico:"Who are you and what the F..... are you doing on board MY SHIP....... who invited you "?
Vage Ier:"HuH ? "
Nico: "jongens... die gozer is hartstikke bezopen ........en van MIJN BIER OOK NOG...... Hé....moevuh "!
Vage Ier: "HuH..........What ?"

Nico pakte de dwarrel vervolgens rustig bij de arm en wilde hem van boord begeleiden. Op dat moment fluisterde de Vage Ier Nico wat in z'n oor ........... en Nico keek vervolgens enigszins geschrokken-onschuldig-verontwaardigt naar Max die naast hem zat en zei tegen Max:

Nico: "" weet je watie zegt ............... i'll kill you"!

................................. en dat moet je nou ff net niet tegen één van Max z'n favoriete Ooms zeggen.................... !!!!!!!!!!
Snel zou blijken dat het zo z'n voordelen heeft als je een profvoetballer in de familie hebt die beschikt over een perfecte wreeftrap ! Max pakte de vage Ier bij kop en kont en voor deze het in de gaten had stond hij voor de loopplank om overboord te worden gezet.
De vage Ier wist zich echter nog net aan de deurspijlen vast te houden.
Het was duidelijk ......... hij bleek geen kenner van de Nederlandse PTT-Telecompetitie en dus ook niet van Max z'n voetbalkwaliteiten.
Toen de vage Ier zich bleef verzetten om van boord aan de wal te worden gezet haalde Max uit en demonstreerde één van z'n kenmerken ..........de "van Basten omhaal"......... waarvoor hij de supporters in de Nederlandse stadions regelmatig op de banken krijgt ......................... en HOPPA.............. daar ging de 'flying vage Ier '!

Max: ""Kom je aan m'n Oom............. dan kom je aan mij.......  ASSHOLE ! "

Deze onderbreking kon de pret niet drukken en ruim na middernacht zou dan ook pas de laatste Ier van boord gaan. Het eerste avondje aan vaste wal kreeg een 9+ , Enniskillen zou ons nog vaker zien deze Vistrip.


De 'toeristische route' van Herman !

Nu we het Lower Lough Erne hadden verkend besloten we deze dag koers uit te zetten richting Upper Lough Erne. Op de vaarkaart stond aangegeven dat er zich midden in Upper Lough Erne een groter bewoond eilandje bevond. Er was een aanlegplaats en dus besloten we daar die avond door te brengen. Er werd vlees voor een BBQ en diverse alcoholische versnaperingen ingeslagen , en vervolgens koers gezet richting Upper Lough Erne.......... voor wat een memorabele trip zou het worden. Na een goed uurtje varen passeerden we een zijtak van de River Erne, dat uitmonde in een meertje. Dat zag er goed uit , maar al rap bleek dat het hier een zeer ondiep meertje betrof. De Beunk boot liep kort na het opvaren van het meertje bijna vast. Met " vol gas achteruit " wisten de Beunken nog net op tijd aan een stranding te ontkomen.
Iets verder vonden we dan toch de visplek voor die dag. Er monde een klein riviertje uit op de River Erne en we besloten dat dit toch wel een mooi stekkie was.
De boten werden vastgelegd, .............. en de Dinky gevuld met Vistrippers.
Links op de foto zit Jan aan wal. De foto is genomen door Ad vanaf de Beunk boot, en in de Dinky zitten Hans, Marc en Max.
Zij gingen het zij-riviertje afstropen met aasvisjes op jacht naar de Pike en zouden 4 klienere Pike´s haken, maar Max verspeelde nog een joekel.
Er werden die dag door de Vistrippers nog een enkele Pike gevangen, en de nodige Brasem en Voorn.

