Vistrip verslag


Waar gaan we heen!

Op zaterdag 6 September was het zover, de Vistrippers rolden om 03.00 uur hun nest uit op weg naar Schiphol, en wonder Oh wonder, het hele zaakie stond ´met de ogen dicht´ om 04.45 uur voor de balie van de vaste Vistripvervoerder Transavia. 10 Beunken & de Kleines waren op weg naar Riomar, en na deze Vistrip zou één van beide familieclans de leiding nemen in het ´Champion klassement´.

  • Beide families wisten de afgelopen Vistrips 6 maal de Ad Beunk trofee in de familietak de houden, maar na deze Vistrip zou één van de families de andere weer een jaar lang tijdens discussies over de betere vissers in de familie de andere familieclan de mond kunnen snoeren d.m.v. het plaatsen van de opmerking:
    " wie heeft ook al weer de meeste Champions op de Ad Beunk trofee ?, ......... geen prettig vooruitzicht kan ik u vertellen.
    Niet dat er ook maar één Vistripper die zaterdagmorgen aan de balie zich daar op dat moment zorgen over maakte, bij de pinken was er niet één, al werd Harry al aardig wakker, want zijn eerste opmerking was;

    Harry: " zeg Eric, is het nog te vroeg voor een biertje " ?
    Eric: "......Huhhhh .... " ? ( die slaapwandelde nog )
    Herman: " Ja lekker Harry, dan toasten we alvast op de goede aankomst van Hans "! ( Herman kwam dus ook al langzaam tot leven).

    De 11e Vistripper Hans bevond zich op dat moment namelijk nog niet in het Beunk team. Hij kwam rechtstreeksvan een business trip in het Verre Oosten en hing rond dat tijdstip ergens boven Europa in de KLM Jumbo. Hans zou een half uurtje, na ons vertrek richting Barcelona, landen op Schiphol waarna hij in een aansluitende vlucht de rest van de Vistrippers zou volgen.
    Na het inchecken door Vistriporganisator Eric ( we hadden het nodige overgewicht in de familiesmaar gelukkig niet in de bagage ) slopen we richting TAX-FREE.
    De paspoortcontrole leverde ook dit keer weer een verrassing op voor één van de Vistrippers. Deze keer geen openstaande boetes en verlopen documenten (......... ? .....zouden alle Vistrippers dan toch een Vistrip alles goed geregeld hebben voor vertrek ? ), neen, deze controle onderwierpen de mannen in blauw Herman z´n handbagage aan een nader onderzoek.
    Op de scan hadden ze allerlei vervaarlijk uitziende voorwerpen ontdekt ( dit in de week van 11 september ! ).
    Herman bleek in z´n handbagage enkele dreggen van het maatje joekel te hebben ingepakt voor de jacht op de Meerval. En deze mochten beslist niet mee de Transavia in ( Herman zou een stewardess aan de haak kunnen slaan ? )
    Herman werd de keuze voorgelegd; of alle haken achter laten..... of z´n handbagage opnieuw laten inchecken waardoor z´n haken veilig voor passasagiers en cabinepersoneel onder in het vliegtuig zou worden vervoerd.
    Zonder z´n haken had Herman geen schijn van kans op de Ad Beunk trofee en dus werd rechtsomkeert gemaakt richting incheckbalie waar onder toeziend oog van de marechaussee de haken alsnog werden afgevoerd. Herman werd daarna probleemloos doorgelaten en kon zijn weg vervolgen met de rest van de Vistrippers naar de TAX-FREE.
    In de TAX-FREE werd door een ieder (geenszins TAX-FREE) z´n droge en natte hap voor de Vistrip ingeslagen, en zo langzamerhand ontwaakten de Vistrippers uit hun post-rem-slaap.

    Herman : " Biertje Nico ? "
    Ad: " gadverdamme Herman.......... het is net 5 uur geweest"
    Herman:" wat nou Ad, het is meer dan 30°C in Barcelona,............ met die temperaturen moet je oppassen voor uitdroging........ kijk maar wat voor een ellende we net hebben gehad met die uitgedroogde dijken in ons land ........... dat gebeurt mij niet (.... Herman heeft namelijk een ´dijk van een buikje ´ ! )
    Nico: " ik start met een bakkie leut Herman " !
    Herman: " pas maar op ........ ik heb jullie gewaarschuwd....... en trouwens, Hans zou me groot gelijk geven ! ( Hans heeft nl. een iets kleiner ´dijkje´ ).

