Vistrip verslag


Waar gaan we heen!

Zo de traditie wil werden de eerste plannen gesmeed bij Harry op de deel in Zwolle Zuid.

  • De Ierland koorts had beide clans nog steeds in een vaste greep en tijdens het eerste biertje werd unaniem besloten dat we de vissen dit jaar weer op het 'Het Groene Eiland' van Europa te schub zouden gaan. De Nieuwsbrief van de hand van Eric viel begin januari weer op de deurmat. Het Ierse virus slaat ieder familielid dan ter plekke weer IN het vissershart......... WE GAAN WEER LOS !
    En dat ‘los’ slaat vanzelfsprekend op de trossen van onze boten. De trossen van onze Shannon Cruisers kunnen los waarna we het water van Lough Derg op kunnen varen. Lough Derg is het op één na grootste meer van Ierland en het grootste meer in het stroomgebied van de rivier de Shannon. De uitgestrektheid van het meer, het heldere water en het grote aanbod aan prooivis schijnen garant te staan voor een hoge groeisnelheid van de snoek. Lough Derg is dan ook een topwater voor grote snoek is ons beloofd.


    Durty Nelly's en nog een paar Pubs.

    Op Shannon Airport stond een busje + chauffeur voor ons klaar. Eric was eerder dat jaar voor business in Ierland geweest en had tijdens z'n vrije tijd de meest beroemde cq. beruchte kroeg van Ierland bezocht.....Durty Nelly's.

    En wat een pech, deze kroeg bleek direct na Shannon Airport op onze route te liggen. We zaten strak 5 minuten in het busje toen de piloot van het busje ons voor Durty Nelly's parkeerde. We hoefden hem niet echt over te halen om deze vroege pitsstop aan het reisschema toe te voegen ! Voor een glas Guinnes bleek hij voor alles te porren. 
    Om een lang en gezellig verhaal kort te houden (zie videobeelden), tot aan Williamstown (het havenplaatsje waar hij ons af diende te zetten) hebben we een kleine 6 Pubs van binnen gezien. En het werd steeds gezelliger. We waren de ene kroeg nog niet uit of onze piloot wist nog wel een NOG gezelliger kroeg op de route. En hij bleef nog Links rijden ook. Was hij voor een kleine 1,5 uur ingehuurd, de trip duurde uiteindelijk ruim 4 uur. Van dat vliegen op 25 kilometer hoogte krijg je ook zo'n droge strot.
    Zoals gezegd, dit jaar lagen onze cruisers , de Shannon Super (12 meter-8 pers.) en de Shannon Super 6 (10 meter-6 pers) in Williamstown voor ons aan de wal te wachten. Na een korte instructie van de eigenaar van de cruisers werd de vaarroute stroomopwaarts van Lough Derg en de River Shannon uitgezet. Het zou wederom een memorabele vistrip worden met de nodige hoogte punten , maar ook hebben we enkele minder hoge dieptepunten " tussen de deur gekregen"? 
    Er werd besloten om direct de eerste avond de haven van Terryclass aan te doen , dit havenplaatsje kenden we nog van het vorige verblijf in Ierland. We zochten het restaurant van het voorgaande jaar op en men had op ons gerekend want er werd live muziek gespeeld door de plaatselijke Dubliners.
    Na het eten werd het nachtprogramma ingezet in de kroegen next door. Tijdens de nachtelijke kroegentocht kreeg onze Jan een klein meningsverschil met een geïmporteerde Duitser. Jan had de vrouw van deze dwarrel per ongeluk 'tussen de kroegdeur gekregen' en dit had tot gevolg dat deze 'Duitse Ier ' schuimbekkend de kroeg verliet en Jan verschillende dreigementen naar zijn hoofd smeet, waaronder "Ich will kill dich" of iets van die strekking.
    Die avond volgde hij vanuit de loopgraven de laatste kroegtijgers van de clans naar de boot in de haven en zou de volgende morgen voor Rabo taferelen zorgen in de harbour waar onze cruisers waren afgemeerd.


    Die Irish German blijft lastig.

