Vistrip verslag


Waar gaan we heen!

Dit jaar weer een ‘even’ Vistripjaar, de 24e Vistrip in successie, en dan organiseren we volgens 21e eeuwse familietraditie weer een Vistrip dicht bij de Zwolsche gemeente-familiegrens. Dat scheelt een hoop geregel en loopt zoals in voorbereiding op voorgaande Vistrips het moment van ‘visknopen doorhakken’ meestal wat vertraging op. Maar op een gegeven moment moest en ging de Vistripkogel door de kerk!


Dit jaar was Herman de Vistripper die de definitieve push gaf aan de opstart van de 2014 Vistrip. Alle Vistrippers werden uitgenodigd om op 24 juni een biertje + borrelhap te komen pakken op deb oerderij van Herman & Ineke. Dat laten de Vistrippers van het eerste uur zich dan geen tweede keer mailen/Appen/smsn/zeggen. Van het De Kleine team waren Ton, Harry, Nico, Nils en gastheer Herman precent, van de Beunk clan waren dat de gebroeders Eric, Hans en Marc.
Ruim voldoende Vistripervaring die avond in Haerst om snel een bestemming te vinden. In aanloop naar de Vistripvergadering waren er al wat Vistrip accommodaties voorbijgekomen. De keuze ging uiteindelijk tussen drie visstekken; één in België, ééntje op Terschelling, en ergens in de provincie Groningen. Als eerste optie haalde de stek in België bakzeil, en vervolgens na het 3e biertje en 4e blokkie graskaas verloor Terschelling het van Weddermer in Groningen. De tip van Eric kreeg de meeste Vistrippers achter zich. Hij had goede visverhalen opgevangen over een bungalowpark met Karper viswater naast en voor de deur. Een beetje vergelijkbaar met de 2010 Vistrip naar Noord-Holland, zodat alle geïnteresseerde vissers ( en niet vissers) uit de verschillende Vistrippersclans die weer eens een keer willen aansluiten bij de Vistripfamilie dat zelfs met de benenwagen easy kunnen doen.

De agenda’s werden gecheckt waarna de Vistripweek van 22 t/m 29 augustus werd vastgelegd. Onder het genot van het volgende biertje + stukkie leverworst werd gelijk een mail gestuurd naar Roompot met het verzoek twee 8 persoons Villa’s te reserveren. Op de site van Roompot staat de volgende informatie over Villapark Weddermeer:

Het complete familiepark is gelegen bij het plaatsje Wedde, in het prachtige natuurgebied Westerwolde. Dit gebied bevat bos, heidevelden, waterpartijen en vormt een prima uitvalsbasis voor fiets-, wandel-, kano- en hengelsportliefhebbers! Vrijwel elke villa beschikt over een eigen visvlonder aan het visrijke water en er worden regelmatig activiteiten georganiseerd.
Voor kinderen (Harry & Nico) is er ook genoeg te beleven in de omgeving. Zo is het Verkeerspark in Assen of het Dierenpark in Emmen zeker een bezoek waard!

We hadden de Vistripstek bepaald, dus volgens de traditie kon het logo ook weer ontworpen worden zodat we daar in Groningen onze Vistripsporen kunnen achterlaten door zo hier en daar een Gronings attribuut te verfraaien met een Vistripsticker .
Dit Vistripjaar maar eens een keer uitgevoerd in de vorm van een Vistriplogo-animatie. De onderdelen van het logo komen voorbij, waarna op het Vistrip-mobiel wordt gescrold naar wat Vistripmomenten en informatie:


Onderstaand een overzicht van de omgeving rond onze 2014 Vistripstek:

 

 

En op het WWW vonden we deze informatie over de nodige activiteiten in de omgeving van Villapark Weddermeer:

Betaalviswater: www.karpervissenweddermeer.nl/

Zeevissen: www.eemsvissers.nl

Forellen: www.dekolk-midwolda.nl/ en www.deslegge.nl

Westerwoldse Aa: www.vareninhetnoorden.nl/

Golf: www.golfclubveendam.nl/


 

Aan de gestaag oplopende frequentie van berichten op de VistripprsApp kunnen we het eerste merken dat de start van de aanstaande Vistrip nadert. Die berichten variëren dan van “hé De Kleines, zijn jullie al een beetje aan het oefenen anders wordt het dit jaar weer niks?!” op enkele weken voor de aftrap, tot berichten een dag voor vertrek met de onmisbare vraag ; “hoe laat gaan we weg en waar verzamelen?".......?
Omdat de Vistriporganisator van voorgaande jaren Eric overbezet was met andere zaken waren de gebruikelijke taken over meerdere Vistrippers verdeeld (ook zonder dat ze dit wisten) en werd er in de laatste week voor 22 augustus nog het nodige gevraagd van het improvisatietalent van de meer ervaren Vistrippers. Zo was het op de maandag voor vertrek nog niet geheel duidelijk welke leden van de verschillende familieclans zich dit Vistripjaar bij de Vistrip naar Weddermeer zouden aansluiten. Herman en Harry hadden 2 bungalows voor 8 personen geboekt maar wat de bezettingsgraad aan Vistrippers zou worden was de week voor vertrek nog niet afgehamerd.
Het is dan wel de opzet van de Vistrips in de afgelopen ‘even’ Vistripjaren. We blijven die Vistripjaren wat dichter bij uitvalbasis Zwolle zodat een zo groot mogelijk aantal familieleden één of meerdere dagen kan langskomen (al dan niet onaangekondigd/spontaan wanneer er in de Vistripweek toch een gat in de overvolle agenda mocht blijken te ontstaan). In die laatste week voor vertrek kwamen er definitieve aanmeldingen binnen en kon er een voorlopig schema worden opgesteld:
Groen kwamen zeker, Oranje de twijfelgevallen,

 

Vistrip vrij zat zon mnd dns woe don vrij
Ton                
Herman                
Harry                
Nico                
Eric                
Marc                
Max                
Ralf                
Nils                
Maikel                
Coen                
Buddy                
Jolan                
Hessel                
Jesse                
Kjell                
Niek                
Mats                

Dat zouden dus 18 Vistrippers kunnen gaan worden, waaronder wat twijfelgevallen die er alles aan zouden doen om ff langs te komen. Een mooi aantal voor de 24e Vistrip. Gevolg was dat er toch weer een Vistripbus moest worden geregeld om al dat vismateriaal + foerage mee te nemen richting Hoge Noorden. Op de mail + App werd een oproep gedaan en was het Hessel die direct één van de bestelbusjes van De Kleine Reclame www.dekleine.nl beschikbaar stelde.
Eerste hobbel weggewerkt.
Tweede horde die genomen diende te worden, foerage voor de eerste dagen inslaan. Die taak namen Herman, Nico en Marc op zich. Die zouden vrijdagmorgen, ruim 2 uur voor vertrek de C1000 in Berkum gaan leegtrekken voor de eerste levensbehoeften van de Vistrippers. Max zou zich in eerste instantie alleen het weekend bij de Vistrip aan kunnen sluiten ivm de drukke transferperiode maar meldde in de loop van de week dat hij op donderdagavond al in Zwolle was (ff PEC-FC Praag meepikken) en bood vanzelfsprekend aan om de Vistrippers op de vrijdag te helpen bij het plunderen van de C1000.
Het ging er zowaar op lijken dat het vertrekmoment van vrijdag 13.30 uur bij Herman & Ineke zonder noemenswaardige problemen zou worden gehaald. Na 23 jaar Vistripervaring mocht dat ook wel een keer. In de loop van de Vistripjaren is er iedere Vistripvoorbereiding weer een groot beroep gedaan op het improvisatietalent en kon eigenlijk alleen het elders op de wereld opstekende ebola virus nog voor onoverkomelijke problemen zorgen. Dat ebola virus heerste echter dichterbij dan gedacht, maar daarover later meer.

Kort voor vertrek kwamen nog 2 verrassende berichten binnen. Harry zou zich deze vrijdag ook bij de vanuit Hearts vertrekkende Vistrippers melden maar moest helaas af zien van zijn voornemen. Op zijn nieuwe stek in Duitsland werd die morgen de nieuwe vloer afgeleverd en daar had hij niet op gerekend. Hij wilde die spullen niet een week laten liggen en was van plan die vloer er in een dag ff in te gaan leggen + plakken. Nou weten we dat Harry handig is maar een houten vloer er in een dag inleggen........?.......die zagen we pas in de loop van het weekend arriveren. Tweede en beroerdere bericht, Hessel was tegen een fysiek nokkie opgelopen en moest zich helaas afmelden voor de Vistrip. Er restte ons niets anders dan beterschap berichten richting Hessel, en mocht hij snel herstellen was hij altijd welkom in Groningen. Kort voor de afgesproken vertrektijd druppelden de Vistrippers binnen en zorgde Ineke voor een laatste bakkie leut. Max had van z’n moeder twee appeltaarten meegekregen voor bij de koffie en thee in Weddermeer, maar iedereen in de familie die de appeltaart van tante Bep heeft geproefd zal het allerminst verwonderen dat het mes in één van de appeltaarten werd gezet nog voordat ze de Zwolse gemeentegrens waren gepasseerd. Moeder Beunk was ook weer van de partij bij de uitzwaaigroep. Ze had het pakketje droge harde worsten van Aadje weer meegebracht want die mogen traditiegetrouw natuurlijk niet ontbreken bij de Zoco avond voor Adje & Aadje.
Volgens de boekingsinfo van Herman konden we vanaf 15.00 uur in de bungalows en was het zo’n 114 km naar Wedde. Een uurtje rijden volgens de routeplanners en dus werd er kort na 2 uur afscheid genomen en koers gezet richting Groningen. De weersvoorspelling voor de Vistripweek waren de laatste dagen sterk verbeterd. Een paar dagen voor vertrek was het nog niet best geweest wat Piet Otmohn ons voorspelde voor het Groninger weertje, maar de avond voor vertrek had z’n glazenweerbol hem ineens betere barometerstanden doorgegeven. Deze vrijdag nog wat buien maar vanaf het weekend zou de zon weer de overhand krijgen, met dinsdag nog een slechte dag.
Bij vertrek kon het dakkie van Eric z’n bolide nog open en hadden de Beunken nog de zon op de kop, maar ver voor Hoogeveen braken de hemelsluizen open. Na de nodige natte Vistripjaren in Ierland heeft een oude Ierse (Vistrippers)wijsheid ons intussen geleerd ; "Life isn't about waiting for the storm to pass, it's about learning to dance in the rain."
En de Vistrippers brengen deze levenswijze dan ook vol overtuiging in praktijk tijdens zo’n Vistripweek.
Op het moment dat we Drenthe wilden uitrijden en Gronings landschap onder de wielen wilden voelen werden we door niet te missen (!) verkeersborden bij Assen gewaarschuwd voor de nodig afgesloten B-wegen op onze route naar Wedde. Chauffeurs Eric en Max in de kopgroep volgden de aanwijzingen en werden via de stad Groningen (+ nog wat verkeerde afslagen) via een Noordelijke routewijziging naar Wedde geleid. Ook rondom Wedde werd er volop gewerkt aan de provinciale wegen en werden de koplopers volgens een laatste omleiding naar het bungalowpark geleid. Zo werd hun route verlengd van 114 tot ruim 160 km, maar parkeerden ze de bolides kort na drieën op de parkeergelegenheid van het bungalowpark. Tot hun verbazing zagen ze dat Herman het Vistrippersbusje al had ingeparkeerd. Die had zich weer eens niets aangetrokken van de aangegeven waarschuwingsborden (of meer waarschijnlijk.........hij had ze gewoon niet gezien) en was zoals we Herman kennen bij Assen afgeslagen en had hij de geplande (kortste) route zonder problemen kunnen vervolgen. We misten alleen nog coureur Ton! Die bleek nog ff Schiermonnikoog te hebben aangetikt en meldde zich als laatste op Park Weddermeer.

Intussen was de zon ook weer wat doorgebroken en gingen we eerst ff langs bij de receptie om ons te melden en de laatste info + sleutel in ontvangst nemen. Al snel bleek dat het Park van alle gemakken en service was voorzien.

Zo kwamen we langs een leuk zwembadje met sauna, het ruime restaurant + bar, een kleine Supermarkt met onder andere een uitgebreid assortiment verse broodjes + ruime sortering hengelsportartikelen. We stapten de receptie binnen en werden ontvangen door zeer vriendelijk en behulpzaam personeel, de eerste indrukken van de Vistripaccommodatie waren prima.
Op de plattegrond werd ons de weg gewezen naar de bungalows, nr 101 en 103 (in de rode cirkels). Auto’s konden bij de bungalows worden geparkeerd, ideaal. Bij binnenkomst werden we wederom niet teleurgesteld, dat zag er prima verzorgd uit . Geen iKea en Gamma inrichting maar prima banken, fauteuils en eettafel. Leuke tuin voor de grote klapdeur met terras, en aan het viswater een ruim houten vlonderterras van waar af prima gevist kon worden de komende Vistripweek. Alleen Eric liep tegen een minpuntje aan. Op elk bed lag een lakenpakket en die inhoud bleek voor Eric toch een onmogelijk op te lossen puzzel te bevatten (tot overmaat van ramp ook nog zonder gebruiksaanwijzing of bouwpakket):

Eric: “ hé Marc, weet jij hoe zo’n lakenpakket werkt”?
Marc: “ dat ‘werkt’ niet.......dat moet je zelf uitpakken en op je nest doen”!
Eric: “ja dat begrijp ik…maar hoe doe je dat”?
Marc: “....oja, nooit in Dienst geleerd hè........’zelf ervarend leren’ dan maar, hoe lijkt je dat”!
Eric: (in gedachten): “met die broer van me lukt het niet, dan Nico maar ff proberen”!
Eric: “hé Nico, hoe doe je zo’n laken om je nest”?
Nico: “ dat meen je niet, nog nooit gedaan”!?
Eric: “ Noop”!
Nico: “ ...ik doe een klein stukkie voor, de rest doe je zelf”!
Eric (met big smile in gedachten): “haa, gelukt ”!

Nadat alle Vistrippers waren geïnstalleerd werd het tijd voor een bakkie leut met een tweede stuk appeltaart van Bep. Intussen kwam het bericht binnen op de VistrippersApp dat Ralf ook onderweg was. Hij kreeg nog ff de tip om de omleidingsborden bij Assen te negeren en gewoon de aangegeven weg van zijn routeplanner te volgen. Toch liep ook Ralf ergens vast want kort voor het diner kregen we deze foto door via de App: "hoezo ik kan gewoon de borden volgen".....??
We hadden geen spullen ingeslagen voor het diner en zouden uit eten gaan. Ton belde een plaatselijke Bistro de Urnenhoeve om een tafel voor 8 Vistrippers te bespreken. Bij de receptie hadden we het advies gekregen daar te gaan eten, het was één van de betere eetgelegen in de omgeving.
Het was een kleine 5 minuten lopen vanaf onze bungalows, en volgens zeggen was het gesitueerd op een mooie stek aan het betaalwater voor karper vissers direct naast het Park Weddermeer. De (achtergebleven)paraplus in de bungalows boden uitkomst voor de wandeling naar de Bistro . Het kwam ff met bakken uit de lucht maar dat geeft in zo’n bosrijke omgeving toch een leuk accent aan een wandeling naar je avond diner. De Bistro was snel gevonden, waar we eerst werden begroet door wat (eetbare) dieren in een mini zoo en de aanblik van een paar damherten had als bij effect dat de stevige trek in een stukkie hertenrug toenam. Bij binnenkomst werden we vriendelijk ontvangen door de gastvrouw van de Urnenhoeve:

De gastvrouw: “goedenavond, welkom op de Urnenhoeve”!
De Vistrippers: “dank u wel, we hebben een tafel voor 8 personen besproken”!
Gastvrouw: “ik ga even voor u kijken”!

..........even later:


Gastvrouw: “we hebben geen reservering ontvangen, maar u bent welkom”!
Vistrippers: “Ton, je had toch een tafel besproken”?
Ton: “Ja, ik heb een diner-arrangement + bowlen afgesproken”!
Vistrippers: ........??????....
Gastvrouw: “diner arrangement ? ......en bowlen?....wij hebben geen bowlingbaan”!
Vistrippers: “dan zitten we verkeerd, is er hier dichtbij een restaurant + bowlingbaan”!
Gastvrouw: “”........ik ken wel iets dergelijks, maar dat zit in Vlagtwedde, zo’n 15 km verderop”!
Vistrippers: “dat gaan we dus niet doen........jammer voor die mensen........dat bellen we wel even af”!
Gastvrouw: “ik bel wel even voor jullie, want dat restaurant is van mijn broer”!
Vistrippers: “prima, zeg hem maar dat we deze week nog wel een keer bij hem komen eten om het goed te maken........goed geluisterd Ton”!