    Ja hoor, de Vistrippers kwamen zo langzamerhand weer onder de mensen, het slappe ge-OH was er weer........... nu Hans, de Spaanse zon, de Strandtent op de boulevard van Riomar en de MEERVAL nog. In de vertrekhal werd het ontbijt genuttigd, Herman deelde de Vistripstickers uit welke de route van de 2003 Vistrip weer zouden gaan sieren,..... en wonder oh wonder, tijdens ons ontbijt verscheen er geen aanpassing van onze vertrektijd. Liepen we op de vorige Vistrip naar Spanje nog 5 uur vertraging op, nu konden we op de geplande tijd van 6.15 uur aan boord van de Transavia plane stappen.
    Krantje, koppie leut en wat beelden op de laptop van Harry van voorgaande Vistrips en voor we het in de gaten hadden was het touch down op Barcelona airport. Licht bewolkt en 24°C , het perfecte weertje voor de autorit naar Riomar.
    Bij de bagageband bleken ook alle Vistrippers hun ingecheckte spullen weer van de band te kunnen plukken al hadden ook deze vlucht de viskokers weer de nodige klappen opgelopen. Het was weer alsof ze de kokers hadden ingezet op de Schotse Highlandgames bij het onderdeel boom smijten want diverse uiteinden van de kokers ontbraken weer eens. Gelukkig hadden de meeste hengels deze raggeling goed doorstaan, alleen Eric z´n Meervalhengel bleek schade aan z´n toppie te hebben opgelopen, maar met deze gemankeerde hengel wist hij de laatste visdag toch een pracht van een vis te landen ( maar dat wist hij toen nog niet ).
    Alle spullen werden in de 3 rent-a-cars gepropt, 2 auto´s gingen alvast richting Riomar en Eric en Marc bleven op de Airport wachten op hun later arriverende broer. Op het moment dat Hans lande kreeg Eric een telefoontje van Harry dat hij en de rest van de Vistrippers al op het terras zaten (of in het zwembad lagen) bij de bungalows en dat alles er goed uitzag. Twan had de zaken dus blijkbaar beter op orde dan in 2001, de gebroeders Beunk gaven hun VW-Golf dan ook de sporen en voegden zich al rap bij de rest van de Vistrippers.
    De bungalow indeling was reeds gemaakt, de Beunken hadden Herman en Nico van de De Kleines in hun onderkomen moeten toelaten en de rest van de De Kleine clan vulde de tweede bungalow. In één van de aangrenzende bungalows van het complex bleken ook een paar Hollanders te zitten,.......en wat is de wereld klein, ...... ze kwamen vooral voor het vissen....... en kwamen ook uit Zwolle.
    Het kwartet werd gedurende de Vistrip door ons ´onderscheiden´ met de volgende bijnamen; De Dikke, De Lamme, De Blinde en De Kale!
    Dat komt zo.
    De Dikke: kon de grote broer van Twan zijn, zat nog ruimbemeten in het babyvet zullen we maar zeggen.
    De Lamme: deze stapte na enkele dagen in een haakie waardoor hij bloedvergiftiging opliep en na ziekenhuisbezoek met antibiotica weer op de been werd geholpen. Hij zou de rest van de week met een manke poot door Riomar strompelen.
    De Blinde: was geen bijnaam, want hij was vrijwel blind en had de afgelopen week al een meerval weten de vangen ( dus er was nog hoop voor het De Kleine team op succes zeiden we nog )
    De Kale: deed z´n bijnaam ook recht, kleine gedrongen uitgave van Kojak.
    De eerst gearriveerde Vistrippers had dit stel gesproken en ze waren al een week langer in Riomar. Het weer was naatje geweest, weinig zon, regen en veel wind, maar er werd goed gevangen, zowel Meerval op de Ebro als Bluefish en Palometa op zee.
    Ook waren er 2 Steuren ( ? ) gehaakt alleen hadden de gelukkige vissers deze monsters niet uit het water kunnen tillen omdat ze te groot en sterk waren geweest voor de 0.50 lijnen.........!!!!
    Ze wisten ook nog te melden dat de weersvooruitzichten voor het eerst sinds weken weer zeer goed zou zijn de komende dagen, veel zon en warm,....... dat WIJ dat nou net weer moeten treffen, WAT EEN PECH hadden we weer.
    Een deel van het De Kleine team was reeds richting het onderkomen van Nautipus aan de Ebro vertrokken om te checken of Twan de visspullen en boten voor ons visklaar had gemaakt. Toen ook wij ons gesetteld hadden zochten we na het middaguur de rest van de Vistrippers op bij de blokhut van Twan, en het was goed om te constateren dat hij alles op orde had. De boten waren voorzien van nieuwe 50 Pk buitenboord motoren + zonnescherm, en de zwareMeerval hengels stonden al in de houders.

    Vistrippers: " Goed geregeld Twan, doe ons maar een lekker koud biertje ",

    .......... de Vistrippers hadden het weer prima naar hun zin.
    Intussen kregen we ook van Twan & co. te horen dat de vangsten de laatste dagen goed waren geweest. De verhalen over vangsten van Palometa, Bluefish, Meerval en dus die enkele Steur deden de stemming onder de Vistrippers nog meer goed.

    Vistrippers: " Doe nog maar een biertje Twan ".

    Na het biertje aan de boorden van de Ebro ( bij de blokhut zouden we ook iedere morgen ontbijten ) werd het volgende inspectie target bezocht, de boulevard en z´n strandtentjes. Onze ´stamtent´ van de 2001 Vistrip ( Les Dunes ) bleek niet open maar waarschijnlijk wisten ze toch dat we kwamen, want ze hadden er toch ééntje voor ons open gehouden.
    De nieuwe stek werd tranttent Maritiem , met als eigenaar een altijd vrolijke oude Pako, en in de loop van de week zou hij nog vrolijker worden.
    Ook zijn biertjes en Baco´s smaakten ons prima en Maritiem werd dus de verzamelplek van de Vistrippers aan het eind van de visdag.
    Was het ´s morgens nog bewolkt, het zonnetje kwam er die middag al aardig door en de Vistrippers hadden er dan ook geen enkele moeite mee het terras te bezetten om zo rond 19.00 uur op zoek te gaan naar ons volgende inspectie doel, het restaurant waar we deze week ons diner zouden nuttigen.
    Het restaurant lag direct aan de boulevard op 4 minuten wandelen vanaf het terras,.... goed geregeld Twan.
    We kenden dit restaurant, 2 jaar terug hadden we er ook gegeten en dat was niet slecht bevallen ( al waren de steaks aan de platte kant, en niet van Ierland formaat ).
    De lange tafel was reeds gedekt en het eten was goed.......en veel.
    Aan de ´starter´ hadden de meeste Vistrippers reeds genoeg. Die eerste avond dachten we dat het voorgerecht de hoofdmaaltijd was en waren we stom verbaast toen de hoofdmaaltijd alsnog werd geserveerd. Maar ja, we hadden Ton bij ons dus alle borden konden toch nog schoon de afwasmachine in.
    Na het ijs werd wederom koers gezet richting blokhut van Nautipus want die zaterdagavond stond de interland Nederland - Oostenrijk op het programma.
    Eric had Twan enkele weken terug verzocht e.e.a. te regelen zodat we de wedstrijden ( op woensdag ook nog de uitwedstrijd tegen Tjechië ) van het Nederlands elftal konden zien in de Vistrip week. Twan had een schotel geregeld en zo konden we tegen een meerprijs van € 10,-- beide wedstrijden volgen.
    Hans zou de wedstrijd niet uit zien want de verrichtingen van Holland konden hem niet uit z´n jet-lag houden, en na de rust vertrok hij dan ook naar z´n nest. De 3-1 einduitslag was voor de meeste Vistrippers voldoende reden om nog een afzakkertje ( of 2 ) te nemen aan de boulevard in Pako´s Maritiem.
    Er zou nog een aantal maal getoast worden op de overwinning van het Nederlands elftal en zo kwam voor de laatste Vistrippers zondagmorgen vroeg een mooi eind aan de eerste Vistripdag.


    Karperdag.

    De vorige avond werd afgesproken dat we deze dag zouden gaan vissen op de karper zodat we de rest van de week waren voorzien van voldoende aasvissen voor de jacht op de meerval. Herman zou in de Beunk bungalow zorgen voor het tijdig ontwaken en om 8.30 uur werden we op gepaste wijze gewekt:

    Herman: " HET IS HALF 9,.... JULLIE NEST UIT,......... we zouden om 10 uur in de boot zitten, ..... trouwens ...... jullie kunnen net zo goed blijven liggen want jullie vangen toch niks vandaag ........... ik sla vandaag gelijk de Champion vis uit het water !