    Deze morgen zaten Ad en Nico te genieten van een Iers ontbijtje toen ze tot hun stomme verbazing geconfronteerd werden met de Duitse Ier (met camouflage strepen op het gelaat !) die met de 6.95 mm kogels in de hand hun ontbijtsessie kwam verstoren.
    Ad , als getrainde oorlogsveteraan met ervaringen in het Verzet, liet zich de Beunk pies niet lauw maken en reposteerde met de welbekende Duitse afweer kreet;

    Ad: "give erst einmahl my bicycle züruck, asshole!".

    Daar had hij niet van züruck en droop af richting loopgraf. Aan dit gelazer hadden we geen behoefte , en zoals Herman al eerder aangaf, we waren gekomen om te vissen en ook dit jaar weer te genieten van de Ierse gastvrijheid. Die dwarrel stond een stukkie verderop in de haven en bleef ons aandachtig volgen maar we hadden besloten die dwarrel verder te negeren ……… maar hij had heel andere plannen met z’n nieuwe Hollandse ‘vrienden’.
    De cruisers werden de haven uit gedirigeerd en de koers was uitgezet naar Banagar. We waren net lekker een kwartiertje op weg richting de brug bij Portumna onder het genot van een bakkie leut toen één van de Vistrippers verbaasd de kajuit in riep:

    Marc: "zeg staat die politieman nou naar ons te zwaaien ....... of moetie iets van ons".
    Hans: "zwaai maar ff terug met z’n allen,......dat kan nooit kwaad
    Nico: "................ verrek, .......die maloot van een Ier staat naast die politieagenten"!?

    Toen de heren in uniform zagen dat we de cruisers niet direct richting kade stuurden maakten ze in woord cq jell en gebaar steeds heftiger duidelijk wat ze van ons wilden en dus leek het ons raadzaam de cruisers toch maar langs de jetty bij de brug aan te leggen.

    Eric: "laat mij maar ff met de heren praten, blijven jullie maar aan boord want als we met z'n allen naar die lui stappen wordt dat waarschijnlijk niet gewaardeerd door de heren van het Ierse gezag".

    Na een kort onderhoud werd Jan van boorde gehaald door Eric en meegenomen naar de dwarrel en policemen. Kort verhaal lang, Eric wist de politie te overtuigen van de onschuld van de Vistrippers.
    Door z’n perfecte beheersing van de Engelse taal ( Coach & Commitments management trainer ) wist hij duidelijk te maken dat de actie van Jan waardoor de miss’s tussen de deuren was beland geheel te wijten was aan domme pech en onbeholpenheid van beide personen laat op de stapavond.
    Jan bood zijn excuses aan, aan de vrouw van de dwarrel.
    De meeste Vistrippers hadden haar nog niet eerder gezien en toen we de dame in kwestie zagen was de algehele opvatting van de Vistrippers;

    Vistrippers: "heeft Jan haar tussen de deur gekregen ?......dat geloven die lui toch niet......die past niet eens tussen de deurposten van die kroeg ........die komt zonder verdere hulp al uit zichzelf klem te zitten !

    En het moet gezegd, het klinkt niet aardig, maar de melady in kwestie was inderdaad van een dermate grote omvang dat de kans groot was dat ze zonder extra hulp van Jan tussen de deuren is blijven steken. D’r heupomvang werd geschat op ruim 2.20 m.
    Na de excuses van Jan mochten we vertrekken, al liet de dwarrel duidelijk blijken het daar allerminst mee eens te zijn. De policemen gaven hem echter te kennen een beetje te dimmen en te vertrekken. Nadat we de brug waren gepasseerd deed de dwarrel nog een poging ons op gepaste wijze nogmaals te bedreigen. Hij had een stekkie uit het zicht van de policemen gezocht, riep iets naar ons toen we langs hem vaarden en trok op dat moment z’n shirt omhoog en toonde een wapen die hij onder z’n broekriem had geklemd. 
    Hans pareerde deze provocatie op gepaste Hollandse wijze door z’n middelvinger buitenboord richting dwarrel op te steken, ondersteund door de welbekende Hollandse uitdrukking......ASSHOLE !