Vervolgens werd er snel een tafel voor ons ingericht en konden de eerste biertjes doorkomen, we hadden geen BOB nodig vanavond. De menukaart bood ook een mooi aantal gevarieerde (streek)gerechten. De reerug en hertenbiefstuk stonden niet op de kaart, maar iedere Vistripper vond zijn gewenste gerecht. Om al niet direct de eerste Vistripdag een aanzet te geven tot het compleet dichtgroeien in deze Vistripweek werd besloten om een wandeling rond het recreatie/zwem/karpervismeer te gaan maken want het was in de loop van de avond weer droog geworden. Op het midden van de tocht rond het kraakheldere meer kwamen we langs een groep van zo’n 8 karpervissers met hun tentjes en mobiele keuken. Ze kwamen van onder de grote rivieren en zaten er al een paar dagen. In de afgelopen jaren waren ze al vaker op deze stek geweest en ze hadden al een paar karpers gevangen waaronder de grootste/zwaarste van 34 pond.

We bleven een kwartiertje hangen om wat te OH-en over hun tactieken en vertelden ze wat over de ‘story van de Vistrippersfamilie. Het werd ons snel duidelijk kan we hier te maken hadden met semi-professionals. Aandachtig luisterend werden we op de hoogte gebracht van de laatste snufjes en vistechnieken. Zo maakten ze op dit immense stuk viswater gebruik van een voerboot met gps en afstandsbediening (!!!?) om hun boilies op de gewenste visstek op ruim 150 meter uit de kant te deponeren. Een Vistripper zou dat niet eens proberen, maar als hij een poging zou wagen een dergelijke stek voor zijn boilies uit te kiezen dan doen wij dat gewoon met de betere ouderwetste-uit-de-losse-pols-in-zwiep-methode. 99% zeker dat de Vistripper al doende z’n boilie kwijt is, of minimaal 50 meter van z’n beoogde visstek in het water ziet plonzen.......maar wel zo leuk.

 

- Een mandje stokbrood, stokbroodjes geserveerd met kruidenboter, olijven en tapenade.

- Groninger mosterdroomsoep met krokante spekjes en een scheutje room.

- Schnitzel Weddermeer, geserveerd met champignons, ui, paprika en kaas.

- Slibtongetjes in roomboter gebakken.

- En alle gerechten werden geserveerd met gebakken aardappelen, groente en rauwkostgarnituur.

- Dame Blanche, Vanille roomijs met chocoladesaus.

- Luikse wafel, geserveerd met verse aardbeien, roomijs en slagroom.

- Irish coffee, met Irish whisky en slagroom. Wat hadden we het weer slecht.

Het eten was al weer wat gezakt en dus hoogste tijd voor een biertje en Baco in de bungalow, en zo werd er afscheid genomen van de visvrinden uit het Zuiden. Kjell was door de verhalen bij het karpermeer dusdanig gemotiveerd geraakt (hij had als student tenslotte maar één nacht en 2 dagen om de Championvis uit het water te trekken) dat hij nog ff een hengeltje ging uitgooien bij de bungalow. Ton ging een Netfix filmpie bekijken, en de overige Vistrippers pakten een Amstel/Baco in de Beunk bungalow voor de tv om nog ff de voetbal en EK zwemmen te kijken. De start van de Vistrip was weer top, en zo kwam er kort na 1.00 uur een eind aan de eerste Vistripdag.......

 

......de eerste Vistripdag van de aanstaande Vistripweek vol met Vistrippers 'TRADITIONS'!


 


De eerste Karpers & jongste Vistripper.

Vandaag zou de Vistrippersfamilie aangroeien tot de grootste groep van deze 24e Vistrip, maar eerst nog ff de niuwe Vistripdag starten met een ontbijtje. Na vandaag zouden ontbijt en diner gezamenlijk worden doorgebracht in de Beunk bungalow, maar het eerste ontbijt op Gronings grondgebied zou in elke clan-bungalow zelf worden georganiseerd met de meegenomen afbakbroodjes uit Zwolle.
In de Beunk bungalow zaten ook een Huiberts en De Kleine Vistripper, maar de traditionele aanduiding van een bungalow door clan benaming blijft wel zo duidelijk. Werden in eerste Vistripjaren de verschillende clans nog strikt gescheiden middels bungalow, boot, B&B kamerindeling e.d. omdat als gevolg van de destijds hevig woedende onderlinge rivaliteit een dergelijke scheiding noodzakelijk werd geacht. Intussen wordt Max van de Huibertsclan volledig in het team van de Beunkclan geaccepteerd, en wordt zelfs een De Kleine door de Huiberts & Beunk clan in hun Vistriponderkomen geduld (al zijn er na 24 jaar Vistripper nog steeds een aantal De Kleines die er niet in komen, cq die liever zelf in een tentje in de tuin gaan slapen dan op een kamer in de Beunkclan bungalow).
Geen haast met het ontbijt deze morgen. De vorige avond was afgesproken dat zo rond 9 uur iedereen aan tafel werd verwacht, maar het werd een uurtje of 10 voordat de eerste afbakbroodjes de oven, en de eitjes het kokende water in konden.
R R R deze Vistripmorgen......Reinheid, Rust en Regelmaat, maar dat kon nooit lang duren.

De Beunken waren die nacht tot de ontdekking gekomen dat ze de ZOCO waren vergeten. Die stond nog in de vitrine van de Ierse pub op de ‘Haerster Hoeve’. Maar een Vistrip zonder ZOCO avond gaat niet gebeuren. Harry was die nacht al ingeseind dat hij naast Jesse ook de ZOCO in Zwolle moest oppikken, en voor de zekerheid ging er tijdens het ontbijt nog een bericht op de VistrippersApp om Harry er aan te herinneren. Dat hij Jesse zou vergeten op te pikken, die kans werd redelijk groot ingeschat (bij de bookies stond deze gok op 2-7 voor de Vistrippers), maar de ZOCO missen ging niet gebeuren. Dat bericht kwam ook bij Jesse aan en die reageerde met de geruststellende App: “ik zal er persoonlijk voor zorgen dat Harry de ZOCO en MIJ niet gaat vergeten!!!!”.
Bericht van Harry: “ geen paniek, vloertje ligt erin , ben onderweg naar Zwolle voor Jesse & ZOCO”!


Tijdens het ontbijt kreeg Nico vanuit zijn eigen clan het bericht dat zonen Coen, Buddy en kleinzoon Jolan rond de koffie in Weddermeer zouden zijn. Bij dit De Kleine trio zaten twee debuterende Vistrippers. Buddy en zoon Jolan kwamen voor het eerste langs om is te kijken hoe dat toegaat op zo’n Vistrip. Tijdens het ontbijt vertelde Nico dat we van Buddy niet hoefden te verwachten dat deze een bedreiging zou vormen voor het Championship van 2014. Hij bleef alleen deze zaterdag en vissen van formaat uit het water takelen deed hij niet vanuit een diepgewortelde intrinsieke motivatie (die had dus blijkbaar de genen van z’n vader). Maar voor Jolan moesten we toch uitkijken. Zijn oom Coen had hem besmet met het vissersvirus en ging regelmatig met hem + vishengel op pad langs het viswater.
Dat kon dus wel een mooi probleem gaan opleveren.
In de Vistripregels......zo die er al zijn worden ze meestal in de laatste uurtjes van een Vistripdag besproken en opgesteld onder het genot van een paar biertjes en Baco’s (te veel)........staat de ongeschreven regel dat een Vistrippersfamilielid minstens 16 jaar moet zijn om mee te mogen op een Vistrip. Anders loopt deze jong debuterende Vistripper een toch allerminst ondenkbaar risico op onherstelbare ‘normen & waarden’ schade met betrekking tot de omgang met Vaders, Opa’s, Ooms en/of Neven.
Jolan was met zijn 11 jaar de jongste Vistripper in 24 jaar Vistrippen die een kijkje kwam nemen op een dag Vistrippen. Gelukkig wel onder de beschermende en bezielende leiding van vader, oom en Opa.......maar toch !?
Zo ’s morgens rond 10 uur aan het ontbijt waren de meeste Vistrippers nog scherp in hun beoordelingsvermogen en was het dus het ideale moment om een aanpassing op het Vistrippersreglement te gaan bedenken.
Voor het tweede koppie koffie waren we eruit.
Vistrippers van voor 1998 zijn overdag meer dan welkom tijdens de Vistrips in de even jaren, maar na het diner worden Vistrippersvaders/moeders vriendelijk verzocht het Vistripperskroost te komen halen (al dan niet onder lichte dwang) of weer mee te nemen (want één keer besmet met het Vistripvirus willen ze hoogstwaarschijnlijk niet meer mee naar huis).
ChampionVistripper kunnen ze weldegelijk worden mochten ze tijdens hun verblijf de grootste vis uit het water trekken. Op de Vistripperssite krijgen ze hun eigen stek onder de button: Even Voorstellen/ Stagelopers / naam !
De komst van Jolan was voor het eind van het ontbijt dus Vistrip-juridisch-technisch volkomen verantwoord in de Vistripfamilie geïmplementeerd. Opa Nico ook weer blij en gerustgesteld. Die kon niet wachten op de aanstaande kwantiteit en kwaliteitsinjectie van zijn De Kleine clan.

Nico: “hé Marc, je zei gisteren dat het weercijfer vandaag een 8 zou worden........ik zie geen zon”!
Marc: “ ......wacht nou ff, die paar wolkies zijn zo weg......wordt een 8+ vandaag”!
Nico: “ik hou je d’r aan, anders kost het je een rondje vanavond”!
Marc: “ geloof me nou......en als het een rondje wordt dan is het een Daywinner rondje”!

Na het ontbijt werd het vismateriaal in de bungalows uitgepakt en veranderde de inrichting van de Weddermeer huisstylist(e) in die van de Vistrippers gecontroleerde puinhoop style. Marc wilde later in de Vistripweek op het water van het langs het villapark stromende riviertje de Westerwoldse Aa in zijn Bellyboat afzakken op jacht naar de Buffel snoek. Omdat Max, Kjell en Ralf alleen het weekend bleven leek het hun een goed plan om ook deze zaterdag op de snoek te gaan jagen.

Wilden de ‘weekend Vistrippers’ een kans maken op het Championship moest er toch een grote snoek uit het water werd zo ingeschat. Op zondag was in de voorbreiding al een dag forellenvissen gepland en met dat formaat vis gingen ze het hoogstwaarschijnlijk niet redden. De rest van de Vistrippers bleef bij de bungalows en gingen voor de Karper vanaf de vlonders. Bij Nico kwam de WhatsApp binnen met de voorspelling dat Coen, Buddy en Jolan in de buurt waren, Harry, Jesse en (ZOCO) waren al dichterbij en zouden ruim voor de koffie in Weddermeer zijn. Nadat de karper hengels waren uitgezet vertrokken Max, Ralf, Kjell en Marc met hun spinnermateriaal te voet richting Westerwoldse Aa. Vlak bij het park werd gewerkt aan een brug over het riviertje (vandaar alle omleidingen rond Weddermeer) en daar gingen ze eerst ff kijken. De pijlers van een brug zijn over het algemeen prima snoek stekken dus dat werd de eerste visstek.

Toen ze bij het water aankwamen werden ze onaangenaam verrast door het bruine water van de Westerwoldse Aa. Het onderwaterzicht was krap 20 cm en dat was nou niet bepaalt ideaal voor de jacht op de monster snoek. Die hebben toch een sterke voorkeur voor helder water voor hun jacht op voedsel, dus dat beloofde een lastige visjacht te worden. Het kwartet Vistrippers stroopte een uurtje alle pijlers, hoeken, rietkragen, inhammen en andere veelbelovende snoekstekken af maar kregen geen aanbeten op hun assortiment streamers, pluggen en spinners. Op hun struintocht rond het park kwamen ze Harry en Gerda tegen. Ze werden hartelijk ontvangen en de route naar de Vistripbungalows gewezen. Vervolgens gingen de snoekVistrippers nog een halfuurtje op jacht waarna ze besloten viswater te zoeken met helderder viswater want in die bruine drab van de Westerwoldse Aa ging het niet lukken.

Op het www waren in de voorbereiding ook goede berichten gelezen over een goed snoekbestand in het viswater (het Oldambtmeer) rond ‘de Blauwe stad’ . Dat was een kwartiertje rijden vanaf Weddermeer en dus gingen de snoekVistrippers terug naar de bungalows.
Op de terugweg:

Max: “zeg Harry zou Jesse toch meenemen.....die zat toch niet in de auto”!?
Marc: “ .......verrek…nou je het zegt.......ik heb Jesse ook niet gezien” !
Kjell: “........die lag natuurlijk op de achterbank te slapen”!
Ralf: ”dat zou wel een Harry stunt zijn”!

Bij de auto’s aangekomen troffen ze de net gearriveerde Coen, Buddy en Jolan + vismateriaal. Ook zij werden hartelijk verwelkomt en richting vermoedelijke verblijfplaats van Nico gestuurd. Ergens bij bungalow 101, in de zon, hangend in een ligstoel, koppie koffie bij de hand, en als het een beetje meezat was hij in de buurt van z’n hengel op de vlonder te vinden. Nico z’n 7e zintuig had echter al opgevangen dat z’n ‘vlees en bloed’ in de buurt was en kwam al om het hoekie met een big smile aangelopen. De nieuwe Vistrippers werden meegenomen naar het viswater en ontvangen met koffie en Cola. De Vistrippersgroep voor de zaterdag was compleet.
Bij de auto’s aangekomen troffen ze de net gearriveerde Coen, Buddy en Jolan + vismateriaal. Ook zij werden hartelijk verwelkomt en richting vermoedelijke verblijfplaats van Nico gestuurd. Ergens bij bungalow 101, in de zon, hangend in een ligstoel, koppie koffie bij de hand, en als het een beetje meezat was hij in de buurt van z’n hengel op de vlonder te vinden. Nico z’n 7e zintuig had echter al opgevangen dat z’n ‘vlees en bloed’ in de buurt was en kwam al om het hoekie met een big smile aangelopen. De nieuwe Vistrippers werden meegenomen naar het viswater en ontvangen met koffie en Cola. De Vistrippersgroep voor de zaterdag was compleet.

De snoekVistrippers pakten de Volvo van Max en gingen richting de Blauwe stad. Daar aangekomen hingen er dreigende wolkbreuken in de buurt van het viswater maar het geluk was met de Vistrippers want die bak ellende dreef langs hun visstek, en latr lazen we dat die forse buien buiten Groningen voor behoorlijke wateroverlast zouden gaan zorgen. Tja, je krijgt wat je verdiend zeggen we dan maar.
Dan verdienden wij blijkbaar ‘troebel water’ zullen we maar zeggen want ook in de haven van de Blauwe stad was het water niet bepaalt kraakie helder. Wel beter dan in het riviertje maar nog niet echt veelbelovend snoekvangst water. Na een uur ingooien-indraaien was door de Vistrippers alleen wat steigerhout en bootonderdelen gehaakt, maar geen snoek. Op de VistrippersApp was intussen beter vangstbericht gemeld. Jesse had de eerste karper gehaakt en ging aan de leiding met een vis van 62 cm. De snoekVistrippers kregen nog een tip over een tweede haven van de Blauwe stad (aan de kant van het dorp Midwolda) waar één van de bootbezitters wel eens een paar mooie snoeken had gevangen. Spullen werden ingepakt en op naar de boothaven van Midwolda. Dan konden we gelijk ff de forellenvijver van het dorp checken want dat was één van de twee visdagopties voor de zondag. Onderweg naar Midwolda kwam een tweede vangstbericht op de App. Coen had een kleine snoek gevangen en de foto van de vangst verwonderde de zoekende snoekVistrippers niet. Goed bezig Coen, maar dat beesie zag er niet echt gezond uit, die moet wel zwaar ziek zijn van dat gore water om die plug te willen aanvallen (zwak excuus van het kwartet snoekVistrippers, maar het hield de spirit er voorlopig nog ff in). In de nieuwe jachthaven werd het kunstaas tussen en langs de boten, aanlegsteigers en andere obstakels gegooid. Na een paar worpen kwam echter de havenmeester de snoekVistrippers van de steigers plukken want hij vond het risico te groot dat de vredig dobberende luxe jachten en Lemsteraken schade zouden oplopen door de scherpe dreggen van het kunstaas van de smijtende Vistrippers. Restte alleen de stekken langs de kades en daar waren de snoekVistrippers binnen een halfuurtje uitgevist. Hoogste tijd voor een late middag lunch op het intussen zonovergoten terras van de jachthaven. Er zat anderhalve man en een paardenkop dus het personeel in de keuken kon al hun aandacht en culinaire kunsten aan de snoekVistrippers besteden. Dat werden 2 broodjes kroket en 2 broodjes eigen gedraaide gehaktballen. Biertje en Cola d’r bij, zon op de kop,……die beroerde vangsten verdwenen als sneeuw voor de Groninger zon. Geen verdere vangstberichten op de VistrippersApp, dus nog alle kans op de laatste visuurtjes van de Vistripdag. Nog ff een koel soft ijsje voor onderweg, en vol hernieuwde motivatie op jacht naar de Daywinner snoek.