    Die was dus al wakker !
    Herman wist te melden dat hij al uren de ogen open had en daardoor weinig had geslapen want hij was wakker gehouden door een onafzienbare rij mieren welke die nacht (na ´s morgens bleek) rond, op, om, in, langs en door z´n bed in de woonkamer waren gemarcheerd..
    Eén geluk voor Herman, ..... Ad was ook van de partij en wanneer er een beest naar de eeuwige jachtvelden dient te worden verbannen...... Aadje is de man.
    Voor het ontbijt had Ad dan ook een pot met het meest agressieve anti-mieren gif in Riomar en omstreken gevonden en dus..... einde story van de mieren.
    Op weg naar ons ontbijt ( een ritje van 4 minuten met de auto´s ) werd nog even de gehele voorraad zoete ´blikmais´ in de plaatselijke viszaak opgekocht en een Telegraaf gekocht.
    Het was nog iets bewolkt deze eerste Vistrip dag maar onder het licht klotsende geluid van de Ebro en bij een graadje of 22 werd genoten van een prima ontbijt. Eén min puntje, geen gekookte eitjes deze morgen ?
    Twan werd direct op de hoogte gebracht van het ontbreken van deze Vistrippers ontbijtwens en voor de volgende morgen werd ons het gekookte eitje beloofd. Tijdens het ontbijt werden de plannen voor de Vistripdag nader uitgewerkt. De Beunk boot en één De Kleine boot bestaande uit de bemanning Harry en zoons Ralf en Nils (na die dag door de Beunken eervol aangeduid als ´het Harry-team´, want deze De Kleine boot zou die dag en de rest van de Vistrip TOP Vistrip prestaties leveren ) gingen Karpers vangen op de stek bij de rijstvelden.
    De rest van de De Kleines zou onder leiding ( danwel lij-ding ) van Herman in de monding van de Ebro gaan vissen op Bluefish, Polometa en andere kieuwbezitters.
    De koelboxen werden gevuld met een self made lunchpakket en drank voor de Visdag, en voor we vertrokken werden de bezitters van de vaarbewijzen ( nogmaals gefeliciteerd met het behalen van de examens zo kort voor de Vistrip heren Vistrippers, dat was me een pittig examen zeg ! ) onder leiding van Twan naar open zee gevaren zodat ze op de hoogte waren van de nieuwe boeien en zandplaten in de monding van de Ebro.
    De overige Vistrippers kregen een contract voorgelegd met daarin de voorwaarden waaronder we deze week met de boten + 50 pk motoren mochten uitvaren. De voorwaarden waren redelijk alleen ontstond er tussen Twan en Marc een kleine discussie.
    Eén punt van het contract was Marc niet geheel duidelijk:

    Marc: zeg Twan, d´r staat hier bij punt 8 dat het niet is toegestaan alcoholhoudende drank aan boord te hebben ?
    Twan: " ja...en ....wat is ge net duudelijk dan "!
    Marc: " nou .....waarom sta je nu dan die koelboxen van ons te vullen met blikjes bier "!
    Twan: "........? ......( je zag hem denken : kolere, wie hêt da contract gemoakt ) ... nou......eh .......ge weet wel wa we doar mee bedoelen...... nie met alcohol achter hut stuur "!
    Marc: " als je dat ermee bedoelt, zet dat er dan ook ff neer, is wel zo duidelijk " !
    Eric: " Teken nou maar Marc, van waterpolitie hebben ze hier nog nooit gehoord " !