    Na dit oponthoud werd koers gezet stroomopwaarts richting Banagar. Het vorige jaar hadden we ook gevist bij de sluis en de stroomversnelling voor Banagar. 
    Hans zou die dag de Daywinner worden. Hij ging met Marc het riviertje the Little Brosna afstruinen en ving een snoek van 72 cm.
    De rest van de vistrippers had die dag ook goed gevangen (Baars , Brasem en Snoek) en dus werd aan het einde van de visdag voldaan koers gezet naar de haven van Banagar waar we in het restaurant annex Bar van 1996 zouden dineren (in de Bar had Jan het voorgaande jaar zo'n verpletterende indruk achtergelaten tijdens z'n optreden met de live band). 
    Voor we richting Banagar zouden varen moesten we eerst de sluis passeren en dat leverde nog bijna een gekapseisde cruiser van de Beunken op. We waren de eerste cruisers die de sluis binnen vaarden en we moesten dan ook nog geruime tijd wachten voordat we werden geschud. De Beunkclan zat achter het bier nog na te genieten van de visdag en hadden niet echt oog voor het sluisgebeuren.
    De Beunk boot lag m.a.w. 'lekker vast' aan de sluiskade.......... en dat is geen probleem als het water in de sluis op niveau blijft ............... maar wanneer het waterpeil zakt en de bemanning achter z'n biertje blijf zitten........JA............dan heb je binnen de kortste keren een FUCKING PROBLEM zoals Hans zou zeggen.
    Toen de Beunkboot dan ook aan de achtersteven slagzij maakte stoven ze hun kajuit uit en werd er net op tijd ingegrepen , dit onder grote hilariteit vanaf de De Kleine boot. Die zagen het al lang aankomen natuurlijk,..........maar de concurrentie even waarschuwen .......HO MAAR !
    Zoals gezegd werden de cruisers in de haven van Banagar afgemeerd en het avondprogramma werd ingezet in een restaurant op werpafstand van de boten. Het eten was weer top. Van Irish Stew tot Smoked Salmon en Ad z'n rauwe tartaar, het was weer top.
    In de Bar werd weer genoten van het live optreden van een Ierse duo en de plaatselijke jeugd werd bestreden op het Dartbord.
    Later die avond zag Harry in een andere kroeg nog enkele werkjes hangen van ons aller Rembrandt van Rijn. 

    Harry: als zakenman........ "je kan nooit weten, ik zal die barkeep is vragen wat hij er voor wil hebben?". 

    Intussen plukte Eric het werkje van de muur en onderzocht of het ook authentiek was...............

    Harry;......"het zal je maar gebeuren "......."dat soort verhalen hoor je toch regelmatig bij tussen Kunst en Kitsch"......

    ..........maar helaas, dit werkje was dus je reinste Kitsch.
    In deze kroeg werd de avond afgesloten (zoals gebruikelijk in iedere Ierse pub na het laatste rondje) met het Ierse volksliet. Iedereen gaat staan....... legt de rechterhand op de hartstreek ........en zingt uit volle borst mee........prachtig. Dat zie je in Nederland toch de eerste 200 jaar niet gebeuren is onze stellige overtuiging.


    Golfen, en daarna cruisers richtin Athlone.

    De Beunken hadden de vorige dag de grootste snoek geland en zijn gingen vandaag hun andere grote hoppy uitoefenen, ff even een rondje golfd op de baan van Birr (220 jaar golfhistorie !)  Marc kwam als uiteindelijke winnaar op de 19e hole met 1 slag minder dan Eric. Hans 3e, Aadje 4e.
    De foto werd genomen door Jan . Hij wilde wel eens zien of die Beunken een balletje konden slaan.
    Na twee hole's gespeeld te hebben zei die

    Jan : "dat caddie zijn is wel leuk hoor , maar volgens mij kan ik zo'n balletje ook wel raken "!

    Op de volgende hole gaf Eric Jan een club in de vingers , en een verkorte golfclinic. Jan ging vervolgens in de 'aanslag ' staan......... haalde uit......... sloeg............en ramde een aanzienlijke plag uit de baan ( je kon de 220 jaar oude baan horen kreunen) , en liet het balletje keurig op de tee staan.

    een Beunk: "dat was niet de bedoeling Jan ,..... golfregel nr. 1 is, dat witte balletje moet je zien te raken ". 