Zoals gezegd wilden de snoekVistrippers nog ff langs de forellenvijver van Midwolda om alvast te checken of ze daar de Vistrippers op de zondag min of meer een vangstgarantie kon geven, en (niet minder belangrijk) of ze een goede lunchkaart + biertje verzorgden. De voortekenen beloofden weinig goeds want ze hadden de auto nog niet voor de deur geparkeerd of de hemelsluizen openden zich precies boven de forellenvijver.

Op het welkombord stond ‘forellenvijver’, maar dat bleek al snel een ietwat overdreven kwalificatie voor het watertje waar 2 vissers hun hengel in hadden liggen. Zelf waren ze niet meer in de buurt van hun hengel maar ze stonden te schuilen in een schuurtje naast het viswater. Deze forellenvijver kon 2 keer in de kolk bij Herman en Eric,.......wanneer Bob Beamen zich in zijn goede tijd kwaad maakte sprong hij er in de breedte moeiteloos overheen.
De prijs voor een dag forellenvissen was € 18, maar omdat we niet langer dan een uurtje of twee wilden gaan vissen werd met de eigenaar een deal gesloten voor € 10. Helaas kwamen de Vistrippers zelfs daar niet aan toe want die onweersbui bleef onder windstil weer boven Midwolda hangen en van dat visweer zijn Vistrippers geen overdreven fans. Ze bleven nog wel ff kijken want één van de forelvissers was een bejaarde rasechte Grûnninger boer in zo’n kenmerkende blauwe overall. Hij kwam bij de Vistrippers schuilen en wat bijpraten over de visdag. Niet dat Max, Ralf en Kjell er veel van begrepen, maar Marc als oud Groninger ALO student kon voor tolk fungeren op de lastig verstaanbare momenten. OH-en kon de oude visser prima, op z’n dobber letten deed hij een stuk minder scherp. De Vistrippers moesten hem waarschuwen toen z’n dobber onderwater verdween waarna hij zonder enige vorm van stress / opwinding richting z’n hengel slenterde. Het was dan ook niet verwonderlijk dat, toen hij de forel na het nodige gehannes op de kant had gekregen, deze door twee andere lijnen was gezwommen.....en ontspon zich het volgende onderhoud:

Max: “een regenjas aandoen zou geen overbodige luxe zijn voor die ouwe”!?
Marc: “.......ben je gek........die Popko is een bikkel” !
Popko: ” mit leste snikke ..... n woepstert van ’n forel, moar ben tot an de fiederlokken tou nat”!
Marc: “das nait best mien jong” !
Popko: ” tammoar….as't nait gait zoas't mot, mot't mor zoas’t gait, hai jagt mie n zwien in t ies ”!
Max...Kjell...Ralf: “.........???????....”
Marc: “nait best, hai palteraksie in olwieveknup” !
Popko: ” dij het zog zulf veur kaaste scheetn aargens beter ofkommen as okke kluun, dij mos hangen”!
Max...Kjell...Ralf: “......???????....”

Vervolgens ging Popko weer de regen in (en weer zonder jas) om z’n onthaakspullen te halen, en kwam hij terug met spullen die hij waarschijnlijk van zijn Opa had geërfd. Dat werd vervolgens een hele worsteling om die haak uit de spartelende forel in een kluwen van vislijnen te krijgen:

Marc: “moakieker zeit dan doan, dat kin naait” !
Popko: ”tammoar, woist ja wel, t komp zoas 't komp zee Poko en scheet zuk in de boksem… kinst wel verstoan”!
Max: “.......??????.....ik snap dat je je weer helemaal thuis voelt hier Marc, maar wij verstaan er geen woord van.......het is droog, zullen we gaan ”!?
Marc: “.....OK....knap hom der veur, Popko” !
Popko: ”Moj......kop d'r veur hold'n”!

Hier zouden we deze Vistrip niet terug komen, want er was geen ruimte een 10 Vistrippers en hun hengels. Aan de ene kant zou dat wel geresulteerd hebben in hilarische Vistripbeelden van Vistrippers die elkaar het viswater in trekken door aan elkaar gehaakte vislijnen. Maar ook ernstige blessures waren allerminst uit te sluiten door rondzwiepende vishaken tijdens het ingooien. Die beslissing om niet meer terug te komen in Midwolda zou bepalend zijn voor het verloop van het Championship van deze 24e Vistrip, maar dat wisten we toen nog niet.
Op de terugweg naar het Vistriponderkomen werden de spinhengels nog een uurtje door het Winschoterdiep gehaald, vervolgens door het water voor een rusthuis voor bejaarde Groningers, en tot slot door een veelbelovende sloot, en in dit laatste (meest bruine) water haakte Ralf een ‘monster snoek’ van 25 cm. De aanhouder wint net niet zullen we maar zeggen.
Op hun rit terug naar Wedde reden de snoekVistrippers door vele hectare grasland en maisvelden, maar op een gegeven moment kregen deze toch een hele andere aanblik:

Marc: “ .....verrek......is dat nou hennep of zie ik dat verkeerd” ?
Max: “.......ik kan het niet zien.......maar dat lijkt me toch niet ”!?
Marc: “ .......Ralf, jij rookt.......dat zijn toch Hennep planten” !
Ralf: ”.......het lijkt er wel verdacht veel op”!
Kjell: “stoppen dan........dat spul is toch veel geld waard”!
Max: ”ze hebben hier weinig politie, maar zo in het zicht lijkt me niet echt handig”!?
Marc: “ ff stoppen Max, we nemen wat mee om te checken” !

Max vol in de remmen, en Kjell dook het Hennep veld in en kwam terug met een mooie bos. Zo rond de namiddagborrel waren ze terug bij de Vistripbungalows waar ze ontvangen werden door een vrolijke Jesse die nog steeds op 1 stond met z’n gevangen Karper. Hij liet de bewegende beelden zien en wanneer er die zaterdag geen grotere vis uit het water zou worden gehaald was het een waardige Daywinner.

Ook de jongste Vistripper had wat voorntjes gehaakt maar was niet in de buurt gekomen van de grootte van z’n neef. Des te meer reden om er de volgende Vistrip weer bij te zijn, en dat leek Jolan nu al een goed plan.
De Vistripper met de meeste botanische kennis werd de bos hennep voorgehouden en na een korte analyse wist Coen te melden dat het inderdaad hennep was......maar vezelhennep . Dat is een oersterke plant, maar wie de toppen ervan zou roken voelt niks (je krijgt er hooguit koppijn van). Het spul wordt vooral gebruik in de textiel en touwbusiness.
Jammer Vistrippers, daar gaat jullie bijverdienste.
Kleine teleustelling, maar het was weer prima uit te houden in het namiddagzonnetje op het terras voor de bungalows met als gevolg dat ook de magen zich lieten horen. Hoogste tijd om het avonddiner te gaan plannen. Volgens de geruchten zat er een prima Chinees in Winschoten en dat leek ons een leuk adres om de Vistripdag te gaan afsluiten voor Buddy, Coen en Jolan. Bij het Chinese restaurant Ying Ping werd een tafel voor 12 Vistripprs besproken. Nog ff een groepsfoto voor het Vistripverslag gemaakt waarna de Vistrippers vertrokken voor het diner in Winschoten.
Rond 19.00 hadden we afgesproken en niet veel later namen 11 Vistrippers plaats aan de grootste tafel bij Ying Ping.
U mist er 1.......Buddy kon namlijk direct rechtsomkeert maken omdat hij moest constateren dat hij een tas vergeten was me te nemen.
Bij binnenkomst werden we ook deze avond vriendelijk ontvangen door ras Groningse en Chinese gastvrouwen door wie we langs grote Chinese vazen naar ons tafel werden begeleid. Die Chinese vazen vallen de Vistrippers van het eerste uur altijd direct op want zeg.......Vistrip – Chinees.......en hun herinneringen maken weer vreugdesprongetjes bij de gedachte aan Nico z’n tafelstunts bij de Deense Chinees in Silkeborg. Ying Ping kende waarschijnlijk zijn pappenheimers want op zaterdagavond was er gelegenheid om te ‘profiteren’ van een buffet. De Vistrippers hoefden daardoor niet te wachten op hun eten waardoor de kans op het vertonen van baldadig gedrag aanzienlijk werd verkleind (.....maar ze worden ook een jaartje ouder en verstandiger).
Na het tweede biertje en de (Chinese tomaten/haaienvinnen) soep schoof Buddy ook zijn benen onder de dinertafel en konden de Vistrippers de reputatie van Ying Ping koks gaan testen. Daar bleek niet veel mis mee en het vriendelijke personeel maakte dat de Ying Ping Vistrippersbeleving als prima werd ervaren. Alleen kwam bij Max op een gegeven moment een stokkie saté dwars zitten toen de eindstand van Willem II - AZ doorkwam: 0-3. Dat was ff slikken, maar na een grote pils kreeg hij de saté weer soepel het spijsverteringskanaal in.
Het Vistripdiner werd afgesloten met wat bolletjes ijs (vanzelfsprekend Harry een stuk of 10 met aardbeiensmaak), koffie en thee waarna afscheid werd genomen van Ying Ping en bij de auto’s van Buddy, Coen en Jolan.

Vistrippers: “ leuk dat jullie er waren........komen jullie een volgende keer weer, Jolan” ?
Jolan: “.......ik hoop het wel”!
Vistrippers: ”daar houden we jullie aan”!

Op de terugweg werden de hennepvelden dit keer met rust gelaten en waren de Vistrippers net op tijd terug voor de samenvatting van AZ. Daar werden we niet vrolijker van en ging na het eindsignaal vlot de tv uit en kwamen de biertjes, Baco, Herman z’n bevroren Yeagermeistertje en knabbels op tafel....... en vlogen niet veel later de verhalen weer over tafel. Jesse en Kjell vlogen richting hun hengels en gingen nog ff proberen een nachtKarper te haken.

Het is altijd lastig om verslag te doen van de gespreksonderwerpen op zo’n Vistrippersavond want het meeste ben je na zo’n Vistripweek wel weer kwijt, maar op het Vistripkladblok stonden onder andere de volgende aantekeningen:
“Stroganoff”:
Op een of andere manier ontstond er een discussie over de ingrediënten van de echte Stroganoff(saus) want er zitten een aantal liefhebbers van koken tussen de Vistrippers. Moest er nu Rum, of Whisk(e)y in, hoorden er wel of geen Courgette in, etc.
“Harry’s Google-glass”:
Mister gadget had weer eens wat nieuws gevonden, een bril met twee lampjes aan de voorkant voor eventuele nachtvis sessies, maar binnen werkten ze ook prima zoals de foto laat zien.
“Nico z'n geheugen”:
Tijdens een discussie over de mogelijke reisdoelen van de jubileum Vistrip van 2015 kwam Nico met de volgende vraag waarmee hij de schaterlachers op zijn hand kreeg........zonder dat hij er erg in had want de vraag was oprecht serieus bedoelt:

Nico: “.......wanneer zijn we nou voor het laatst in Ierland geweest” ?
Vistrippers: “.......??????......da’s lang geleden, VORIG JAAR NOG.........nu al weer vergeten Nico ”!
Nico: “........??????!!!!!.....verrek da’s waar ook…” !

Kort voor middernacht kwam ook nog het bericht binnen dat Kjell ergens op het park een beste Karper aan de haak had geslagen. De nog fitte Vistrippers gingen op zoek naar Kjell en Jesse en na wat heen en weer geschreeuw over het (verder in diepe slaap verkerende) Villapark vonden ze het Vistripperskoppel. Ze hadden de schubkarper net geland en na meten gaf hij 65 cm op het meetlint aan. Kjell de nieuwe koploper in het Daywinner en het Championship klassement. En dan zie je bij Kjell altijd een big smile van oor tot oor verschijnen, want die is al sinds zijn eerste Vistrip op jacht naar die Championbeker. Die twee neven waren voorlopig nog niet bij het water weg te slaan, maar de rest zocht weer z’n biertje, Baco en Yeagermeister op.
Het zou weer een latertje worden en zo was er ook deze start van de Vistrip weer weinig terecht gekomen van de R R R opvoeding die de Vistrippers allemaal van hun moeders (van de meesten in en ver verleden) hadden meegekregen.


 

..............toch nog maar is terug in de schoolboeken duiken Vistrippers!


 


Topvangsten: Karper, Steur en forel.

01.32 uur,..... bericht op de VistrippersApp:

"Niet te vroeg juichen Kjell........Karper van 70 cm, Beunkclan weer aan de leiding"

Met dat bericht werden de Vistrippers die zondagmorgen wakker,.....al voor de start van het ontbijt een Beunk aan de leiding......er zijn voor heel wat Vistrippers leukere berichten om de Vistripdag mee te starten.
Zoals voor de start van de Vistrip al was gepland zouden we deze zondag gaan vissen in een forellenvijver en konden we het volgende koppel debuterende Vistrippers deze Vistripdag begroeten. Van de Aink clan kwamen vader Niek (stamhouder van de Aink clan) en broertje Mats Kjell ondersteunen. In zo’n forellenvijver zijn vangsten meestal wel gegarandeerd en dus stond het avondeten ook vast. Forellen en vlees op de BBQ. De vijver in Midwolda was de vorige Vistripdag afgevallen en dus werd de tweede optie uitgekozen, de visvijver in Ter Apelkanaal; De Slegge.

Dat was iets verder rijden dan de trip naar Midwolda zou zijn geweest, maar voordeel was dan weer dat we er niet alleen op forellen kon vissen maar ook op Karper, Meerval en Steur. Als gevolg van de omleidingen rond het Villapark was het naar schatting ruim een half uur rijden, dus werden de Vistrippers voor 9.30 uur aan de ontbijttafel in de Beunk Villa verwacht. Max en Marc waren de eerste die de ogen open hadden en maakten alvast werk van de ontbijttafel. Die afbakbroodjes waren niet slecht maar bij de zondagochtend horen natuurlijk verse broodjes, en dus ging Marc richting de broodmand bij de winkel naast de receptie voor wat verse croissant, Petite Pains en bruine bollen. Op zijn wandeltocht was de hemel boven Weddermeer strak blauw dus wanneer dat zo bleef werd dat bakken in de zon aan de forellenvijver. Vlak voor de receptie zag Marc een derde vroeg uit de veren gekropen Vistripper, Kjell zat achter zijn karperhengel aan het viswater. Die had vanmorgen het bericht op de VistrippersApp natuurlijk als één van de eerste gelezen en op zijn laatste Vistripdag was hij direct zijn nest uit gedoken om nog ff te proberen voor het ontbijt een nog grotere Karper te gaan haken.


Marc: “ Môgge Kjell, goed bezig Vistripper”!!
Kjell:”in België zat je me op da laatste dag ook dwars......vandaag ga ik je verslaan”!!
Marc: “het is je gegund, maar een ervaren Vistripper versla je maar niet zo ff”!!
Kjell:”ik ga er alles aan doen....waar ga jij heen”?
Marc: “ ff verse broodjes halen.....en daarna jou verslaan”!!
Kjell:”....DACHT HET NIET !!!......hoe laat ontbijten we”?
Marc: “over en half uurtje in onze bungalow......good luck”!!
Kjell:”ok, dan ben ik er......en leg het meetlint maar alvast klaar”!