    Alle contracten getekend, Zee & Meerval hengels voor de Vistrip gehuurd,..... het onderdeel ´vissen´ van de Vistrip kon zijn aanvang krijgen.
    De De Kleine boot met skipper Herman vertrok linkaf richting Middellandse Zee op jacht naar de zoutwaterbuffels. De Beunk boot en het Harry-team schoten rechtsaf richting het zijriviertje van de Ebro.
    Tijdens de vorige 2 Vistrips in Riomar bleken de sluisjes bij de rijstvelden toplocaties voor de Karper. De 3 mans boot van het Harry-team liep een paar knopen harder dan de Beunk boot en dus arriveerde de De Kleine boot het eerste op de topstek, recht voor ´het sluisje´. Hier Nils met een eerste Karpertje.
    De Beunken gooiden hun ankers uit op een aangrenzende stek stroom afwaarts, direct voor een rietkraag. Was het bij vertrek nog bewolkt, toen we ons geïnstaleerd hadden op de visstek kwam de zon er al aardig door, ........maar er kwam nog iets te voorschijn ........ en daar hadden we niet op gerekend.
    We hadden een liter Azaron bij ons omdat we de vorige Vistrip zo´n beetje weggevreten werden door de muggen, ...... nu was het of er een dag eerder een stel vissers aan het eind van de visdag een paar kilo niet gebruikte maden het riet in had gegooid, want binnen de kortst mogelijke tijd was de boot vergeven van de vliegen. Die kwamen vooral op de zoete mais af en dat bleek hun lievelings kostje. Het was bijna niet te harden. Het verstand maar op nul deze visdag, het was voor een goed doel hielden we elkaar maar voor.
    Het Harry-team had z´n boot niet ideaal geparkeerd en had het niet direct druk met het ophalen van de hengel, maar nadat ze de boot hadden verlegd op de Beunk-wijze (?) was het ingooien en ophalen. De visbox was voor de middag gevuld met ruim 30 van het meest ideale en uiteenlopende maatje Karper-aasvis, de rest van de visdag konden de gevangen Karpers weer direct terug.
    Zo af en toe werd er ook een kleine Meerval gevangen en Nils ving er ééntje van 6 cm, na later bleek de grootste van de dag en dus was Nils met deze ´kanjer´ Meerval de eerste Day-winner en mocht ´s avonds het eerste rondje in doen.
    Rond 3 uur vertrok het Harry-team ( het bier was waarschijnlijk op ) en omdat de Beunken nog niet uitgevist waren verplaatsten ze hun boot naar de topstek die het Harry-team had verlaten. Het bleek inderdaad de beste stek in Riomar en omgeving want het was weer ingooien en ophalen, een eldorado voor elke ( karper) visser.
    Nog geen half uurtje later kwamen beide De Kleine boten het riviertje opgevaren. Harry had waarschijnlijk wat lekkere koude biertjes ingeslagen, en Herman c.s. was niet succesvol geweest op zee en kwamen ook nog wat vissen vangen.
    Het Harry-team nam een stekkie langs het riet en gooide de karpertjes uit aan de Meerval hengel want wanneer er zo veel aasvis in het riviertje zwom, dan moest er toch ook Meerval zitten was hun overtuiging.
    Helaas was het riviertje behoorlijk troebel door het irrigatiesysteem van de rijstvelden en omdat de Meerval een echte jager is gaat z´n voorkeur toch uit naar helder water, en zaten de echte buffels in de Ebro.
    Het Harry-team zou dan ook geen grote vangen die eerste dag, maar ze hadden in ieder geval geoefend voor het grotere werk ( als ze toen toch eens wisten wat ze nog te wachten stond later die week ....... of hadden ze al een voorgevoel ?).
    De Beunken hadden het aan het eind van de middag wel gezien.
    Na schatting hadden we een kleine 70 Karpers gevangen wat zorgde voor een top stemming in de Beunk boot, dat kon niet fout deze week,...... er ging een buffel uit die Ebro deze week. Vol gas richting Nautipus Blokhut, een lekker koud biertje en Baco´tje en de Beunken hadden het weer prima naar hun zin want het regende intussen zonnestralen.
    Het Harry-team volgde spoedig en een uurtje later volgde Herman en broers. Ook zij hadden nog een paar Karpers en een meervalletje gevangen en dus konden we onder het genot van de Biertjes en Baco´s constateren dat dit weer één van die zeldzame Vistripperdagen was geweest, want elke Vistripper was er in geslaagd op de visdag een vis te haken. Dat is in al die jaren geloof ik slechts 1 maal eerder gelukt, en dat was in 2001 op dezelfde visstek.
    Het zelfvertrouwen onder de Vistrippers viel dan ook niet te onderdrukken en menig Vistripper voorspelde alvast z´n stekkie op de Ad Beunk trofee voor 2003.
    Nils was de eerste day-winner en dus werd koers gezet richting de strandtent van Pako waar Nils z´n eerste rondje mocht indoen.
    De Vistripperslatijn was deze namiddag op het terras niet van de lucht. Iedere Vistripper die aan het woord kon komen voorspelde wel een vangst van de Championvis en ter ondersteuning van z´n grootspraak deed hij vervolgens een rondje in, ….. en Harry bleek de man met de grootste overtuiging want die bleef maar uitdelen ( The Omen ? ).
    In het Restaurant zaten ze op ons te wachten en dus namen we afscheid van een glunderende Pako, en na een duik in het zwembad gingen we richting diner. Met het voorafje ( of liever; ´de eerste hoofdgang´ ) werd dit keer minder gulzig omgesprongen en kreeg Ton wat meer toegeschoven, het 2e hoofdgerecht bestond uit 2 geroosterde Baarsachtige visvrienden en die waren prima te eten.
    De aanblik van de vissen op het bord vormde wederom aanleiding tot enthousiaste opmerkingen wat betreft de vangsten van de dag en de voorspellingen voor de rest van de Vistrip, en de overige aanwezige gasten van het restaurant konden hiervan ´meegenieten´ !? Maar goed dat Godfather Aadje de boel nog een beetje tot bedaren weet te brengen wanneer de Vistrippers niet meer in de gaten hebben dat ze gelijkenissen gaan vertonen met onze luidruchtige Oosterburen op hun Oktoberfesten.
    Na het ijs en de koffie ging de wandeling in het avondschemer over de boulevard naar Maritiem waar Pako reeds een lange tafel voor ons had geïnstalleerd. De avond werd doorgebracht onder een kraakherdere sterrenhemel bij een temperatuurtje van zo rond de 20°C,.....voetjes op de tafel ( dat mocht van Pako .... maar wat vond hij niet goed deze week ! ).... lekker Biertje & Baco´tje in de hand en veel slap ge-OH over diverse Vistriphoogtepunten en familie-anekedotekes ( het werd laat ! ).
    Ook Pako ontkwam niet aan de nodige dolletjes en had daar zelf nog het grootste plezier in. Enkele Vistrippers probeerde onze gastheer er toe te bewegen om voor wat entertainment …....... wat ´ bewegende beelden´ te zorgen !?

    Vistripper: " Senor Pako, last year in Les Dunes the had dacing senôrita´s, were are the people of Riomar ? ......
    en daar Pako geen woord over de grens sprak (laat staan buiten Riomar ) werd e.e.a. ondersteund door het Vistrippers-Spaans:
    Vistripper:" Senôr Pako, waaros zijnos de dancing senôritas vannos Riomarros, .... vorig jaarros in Les Dunnos iets verderoppos muchos party´os .....?.....!
    .......en we probeerden Pako met gebarentaal (a la Hints) de volgende beelden voor te schotelen:

    Dat ging dus niet lukken.
    Ook dit jaar was het hoogseizoen voorbij en moesten we onszelf zien te vermaken, maar dat was als vanouds geen enkel probleem.
    Zoals gezegd, Pako was de 65 al gepasseerd en toen hij ´de luiken´ niet meer kon open houden namen we afscheid en via het zwembad belande iedere Vistripper in z´n nest, .... einde aan weer een Top Vistripdag

    De Bluefish en ´de Droogduiker´ ?!

    ´s Morgens werden we weer iets na achten uit ons nest geblêrd door onze levende wekker Herman, en de meeste Vistrippers stonden vrij vlot onder de douche of lagen in het zwembad ............ want vandaag ging het gebeuren .............. we waren er heilig van overtuigd dat er een maatje BUFFEL zou worden gehaakt.
    Bij de eerste stappen buiten de bungalow was het ons ook snel duidelijk dat de weersvoorspelling van Twan was uitgekomen want het was strak blauw deze morgen. De beschermingsfactor 30 van Ad kon mee de boot in.
    Van het Beunk team was met name Hans ervan overtuigd dat het die dag ging gebeuren. Hij was zo overtuigd van z´n visserskwaliteiten ( en MAZZEL ! ) dat hij gelijk besloot om maar een nieuwe Meerval-hengel aan te schaffen in de plaatselijke viswinkel, e.e.a. zou die morgen aan het ontbijt nog leiden tot enige consternatie in het De Kleine kamp.
    Herman had namelijk op weg naar het ontbijt plaatsgenomen in de Beunk auto ( Aadje was weer eens de laatste en dus gingen de Beunken alvast vooruit naar de viswinkel ). Hans kocht de beste Meerval-hengel + molen en 0.50 lijn, en we schaften nog wat Meervaldobbers, onderlijn en dreggen aan. De eigenaar was dusdanig in z´n nopjes met deze omzet na krap 1 minuut de deuren te hebben geopend die ochtend, dat hij spontaan besloot zich op te werpen tot kledingsponsor van de 4 aanwezige Vistrippers, te weten Herman, Eric, Hans en Marc. Hij kwam met 4 polo´s aanzetten met daarop enkele professionele prints van merken vismateriaal , ....en op dat moment kregen de heren een brainwave......!?
    Ze besloten de De Kleine clan de stuipen op het lijf te jagen.
    We trokken de polo´s aan en wanneer we bij het ontbijt & de rest van de Vistrippers zouden arriveren zou Herman het woord nemen en z´n familie mededelen dat hij een aanbieding van het Beunk-team had gekregen ....... een transfersom ......... die hij niet had kunnen weigeren en dat hij vanaf dat moment in het Beunk-team was opgenomen.