Rond een uur of vier werden alle Vistrippers aan boord gehaald en werd koers gezet richting het eilandje midden in Lough Erne.
Na een goed uur varen legden we de boten aan de jetty´s en gingen een kijkje nemen in het enige huis op het eiland. Er was niet echt op ons gerekend, want na een vriendelijk ontvangst en het eerste rondje wist de gastheer ons binnen het uur te melden dat we door z´n biervoorraad heen waren.................. een kort maar krachtig Happy Hour zullen we maar zeggen.In de tussentijd hadden Jan, Harry en Hans de BBQ voorbereid, en de eerste Steaks en Spiezen gingen rond zonsondergang op de BBQ.
Dat maak je dus niet vaak mee ....... midden op een groot Iers Lough, windstil en je hoort alleen de natuur ......................... zonsondergang , Biertje & Baco-tje + Steak & De Kleine salade en Sauzen...................... wat wil een Vistripper nog meer. Maar ja, alle Beunken en de Kleines op één boot ............... dat loopt al gauw uit de hand............ baldadigheid !
De BBQ werd geserveerd op " WEGGOOI-plastic borden "..................!.................en dat WEGGOOI werd al snel in praktijk gebracht ............... met die dingen viel perfect te frisbiën .......... wie het verste komt!
Herman .............. toch onze natuurman pur sang , kwam na de eerste 10 borden hevig verontwaardigd op het achterdek!

Herman: " hé manne, dat kun je niet maken !
Baldadige Vistrippers: " rustig maar Herman, relax............, we gaan die dingen zo halen !
Herman: " nee.........., dat kun je niet maken, ik ga ze NU halen ........ kappen met die ongein " !

Dit tafereel speelde zich bij schemering af , Herman had dan ook al enkele biertjes achter de kiezen, ... en overboord stappen + varen met een biertje op .................. da´s niet eenvoudig.
Bij het aan boord gaan van de Dinky ( met in één hand een peddel en in de andere een biertje ) lag Herman dan ook al met één been in het water , dit alles onder luide toejuichingen van de rest van de baldadige Vistrippers.
Tegen de tijd dat Herman de laatse bordjes uit het water dacht te hebben gevist ( en voor 3/4 kletsnat was geworden ) , lagen er .......... Oh wonder ............. nog steeds een zelfde aantal frisby-borden in het water. Er was met name één vistripper ( lees dader ) die niet meer bij kwam bij het aanschouwen van dit gebeuren , hij was lid van het Beunk team en z´n naam begint met een H..........!
Zo rond 23.00 uur had Herman alle borden verzameld, en werd ontvangen onder een goedkeurend applaus van de rest van Vistrippers. Het zou vervolgens nog een latertje worden , ..... en het zou bijna Ad z´n laatste nacht zijn geworden ............!..?......What happened ?
Na middernacht besloot Ad z´n kooi op te zoeken. Hij groette de rest van de overgebleven Vistrippers en verliet de kajuit. Zo´n 5 minuten na Ad z´n vertrek besloot Eric even wat " Bier te gaan lozen ".
Toen hij buiten kwam hoorde hij hulp geroep en wat klotsende geluiden, komend uit de richting van de Beunk boot. Al gauw had hij door dat het Aadje geluiden waren ............... spoede zich richting Beunk boot ...... en vond Ad uitgeput tussen wal en Beunkschip .....................!
Wat bleek toen hij Ad op het droge had getakeld ................. , Ad was bij het aan boord gaan van de Beunk boot uitgegleden ....... en letterlijk en figuurlijk tussen wal en schip gelazerd. Grote hilariteit toen de rest van de Vistrippers op de hoogte was gebracht van het gebeuren .................. maar al snel bleek dat het niet veel langer had moeten duren of Aadje had z´n waterloo gevonden op Lough Erne. Hij was verkleumd tot op het bod ........... het koude water, het roepen, en zijn pogingen uit het water te klimmen hadden de krachten van onze 65+ er dusdanig gesloopt, dat hij het naar eigen zeggen niet veel langer had volgehouden.

Hans zei nog; " Aadje...waarom roep je dan niet " .........!
Ad: " ik HEB constant geroepen, maar jullie hoorden me niet in dat kabaal dat jullie maken "!
Harry: " Ad, ik heb nog een paar zwembandjes zien liggen in het achterschip.............. vanaf nu ga je alleen nog van boord, met om beide armen zo´n zwemband ........... we nemen geen enkele risico meer met je "!