    Afijn , 1 vierkante meter graspollen en plaggen later werd besloten dat het toch beter voor de baan en de golfclub was dat Jan gewoon lekker de rest van de 16 holes met de Beunken zou meelopen en zijn commentaar kon geven. Dat golfballetje raken zou niet Jan z'n grote sportpassie worden. Nee , dat werd uiteindelijk de 19e hole ( voor niet ingewijden in de golfsport , dit is de bar in het clubhuis !). In het clubhuis hadden ze de tv aan staan en zagen we nog , onder het genot van een welverdiend biertje , hoe Krajicek de finale van Wimbledon bereikte door van Jason Stoltenberg te winnen.

    De rest van de vistrippers had een leuke visdag gehad bij de powerstation waar we ook tijdens de Vistrip van 1995 hadden gevist. Wat kleine Pike en de nodige Brasem en Baars maar verder geen spectaculaire vissen aan wal.
    Hans bleef dus de leider in het klassement en zo rond 16.00 uur werd koers gezet richting Athlone. Daar wilden we die avond aanleggen. Onderweg kwamen we langs schitterende oude vestingen zoals dit beroemde eeuwen oude Ierse klooster Clonmacnois

    Wij waren niet de enige toeristen die van dit mooie plaatje genoten. Toen de Shannon River vlak na dit klooster een 'boggie naar links' maakte zat een boot van de Emerald Star, bestuurt door enkele Duitsers muurvast op de oever iets te lang over de rechter schouder naar Clonmacnois gekeken Herrn ?
    Herman, de kapitein op de De Kleine boot zou van dit incident weinig opsteken. Hij dacht bij zichzelf, " wat zij kunnen, kan ik ook "!............... maar daarover later meer. 
    De Beunk boot was het eerste bij dit tafereel gearriveerd en aan hun de schone taak deze Duitsers uit hun benarde situatie te bevrijden. 
    Na een klein half uurtje was deze Smit-Tak klus geklaard, Hollands glorie op de Ierse wateren. Als dank kregen we van onze Oosterburen een sixpack Lager overhandigd en deze werd uiteraard gretig geaccepteerd. Het was tenslotte nog ruim een uur dieselen richting Athlone.
    Aangekomen bij de sluis voor Athlone lagen de De Kleines op ons te wachten en werden we samen geschud. Dit keer werd de Beunk bemanning er nog even fijntjes op gewezen de trossen los te houden. 

    één van de Beunken: "Bedankt de Kleines......... maar een Beunk hangt niet twee maal aan de zelfde tros ! ". 


    Een mooi plaatje daar trouwens bij de sluis voor Athlone.
    Het had wel wat weg van de sluis bij Dalfsen waar ook een overloop over de breedte van de vecht stroomt. Alleen was deze 20 x zo breed en had het veel weg van een joekel van een vistrap. De vissen in de Shannon zouden weinig moeite hebben om deze trap te passeren, ruimte zat om een makkelijk stekkie voor de jump te vinden. Er stonden enkele, laten we zeggen minder vriendelijk ogende Ieren toe te kijken hoe de cruisers van de vistrippers werden geschud en deze heren hadden waarschijnlijk nog nooit zo'n schip gezien want ze observeerden de beide cruisers van voor naar achter. 
    Toen we even later de Jetties van de haven van Athlone binnenliepen kwam er een 'man met pet' ons verwelkomen. 
    Hij bleek de havenmeester , en het was voor het eerst in de 3 jaar Ierlandvistrippen dat we een havenmeester zouden ontmoeten.  
    Al snel waren we op de hoogte gebracht van de noodzaak van deze marineman.
    Hij vertelde ons dat Athlone als één van de weinige steden in Ierland niet geheel gevrijwaard was van landgenoten met een criminele inslag. Die lui die ons zo aandachtig stonden te analyseren bij de sluis waren volgens hem dan ook enkele leden van het eerder genoemde type. Hij adviseerde ons dan ook wanneer we de boten verlieten , om alle visspullen binnenboord te leggen.
    Ondanks deze noodzakelijke tips zou Wim de volgende dag een hengel en viskoffer missen. Dit was het enige minpunt van het verblijf in Athlone ,want voor de rest zouden we ons er twee dagen en nachten prima vermaken zonder verdere problemen.
    Sterker nog , we vielen met de neus in de boter. De Ieren bleken die dag een feestdag te vieren. Er was die avond een openlucht optreden van diverse live bands en de avond werd besloten met een gigantisch vuurwerk. 
    Athlone bleek ook de trotse eigenaar te zijn van Seans Bar, de oudste kroeg van Ierland, en het zou dan ook geen verrassing zijn om te moeten constateren dat enkele De Kleines rond kroegsluiting met de grootste moeite uit deze kroeg te werken waren.