    Op deze fotoslide is een animatie te zien van dit Vistripmoment ...... aanschouw de totale ontluistering in het De Kleine team, het was bijna niet meer goed gekomen tussen de gebroeders.
    Herman was toch nog zo verstandig ter plekke z´n mondelinge overeenkomst met de Beunken in alle toenaarden te ontkennenen waardoor hij door z´n familieclan aarzelend weer werd opgenomen in de visgroep. Op datzelfde moment bleek dat Twan deze morgen voor het 8 minuten gekookte eitje met verse jus had gezorgd ( voor iedere Vistripper de onontbeerlijke ingrediëten van het Vistripontbijt wat zorgt voor een goede start van de visdag ), en toen het eitje deze morgen ook nog eens werd aangeboden door ´das Deutsche freulein ´ kwam er uiteindelijk rust aan tafel.
    De gemoederen waren weer bedaard en de boten werden ingedeeld.
    De Beunk-boot en het Harry-team + Wim & Nico gingen op jacht naar de Meerval in de buurt van de Centrale bij Taragona, Herman en Ton namen de kleinste visboot en gingen wederom die visdag de zee op.
    De Beunken namen al het mogelijke aas mee, de Karpers van de dag ervoor en er werd Kippenlever en Paling bij Twan ingekocht waarna de tocht van ruim een uur full-speed werd ingezet richting Centrale, met in hun kielzog de De Kleine boot.
    Gedurende de tocht zagen we dat de Ebro prachtig helder was. Er dreven weinig rotzooi en wierbedden in het water wat inhield dat de stuwen stroomopwaarts in de Ebro niet hun maximale hoeveelheid water loosden ....... prima vooruitzichten voor de visdag. Vlak voor de Centrale kwamen we langs de Kippenfabriek ( we roken hem al een kilometer terug ) en zagen dat er 5 visbootjes lagen. Daar werd dus goed gevangen anders gingen ze daar niet in die stank een hele visdag liggen.
    Een kleine 5 minuten verder varen kwamen we aan bij de Centrale,..... namen we gas terug en zagen we hoe helder de Ebro echt was. We keken langs de oevers zo op de ruim 2 meter diepe bodem en zagen diverse scholen harders en enkele twintig-plus ponders van Karpers voor de boot wegschieten, werkelijk een prachtig schouwspel.

    Skipper Hans zorgde voor een rustige approach van de visstek die de Beunken op het oog hadden. Bij voorgaande bezoeken van deze visstek hadden we de nodige problemen gehad om de boot kabaalvrij af te meren. Door de stroming van de Ebro en het ´looswater´ van de Centrale hadden we tijdens vorige bezoeken minimaal 8 plonzen van de ankers nodig om de boot vast te leggen voor de visdag. Dit keer waren de Beunken vast van plan om er slechts het minimale aantal van twee voorzichtige ´te waterlatingen´ voor nodig te hebben.
    Dat voorzichtige was wat moeilijk maar bij twee verstoringen van de visstek bleef het dit keer. We lagen precies op de rand van ´de put´ voor de Centrale. Onder de boot was het zo´n 3 meter diep, maar een korte worp richting Centrale en het aas lag op 24 meter diepte.
    De De Kleine boot lag net om het hoekie, de beide bootbemanningen konden elkaar niet zien, maar wanneer er een Meerval zou worden gehaakt ......... dan zouden ze elkaar zonder enige twijfel ´ WEL HOREN ´!
    De Meervalhengels werden geaasd met Karper, Kippenlever, Pieren en Paling ......... de Beunken waren er klaar voor.
    De koperen ploert stond aan de wolkenvrije hemel, dus de Vistrippers zaten om 10.00 uur al in het korte broeken tenue, ...... de eerste drankjes kwamen uit de koelboxen ........ en de Meerval ?........die liet zich het eerste uur niet haken.
    In de Beunk boot werden dan ook de spinhengels klaargemaakt voor de jacht op de kleine Meerval e.d.
    Die dag kwam en regelmatig een ondermaatse Meerval aan boord ( 38 - 64 cm, wel lekker voor op toast maar niet geschikt voor de Champion beker), maar de buffel werd niet gehaakt.
    We zagen er wel zo af en toe eentje aan de oppervlakte verschijnen, maar interesse in ons aas hadden ze deze dag niet.
    Ook in de De Kleine boot bleef het rustig. Zij hielden het kort na de middag voor gezien bij de Centrale en vertrokken richting de eilandjes maar hadden ook daar geen succes.
    De Beunken hielden het tot een uur of 5 vol en vertrokken toen richting Riomar. Bij het tweede eilandje pikten ze de De Kleine boot op en tijdens de terugvaart werd er tussen de De Kleine en Beunk boot een wedstrijdje ´hekgolf-jumpen´ gedaan.
    Er werd getracht Marc van z´n stek op de punt van de boot te krijgen maar dat zou helaas niet lukken. Na een half uurtje scheuren over de Ebro arriveerden alle opvarenden droog bij de aanlegsteigers van de blokhut.
    Daar zaten Herman en Ton achter een biertje ....... en ze waren iets te rustig viel ons op bij het afmeren ....... ze zaten een beetje naar elkaar te mompelen ........ en ja, dan weet een Beunk wel hoe laat het is, ....... die De Kleines hadden wat leuks gevangen en zeiden waarschijnlijk tegen elkaar:

    Ton ( mompelend ):" niks zeggen Herman, beetje nors kijken dan denken ze dat we niks hebben gevangen " !
    Herman (binnensmonds):"die Beunken zijn stil dus die hebben niks groots gevangen, en die broers van ons hebben ook niks bijzonders anders hadden ze wel gebeld "!
    Ton: " en....... hebben jullie nog wat gevangen " !
    Ad: " Alleen wat klein spul " !
    Herman: " hoe groot was jullie grootste " ?
    Eric: " een Meervalletje van 64 cm., .......... en aan die hoofden van jullie te zien hebben jullie wel wat leuks gevangen " !