Bij de receptie wachtte Marc een vervelende verrassing, alle broodmanden waren leeg. Navraag bij de receptie leerde dat er op zondag z.w.z. geen verse broodjes werden verkocht, maar de rest van de Vistripweek konden we broodjes bestellen met het daarvoor stemde formulier die we bij aankomst hadden gekregen. Dat werden dus alleen verse eitjes deze zondagmorgen, en die afbakbroodjes waren trouwens ook geen straf.
Rond de afgesproken tijd druppelden de Vistrippers één voor één de ontbijtvilla binnen en was er slechts één Vistripper die de deadline ruimschoots zou overschrijden....natuurlijk......Nico. Die is thuis op de zondag niet zo van ‘vroeg opstaan’, dus op deze tweede Vistripdag wil dat lijf van hem ook slecht opstarten. Het was al een wonder dat hij net voor 10 uur zijn nog steeds niet uitgeslapen hoofd om de deur stak:

Nico:” “ Môgge manne”!!
Vistrippers:”Middag Nico......over een kwartiertje vertrekken we......dat wordt in de auto ontbijten slôapert”!!
Nico” “NIKS D'R VAN !.....ik ben zo klaar…rustig aan jullie.......ik ben ook op vakantie”!!
Vistrippers:”OK, maar dan ruim jij de boel op”!!
Nico” “prima........Eric helpt me wel ff hè Eric.........ik heb je gisteren met je beddengoed geholpen”!!
Eric: ”shit.....da’s waar.......maar opschieten want we willen niet te laat bij die visvijver zijn, we willen een goede stek hebben”!!

Vrede op aarde !!!
Tijdens het ontbijt werden o.a. de plannen voor de Vistripdag besproken. Uiteraard gingen de Vistrippers er vanuit dat er de nodige forellen zouden worden gevangen zodat Ton ze kon roken in de rookoventjes die waren meegenomen. Mocht het zeldzame feit (!!!???) zich voor doen en er te weinig forellen zouden worden gevangen dat zouden we bij de plaatselijke slager wat steaks voor op de BBQ halen.
Nico had z’n laatste broodjes ook achter de kiezen dus konden we richting Ter Apelkanaal. De Vistrippers uit de De Kleine Villa hadden hun spullen al voor het ontbijt vertrek klaar gemaakt en waren snel weg. De BeunkVilla Vistrippers hielden het tempo van Nico aan en waren dus een kwartier later inzetbaar. Eenmaal onderweg kwam er op de VistrippersApp een bericht van Kjell binnen waar de Beunk clan ff misbruik van ging maken.....is kijken of ze de De Kleine clan op de kast konden krijgen;


.........waarna op het scherm van Marc z’n mobiel Herman verscheen (gelukkig speelde Max het spel mee want die had nog niet gereageerd op de VistrippersApp, dus we konden nog ff doorgaan);

Marc: “ ....Herman......vertel ” !!
Herman:”......is dat echt waar dat Max terug is naar huis of lopen jullie te dollen, nou ff serieus Beunk” !!
Marc: “.....ja joh, daar maken wij geen grapjes over Herman......Max is net met tranen in de ogen richting Alkmaar vertrokken.........


......maar toen hielden de Beunken zich niet meer goed en konden schaterlachend Herman verlossen uit z’n tergende gemoedstoestand.......


Beunken: “........GEINTJE Herman,......Max rijd vlak achter ons en we zijn over 1 minuut bij jullie“!
Herman: “ ”!

Bij het oprijden van het parkeerterrein van De Slegge zagen we dat die vijvers op en mooie locatie tussen de bomen lag en het zag er goed verzorgt uit.

Vrij kort na de aankomst van de Vistrippers kwam de rest van de Aink clan het terrein oprijden in de ABC-fitness bus. Kjell kreeg versterking van vader Niek en broertje Mats, twee debuterende Vistrippers waarvan Mats de tweede jongste Vistripper tot op dat moment was. Ook Iris en Nine waren meegekomen, uiteraard niet om te vissen maar die wilden gaan shoppen in Groningen. Helaas moesten ze constateren dat ze dit weekend niet aan koopzondag deden in Groningen dus dat was ff een teleurstelling voor de dames. Wellicht wisten de dames in het horecagedeelte van De Slegge een leuk alternatief shop adres dus gingen Iris en Nine ook even mee naar het houten Chalet op het visvijverterrein.

Moeder en dochter gingen informeren bij het vrouwelijke personeel, de Vistrippers kregen uitleg en instructie van de eigenaar van De Slegge.

Allereerst vertelde de baas dat de visvijver waar de meervallen hun baantjs trokken gesloten was. De prachtige zomer van 2014 had ervoor gezorgd dat het water van deze vijver te warm was geworden wat desastreurs kon zijn voor de meervallen die zouden worden gehaakt. In hun gevecht om de vrijheid zou hun gewervelde lichaam dusdanig oververhit kunnen raken dat ze er onherstelbare schade aan zouden kunnen overhouden.

Dat was ff een teleurstelling want de Vistrippers zagen terplekke hun kans op de catch van een nieuw recordVistripvis verdampen. Maar die teleurstelling werd snel vergeten toen de baas vervolgens vertelde over het vissen in de Steur vijver. Vangsten van een stuk of 15 vissen op een visdag waren meer regel dan uitzondering. Gemiddeld was het formaat zo rond de 80 cm, maar de grootste Steurvangst die gemeld was aan de baas (hij was daar zelf niet bij geweest.......maar toch) was een Steur van 1.93 meter.......!!!!..... en die woog ruim 52 kg!

Kijk, daar gaat een Vistrippershart nou sneller van kloppen.

Ook de gang van zaken/spelregels in en om de forellenvijver werd nog toegelicht maar dat verhaal ging bij de nodig Vistrippers het ene oor in, en het andere oor weer uit (.......en bij enkele De Kleines kwam de info zelfs het ‘ene oor’ niet eens binnen).

De kans op een record vis werd dus direct weer nieuw leven in geblazen. Wat ook (voor de meeste Vistrippers) een verrassing opleverende was de info over het aas waarmee de Steur kon worden gehaakt. Zo’n Steur zag bij voorkeur dat de vissers hem gerookte spek, blokjes kaas, pieren en/of frikadellen voorschotelden, maar zijn lievelingskorstje was Zalmfile !!!

Baas: “ met gerookte Zalmfilé vang je ze het beste”!
Vistrippers: “ gerookte Zalmfilé.......wat een verwaande kwasten die Steuren......willen ze er soms ook een Melba-toastje bij “!???
Baas: “ kun je proberen, zou mij niet verbazen”!

De twee meest ongeduldige Vistrippers hadden hun biezen al gepakt, Ton en Herman waren als eerste op weg naar een stek aan de forellenvijver. De rest van de Vistrippers ging voor de Steur en boekte een eerst vissessie van 2 uur + pakketje Zalmfilé. De oplettende bezoeker van de Vistrippersite herinnerd zich wellicht nog de opmerking eerder in dit verslag over het feit dat ‘het ebola virus dichterbij was dan gedacht’ !?
Nu, die voorspelling kwam deze Vistripmorgen aan de randen van de Steurvijver uit. Veroorzaker van deze kans op een virus uitbraak bleek Vistripper Marc. Die had namelijk zijn magnifieke viservaring van de jacht op de Steur op de Fraser River in Canada (samen met zijn broers en Max) nog vers in het geheugen paraat. Tijdens die trip was dit kwartet Vistrippers namelijk al eerder door het oog van de (ebola-infectie)naald gekropen. Het aas dat hun Canadese vis Gillie op de haak bevestigde was in een dusdanige ernstige bacteriologische staat van infectiegraad dat de Wereldgezondheidsorganisatie haar personeel zou verbieden om zonder perfect isolerende/beschermende kleding binnen een straal van 50 meter van deze Gillie + aas te komen.

Dat aas was voordat het veranderd was in zijn ‘te verre staat van ontbinding’, een gezonde vrolijk rondspringende Chinook Salmon geweest.......en dat had Marc onthouden. Hij had daarom in de weken voor vertrek een paar pakketjes Zalmfilé laten rotten en had deze (zo goed mogelijk geïsoleerd) in zijn vistas meegenomen. Er was dus nu een redelijk hoog in te schatten kans dat er binnen een week in Nederland berichten in de media zouden verschijnen over het opduiken van een vreemd ziektebeeld bij bezoekers van een forellenvijver in de staart van de provincie Groningen. Die zondag zouden de na schatting 80 bezoekers van De Slegge hoogstwaarschijnlijk nog geen vreemde symptonen vertonen (misschien alleen Marc en de vissers binnen een straal van 10 meter van zijn visstek.......Eric en Max dus) , maar met een incubatietijd van zo’n 5 dagen zou geen van de De Slegge vissers die zonovergoten visdag met buikkrampen hoeven te beëindigen.
Helaas viel dit tactische plan van Marc in duigen na het openen van het zwaar over datum zijnde pakje Zalmfilé. Die gerookte Zalm was zo zacht als boter geworden en was met geen mogelijkheid op de haak te bevestigen. De Gillie in Canada gebruikte de huid van de Zalm daarvoor, deze gerookte Zalm was echter geheel ontdaan van dit essentiële lichaamsdeel en was niet inzetbaar.

Intussen waren de eerste Vistrippers al wel succesvol. Die Steur was waarschijnlijk uitgehongerd want her en der langs de Steurvijver werden vissen van onder de meter gehaakt . In de loop van de eerste twee vis uren was het met name op en rond de stek van de Aink clan regelmatig raak. Of zij hadden een wonder aas meegenomen dat wel werkte, of ze zaten op een topstek want het was achter elkaar raak.

Alle Vistrippers hadden al wel een Steur gevangen en ging Max op een gegeven moment aan de leiding met eentje van 91 cm toen het aan de overkant weer raak was. Wanneer de drill beloofde wat hij uitstraalde was het Mats die een beste vis had gehaakt. Er vlogen verschillende enthousiaste kreten over het water en na een mooi gevecht tussen Mats en Steur landde de jongste Vistrippers zijn tot dat moment grootste vis. Uit de verschillende clans waren intussen Vistrippers komen kijken en zagen ze hoe Mats zijn drill succesvol beëindigde. Het meetlint werd langs de Steur gelegd........en we hadden een nieuwe koploper........Mats had de leiding genomen met de vangst van een 1.26 meter lange Steur. Die debuterende stagelopende Vistripper had ff de leiding genomen en had een gat van ruim een halve meter geslagen met de nummer 2 Max.

Dat is wat je noemt debuteren!
Zelfs broer Kjell was zo trots op deze vangst dat hij ook met de Steur van z’n broertje vereeuwigd wilde worden. Zo’n catch staat natuurlijk top op je Facebook cv.

Vistrippers (schreeuwend over het water) : “ Topvangst Mats, gefeliciteerd “!
Nico: “ klasse Mats, maar heb je wel geld bij je.......dat gaat je namelijk waarschijnlijk een Daywinner rondje kosten “!
Mats: “ ........??????....”
Kjell: “ als je de grootste vis van de dag vangt moet je een rondje geven”!
Niek: “......dat rondje sponsor ik graag Nico “!

Dat beviel dus prima daar in de zon aan het viswater. Vistripdebutant Niek ving nog een Steur van 1.22 cm en ook Kjell ving een paar mooie maatjes. Na de lunch werd dan ook een tweede sessie van 2 uur geboekt aan de Steur vijver. Daarentegen was het in de forellenvijver nog niet echt wild geweest, Ton had er 2 gevangen en Herman 1, dus daar moest nog wel wat forel bij wilden we die avond allemaal een gerookte forel op bord vinden. De gevangen Steur moest namelijk teruggezet worden dus die konden niet op het Vistripdiner van de zondag worden bijgeschreven. Nico, Ralf en Harry besloten het koppel forelvissers te gaan ondersteunen en boekten voor de rest van de Vistripdag 2 uur forelvissen.

Niet alleen de stek van de Aink clan was top, ook naast die van de Beunken en Max was het regelmatig raak. Daar zaten een stuk of 6 echte Grônniger Popko’s. Die vertoonden naast goede vangsten nog een voorkeursgedrag........na elke vangst tikten ze een flesjes bier achterover.
Het laat zich dan ook raden dat ze kort na de middag al meer gelijkenissen vertoonden met Neanderthalers dan geciviliseerde vissers. Gelukkig werden ze niet vervelend, maar met het legen van een flesje wel steeds meliger. Wanneer er bijvoorbeeld eentje een scheet of boer liet (en die techniek beheersten ze steeds beter) ....... lazerden ze bijna van hun gammele visstoel het viswater in van het lachen.
Eric kon als eerste zijn nieuwsgierigheid niet onderdrukken en ging ff buurten bij het Neanderthalers-team om te kijken wat ze als aas gebruikten, want van hun techniek moesten ze het overduidelijk niet hebben. Eric hoefde zijn verbale kwaliteiten niet aan te wenden om achter hun aasgeheim te komen..........want dat was allerminst geheim. Ze visten met garnalen.
Zalmfilé, garnalen, oude kaas........wanneer leden uit de verschillende Vistrippersclans met een ‘maden fobie’ dit lezen zou dat wellicht een reden kunnen zijn om zich een volgende Vistrip aan te sluiten bij de Vistripfamilie.
Zon, stoeltje, hengel, wijntje, toast........Zalmfilé, garnalen, oude kaas!......dat klinkt toch niet verkeerd heren!!

Intussen had er in de loop van de middag nog een koppel vissers z’n stek ingenomen aan de Steur vijver. Na een kwartiertje had de visdame haar spullen klaar voor de te water lating en haar eerste 3 inworpen verliepen als volgt:
.....1e worp;.......beet........en trekt een Steur van 1.25 meter op de kant.
.....2e worp; ......beet........een graskarper van naar schatting 25 pond in het net!
.....3e worp;.......beet........trekt onder grote hilariteit (ze viste volgens eigen zeggen/schreeuwen.......NOOIT) aan de kaas een Steur van 1.44 meter uit het water.
En daar sta je als ervaren Vistripper dan vrolijk naar te kijken.

Vistripper: “zullen we aan haar vragen of ze voor ons en Staatslot wil kopen......die heeft vandaag blijkbaar de mazzel aan haar derrière hangen”!!

Vermakelijk om mee te maken maar aan alle geinige zaken komt een eind, zo ook aan deze Vistripdag. Vlak na vier uur werd de Vistripdag afgefloten vanaf het zonovergoten terras:

Nico: “ INPAKKEN VISTRIPPERS.........en Mats, pak je portemonnee maar alvast........je eerste rondje als Vistripper jonge “!

Mats werd door alle Vistrippers gefeliciteerd met zijn Daywinner vis, en de kans werd ook hoog ingeschat dat hij met deze Steur in aanmerking kwam voor het Championship. In Nederlands viswater zwemmen namelijk weinig vissen rond van boven de 1.26 meter, maar er stond nog een zee visdag op het programma dus de Vistrippers gaven zich nog niet gewonnen. Op het terras werd genoten van een vroege namiddagborrel waarna afscheid werd genomen van de Aink clan.

Die hadden hun dikke vette stempel op het Vistripweekend gedrukt en de Vistrippers die nog 5 Vistripdagen tegoed hadden met een lastig te breken vislengtemaat opgezadeld. Maar dat is nou net één van de sfeerbepalende Vistripfacetten waarom we het al 24 Vistripjaren met elkaar vol houden. De tussenstand bij het afscheid van de Vistripclans:
1] Mats met een Steur van 1.26 meter.
2] Niek met een Steur van 1.22 meter.
3] Max met een Steur van 91 cm.
De forellenvissers hadden nog een paar vissen weten te vangen. Niet groot genoeg om zich tussen de top 3 te kunnen nestelen, maar wel voldoende om te zorgen voor het diner van de zondagavond. Harry ging op de terugweg nog ff langst de frietboer voor wat junkfood naast de door Ton te roken forel
Ook bij de VistrippersVilla’s werd nog genoten van een verlenging van de namiddagborrel en kregen de Vistripprs lekkere trek toen een rooklucht hun neusgaten binnenkroop. Ton was namelijk begonnen met het klaarmaken van de forellen in de tuin van de De Kleine bungalow.
Eén van de gespreksonderwerpen was het bepalen van de visplannn voor de volgende Vistripdag. Ralf en Max zouden die zondagavond na het diner hun Vistrip afsluiten, het werk wachtte de volgende morgen. Hun plaats werd ingenomen door Maikel en Nils, en voor hun was het wel zo leuk wanneer ze door de Vistrippers zouden worden ontvangen en dus werd een visdag op het Villapark gepland. Volgens Piet ‘Outmon’ zou het weer prachtig Vistripweer worden dus dat zou geen straf zijn om een visdag door te brengen op en rond de vlonders van de Villa’s met een volle koelkast binnen handbereik.
Tijdens Studio Sport kwam Ton z’n perfect gerookte forel op tafel, vergezeld van Harry z’n junkfood + salade en werd de aftrap genomen voor een ouderwets avondje Vistrippen met het bord op schoot.

Voor Ralf en Max was het na de koffie inpakken en afscheid nemen van de midweek Vistrippers. Max stond in het tussenklassement voor het Championship nog op het podium en hoopte dat dit aan het eind van de Vistrip nog zo was. Die kans werd echter klein ingeschat want na de top Vistripdag in De Slegge was de kans groot dat de Vistrippers daar de komende week nog een keer hun hengels gingen uitgooien.
Aan de succesvolle visdag werd door Marc nog een vervolg gegeven want kort voor middernacht haakte hij in het viswater voor de BeunkVilla nog een mooie Spiegelkarper van 79 cm, zo startte en beëindigde hij deze Vistripzondag met de vangst van een Weddermeerse Karper.