En zo kwam aan dit hachelijke Ad-avontuur gelukkig nog een goed eind, want een Vistrip zonder "Godfather" van de Vistrippers, Ad ............ dat kan dus niet !
Deze strakke actie van Ad was echter niet alleen aan een Beunk toevertrouwd, ook een De Kleine is goed voor een memorabelle uitglijder, en deze liet dan ook niet lang op zich wachten ................. wat een Beunk kan , kan een de Kleine ook, zo niet beter. ................ en zo geschiede de volgende dag.
Bij het ontbijt werd besloten om weer stroom afwaarts te varen, want de volgende dag wilden Hans en Eric in de buurt van Enniskillen gaan golven, en dus besloten we die avond in Enniskillen af te meren.
Herman kroop weer achter het roer en ging op kop varen ......op weg naar wat vanaf die dag zou worden aangeduid met " het rondje Herman "!
Om een lang verhaal (en intussen legendarisch Vistripverhaal) kort te houden, kijk op onderstaande map van Upper Lough Erne en geniet nogmaals van " het rondje Herman " , ofwel de toeristische trip van kapitein Herman.


Vistrip 1994 story under construction!

In het archief van de vistrippers zijn nog geen foto's en verslagen van deze twee Vistripdagen opgenomen. Oproep bij deze aan alle vistrippers van het jaar 1994. Spit in al je oude foto dozen en op je harde schijven en mail het opgedoken materiaal + sterke verhalen + herinneringen door.


De Vistrippers Titanic !

Over het weer in Ierland kunnen we de volgende ervaringen vertellen. De voorlaatste dag van de trip voeren we vanaf de River Erne het Lower lough Erne op en kregen terstond te maken met de golfslag op een groot Iers meer van een kleine 2 meter. 
Om achter één van de vele eilandjes op het lake in rustiger vaarwater te geraken legde stuurman Herman de boot eventjes dwars op de golven.Het ene moment staan de koelkast , de TV en de flessen drank nog op de daarvoor bestemde plaats. 
Het volgende 'dwarse moment ' ligt het hele spul rond de in paniek ter aarde gestorte Jan ( was het trouwens maar de aarde die hij onder z'n lijf voelde ). Na deze voor sommigen zeer traumatische ervaring verlieten naast Jan de meeste De Kleines en Huibertsen het bijna zinkende schip en gingen per taxi richting volgende haven.
Harry en Marc waren twee van de scheepsmaten die de tocht naar veilige haven alsnog vervolgden. Goed ingepakt met vaarkaart en enterhaak in de aanslag bereiken zei alsnog veilig de volgende haven waar de taxi-Vistrippers-troep reeds achter een paar Biertjes aan het 'bijkomen' waren.
De biertjes konden de heren niet meer bewegen tot een hernieuwde aanmonstering en dus besloten ze om ook de laatste trip richting Boa Island ook per taxi te volbrengen. Voor een getekend verslag van de vaarroute, klik op de button 'Vaarkaart Vistrip 1994'.


Vistrip 1994 story under construction!

In het archief van de vistrippers zijn nog geen foto's en verslagen van de laatste Vistripdag opgenomen. Oproep bij deze aan alle vistrippers van het jaar 1994, spit in al je oude fotodozen en op je harde schijven en mail het opgedoken materiaal + sterke verhalen en herinneringen door.

Vistrip 2016 snapshots:

Vistrip logo:

Organisatie:

Vistrippersvergadering werd dit Vistripjaar georganiseerd in Zeewolde met alleen de Beunk-clan aanwezig. Organisatie van de Vistrip 1994 werd door Eric geregeld. Kasbeheerder tijdens de Vistrip.


Webmaster Vistrippers.

Vistrip 1994:

Algemene Vistrip informatie over het verslag van de 1994 Vistrip:

Twitter:

 

Visweer:

Vistrippers Regenradar
Zwolle
Regenradar Zwolle

Vistrippers