    Toen wisten ze zeker dat hun vissen de Day-winner zouden opleveren en hielden ze zich niet meer in.
    Ze pakten hun visbox uit en onder het uitslaan van de nodige vreugdekreten kwamen er 3 leuke maatjes Bluefish tevoorschijn.
    De grootste was 77 cm, alleen wisten ze niet meer wie van beide deze Day-winner had gevangen. Dat was dan weer een geluk bij een ongeluk want dat had voor de heren de consequentie dat ze alle twee een Day-winner rondje moesten indoen, maar daar hadden ze geen van beide moeite mee ( want ze zagen zich al naast elkaar op de Ad Beunk trofee staan ).
    Dat eerste rondje werd maar gelijk ingedaan op het terras van de blokhut. Er werd geproost op deze redelijke visprestatie, en ze vertelden in geuren en kleuren hoe de visdag op zee was geweest. Met name Ton vertelde enthousiast over de aanbeten van de Bluefish welke hij nooit eerder had ervaren. Later die week stond er een BBQ gepland en dus werd Vistripvisfileerder Marc verzocht de vissen van jas en ingewanden te ontdoen . Twan zou ze vervolgens invriezen en klaarmaken voor de BBQ.
    Het nieuws van de goede Bluefish vangsten deed de stemming onder de Vistrippers weer naar (on)gekende hoogte steigen. De planning voor de volgende dag was dat alle drie de boten de zee op zouden gaan, want wanneer de Bluefish voor de kust zat dan moesten we daar gebruik van maken.
    " Bottums up " , ....voor het avondmaal nog ff langs Pako, want Herman brande de Euro´s in de zakken, van dat Day-winner rondje van hem wilde hij zo optimaal mogelijk genieten, en Pako mocht daar getuige van zijn.
    Nadat Ton en Herman ook de felicitaties van Pako in ontvangst hadden genomen was het omkleden en op naar ons Diner.
    Deze avond werd ons de traditionele paella maaltijd aangeboden en dat kun je wel overlaten aan die Spanjaarden. Het vissersdorp zat even verderop en dus zwom de vis van de paella eerder deze dag waarschijnlijk nog rond en lag deze nu voor ons op tafel.
    Harry was eerder dat jaar in de zomervakantie ook nog even in Riomar geweest en had ons voor vertrek verteld dat hij elders in het dorp een prima Restaurant wist waar hij nog niet eerder zo´n voortreffelijke visschotel had gegeten ( en gastronoom Harry kan het weten ). De senôrita des huizes werd verteld dat we de volgende dag elders zouden dineren, en daar we wel betaald hadden voor het diner welke we zouden overslaan regelde Eric een iets uitgebreider Diner voor de Woensdagavond……. " no problemas " volgens de senôrita, maar voor de Charmes van ´Bandito´ Eric ging ´de mama´ rap door de knieën.
    Met de magen gevuld werd het uitbuiken bij Pako.
    Alle Vistrippers bleven lang hangen en zo de traditie wil lijdt dit ( zo´n paar dagen op weg in de Vistrip ) meestal tot een serieus moment in de discussies tussen alle aanwezige Vistrippers. Harry daagde z´n broer Nico ( stond op dat moment centraal in de discussie dacht ik me te kunnen herinneren ) rond middernacht uit om een rondje langs alle Vistrippers te maken en elk familielid kort toe te spreken en te zeggen wat deze Vistripper voor hem kenmerkte.
    Nico deed z´n rondje zoals we van hem ( ondanks het biertje in de hand en enkele achter de kiezen ) mochten verwachten ....... dan weer lollig, dan serieus ......... en een enkele emotionele toegift. Zijn betoog eindigde hij met de constatering dat de Vistrips wat hem betreft niet om het VISSEN gaat ( dat wisten de Beunken al ), maar om ONS ! ........ een oprechte en ware constatering !
    Voor Nico ( en trouwens niet alleen voor hem ) zijn die momenten toch het meest waardevol en memorabel, maar tevens zorgen deze momenten bij Nico voor bijwerkingen ....... meestal is hij daarna uitgelaten en wordt dan nog wel eens ......... baldadig !?
    Dit zou leiden tot één van de hoogtepunten voor ons, ........ voor Nico was het letterlijk en figuurlijk meer een dieptepunt.
    Het heeft mij er toe doen besluiten aan deze stakke ´actie´ van Nico een speciale Vistrip-column te wijden...... geheten ´DE DROOGDUIKER´ !

    DE DROOGDUIKER !
    Het wordt volgend jaar zomer een lange hete Olympische zomer voor Nico. Om dat nader aan jullie te kunnen uitleggen, neem ik jullie in eerste instantie even mee naar de hoogtijdagen van Godfather van de Vistrippers Ad tijdens onze Beunk vakanties naar Spanje. Aadje was ( en is eigenlijk nog steeds ) een sport jongen.
    Oké, hij rookt op zijn tijd een sigaartje, en drinkt in principe geen alcoholische versnaperingen maar probeert het wèl elke dag. Moet kunnen. Maar voor de rest, een geboren en getogen atleet.
    Dat laatste werd me de eerste maal duidelijk zo'n jaar of 30 geleden. Toen, met een redelijk ruim bemeten Beunk gezelschap een vakantie doorbrengend in Spanje, maakten wij in kleine kring kennis met een voor ons totaal nieuwe sportieve discipline, het zogeheten droogduiken. En Aadje was de grondlegger daarvan. Aadje was in staat, geheel op basis van een bijna bovenmenselijke lichaamsbeheersing in casu atletisch vermogen, vanaf de rand,.....let wel, de rand van het zwembad zodanig in het verkoelende en dus verkwikkende water te duiken, dat er werkelijk geen druppel H2O opspatte op het moment dat hij het wateroppervlak doorkliefde.
    En let op hè, vanaf de rand !
    Dus niet van die laffe sprongen van de driemeterplank of zelfs van een tien meter hoge toren, waarbij je met twee vingers in je neus altijd vertikaal in het water komt en automatisch voor weinig beroering in het zilte nat zorgt.
    Nee,.... voetjes ter hoogte van de waterspiegel, dus weinig zweefmoment. En toch, GEEN SPATJE !