........morgen een relaxte Vistripdag rond de VistripVilla’s!


Vlondervisdag met Karper en 'de Thai'.

Van de Vistripgroep van 14 waren er bij het ontbijt nog 6 over en waardoor de gemiddelde leeftijd ruim boven de 60 (Vistrip)jaar kwam te liggen. Dat zou echter niet lang duren want Maikel en Nils kwamen na het ontbijt richting Hoge Noorden waardoor dat getal van 60 weer vors werd gereduceerd.

De Visstek van deze Vistripdag lag binnen 30 meter van de ontbijttafel dus werd er wat langer van de verse broodjes, eitje en jus-de range genoten. Zo nam Herman z’n plaats in achter het fornuis want die had zin in een uitgebreide ontbijt met uitgebakken spek + gebakken eitje .

Piet Outmon had weer een 8+ voorspeld voor vandaag maar de vooruitzichten voor dinsdag waren een stuk minder. Het leek de Vistrippers een goed plan om vooraf ingeplande visdag op zee op de dinsdag te gaan bespreken. De voorspelde windkracht was goed ( 2 bft) maar er konden de nodige buien over komen drijven. Op zee heb je alleen maar water om je heen dus die buien waren amper een spelbreker, slechts een windkracht 4 of hoger zou het grootste deel van de Vistripprers aan vaste wal hebben gehouden. Er was volgens onze nationale Friese weerprofeet zelfs nog een niet ondenkbare kans dat het Noorden droog zou blijven, want de strook buien kwamen van West naar Oost over Nederland, maar de Wadden bleven waarschijnlijk droog. Maar mochten al deze goedbedoelde voorspellingen van onze Piet niet uitkomen, dan gooien we er gewoon wat Vistripweerspreuken tegenaan, zoals de overbekende;

  • Als de weerman loog, bedenk dan: 'tussen de druppels door was het droog'.....
  • Als je uien in je eten vindt, is er kans op harde wind........
  • Als de haan niet kraait vóór het avondrood...gaat het regenen...of de haan is dood......./li>
  • Als de eenden kwaken in het riet, dan regent het..........of niet.
  • ‘it giet oan’, zei het rayonhoofd en.......hij stapte dronken in het water van het kanaal.....
Met andere woorden, met de mooie ervaringen van de Ierse Vistrips in het Vistrippersgeheugen laat een Vistripper zijn visdag niet bederven door en beetje regen, dus morgen het zeewater op. De visboot die we op het www hadden gevonden lag in de Eemshaven en verzorgde Vistrips op de Eems, Dollar en Het Wad, dus wellicht hadden we mazzel en bleef het de volgende Vistripdag ook droog.
Marc nam contact op met de de schipper van ‘de Eemshörn’. Volgens de info op hun site verzorgden ze de volgende vistrips:

Vissen op de wadden en rond de eilanden
Met de Eemshörn wordt gevist op de wadden en rond de eilanden.
De visserij op de wadden is voornamelijk de ankervisserij.
Hierbij wordt het schip voor anker gelegd.
Er wordt dan gevist op ondieptes, in richels en stromingsgeultjes.
De vangsten zijn dan voornamelijk paling en platvis.
De platvis kan bot, schol, schar of tong zijn.

Marc kreeg één van de gebroeders De Winter (de eigenaren en skippers van de Eemshörn) op de mobiel:

Kapitein de Winter: “ Moi, de Winter, hou ist der mit “
Marc: “ Met Beunk hier, we hebben op jullie site gelezen dat jullie vistrips organiseren op het wad“!
Kapitein de Winter: “Valt mie nait of , mest houveul lui ben ie e woneer kunn jilie kumn vizzn “?
Marc: “We zijn met z’n achten en willen morgen komen“!
Kapitein de Winter: “ Det get nait lukn, wie vaorn allenneg in et wieknd et wotter op noar et zeewiefke “
Marc: “Da’s dan jammer want we kunnen alleen door de week,........pas dan ff jullie site aan want daar staat dat jullie de hele week inzetbaar zijn“!
Kapitein de Winter: “Doe hast geliek mar magst mie leuven of nait, jik hast nog gain tied uhad, k kin nait heks'n en blaauw vaarv’n touglieks woist ja wol”.

Marc kreeg nog de tip dat er vanuit Den Helder wel door de week op het Wad kon worden gevist, maar dat hadden we op de 2010 Vistrip al eens zonder veel succes geprobeerd. Met 16 vissende Vistrippers op Het Wad tussen Texel en Den Helder hadden alleen Wim, Ralf en Jesse een visje weten te haken. Die Vistripdag op zee ging het dus niet worden op deze Vistrip. Aan de ontbijttafel gingen er toen al gauw stemmen op om dan nog maar een keer naar De Slegge te gaan, dat had tenslotte een prima Vistripdag opgeleverd.
De Beunken maakten andere plannen, ze hadden hun Golfspullen weer meegenomen en besloten om de course rating van de golfbaan in Veendam op de dinsdag is ff te gaan slopen.

Na de koffie hadden alle Vistrippers hun hengels in de steunen staan en het aas in het water liggen waarna Marc als eerste een Karper aan z’n boilie met aardbeiensmaak wist te haken. Hij haakte de vis vlak naast een vlonder van de overburen en het geschrokken beest nam en sprint, niet zoals hij had gehoopt richting heet midden van het viswateer, maar de Karper vluchtte naar de vlonder. Slim van de Karper of mazzel, in ieder geval verspeelde Marc de vis want die zwom zich los rond een van de houten palen van de vlonder. Marc z’n verspeelde Karper was niet de enige slimme vis in de school Karper op de visstek, ook Nils zou kort na de middag een Karper aan de mais op dezelfde stek verspelen. Hij en Maikel waren voor de lunch gearriveerd en hadden al snel daarna hun stek uitgezocht. Nils op de vlonder bij Harry, en Maikel bij z’n Opa Ton. Maikel had wat meer tijd nodig om zijn spullen visklaar te maken want als erkent en dus vervend Karpervisser had hij z’n hele nachtvisuitrusting meegenomen. Die bestond uit onder andere een tent + veldbed, rodpot + 3 Karperhengels, een paar kilo boilies en ander Karperaas.........want het werd volgens Maikel hoogste tijd dat die Championcup een eerste keer mee naar Amsterdam zou gaan. Hij was direct de eerste nacht van plan om door te gaan vissen en installeerde zich in de tuin van de De Kleine Villa.

Voor de rest van de middag bestond de Vistripdag uit R.R.R. ;...... biertje, tappa’tje, knabbeltje, powerknapje........de favoriete onderdelen van dee Vistripprs op zo’n Vistripweek.
De eerste Vistrippers die aanstalten maakten tot andere activiteiten waren Nico en Eric. Beide Vistrippers hadden zich vrijwillig gemeld als koks voor het diner. Ze hadden gekozen voor een Thaise maaltijd, de specialiteit en favoriete keuken van Eric. Ze gingen ff heen en weer naar Winschoten voor de inkopen en waren voor de middagborrel terug. Waar ook actie waar te nemen viel was bij de buren van de BeunkVilla. Deze Villa was het weekend onbezet gebleven maar daar kwamen deze middag nieuwe gasten, en die bleken ook een Karpervisser in hun opstelling te hebben opgenomen. Dat was ff jammer voor de Beunken want die hadden hun boilis op de blauwe visstekken uitgezet, en helaas ging de buurman daar ook z’n hengels inzetten, zie rood .
De Beunken hadden deze stek uitgekozen omdat alle Karpers op hun rondjes door het water van het bungalowpark automatisch over/langs de voerplek met boilies op de smalle doorgang zouden zwemmen. Dat had de vissende buurman waarschijnlijk ook rap in de gaten na bestudering van het viswater en bood zijn aas op het hoekie aan, en aan het eind van de middag was hij dan ook al succesvol en haakte een (weliswaar kleine) Karper.
Beunken niet blij, maar daar viel weinig aan te veranderen.
De rest van de Vistripmiddag bleef het rustig bij de hengels van de Vistrippers. De meest actieve Vistrippers waren zoals verwacht in de keuken van de BeunkVilla te bewonderen. Thaise gerechten vergen veel voorbereidend snijwerk. Nico kreeg de souschef rol toebedeeld en nam dat snijwerk voor zijn rekening, Eric toverde vervolgens de verschillende (dun)gesneden groenten, vlees, vis en kruiden om in overheerlijke Thaise salade, soep en curry.
Uiteraard een Steak voor Nils, waarna tot ver in de avond van het diner werd genoten en nog stevig werd nagetafeld.
In de BeunkVilla werd de Vistripdag verlengd tot in de vroege uurtjes, waarin met name Harry regelmatig het onderwerp van gesprek werd. Zijn ‘transfer’ naar onze Oosterburen ging nog al eens over tafel, en dan was het regelmatig broer Herman die een (hilarische) imitatie ten tonele voerde van Harry z’n nieuw landgenoten. Op zo’n moment bracht harry een oude Hollandse wijsheid in praktijk; ‘wie geschoren wordt kan beter ff stilzitten’ ! Harry kan incasseren ( en riposteren) als geen ander, maar was blij dat het in de loop van de avond minder werd zullen we maar zeggen.
Maikel was rond middernacht z’n Karpertent ingedoken voor z’n eerste nacht op Karperjacht, de laatste Vistrippers maakten in de vroege uurtjes van de dinsdag een einde aan de Vistripdag. Marc ging nog even bij de Beunk Karperhengels kijken om ondertussen zijn laatste Bacotje achter de huig te laten glijden en wist zowaar nog een mooie Spiegelkarper uit het water te tillen.

De volgende morgen wachtte om 9.00 uur het gezamenlijk ontbijt waarna de jacht weer werd vervolgd op de Karper, en voor de Beunken hun jacht op het baanrecord van de golfclub in Veendam zou plaatsvinden........al viel de kans op dit resultaat op hun eerste afslag ook niet geheel uit te sluiten.

........ach ja, Tiger Woods mist ook wel eens een goede drive !



Vis, Golf en De Sultan.

Van de Vistripgroep van 14 waren er bij het ontbijt nog 6 over en waardoor de gemiddelde leeftijd ruim boven de 60 (Vistrip)jaar kwam te liggen. De ontbijttafel stond voor 9 uur weer klaar voor de Vistrippers. De Beunk broers gingen een stevige bodem leggen voor een paar uurtjes klimmen, dalen, slaan en putten op de golfbaan. Nico was z’n nest uitgekomen met het plan om zijn traditionele Wellness dag te gaan doorbrengen in een plaatselijke Spa, en de rest van de Vistrippers ging verder met hun jacht op een Daywinner en/of Championvis. Deze 5 Vistrippers met visplannen besloot tussen het nuttigen van het eerste afbakbroodje en het 7 minuten eitje dat ze het minder leuk vonden om met z’n vijven naar De Slegge te gaaan en stelden voor dit op de woensdag met z’n allen te gaan doen. Dit voorstel kreeg de goedkeuring van alle Vistrippers dus het programma voor de komende 2 Vistripdagen was ingevuld.

Omdat de voorspelling voor deze visdag de minst goede voor de Vistripweek was besloten de vissende Vistrippers in de buurt van de Villa’s te blijven en opteerden in eerste instantie voor een tweede vlonderVistripdag. Wie net vanaf de vlonder in de De Kleine tuin binnen kwam wandelen was Maikel. Hij was redelijk fit zijn tent uit gekropen en had van een redelijke nachtrust kunnen genieten. Hij had de afgelopen nacht 1 Karper verspeeld en was nog een aantal keer uit z’n remslaap gehaald door het piepende alarm van z’n beetverklikkers. Maikel vertelde onder het ontbijt dat hij ook een sterk vermoeden had dat er ratten rond zijn tent op jacht waren geweest naar losliggende overheerlijke boilies want hij had het nodige geknaag en getrippel rond zijn tent gehoord.

Het werd een lekker lang ontbijt waarna de Vistrippers pas rond een uur of 11 hun visstekken hadden ingenomen.
Kort nadat Ton en Maikel op hun stek zaten raakte Ton verzeilt in een burenruzie die het beste valt te karakteriseren als een typisch gevalletje voor de ‘rijdende rechter’. Tegenover de visstek van het Vistripperskoppel had een familie met twee dochters (van rond de 10 jaar) hun visstek op hun vlonder ingenomen. We hadden die morgen al gezien dat de vader des Villa’s een poging had gedaan om zijn beide dochters de motorische vaardigheden van ‘het ingooien met een werphengel’ had proberen bij te brengen. Aan de enthousiaste, edoch allerminst succesvolle pogingen van de vrolijke zussen was ons al wel duidelijk geworden dat ze........laten we het zo zeggen.......zonder bergen beginnersgeluk de komende dagen (zo niet maanden) geen vis zouden weten te verschalken.
Dat was duidelijk te zien en te horen.
Na elke worp kwamen hun spinners met een ferme plons op amper 2 meter uit de kant in het water met als resultaat dat elke snoek na de 1e worp al lang en breed was gevlucht naar rustiger water elders op het Villapark. Lokaal onderzoek naar het visbestand voor hun vlonder zou op dat moment gegarandeerd 0,0 gram vis hebben opgeleverd.
In tegenstelling tot hun hengelsporttalent vertoonden de zussen echter wel een engelen geduld en fanatisme wat betreft hun toewijding tot het onder de knie krijgen van de werptechniek ( voor de niet vissers onder de Vistripsitebezoekers, dat ingooien van je aas met een werphengel vergt een subtiele motoriek wat betreft de oog-hand-vinger coördinatie in samenwerking met de werphengel-molentje-vislijn........ja, ja, dat is nog niet zo eenvoudig dat vissen !!!!). Maar na een ochtend oefenen kwamen ze toch iets verder uit de kant in ht water met hun spinnertje.......en dus dichter in de buurt van Ton z’n dobber en Maikel z’n Karper voerstekken........en daar was Ton niet blij mee.
Met zijn veldstem over het water richting geschrokken zussen:

Ton: “zeg meiden, kunnen jullie niet wat anders gaan doen want jullie verjagen met dat lawaai alle vissen”!
Zusjes: “we zijn aan het oefenen, dat mag toch wel”!?

Maar de zussen stonden op zo’n 40 meter van Ton dus........die hoorde niks !!!
Dus de zusjes gooiden vrolijk verder toen Ton niet reageerde, en blijkbaar niet ontkennend reageerde op hun vraag.

Ene zus tegen de andere: “ die meneer vindt het wel goed, we gaan nog beter ons best doen “!

Ton zag dat de visfanaten aan de overkant zijn opmerkingen/vragen volkomen negeerden en kwam met een iets minder vriendelijke vervolg vraag waarna de zussen huilend (......dat hoorde Ton ook niet......) hun Villa in vluchten........!
Even later kwam een geïrriteerde vader naar buiten gestiefeld:

Vader: “fijn dat u de visdag van mijn dochters bederft, ik zit met twee huilende kinderen in huis “!!!
Ton:” Sorry......wat zegt U “?
Vader (deze keer met stemverheffing): “.......DAT IK MET 2 HUILENDE KINDEREN ZIT DANKZIJ JOU”!
Ton:” .......wat zegtie nou Maikel”?

Waarna Maikel Ton hielp om het ‘m(v)isverstand’ op te lossen zodat ‘vrede op aarde’ weer kon neerdalen over het viswater van het Villapark. De oplossing werd gevonden in een nieuwe vistechniek voor de zusjes. Ze gingen met een dobber vissen waardoor ze maar zo af en toe hoefden in te werpen (en toch konden oefenen) waardoor de rust weer in het viswater voor Ton en Maikel terugkeerde. ’s Avonds ontstond nog een leuke vervolg discussie tussen de Vistrippers over de kwaliteit van de gehoorapparaten van de De Kleines. De dingen die ze nu hebben functioneerden naar wens rond een eettafel (wanner de heren het apparaat ten minste in hun oor hebben zitten!!!!!) , maar zodra iemand van buiten een cirkel van krap 5 meter iets te melden had dan was (zonder het overbelasten van je tembanden ) een redelijk vlot verlopende communicatie vrijwel onmogelijk.
Soms wel handig.....!!!.....maar voor onbekenden met deze materie toch wel lastig.
Intussen had Marc de Beunkvisvlonder + vismateriaal overgedragen aan Herman. Je hoorde de Vistrippers denken; de wonderen zijn de wereld nog niet uit ! Deze twee leden van de betreffende rivaliserende clans gaven elkaar tijdens de Vistrips uit de vorige eeuw namelijk nog geen haakje cadeau!! De scherpste kantjes zijn er in dit nieuwe millenium al een beetje af en Herman installeerde zich dan ook met goed gemoed in de ligstoel op de Beunk stek (in de zon) achter de Karper hengels.
Na de instructies van Marc was Herman op de hoogte van de werking van het Beunk vismateriaal en vertrokken de Beunken richting Veendam voor een middag golf.
Vistripper Nico zat/lag toen al lang en breed in het wellness & kuurresort Fontana in Nieuweschans. Dat was voor Nico na 4 dagen Vistrippen weer hoognodig en broodnodig ( R.R.R....!!!)