    Herman neemt zijn befaamde 'shortcut' !

    Die visdag werd de tocht richting Athlone iets vroeger ingezet omdat die middag de EK finale voetbal in Engeland werd gespeeld. 
    Op de Beunk-boot verloopt alles op rolletjes. In dit geval Hans aan het roer, Eric op de uitkijk , Ad maakt de foto en Marc kijkt naar een boot 'recht vooruit zo die gaat'.

    Marc: "Hé...... wat licht die boot raar hoog in het water " (zegt Marc op het moment van de fotoshoot)  ......het lijkt die boot van de De Kleines wel " !!!!

    .
    En ja hoor, even later blijkt de boot van de de Kleines te zijn vastgelopen.
     'Piloot' Herman heeft toch even willen uitproberen of je die boei ( = oranje paal op foto) niet TOCH aan stuurboord zijde (dat is dus rechts, maar dat wist hij ook wel !) kan passeren. Ga met de muis over de foto en je ziet het resultaat van Hermans 'gokje' ! Toen de Beunkboot langszij voer wilde terstond de gehele bemanning het [nog net niet zinkende] schip verlaten en aan boord van de Beunkboot aanmonsteren. Dat kan natuurlijk niet. "Helaas Heren, jullie laten Herman niet in z'n eentje achter...... samen uit.....samen thuis ! ".
    De Beunkclan liet de De Kleine boot + voltallige ( minder vrolijke ) bemanning op de zandbank achter en ging richting Athlone om de plaatselijke reddingsmaatschappij in te schakelen voor een vlottrek-poging. 
    Deze zou uiteindelijk lukken maar de De Kleines zouden de EK finale missen. Toen ze hoorden dat de Duitsers hadden gewonnen was de pijn van de gemiste finale toch snel weg gespoeld met enkele biertjes en kwam Herman er met enkele rondjes voor z'n broers er nog goed vanaf.


    Page is under construction!

    De laatste visdag van dit jaar werd doorgebracht op Lough Ree. De omstandigheden voor een optimale visdag waren perfect. Prima visweertje , licht bewolkt en mooie rietkragen en wierbedden in kraakhelder water. De Dinky van de de Kleine clan werd bemand door Harry en Herman , de rest van de de Kleine clan had een zware nacht achter de rug en bleef aan boord van de familie boot.
    De Beunken hadden de vistaken alsvolgt verdeeld. Vader Ad bleef aan boord van de Beunk boot en zette daar enkele lijnen uit op jacht naar de record Pike.
    De gebroeders gingen gezamelijk in de Dinky , op de sleep de Pike te lijf. Op hun tocht vingen ze de eerste uren zo af en toe een Pike , de grootste was zo rond de 60 cm.
    Op hun vistocht kwamen ze Herman en Harry op een gegeven moment tegen. Deze waren een klein meertje aan het bevissen. Harry zat met een vaste hengel in het bootje en vistje op aasvisjes. Herman was op jacht naar de Pike met de door Harry gevangen aasvis en ze hadden al een Pike van rond de 80 cm gevangen.
    Net toen de Beunken geheel onschuldig met hun bootje over de visstek van de de Kleines wilden dobberen bleek de tactiek van de gebroerders de Kleine succesvol. Herman sloeg aan ......... en de reactie in de Beunk boot:

    Hans: " Shit , Herman heeft beet "!
    Marc: " Kolere, en da´s geen kleintje ook "!
    Harry: (vanuit de De Kleine boot): " YEEEEEEAAAR.......HEBBES BEUNKEN " !!!
    Eric: " Moet je die hengel van Herman zien , ........... da´s echt een buffel "!