    De jaren daarna zijn wij nog regelmatig met hetzelfde ruim bemeten gezelschap op meerdaagse vakantietrips geweest naar diverse zonnige, luxueuze onderkomens annex exotische golfresorts. En Aadje nam elke keer, na een uitgebreide warming-up op een barkruk, de gelegenheid te baat diverse nieuwe sprongen aan zijn droogduikprogramma toe te voegen.
    En steeds weer, GEEN SPATJE !
    Nou kende ik de toenmalige baas van het IOC Antonio Samaranch heel goed. In de TAX-Free op Barcelona Airport hadden Aadje en Samaranch dezelfde sigarenboer. En jullie begrijpen, dat schept een band. Inderdaad, een sigarenband.
    En op een dag, bij die sigarenboer, heb ik Don Juan Antonio attent gemaakt op het droogduiken als mogelijke olympische sport. Hij was direct razend enthousiast, heeft nog geprobeerd dat op de Spelen van 2000 door te voeren, maar vooral de afgevaardigden uit Afrika kreeg hij niet mee. Te weinig draagvlak, waardoor er onvoldoende platvorm was en het over 2000 heen getild moest worden nadat de agenda's getrokken waren.
    Kan gebeuren.
    Wie schetst echter mijn verbazing, ikzelf dus, toen ik kort geleden een brief van de huidige IOC president Jaques Rogge kreeg waarin hij meedeelde dat er intussen genoeg Afrikaanse afgevaardigden omgekocht waren en dat de discipline droogduiken alsnog voor Athene 2004 als demonstratiesport aan het programma is toegevoegd.
    U begrijpt, ik als de brandweer naar Aadje.
    Met volledig uitgewerkte trainingsprogramma's, reeds georganiseerde hoogtestages, en potten met EPO en andere natuurlijke en dus volkomen verantwoorde supplementen.
    En toen kwam de klap.
    Voor Ad was de klap trouwens al geweest. Geblesseerd......aan zijn Hamstings.
    Bij een van zijn sprongen, na eerst uitgebreid een barkruk te hebben gepasseerd, bleek er een permanente Kramp in z´n Hamstings te zijn geschoten.
    Voor de eerste maal in zijn droogduikcarrière, HEEL VEEL spatjes!
    En daar zat ik........!
    Geen Jong Oranje en Sjeng Schalken naar Athene, maar ook geen droogduikafvaardiging.
    Tot die Maandagnacht op de Vistrip 2003 in Riomar.
    De prachtige droogduik vanaf de boulevard van Nico. Ik kan u verzekeren, deze sprong heeft een hele hoge moeilijkheidsgraad. Zeker als Nico in staat is deze na wat extra trainingsarbeid uit te voeren vanuit de platvinkstand en daar de zweefsijs met ongelijke leggers aan toevoegt.
    Dat wordt goud!
    Let op mijn woorden! En helemaal als je in aanmerking neemt dat de voorzitter van de jury een broer van Pako blijkt te zijn.
    Nico, namens de Vistrippers en de rest van de familie, veel succes in Athene 2004 !

    De Vistrippers.

    Dat kwam zo............!
    Nadat Pako z´n tent had gesloten liepen we terug naar de bungalow. Na een korte wandeling zagen we twee stoelen op de boulevard staan en de aanblik van deze stoelen zorgde voor een Deja Vu onder de De Kleines.

    Ton: " he .............. weten jullie nog wat vader ( = Opa De Kleine ) vroeger kon met zo´n stoel " ?
    De aanwezige De Kleines in koor : " Ja natuuuuuuuurlijk ............. die kon ´op de kop´ op de stoel "!
    De Beunken: ?????????????

    Vervolgens deden Ton en Herman ( de Day-winners hadden nog wat zelfvertrouwen over ) een poging om het kunstje van Opa te imiteren, maar beide heren faalden hopeloos, de benen kwamen amper boven de rugleuning uit.
    Toen Marc het kunstje begreep stond hij na 1 maal oefenen a la Opa De Kleine ´ondersteboven´ op de stoel ( uitgebreid geoefend op de Sportacademie ) ................. ja , en dat kan een De Kleine niet op zich laten zitten............. er was nog 1 De Kleine aanwezig waarvan kon worden verwacht dat hij in de voetstappen van z´n vader kon treden en de De Kleine eer die avond op de boulevard kon redden ....................... jawel ............... Nico ................ en dat had hij nou ff net niet moeten doen.
    Nico ging voor de stoel staan.............. zette z´n armen op de stoel ......... sloeg z´n ( al lang niet meer heldere ) hoofd naar beneden ......... gooide z´n benen omhoog ........... liet de stoel los ........ maakte een schijnbeweging naar links........... struikelde ....... zette een dubbele Rittberger naar rechts in ......... en lande 1 meter lager naast de boulevard ........VOL op z´n schouder en hoofd .............?
    De overige Vistrippers ondersteunden deze actie van Nico met luid applaus en gejoel, ....... maar toen ze Nico niet omhoog zagen komen om het applaus in ontvangst te nemen hadden ze rap door dat er iets goed mis was ........... het zag er naar uit dat het geen geplande afsprong van Nico was geweest............?
    Nico kwam kreunend omhoog en wist alleen nog een zacht ..................Uuuuuuuuuuuhg............ uit te brengen.........!
    We zagen dat z´n linkerwenkbrauw open lag en het bloed in straaltjes ( want hij had de nodige ´bloedverdunners´ de huig laten passeren ) langs z´n hoofd glijden.
    Op dat moment kwam hij weer een beetje bij z´n positieven en de aanblik van de totale verbazing op z´n gezicht zorgde ervoor dat de aanwezige Vistrippers ( die ook enkele Baco´s op hadden !) hun lachen niet meer konden onderdrukken .......... en dat kon de geschrokken Nico niet echt waarderen.
    Maar Nico, je had die actie van jezelf eens moeten zien ...... helaas is hij niet op bewegende beelden vastgelegd ....... maar ook jij had genoten van je eigen toegift.
    Op dat middennachtelijke uur bleek Nico de schrik snel te boven en na wat geruststellende woorden van de meest bezorgde Vistrippers werd hij voorbij het zwembad ( zodat hij niet alsnog een poging tot revange = perfecte Droogduik zou nemen ) tot in z´n kamer begeleid.
    De volgende morgen was Nico echter in een mindere fysieke gesteldheid. Hij bleek z´n afsprong toch voor het grootste deel op z´n schouder te hebben opgevangen en kon z´n linkerarm niet soepel bewegen. Omdat hij de vorige avond nog gewoon z´n linkerarm gebruikt had om de bloeding te stelpen concludeerden we dat z´n schouder een beetje gekneusd was. De rest van de week kon hij amper z´n arm gebruiken en na onderzoek een week later bij de specialist in Zwolle bleek hij twee bandjes in z´n schoudergewricht te hebben gescheurd.
    Die bikkel van een Nico,.......... niet zeiken maar gewoon de Vistrip volmaken ( alleen zou hij de volgende dagen wat frequenter op z´n rug in de duinen doorbrengen )......... de ware Vistrippers mentaliteit.
    En zo kwam er dankzij Nico een memorabel eind aan de 3e Vistripdag.