  • Onderweg naar Veendam kregen de Beunken dit bericht + foto binnen via de VistrippersApp:
    Harry: "die Herman let prima op jullie hengels "!!!???

    Marc: “gooi ff in het kader van de ‘ice bucket challenge’ onmiddellijk een bak met ijswater over die luiwammes heen.
    Maar maak hem vooraf niet wakker want Herman hoeft niet te weten dat hij ‘vrijwillig’ meedoet met de ice bucket challenge.......dat merkt hij vanzelf wel “!!!!


    Helaas, dat ging de De Kleine clan wat te ver, dat wilde Harry zijn broer niet aan doen. Maar mocht Herman een Karperhengel na een aanbeet van een Buffel karper verspelen omdat de vis er met aas en hengel vandoor was gegaan zou Herman later op de Vistripdag alsnog een ice bucket challenge douche boven het hoofd hangen.

    Aangekomen op de Golfbaan kregen de Beunkbroers een onverwachte vertraging in hun golfdag planning. Er werd een ‘Herendag’ georganiseerd op de golfclub waardoor de Beunken pas na de laatste fligth van de Veendamse golfheren de baan in mochten. Dat zou dan pas rond een uurtje of 2 zijn waardoor het avondprogramma de nodige vertraging zou oplopen.
  • Er was dus nog even tijd om de laatste berichten te checken en de Beunken zagen dat er Apps binnen waren gekomen van o.a. van ht thuisfront die zich elders in het land ophielden. Die vroegen zich af of het weer in het Hoge Noorden net zo beroerd was als in Midden Nederland. De Beunken stonden op dat moment in de stralende zon op de driving range hun golfballen weg te meppen en konden geen wolkje aan de hemel ontdekken. Een snelle check op buienradar leerde dat er ten Zuiden van Groningen een bak ellende van Noordwest naar Zuidoost over het Vaderland trok. We hadden deze Vistrip wederom de weergoden op onze hand, geen druppel regen die Vistripdag en ook niet op de rest van de Vistripweek in Villapark Weddermeer e.o.
    Daar heb je weer zo’n Vistripperswijsheid die bewaarheid wordt; ‘je krijgt wat je verdiend’!!

    Het diner was rond 18 uur gepland in de Bistro de Urnenhoeve, maar dat gingen de Beunken waarschijnlijk niet halen na een rondje van 18 holes. Wilden ze het tijschma van 18.00 uur halen dan zouden ze niet één keer genoodzaakt moeten zijn om op zoek te gaan na een afgezwaaide drive buiten de fairway (dat zou al een unicum zijn),........zouden ze vervolgens het baanrecord moeten breken,..... waarna afsluitend de toerenteller van Eric z’n bolide op de terugweg vol in het rood zou moeten......!
    Een eenvoudiger oplossing was het dinertijd met een uurtje uit te stellen waardoor de Beunken een relaxt rondje konden gaan lopen.

    De temperatuur had intussen de 25 graden aangetikt en was het wederom een top Vistripdag voor de Vistrippers in de buitenlucht. Maar ook Nico had het binnen de muren van Fontana prima naar zijn zin, al zou hij de enige Vistripper van de dinsdag worden die aan het eind van de Vistripdag geen verbrande kop had.
    Door de Herendag op de golfbaan hadden de Beunken geen last van trage golfers zonder golftalent. Die waren op de hoogte van de volle golfbaan en waren thuis gebleven. Die zaten, zoals alle verstandige noorderlingen, op hun eigen terras met een biertje/rosétje in de hand en hoofd in de zon. Aan het eind van alle Vistripdagactiviteiten op deze dinsdag was Nico weer tot in elke porie schoon en had z'n (mentale)batterij weer op 100% gebracht, hadden de Beunken genoten van hun rondje op een mooie golfcourse en hadden een prima score weggetikt, en was Harry Daywinner geworden met de Karper van 35 cm.

    Gedurende de Vistripdag waren de VistripApps over en weer gegaan en werd er afgesproken om rond 19 uur te gaan genieten van het welverdiende diner op de Urnenhoeve.
    De Beunken kwamen iets na de afgesproken tijd met gierende banden het pad richting de Bistro opblazen toen Eric vol in de remmen moest omdat er enkele wandelaars voor de wielen opdoemden. Ze kwamen met beide armen boven het hoofd zwaaiend in beeld, en dichterbij gekomen zagen de Beunken dat het de De Kleines waren. Ze waren al bij de Bistro geweest en hadden op de deur van de Urnenhoeve gelezen dat deze op dinsdag geen gasten ontving. We moesten dus op zoek naar een ander restaurant want zin om nu nog zelf in de keuken te gaan staan klooien had geen enkele Vistripper. Ook in het eerste dorp dat werd binnengereden, Wedde was het enige restaurant/snackbar gesloten. Ze kregen van enkele bewoners de tip dat in het nabijgelegen Vlagtwedde wel verschillende restaurant open zouden zijn. Met name een Turks restaurant was prima volgens deze Weddenaren en dus gingen de Vistrippers richting het 15 km verderop gelegen Vlagtwedde.
    De Beunken waren als eerste ter plekke omdat de De Kleines eerst nog hun vervoersmiddel bij de Villa’s moesten ophalen, maar na het eerste biertje van de gebroeders arriveerden de rest van de Vistrippers. Via mobielcontact waren ze naar ‘De Sultan’ gedirigeerd, het enige Turkse restaurant van Vlagtwedde. Voor de De Kleines was het even schrikken toen ze zagen dat de Beunken aan een Veltins biertje zaten te lurken. Bij voorkeur zoeken de De Kleines horeca gelegenheden waar Amstel aan de tap te vinden is, maar De Sultan had een contract afgesloten bij dit biertje van de Oosterburen. Harry was al meer bekend met dit biertje en stelde zijn clan gerust met de mededeling dat dit gerstenat ook prima te drinken was. Na het derde biertje was de zon intussen achter de gevel van de Sultan verdwenen en zochten de Vistrippers naar een warmere stek en vonden deze aan de voor hun opgestelde dinertafel centraal in het restaurant.
    De gebroeders Beunk hadden meer dan lekkere trek gekregen van hun 4 uur durende wandeltocht over de heuvelachtige golfbaan en gingen voor een Turks gerecht vooraf. Eric is door zijn regelmatige verblijf in Turkije kenner van de typische Turkse lekkernijen en wist al snel iets geschikts van de kaart te plukken. In overleg met de baas van de Sultan stelde Eric een mooi voorgerecht samen van diverse kleine Turkse tapa’s en een salade. De overig Vistrippers hadden overdag genoeg tussendoortjes genuttigd en sloegen het voorgerecht over.
    Vanaf de dinertafel konden we de Turkse kok in de keuken in actie zien en precies goed getimed kwam het voorgerecht samen met het volgende drankje op tafel. Toen de De Kleines de Turkse tapa's zagen sloeg de lekkere trek ook bij hun in de maag. Die wisten vervolgens zo af en toe een voor hun onbekend Turkse tapa te scoren van de Beunk schotel. Dat beloofde veel goeds voor de rest van de avond.
    Voor het hoofdgerecht was de keuze gevallen op Turkse kebab ( Nils en Maikel), en op advies van de baas voor de meeste Vistrippers een Steaks + enkele bijgerechten. Terwijl de kok met zijn souschefs weer aan het werk kond werden aan de dinertafel onder andere de plannen voor de volgende Vistripdag doorgenomen. Na twee dagen met wat minder grote aantallen gehaakte vissen was de algemene opvatting dat het een prima plan was om de volgende Vistripdag nog een keer in de visvijvers van de Slegge te gaan vissen. Vangsten min of meer gegarandeerd zoals we die zondag ondervonden hadden, en de jaarlijkse familietrip wordt tenslotte niet zonder reden aangeduid met de typering VIS-trips.
    Het was weer gezellig aan de Vistripperstafel en de enige manier om Vistrippers op zo’n moment stil te krijgen is........inderdaad, ze een overheerlijk gerecht voor hun neus zetten.
  • Aan de diner-tip van de Weddenaren eerder op de avond was niets gelogen, ook het hoofdgerecht kon de goedkeuring van alle Vistrippers wegdragen. De Steaks waren op verzoek van de betreffende Vistripper prima Medium, Rare en Blue, en Maikel & Nils kregen de hoeveelheid kebab niet eens achter de kiezen. Dat had niets te maken met de kwaliteit alswel met de grootte van hun maaltijd (en dan moet je ze heel wat voorschotellen willen deze Vistrippers iets onaangeroerd op hun bord laten liggen).
    Zoals elk Vistripdiner werd ook deze afgesloten met en ijsschotel, Irish koffie en/of Turkse thee en gingen de Vistrippers na een uurtje of 2 tafelen (inclusief natafelen) voldaan terug naar de Villa’s op park Weddermeer. Daar werd de Vistripavond in de huiskamer van de Beunk Villa nog een paar uurtjes verlengd. Er ontstond nog een geanimeerde discussie in de De Kleine clan over hun jeugd in de Luttekestraat. Ton was er van overtuigd dat vroeger bij het ontbijt en avondeten de hele familie De Kleine met z’n elven rond de eettafel te vinden was. De jongere broers zeiden dat daar echt geen plaats voor was in de eetkeuken boven Café Restaurant De Kleine midden vorige eeuw. Eric kwam met het idee om beide kampen een plattegrond te laten tekenen zoals de Luttekestraat er volgens hun herinnering uit zag, en dan met name wat betreft grootte en indeling.
    Dat leverde een uurtje geinige jeugdherinneringen op met vragen als:
      • waar was de eettafel, met plaats voor hoeveel stoelen?
      • waar bevonden zich de plee’s?
      • de snijmachines voor de worsten en eigengemaakte rosbief!
      • het koffiezetapparaat en (voor bestellingen) de lift naar beneden!
      • het luikje dat Eric zich nog wist te herinneren (in de jaren vijftig nog een kleuter uit de Roggenstraat) !
      • wie sliepen waar en hoe, en waar de dienstmeid ?
      • etc. etc.

    Lang verhaal kort, Herman bleek nog over een fotografisch geheugen te beschikken en wist elke vraag over wie, wat, waar, hoeveel en hoe groot perfect met potlood op papier te toveren waardoor de jongere Vistrippers een mooi plaatje met begeleidende verhalen over de tijd in de Luttekestraat kregen voorgeschoteld.
    Tot in de vroege uurtjes konden zo de oudere generatie Vistrippers wegdromen bij de herinneringen aan hun jeugdjaren in de Zwolse binnenstad,

    de jongere generatie Vistrippers hadden ook zo hun Vistripdreams.........



    Vlondervisdag met Karper en 'de Thai'.

    Om toch aan de 7 uurtjes slaap te komen werden de Vistrippers rond 9 uur gewassen en geschoren aan de ontbijttafel verwacht. Ondanks de Wellness dag was het Nico weer niet gelukt om deze deadline te halen. Zijn 7 minuten eitje was dan ook al op kamertemperatuur gekomen toen hij z’n benen onder de ontbijttafel schoof.

    Een blik naar buiten gaf ondertussn weer het nodige vertrouwen in de weersvoorspelling van Piet Outmon. Er waren slechts een paar wolken boven Groningen te ontdekken, dus de beschermingsfactor 15 kon weer in de vis tas. De jacht op de Steur stond op het programma en daar hadden alle Vistrippers zin in. Onder het ontbijt werd zelfs een nieuwe uitdaging voor de Vistripdag in de groep gegooid. Naast de jacht op de Champion & Daywinnervis zou er ook een rondje moeten worden gegeven door de Vistripper die in de eerste vissessie van 2 uur in de Steurvijver de meeste vis zou vangen. Alle Vistrippers zouden die morgen hun hengeldag starten in de Steur visvijver, na de middag kon iedereen z’n eigen plan trekken. Nadat het ontbijtmateriaal in de afwasmachine was gepakt ging het richting Ter Apelkanaal.

    Op de trip naar De Slegge hadden we deze tweede keer wat meer oog voor het weidse Groninger landschap en zagen we een paar grote Herenboerderijen welke deze streek zo karakteriseren. Prachtige boerderijen met aan de voorkant een kast van een woongedeelte. Ter info, op Wikipedia beschrijven ze een Herenboer(derij) als volgt:

    De term herenboer of scholteboer, ook wel herenagrariër en herenlandbouwer genoemd, wordt gebruikt om een boer aan te duiden die voldoende kapitaal heeft om niet zelf zijn land te bewerken maar hiervoor personeel in dienst heeft. In Nederland kwamen deze herenboeren vooral voor in Noord-Groningen en het Oldambt, in mindere mate in de Groningse en Drentse veenkoloniën, in delen van Friesland en in vrijwel geheel Zeeuws-Vlaanderen. In de Gelderse Achterhoek worden deze grootgrondbezitters scholteboeren genoemd. In de negentiende eeuw stonden de herenboeren bekend om hun rijkdom vanwege het verbouwen en verhandelen van grote hoeveelheden graan en aardappelen. Deze rijkdom uitte zich vooral in sociale positie en aanzien. Boerderijen werden vergroot en versierd en omgeven door de slingertuinen in Engelse landschapsstijl. Door de verschillen tussen enerzijds de kleine groep herenboeren en anderzijds de landarbeiders waren de klassentegenstellingen groot. Meerdere herenboeren waren actief in de plaatselijke, provinciale en landelijke politiek.

    Met aandacht voor de mooie beelden die aan ons voorbij trokken misten we en paar afslagen en reden we pas na een paar detours rond 11 uur het parkeerterrein van De Slegge op. Eerst ff melden aan de bar voor een koppie koffie of thee, en acht Vistrippers x 2 uur vissen in de Steurvijver. Een stuk of zes vissers was ons al voor geweest maar er was als verwacht nog ruim voldoende plaats rond de Steurvijver voor de hele groep Vistrippers.
    Maar ineens sloeg er twijfel in de Vistrippersgroep:

    Harry: “......zeg, wie heeft de garnalen”?
    De Beunken: “ .......wij niet”!
    Nils: “ Ooooh shit, vergeten”???
    Herman: “......geen paniek heren, die zitten in mijn vis tas”!
    Nico: “ als wij De Kleines er ook niet bij zijn.......laat dat soort belangrijke zaken nou maar aan ons over”!
    Eric: “ WIJ...WIJ......sinds wanneer gebruik jij voor 11 uur ’s morgens je hersens Nico de Kleine“!!!?

    En zo was de toon weer gezet, er viel wat belangrijks te winnen en dan proberen de clans elkaar door dit soort interacties toch weer mentaal uit het lood c.q... uit de visstoel te slaan. Het blijft ten slotte een Vistrip, en zoals aan het ontbijt besproken waren er 3 Vistripprijzen te pakken en dan slaat het fanatisme wel weer toe onder de Vistrippers. De garnalen werden verdeeld over de Vistrippers die met dit 'wonderaas' van plan waren te gaan vissen, en verder had elke Vistripper weer een pak Zalmfile en wat blokjes kaas in zijn visuitrusting meegebracht. Iedereen zocht zijn favoriete visstek en een kwartiertje later hadden alle Vistrippers hun aas in het water liggen. De jacht op één van de drie Vistripprijzen was geopend.
    De Steuren waren ook deze morgen uitgehongerd zo leek het, want amper een tweede kwartier aan de visvijver later en alle acht Vistrippers hadden een eerste Steur aan de haak. De vangsten bleven gedurende de eerste 2 uur ook deze woensdag prima, en dit bij windstil visweer en een strak blauwe lucht.
    Aan het eind van de eerste vissessie van 2 uur had elke Vistripper minimaal 4 Steuren gevangen en hadden Maikel en Marc de meeste vis gevangen. Omdat Maikel dit (illegaal) met twee hengels had gedaan werd Marc tot winnaar uitgeroepen. Hij had 12 Steuren gevangen maar het lengterecord van de Vistripweek van Mats was nog niet gebroken. Die stond nog steeds op 1 met die Steur van 1.26 meter.
    Na de gezamenlijke lunch veranderden Herman en Ton van visvijver.