    Niet veel later trok Herman een Pike van 1.05 meter in de Dinky, waarna het onvermijdelijke lachje van Herman volgde:

    Herman: " HaHAAAA , ......hé Beunken, die Beker zijn jullie weer kwijt , die blijft lekker bij Ome Herman in de kamer staan ..........Ha , Ha , Ha ,........"!
    Vanuit de Beunk boot: " het is net 11.00 uur Herman, we gaan nog ff door .............. kunnen we dat ´kleine´ snoekje van je niet mee krijgen.............. dat kunnen we wel gebruiken als AASVISJE weet je "!

    En de Beunk boot zette rap koers , weg van de gebroeders de Kleine. Dat werd een lastige opgave die middag. De vangst van die aardige Pike was toch echt te danken aan dat aasvisje van Harry.
    Op die grote meren als Lough Ree was daar niet eenvoudig aan te komen. De Beunk boot zette koers richting vader Ad. Wellicht dat hij wat aasvisjes had weten te bemachtigen vanaf de Beunk boot.
    Toen ze bij de boot kwamen bleek vader Ad wel een Pike te hebben gevangen aan de blinker , maar geen aasvisjes.
    De gebroeders Beunk sloegen wat biertjes en versnaperingen in en gingen direct weer het meer op. Deze foto is door Ad genomen vanaf de Beunk boot.
    De Dinky met de gebroeders is op weg naar de familieboot van de de Kleines. Vader Ad had kort voor deze foto namelijk opgemerkt dat de de Kleine boot langzaam edoch gestaag uit het riet was komen drijven.
    De de Kleine boot was losgeraakt en dreef richting rotsen. Geen enkele van de Kleine bemanning had dit echter door ........... het hele zakie lag onderdeks te slapen zag de Beunk Dinky toen ze kort na deze foto bij de de Kleine boot arriveerden.
    John konden ze nog net op tijd uit z´n coma roepen waardoor een tweede schipbreuk binnen 24 uur kon worden vermeden.

    Op hun sleeptocht kwam de Beunk Dinky op een gegeven moment langs een soort camping en Hans kreeg een aanbeet. Een leuke Pike werd geland en de gebroeders besloten nog een trekje over deze stek te wagen. En prompt kregen ze weer beet. Dit keer hadden Eric en Hans beide een Pike gehaakt. Niet de grootte die nodig was om Herman van z´n eerste stek te doen verdringen maar toch.
    Twee terkken over deze Hotspot , en beide keren raak , dat beloofde wat voor het laatste uur. Er was namelijk afgesproken tot twee uur te vissen , want deze laatste visdag wilden we nog koers zetten richting Portumna. De volgende morgen moesten we de boten om 9.00 uur in Williamstown (ons vertrektpunt van deze vistrip) afleveren. En Portumna was nog ruim 3 uur varen.
    De Beunken hadden daarom nog een krap uurtje te vissen.
    De plek bij de camping bleek een echte Hotspot want bijna iedere trek ( van zo´n 100 meter ) had minimaal één van het trio een aanbeet. Het werd een top uurtje vissen en toen de scheepshoorn van de de Kleine boot ( iets te vroeg ) over het water van Lough Ree schalde waren de Beunken dan ook niet van plan hun Hotspot te verlaten.
    Toen de de Kleine boot echter de scheepshoorn permanent liet blazen en onderwijl koers zette richting Hotspot waren de Beunken genoodzaakt hun vissessie te beëindigen. Ze hadden het laatste uurtje 14 Piken geland en vele aanbeten gehad. De 1.05 + meter Pike werd echter niet geland.
    Eric verspeelde nog een mooie Pike onder de boot die volgens de Beunken de 1.05 + meter maat had gehad .......... maar helaas, deze Pike ging er met plug en onderlijn vandoor.
    Groot feest aan boord van de de Kleines toen ze langzij kwamen en het nieuws vernamen.