    De beide broers verplaatsten hun vismateriaal voor de volgende 2 uur vissen naar één van de forellenvijvers. De andere zes Vistrippers bleven hun geluk op dezelfde stek beproeven, op jacht naar een Champion Steur.
    Ook die middag werden er een mooi aantal Steuren gevangen, al verspeelden met name Nils en Harry de nodig vissen. Nils accepteerde dit meestal in alle rust, maar Harry liet zo af en toe zijn teleurstelling/ergernis luidkeels over de vijver(s) galmen. Met name wanneer ze de vis vlak onder de kant hadden knapte er regelmatig een vislijn omdat de De Kleines in de loop van de Vistripjaren toch wel hadden geleerd om niet meer met 0.40 mm dikke lijnen op vissen van onder de meter te gaan hengelen. Na de materiaalpech vervolgens een nieuw haakje aanzetten is in diezelfde Vistripjaren echter nooit hun hobby geworden, en werd Marc weer vriendelijk verzocht de herstelwerkzaamheden voor zijn rekening te nemen. Nico had de tactiek van het vissen met dunnere lijnen wat te risicovol doorgevoerd en had een wat te dunne lijn op z’n molen laten zetten Die moest dus meer dan regelmatig met z’n hengel richting Marc.

    Op een goed moment kreeg Nico weer beet aan z’n nieuwe haakie en aan de spanning op zijn lijn en hengel te zien waren er twee mogelijkheden; of hij had een gebruikelijke maat Steur in zijn staart gehaakt, of hij had een mooie joekel gehaakt. Voor de zekerheid had Nico de slip op zijn molen wat losser gedraaid want deze vis wilde hij niet verspelen. Het duurde daardoor ook wat langer voordat hij zijn vis bij de staart kon pakken. Tijdens de drill had Nico zijn vis al een paar keer aan de oppervlakte in beeld gehad en de rest van de Vistrippers enthousiast laten weten dat hij een beste Steur aan zijn lijn had. Eric was intussen al met het meetlint op de visstek van Nico gearriveerd en na het opmeten bleek Nico de eerste stek van Mats te hebben overgenomen. De nieuw te overtreffen maat Championvis was 1.35 meter .

    Nico: “ 135 CM......HA-HAAAAAA.....NICO OP 1 ”!
    Vistrippers: “ mooie vis Nico......gefeliciteerd......maar juich niet te vroeg, we hebben nog een uurtje “!!
    Nico: “ ik stop ermee, dat gaat jullie toch niet meer lukken.......ik zit op het terras met en biertje ”!
    Eric: “ ik doe met je mee, ik heb wel zin in een vroeg Daywinner rondje “!
    Nico: “zal ik dat Champion rondje ook maar alvast indoen, want dit record wordt niet meer verbeterd”!
    Marc: “ ......dat wordt straks huilen Nico........tart de Vistrippersgoden nou niet“!
    Nico: “ik zie jullie straks wel op het terras.......Daywinner biertjes staan koud “!

    Dat nieuwe vangstrecord van de 2014 Vistrip werd via de VistripprersApp gedeeld met de rest van de Vistripperclans en in reactie kwamen de felicitaties en complimenten uit alle windstreken richting terras van De Slegge. Lichte teleurstelling uit het Aink kamp. Kjell gaf via de App te kennen dat hij de volgende dag vrij was en maximaal gemotiveerd om dat record van z’n broertje terug te veroveren. Helaas kon hij geen auto regelen en moest hij de route richting Vistrippers via z’n OV kaart uitstippelen. Tot zijn teleurstelling moest Kjell constateren dat hem dit via de OV (wanneer alles meezat) alleen al 4 uur reistijd zou gaan kosten, en dat werd hem toch iets te gek voor een daggie vissen. Mats stond nog op de zilveren podiumstek en dat was toch ook niet verkeerd voor een Stagelopende Vistrippers op zijn Vistrip debuut.
    De rest van de Vistripmiddag werd er ook goed gevangen alleen bleef het record van Nico onaangetast. Vanaf het zonovergoten terras met een biertje(s) in de hand had hij de vissende Vistrippers gadegeslagen bij hun vangsten en kwam er steevast de volgende opmerking (of iets van dezelfde strekking) richting de concurrentie met gevangen vis op het droge:

    Nico: “ jammer hoor, maar OOK DAT VISJE is weer te klein......NICO BLIJFT OP 1 “!!

    Toch kneep hij hem elke keer wanneer er een volgende Steur werd gehaakt en een hengel diep in z’n spanboog werd getrokken. Maar stevast was de opluchting des te groter wanneer de Steur verkeerd bleek te zijn gehaakt (wat regelmatig gebeurde bij deze grond-eters met zo’n bek);

    Nico: “ jullie kunnen ook niet vissen......sla die haken nou is gewoon in hun bek aan “!!
    Vistrippers: “ ga nog ff zo door Nico.......dan kun je voor vertrek nog ff een paar baantjes met de Steuren gaan zwemmen in deze vijver”!!
    Nico: “ OCH...OCH....kunnen we niet tegen ons verlies Vistrippers........jammer hoor “!!

    Maar de opluchting was van zijn gezicht af te lezen (scheppen) toen hij kort voor vier uur (iets te vroeg) het sein gaf voor het inhalen van de hengels:

    Nico: “ ruim over 4 uur geweest Vistrippers......INPAKKEN......Daywinner rondje staat koud ........en zal ik maar gelijk het Champion rondje ook indoen want dat record van mij gaan jullie niet meer verbeteren“!!

    En zo bleef het nog lang onrustig op het terras van De Slegge. Er zat een ouder echtpaar aan een tafeltje vlak naast ons en dit koppel aanschouwde dit Vistripgebeuren met de nodige verbazing en vermaak. Nico was vanzelfsprekend niet te beroerd om het echtpaar de achtergrond van de Vistrips in geuren en kleuren uit de doeken te doen. En tijdens de uitleg liet hij uiteraard regelmatig weten dat hij op 1 stond met zijn Steur catch van 1.35 meter.

    Maar ook aan dit vrolijke Vistriptafereel kwam en eind, al stond het vervolg ook al weer ingeboekt. Om niet en jaar lang het risico te lopen dat we die verhalen van Nico bij elk familietreffen aan te moeten horen werd direct besloten ook de laatste Vistripdag naar De Slegge te gaan. Natuurlijk was er maar 1 Vistrippers die dit een WAAAAAARDELOOS plan vond......Nico,.....maar naar zijn protesten en alternatieve visplannen voor de donderdag luisterde werkelijk niet één Vistripper. Dus zo overtuigd van zijn overwinning was hij ineens niet meer, dat zelfvertrouwen was als sneeuw voor de Septemberzon totaal verdwenen. Dat krijg je ervan wanneer je jou mede Vistrippers tart door na de vangst van (weliswaar een mooie) Daywinner Steur vervolgens 10 meter naast je schoenen(c.q. teenslippers) gaat (mank)lopen. Nico probeerde nog van alles om de Vistrippers op andere gedachten te brengen. Hij bood aan om ook die avond het diner graag te willen gaan verzorgen maar dat was vergeefse moeite (.....en voor het diner werd hij dus ter plekke als vrijwilliger aangewezen).
    De vrolijke Vistripdag werd op het terras afgesloten met het ‘meeste vangst rondje’ van Marc waarna koers werd gezet naar Weddermeer. Nico en Eric gingen nog ff langs de Appie in Winschoten voor de inkopen van het avondprogramma. Ze zochten weer de nodige ingrediënten uit de Thaise keuken want dat was prima bevallen, en de Zocco avond stond ook op het programma waar nog wat bijbehorende happies voor werden ingeslagen.
    Bij thuiskomst werden de karperhengels weer uitgezet op de verschillende stekken en werd er nog ff genoten van de laatste zonnestralen tijdens een verlengde namiddag borrel. De beide koks gingen voor een Thaise curry en Marc ging de fles Zoco van Aadje bijvullen.
    Die fles was de afgelopen Vistrips bijna burgemeester gemaakt en dan wordt deze originele Zoco van Aadje weer nagevuld met een nieuwe fles. Dat is een nauwkeurig prutswerkje want er zit een afsluiting op die Zoco flessen die een navulling ernstig bemoeilijken. Dat gaat slechts druppel voor druppel, maar geduld is bij dit klusje is een schone zaak.
    Na eerst van de Thaise curry te hebben genoten en nog ff te hebben nagetafeld installeerden de Vistrippers zich voor de tv in de BeunkVilla voor een avondje Champions leaque, met in de rust de toast op Ad & Ad. Het moment werd via de VistrippersApp aan alle Vistrippers buiten Weddermeer doorgegeven en vlak voor het briefje van moeder Beunk (ditmaal door Ton) werd voorgelezen kwamen de foto’s binnen van de Vistrippers met voor hun neus hun favoriete drankje voor de toast.
    Stukkie droge worst + Zoco + Baco/Bier/Neut.......

    ........SKOLL op Adje en Aadje......voor altijd in ons hart



    1 cm !!!!

    De laatste visdag van de 2014 Vistrip startte rond 9.30 uur met het gezamenlijke ontbijt in de Beunk Villa. Zoals de vorige dag besproken was het ook deze laatste Vistripdag het plan om op onze (voor deze Vistrip) favoriete vis stek te gaan vissen, De Slegge. Tijdens het pellen van het eitje was het niet alleen Nico die dit plan probeerde onderuit te halen (om moverende redenen), maar de twijfel sloeg ook toe in de Beunk gelederen. Die hadden het dinsdag prima naar hun zin gehad op de golfbaan en omdat het buiten weer strak blauw was hadden ze eigenlijk wel zin in nog een rondje op de Veendamse 18 holes.

    Nico:” prima plan Beunken, dat is toch veel gezonder dan dat stilzitten achter zo’n hengel”!
    Beunken: “ dat is waar, maar ga ons niet vertellen dat je je zorgen maakt om onze fysieke gesteldheid”!
    Nico:” maak ik me en keer zorgen om jullie wordt ik weer niet geloofd”!

    Dat ging nog een vers gebakken bolletje lang door zo tussen de clans toen één van de Vistrippers opperde dat het wel leuk zou zijn om de laatste visdag gezamenlijk aan het viswater door te brengen. Golfen konden de Beunken wel in hun eigen tijd naast de deur in Zwolle, op de kans om (alsnog) een Champion Steur uit het water te slaan zouden ze weer een jaar moeten wachten. Voordat het ontbijt de huig was gepasseerd waren de Vistrippers het eens, het werd een laatste visdag met het hele zakie bij De Slegge. Zeven Vistripprs stemden voor, één Vistripper was voor een gezamenlijke afsluiting in een Wellness resort. In zo’n kliniek kon je ook prima rond (en zelfs in) het water genieten van deze laatste Vistripdag. Jammer maar helaas voor dit laatste voorstel, dat werd door dezelfde zeven Vistrippers weggestemd. Ook het avondprogramma werd nog ff besproken. Traditiegetrouw werd de Champion Vistripper aan een ‘buiten de deur’ diner geëerd met een toast en omdat De Sultan prima was bevallen werd daar het slotdiner gepland. Na het slot diner zou ook afscheid genomen worden van Harry en Nils want zij vertrokken na het avondmaal richting Zwolle omdat Nils de volgende morgen zelf weer vroeg de Scheller Snack moest opengooien.

    Nadat Harry en Nils al hun spullen in de auto hadden gepakt en de rest alleen hun vismateriaal ging het richting Ter Apelkanaal. Nico deed nog een laatste poging tot sabotage door op de routeplanner een volkomen verkeerd adres (ergens op Ameland) in te voeren, maar dat plan werd al snel ontdekt en vervolgens getorpedeerd.
    En ja....dan roep je het onheil over je af zo leert de Vistriphistorie.......!

    Net na 11 uur reden we het parkeerterrein van De Slegge op en werden we bij binnenkomst aan de bar ontvangen met “ wat leuk dat jullie er weer zijn”. We werden dus al na twee visdagen beschouwd als nieuwe vaste klanten op De Slegge. De koffie, thee, cappuccino en Zalmfile was de voorgaande bezoeken de gebruikelijke deal, zo ook deze morgen. Alle Vistrippers starten in de Steurvijver waar deze Vistripdag twee prijzen waren te verdienen. Wie werd de Daywinner en wat werd de lengte van de 2014 Championvis. Opvallend was dat Nico toch als één van de eerste Vistrippers zijn aas in het water had liggen. Die had blijkbaar opeens dat Wellness resort geheel ge-delete, hij ging dus toch maar voor de verdediging van zijn aanstaande tweede Championship. Of met die Steur waarmee hij aan de leiding ging, of er ging een maatje groter uit het water.
    Al snel bleek dat die Steuren niet bepaald snel verzadigd zijn, dat ze niet worden bijgevoerd, of dat ze verzot zijn op Zalmfile (maar dat zijn Vistrippers ook) want ook nu was het weer meer dan regelmatig hangen . We hadden eerder die week gezien dat er ook een aantal witte Steuren werden gevangen maar die hadden wij nog niet aan de vislijn gehad.



    Maar deze morgen was het ook raak wat die witte Steuren betrof. Nils ving er één van 104 cm, en Maikel eentje van 108 cm. We kregen het sterke vermoeden dan deze witte exemplaren nou niet de meeste slimme van de soort waren want we vingen die Vistripdag een paar van die types een tweede keer. Zelfde kleur, zelfde lengte, dat kon geen toeval zijn.
    Nico werd intussen toch wat onrustig. Waren de meeste vissen zo tussen de 80 en 90 cm, deze morgen waren er al een paar van over de meter gevangen. Zelf had hij ook zo’n witte Steur gevangen, maar aan de 135 cm konden ze nog niet tippen.
    Het was Marc al opgevallen dat die kleinere Steuren met name gek waren op een stukkie Zalmfile. Als alternatief had hij 3 overgebleven stukjes harde droge worst (die traditiegetrouw bij de Zoco van Aadje worden gegeten) meegenomen. De directeur van De Slegge had bij de informatie aangegeven dat de Steur op sommige dagen ook liefhebbers waren van gerookte spek. Dan moest die droge harde worst ook een alternatief aas zijn dacht Marc. Beunken zijn echter liefhebbers van droge harde worst van het type ‘daar moet een spijker mee in een stuk hardhout te slaan zijn’........met andere woorden, die worst moet héééééél hard en héééééél droog zijn! Een dergelijk stuk worst kregen die Steuren nooit weg en dus was het eerst ff zelf (voor)kauwen volgens Marc z’n bedachte tactiek. Zo werd het stukkie worst wat zachter, kwam de rooksmaak wat meer vrij, en kon hijzelf ook nog wat genieten van de laatste stukkies droge harde worst.
    Het plan was ook om wat langer te wachten met aanslaan. Die vissen zuigen die Zalmfile zonder problemen naar binnen, maar dit onbekende voorgekauwde aas was een ander type kluif. Vergelijkbaar met het verschil tussen een Ossenhaas en een Kippenpoot met kluif zeg maar.
    Niet lang na de eerste worp kreeg Marc beet aan z’n stukkie voorgekauwde droge harde worst. En inderdaad, de vis was lang aan het klooien met het aas maar het stukkie worst werd niet vol overtuiging naar binnen gewerkt. Zelfs aan het geduld van Marc komt een eind en na nog een paar tikkies sloeg hij aan......en miste.
    Van het aas was echter weinig meer over, dus blijkbaar stond het wel op het Steur menu. Het tweede stukkie droge harde worst kauwde Marc nog iets meer fijn voordat het op de haak ging, wellicht kreeg de Steur het daardoor eenvoudiger langs de dikke lippen. Deze keer duurde het wat langer voordat een vis het aas vond maar was het na een paar tikkies raak. De vis nam de lijn mee en ging er rap vandoor. Marc sloeg aan en voelde direct dat het wel een aardige vis was.

    Het waren lange lome rukken aan de lijn en was het waarschijnlijk wel een aardige vis en geen (wat regelmatig gebeurde) verkeerd gehaakte Steur. Met ruime bogen kwam de vis en paar maal langs Marc z’n stek zwemmen maar te zien kreeg hij de vis niet. Met de 0.18 mm lijn wilde Marc gen risico nemen en bleef de vis nog een rondje uit het zicht maar na het 4e baantje kwam de vis in beeld. Het was een mooie Steur en de grootste die Marc tot op dat moment gevangen had.

    Na nog was gespartel en tegengestribbeld onder de kant kon Marc de Steur aan zijn staart uit het water tillen. Hij liet Eric (en dus ook aan de overkant vissende Nico) weten dat het wel een aardige maat vis was. Ter controle kwamen Nils en Maikel checken bij het opmeten en las Maikel 136 cm. Af op het meetlint. Dat vroeg natuurlijk om een dubbele controle want dat zou betekenen dat de Beunken de leiding zouden overnemen met 1 cm.
    Maar de dubbele controle bevestigde het eerste resultaat.........136 cm.

    Marc: “ 1.36 meter.......de BEUNKEN gaan weer aan de leiding”!
    Nico: “.......HOEVEEL”!!!
    Marc: “ 1.36 meter......1 cm groter dan die van jou”!
    Nico: “.......JAAAAAAAA dat telt niet.....1 cm......dat geloof ik niet ”!!!
    Marc: “ Nils en Maikel hebben het gecheckt, je bent van de 1e stek gekickt”!
    Nico: “......1 cm......dat telt niet”!!!
    Marc: “ ....ik ben in Ierland ooit door Wim met een HALVE cm verslagen, dus 1 cm is ruim voldoende”!

    En zo ging dat nog ff door over het water tussen de familieclans. Dit zou niet de eerste Vistrip zijn waarbij het Championship in het laatste vis uur wordt beslist. De middag sessie moest nog beginnen dus er was nog ruim voldoende tijd om het nieuwe record te gaan verbeteren. De grootste fout lag tenslotte bij Nico zelf. Hij was de vorige dag al gewaarschuwd........’de huid nooit verkopen voordat de beer geschoten is’........in Vistripperstermen; ’het Championship niet claimen voordat de grootste vis gevangen is’.......of.........’het Champion rondje niet indoen voordat je de Cup gewonnen hebt’!!!!

    Tijdens de lunch (soepie, broodje bal & broodje kroket) werd Nico dat nog is ff ingewreven, dat tarten van de Vistrippersgoden de vorige dag ging hem wellicht z’n tweede Championship kosten. Dat bijgeloof was nog wel te accepteren en te incasseren, maar toen clanlid en broer Harry het kamp van de Beunken gelijk gaf in hun beargumentering van de minimale marge van 1 cm. sloeg de teleurstelling ongenadig hard toe in Nico z’n gevoelsvezels. Zat hij in de ochtend sessie nog gebroederlijk naast Harry z’n vis stek, ’s middags stond z’n visstoel aan de andere kant van de vijver, ver weg van z’n eigen DNA broer.
    Herman had het wel weer gehad met die Steuren aan z’n haak, hij verhuisde z’n spullen die middag naar de forellenvijver. Dat was 1 concurrent minder voor de Beunken, want de eerste forel van 1.37 meter op deze aardkloot moest nog door genetische manipulatie uit het kuit gekropen komen. Intussen waren de felicitaties en complimenten via de VistrippersApp aan Marc overgebracht en hing Bro Hans vanuit Hong-Kong (ondanks het tijdverschil) direct aan de lijn. De rest van de middag hield hij Bro Eric aan de mobiel bezig waardoor Marc een tweede (weliswaar eigen clan) concurrent minder te vrezen had. Voor de middag vissessie hield de leider in het Vistrip klassement dus 5 concurrenten van rivaliserende clans over. Mocht de nood aan de man bij de Beunkclan komen, kon Eric nog altijd met de mobiel aan het oor achter een hengel kruipen.
    In de volgende 2 uur werden weer veel Steuren gevangen, en toch ook weer een aantal leuke vissen verspeeld. Met name Maikel verspeelde nog een mooie aanbeet. Hij was gaan vissen met stukjes gerookte forel (die Ton de vorige visdag had gevangen) en dat aas lieten die verwende Steur ook niet onaangeroerd. Pieren, maden en stukkie brood.....Ho maar, dat vonden ze voer voor hun minder edele schubgenoten. Maar Zalmfile, gerookte Forel, droge harde worst, Edammer 48+ of toastje met paté, daar lieten ze zich zonder remmingen drie maal daags een haak voor door hun lip slaan.
    Rare vissen die Groninger Steuren.
    Er kwamen nog de nodige Steuren uit het water en er schoten ook nog een aantal mooie vissen los van de haak, maar het record bleef op naam van Marc. Met de Steur van 1.36 meter werd hij Champion Vistripper 2014, eindigde Nico op de 2e stek, en veroverde Mats direct op zijn debuut Vistrip een fraaie bronzen stek.

    Voor het eerst in 24 jaar Vistrippen drie verschillende clans op het erepodium; Beunkclan op 1, De Kleineclan op 2 en Ainkclan op 3. Een podium om als Vistripfamilie weer trots op te zijn.
    Hoogste tijd voor het Daywinner & Champion rondje van Marc op het terras. Als pleister op de wonde bestelde Marc een extra grote Bier voor Nico, en met zo’n oversized Amstel biertje tover je zonder enige moeite een Big Smile op het gezicht van familieman Nico.
    Toen we nog als enig overgebleven bezoekers op het terras ons laatste biertje leegden namen we afscheid van het vriendelijke personeel en gingen we op weg naar het volgende bekende adres voor een laatste bezoek, De Sultan in Vlagtwedde. Helaas was de zon bij aankomst bij De Sultan al van het terras voor het restaurant verdwenen en zochten we binnen een stek voor het diner. De baas was ook deze avond aanwezig en verwelkomde ons op onze laatste avond in Groningen. Hij bracht ons naar een grote tafel in een aparte ruimte achter in het restaurant (waren we de vorig keer wat te luidruchtig geweest ?!).
    De eerste Veltins konden doorkomen waarna de Vistrippers de menukaart aan een tweede analyse onderwierpen. Wat soepies en carpaccio’s vooraf, en als hoofdgerechten konden Steaks, Vis en Spareribs worden genoteerd. Tijdens het slotdiner werd de 24e Vistrip besproken en kreeg het een dikke 8 als eindoordeel. Enige minpunt was het missen van de visdag op Zee. Dat was de afwisseling in visstekken ten goede gekomen, maar de prima vangsten in De Slegge maakten veel goed. Verdere positieve punten; prima Vistriphuis met viswater voor de deur, veel Vistrippers waren weer langsgekomen waardoor de opzet van de Vistrip dicht bij Zwolle weer was geslaagd, gehele Vistripweek (op 1 bui na) mooi weer, lekker gegeten, en het allerbelangrijkst......weer veel gein gehad met de familie.
    Na het voorgerecht kwam er de vraag hoe de stand tussen de familieclans van het eerste uur was zo voor het 25e jubileum Vistripjaar in 2015. Op de mobiel werd de pagina Winnaars gecheckt en was de uitkomst: Beunk 11 x Champion , De Kleine 13 x Champion, en Huiberts 2 x Champion. De oplettende rekenwonders onder de site bezoekers komen daarmee op een aantal van 26 Championships, dus daar klopt iets niet ?! Toch wel, want in het 10e Vistripjaar in 2000 zijn de Beunken en De Kleines tot een gedeeld Championship gekroond na hun (legendarische) visdag op Bluefish voor de kust van Riomar. Omdat Max intussen toch wordt gezien als Beunk clanlid werd de tussenstand op 13 – 13 vastgesteld.
    Een prachtige tussenstand voor de start van de 25e Vistrip van volgend jaar. Ook de stand in het individuele klassement van Champions viel er een gelijke stand te op te maken. Zowel Herman als Marc zijn 6 x Champion geworden. De enige kroon die nog in het bezit is van één familieclan is de record Championvis. Op die ranglijst staan de Beunken nog op 1 met de Meerval van 1.84 meter, gevangen door Hans en Marc in De Segre op de 2005 Vistrip naar Mequinenza in Spanje. Er gingen al direct de verschillende ideeën voor de 25e zilveren jubileum Vistrip van volgende Vistripjaar over tafel. Dat moest een memorabele Vistrip worden. 25 jaar op stap met dit zooitje ongeregeld bij elkaar is een unieke familieprestatie. Volgens de boeken hebben De Vistrippersclans sinds 1990 achtereenvolgens onderstaande jubilea gevierd,

    Eerste 7 dagen in Denemarken (op zich al en wonder): papieren jubileum
    1 jaar: katoen
    2 jaar: papier, karton, leer
    3 jaar: leer, tarwe
    4 jaar: bloemen, fruit, was, zijde
    5 jaar: blik, hout, plastic
    6 jaar: gips, ijzer, suiker
    7 jaar: brons, koper, nikkel, wol
    8 jaar: aardewerk, blik, brons
    9 jaar: aardewerk, vlechtwerk
    10 jaar: kristal, staal, tin, rozen
    11 jaar: koraal, staal
    12 jaar: linnen, zijde
    12½ jaar: KOPER; tijdens één van de familie reünies.
    13 jaar: kant, lelie, meiklokje
    14 jaar: ivoor, lood
    15 jaar: kristal, porselein
    16 jaar: saffier
    17 jaar: roos
    18 jaar: turkoois
    19 jaar: linnen
    20 jaar: kristal, porselein, verzilverd
    25 jaar: ZILVER

    Alle Vistrippers waren unaniem van mening dat die 25e Vistrip weer een speciale voorbereiding verdiend. Er werd direct een datum geprikt waarop nog dit Vistripjaar de Vistripperskoppen bij elkaar gestoken worden voor een sterk vervroegde Vistrippersvergadering. Op 17 december staat deze Vistrippers bijeenkomst in de agenda’s. Alle Vistrippers gaan in de tussenliggende maanden op het WWW speuren naar een paar passende Vistripstekken die gegarandeerd de ideale omstandigheden in zich dragen om voor een onvergetelijke 25e Vistrip te gaan zorgdragen. Dit met in gedachten (zo de Vistripgoden willen) de komende Vistrip mijlpalen van:

    30 jaar: ivoor, parel, parelmoer
    35 jaar: koraal, robijn
    40 jaar: robijnsmaragd, doublé
    45 jaar: saffier, verguld zilver, vermiljoen
    50 jaar: GOUD
    55 jaar: orchidee, smaragd, witgoud
    60 jaar: diamant
    65 jaar: briljant, ijzer, palissander
    70 jaar: platina, bloedkoraal, briljant
    75 jaar: albast, diamant, kroonjuwelen, platina, radium, rodium
    80 jaar: eiken, plutonium

    En wanneer we de glazen bol erbij pakken,....dat zou wat zijn, wanneer de kinderen (!?) van de debutanten van dit Vistripjaar (Jolan en Mats) de Champions zijn in het Plutonium jubileum..... in het Vistripjaar 2070 !!!!!
    Machtig prachtige toekomstplannen daar aan tafel van De Sultan,......maar eerst maar eens de Vistrip van 2015 in de agenda’s krijgen. De organisatie van de Vistrip in 2070 laten we (vooralsnog) over aan de 4e en 5e generatie Vistrippers.
    Intussen waren we al toe aan het nagerecht en werd er nog een laatste maal met de huidige groep Vistrippers op deze en volgend Vistripjaren getoast,.....Vistrips met veel gein en hopelijk de Vistrippers nog zo gezond als een vis!.......SKOLL!

    Na door de baas van De Sultan te zijn uitgezwaaid namen we buiten afscheid van Harry en Nils die vervroegd richting Zwolle vertrokken. De overgebleven zes Vistrippers gingen terug naar Weddermeer waar de voetballiefhebbers zich met de laatste hapjes en drankjes voor de tv installeerden voor de wedstrijd Sparta Praag - PEC Zwolle. Wanneer PEC deze voorronde van UEFA Europa League zou overleven zou dit één van de kersen op de 2014 Vistriptaart zijn,.......maar helaas........het kon niet altijd feest zijn. Sparta Praag maakte resoluut een einde aan het sprookje van Zwolle. Na het gelijke spel (en hoop) in de thuiswedstrijd werd PEC met 1-3 richting Zwolle teruggestuurd. De Vistrippers zouden een paar uur later dit voorbeeld volgen, alleen was hun humeur op de terugreis een stukkie beter.
    Eerst nog en paar laatst uurtjes OH-en in de Beunk Villa voordat ver na middernacht de laatste Vistrippers hun nest opzochten,

    .......met deze oude ‘Grunninger’ volkswijsheid in gedachten



    Vertrek naar 020 en 038.

    Geen haast deze laatste ochtend in Weddermeer, en dan verwacht je ff wat langer te kunnen uitslapen.......maar nee hoor !

    Deze dwarrel had het plan gevat (of opdracht gekregen van z’n niet al te pientere baas) om voor 8 uur te beginnen met het maaien van het gras in de tuin van onze buren.
    ......gebruik je hersens en doe dat iets later wanneer het park leegloopt op de wisseldag slimmerd.
    Tot overmaat van ramp was z’n machine er ook eentje uit de vorig eeuw en absoluut niet van het type ‘rustige zoemer’. Bepaalt geen sluimer model die handgrasmaaier, dus er zat niet veel anders op dan een (te) vroege douche en ontbijt. Achteraf bekeken kon het natuurlijk ook een tactiek zijn van de directie van Weddermeer. Zo weten ze dat alle vertrekkende gasten voor 8 uur hun nest uit worden gemaaid en zodoende instaat zijn bijtijds richting huis te vertrekken.
    Lekker klantvriendelijk ‘raad van commissarissen’ !

    Een blik naar buiten liet zien dat we weer mazzel hadden gehad deze Vistripweek, want dit was de eerst ochtend in Groningen waarop geen stukkie blauw aan de hemel was te ontdekken.
    Het werd een uitgebreid ontbijt want de koelkasten moesten leeg, en Vistrippers zijn niet van het weggooien van etenswaren, die eten ze bij voorkeur liever op. Na het ontbijt was het zaak de vismaterialen bij elkaar te zoeken en in te pakken, en de bungalows moesten nog ff ‘veeg klaar’ achter gelaten worden. Nog een laatste check bij de visvlonders in de tuin leverde nog een lastig moment op voor de fanatieke Vistrippers. In het viswater was te zien dat de Karpers weer volop aan het azen waren .

    Voor de niet kenners lijkt het of het regent boven bungalowpark Weddermeer, maar het zijn toch echt luchtbellen die de azende Karpers van de grond loswoelen op zoek naar voedsel. De verleiding was moeilijk te weerstaan, maar de Karperhengels bleven op het droge. Nadat alles was gecheckt was het geen verrassing dat ook dit Vistripjaar de eerder vertrokken Vistrippers weer de nodige spullen hadden laten liggen.

    Er was voor vertrek weer een leuke verzameling ‘van wie zijn deze spullen’ opgedoken.
    Max werd gekroond tot Champion ‘vergeten-spullen-Vistripper’ (hij gaat ook ruim aan de leiding in dit klassement na 24 Vistrips).
    Deze vaste hengel stond in vol ornaat op het terras ,.....daar hoefde alleen een made op de haak en je kon vissen.
    Tja, zo’n hengel zie je vanzelfsprekend eenvoudig over het hoofd, hij is tenslotte maar 4 meter lang, ...en rood is een schutkleur met die groene coniferen als achtergrond !!!??
    Verder waren er nog vis-laarzen, vis-tassen, vis-jassen, losse vis-materialen en een fles Rum achtergelaten. Zoals gebruikelijk na iedere Vistrip weer af te halen bij Herman......wel ff bellen Vistrippers, voordat jullie langskomen.
    Ruim op tijd konden de sleutels bij de dames van de receptie worden afgeleverd en werden de lady’s bedankt voor de gastvrijheid en reageerden alle Vistrippers positief op de vraag of ze het tijdens de vakantieweek naar hun zin hadden gehad.
    Daarna was het aan de Vistrippers om onderling afscheid te nemen. Maikel zette koers naar Amsterdam, de rest van de Vistrippers vertrok richting Zwolle.
    Bij aankomst in Zwolle werd er nog een laatste bakkie gedaan bij Herman waarna er een eind kwam aan de zeer geslaagde 24e Vistrip in eigen Vistripland, en sluiten we dit Vistripverslag af met de vraag;

    .......wie wordt de opvolger van Marc als Champion in het Zilveren jubileum Vistripjaar 2015 ?



    Vistrip 2016 snapshots:

    Vistrip logo:

    Organisatie:

    Vistrippersvergadering werd dit Vistripjaar georganiseerd door Herman bij hem op de boerderij.

    De tip voor de Vistriplocatie van Eric kreeg de meeste stemmen van de Vistrippers.
    Kasbeheerder tijdens de Vistrip.

    Boeking van de accomodatie + betaling geregeld door Harry en Herman.


    Webmaster Vistrippers.

    Vistrip 2014:

    Algemene Vistrip informatie over het verslag van de 2014 Vistrip:

    Twitter:

     

    Visweer:

    Vistrippers Regenradar
    Zwolle
    Regenradar Zwolle

    Vistrippers