    Herman (+ sigaar vanaf de voorsteven): " Jammer hoor Beunkies, maar Ome Herman houdt de Ad Beunk trofee weer een jaartje , toch goed jullie best gedaan hoor , Hi , Hi, Ha, G HAAAAAAAAAA"!
    Hans: " Van Harte hoor ´OME´ Herman , en nou kappen met je gelach anders komen we ff aan boord "!
    Marc: " Die beker heb je trouwens aan Harry te danken , want die heeft die aasvisjes voor je gevangen "!
    Harry: " Dat heet nou teamwork Beunkies "!
    Eric: "TEAMWORK !!!!!! , d´r vissen d´r 2 en de rest ligt de hele dag in het vooronder omdat ze niet tegen drank kunnen ........ teamwork ......... gammele hap zul je bedoelen "!
    Alle de Kleines (intussen aan dek) in koor: " WEEEE ARE THE CHAAAAAMPIONS MY FREHHHAAHHHHHAND"!
    Hans: " Gassen Marc, weg hier bij die de Kleines"! .......... en Marc draaide het gas vol open , zo snel mogelijk weg richting de Beunk boot.


    Wederom de meeste en grote vissen geland, maar die Herman trekt er 3 in de week aan de kant , waarvan 1 de grootste, ...... wat een bak ellende weer.
    Op de terugtocht richting Williamstown die middag zou de Beunk boot de de Kleines rap uit hun kielzog verliezen. De schroef van de De Kleine boot bleek bij de stranding van de vorige dag enige averij te hebben opgelopen. De de Kleine boot trilde op volle vaart als een drilboor. De schrik sloeg de zeebonken van het De Kleine team in het vissershart. Ze waren genoodzaakt de terugtocht op half vermogen voort te zetten.
    De Beunken waren zodoende ruim een uur eerder in Portumna zodat ze onder het genot van de nodige alcoholische versnaperingen hun nederlaag van deze vistrip konden verwerken, voordat de de Kleines arriveerden.
    De Vistrippersboten werden die avond afgemeerd in Castle Harbour, zo´n 10 minuten lopen vanaf Portumna.
    Het was een prachtig stekkie aan de voet van overblijfselen van een eeuwen oud kasteel.
    De Ad Beunk trofee werd die avond door de Beunken aan Herman overhandigd. Met 1.05 meter Pike was hij toch weer een waardig winnaar van de Vistrippers beker.
    De avond werd afgesloten aan boord van de de Kleine boot. Het zou weer een bijzondere Vistrippersavond worden. Het hele zakie tot de vroege uurtjes bij elkaar, OH over de Vistrippen en de komende jaren. Het bleek weer een hele opgave om de avond te besluiten.
    Op deze kaart is weergegeven welke Vistriptocht we dit jaar hebben afgelegd van Williamstown naar Athlone en weer terug.

    ......Het was weer Top !


    De vaarroute van de Vistrip 1996.


    Back to Zwolle.

    Na een strakke edoch korte nachtrust werd na het ontbijt koers gezet naar Williamstown. De eigenaar van de Shannon cruisers deed niet echt moeilijk toen hij het nieuws + gevolg van het aan de grond lopen van de de Kleine boot vernam.
    Na een stukje te hebben gevaren met de de Kleine boot vroeg hij 100 pond voor de reparatie.
    Harry en Herman , eigenaren van een eigen boot , zeiden dat een nieuwe schroef een veelfout zou kosten , dus bleek maar weer eens.......... Ieren, een gouden volkje.
    Bij het loskomen van de wielen van het vliegtuig wist elke Vistripper dan ook op zeker,......

    ......Ireland.....WE WILL BE BACK!

    Vistrip 2016 snapshots:

    Vistrip logo:

     

    Organisatie:

    Vistrippersvergadering werd dit Vistripjaar georganiseerd door Harry bij hem op de boerderij.

    Vistrippersvergadering werd dit Vistripjaar georganiseerd op 'de Haerster Hoeve'. Organisatie van de Vistrip 1996 werd door Eric op zich genomen. Kasbeheerder tijdens de Vistrip.


    Webmaster Vistrippers.

    Vistrip 1996:

    Algemene Vistrip informatie over het verslag van de 1996 Vistrip:

    Twitter:

     

    Visweer:

    Vistrippers Regenradar
    Zwolle
    Regenradar Zwolle

    Vistrippers