    Hans vangt de eerste Meerval van boven de meter !

    ..................... 8.30 uur, ............ Herman, .................hij weer ..................................... ja, we zijn wakker Herman !
    Hans was Nico z´n kamergenoot en omdat hij de vorige avond iets eerder z´n nest had opgezocht was Hans geen ooggetuige geweest van de Droogduik van Nico. Toen Hans z´n ogen open had en het zielig hoopje mens op het andere bed in z´n kamer aanschouwde was z´n eerste reactie:

    Hans: " môge Niek ......... zeg wat zie jij d´r uit ............ heb jij gisteravond met een Meerval gevochten of zo ?
    Nico : " maak jij maar grapjes .......... volgens mij heb ik m´n schouder gebroken .......... ik verrek van de pijn man !
    Hans ( luid schreeuwend door de bungalow ) : " zeg manne .......... wat hebben jullie met Nico uitgehaald .......... die ziet er niet uit ........... als ik er ook niet bij ben !
    Vervolgens staken de overige Vistrippers hun koppen om het hoekie en zagen inderdaad een zeer gehavend familielid op de rand van z´n bed hangen !
    Eric: " hoe gaatie Nico .......... je ziet er inderdaad niet happy uit !
    Nico: " ik kan m´n arm niet bewegen ............ da´s niet goed !
    Herman : " en je hebt ook wel een lekker koppie zo ...........!

    Nico kreeg nog enkele dolletjes te incasseren maar maakte al snel duidelijk dat hij het niet naar z´n zin had en dat het echt niet goed zat met z´n schouder. Marc heeft een redelijke sport-medische achtergrond en wist Nico ervan te overtuigen dat het een behoorlijk kneuzing was maar dat z´n schouder niet ernstig geblesseerd was. Hij had zelf een gebroken en ontwrichte schouder opgelopen bij het skiën en broer Hans had hij op wintersport ook al eens z´n schouder moeten tapen om verder te kunnen skiën als gevolg van een behoorlijke stuiter op de piste. Deze schouder zag er nog redelijk intact uit maar was de nood aan de man dan kon Nico met tape de Vistrip uitzitten, ........... die Meerval trok een ander wel voor hem de boot in.
    Zo werd er nog even op Nico ingepraat, en na een lange douchebeurt was hij al weer snel het mannetje. Er werd een provisorische mitella voor hem gemaakt waarna we richting ontbijt vertrokken.
    Onderweg bleken de vlaggen op de boulevard strak aan de masten te staan, dat beloofde weinig goeds voor de geplande visdag op zee.
    Aangekomen bij de blokhut zagen we dat de koppen op het water van de Ebro stonden. Twan wist ons te melden dat er die dag niet op zee gevist kon worden. Een streep door de zeevisplannen en onder het ontbijt werd besloten om ook vandaag op de Meerval te gaan jagen.

  • Nico zag een visdag in de boot ´op de woelige baren ´ ff niet zitten en vatte het plan op om met een boek van Wilbur Smith de duinen op te zoeken want ondanks het strakke windje van om en nabij windkracht 6 was de Spaanse hemel strak blauw. Een dagje rust zou z´n schouder en hoofd wonderen doen was z´n overtuiging en na het ontbijt vertrok hij te voet richting duinen.
    Voor vertrek kwamen de andere De Kleines er achter dat ze geen Karper aasvissen genoeg hadden ( ze hadden de meeste weer laten zwemmen ? ), en de 6 karpertjes die ze van de Beunken wisten los te peuteren waren niet voldoende voor de gehele visdag. Het Harry-team ging dus eerst op Karpertjes vissen bij het sluisje. De andere De Kleine boot zette samen met de Beunk-boot koers richting eilandjes omdat daar de voorgaande dagen een paar mooie Meervallen waren gehaakt door andere vissers ( o.a. door de Dikke, de Kale en de Blinde, de Lamme lag toen net in het ziekenhuis).
    We hebben al eerder gezegd dat de stek bij de sluisjes een top visstek voor de Karper is maar ook de harders weten het geloosde water van de rijstvelden zeer te waarderen. Het Harry-team maakte nog een prachtige foto. Zoals eerder gezegd liggen de harders op sommige dagen in gigantische scholen voor de sluisjes. En dat dit geen Vistripperslatijn is laat de volgende foto zien.
  • Hij is hier klein weergegeven maar klik de foto aan die Harry heeft gemaakt en zie de honderden (of duizenden, zeg het maar ! ) harders op een rijtje (op de foto is tevens goed te zien dat het hard waaide die dag want op het water dreef het nodige riet).
    Een klein blinkertje aan de spinhengel in de school gooien ....... even wachten tot je lijn + blinker ´door de school zakt ´ .........inhalen en het was hangen.
    De Beunk boot was intussen ter hoogte van Del Têbre en kreeg te maken met windje 6 + stroming & golven tegen, en dat werd een hobbelig tochtje naar het 1e eiland. Doordat de visboten een brede platte bodem hadden ramden we iedere golf vol.
    Zoals voor iedere tocht hadden we het gewicht over de boot verdeeld, Marc op de punt, Ad in het midden, Hans was de stuurman, Eric zat achterop en op die manier gingen we normaliter al aquaplannend de Ebro over.......... maar dat ging nu dus goed fout.
    Bij Del Têbre kregen we ´alles tegen´, incasseerden we de volle (water)laag en stond de boot in een mum van tijd blank. We gingen langzamer varen maar ook dan maakte we niet mindere klappen op het water.
    Op dat moment kwam echter Hans z´n zeilervaring op de Indische Oceaan ons prima van pas. Hij commandeerde de Beunk clan achter zich in de boot en gaf vervolgens vol gas !
    De eerste golven dachten we nog .........; die wil blijkbaar de zwemvesten uittesten ( maar die hadden we niet bij ons dus dat kon het niet zijn !)........maar na de eerste klappen kwam ons bootje boven op de golven en zo ragden we over de golven. We hadden afgesproken om bij het 2e eilandje te gaan vissen omdat we daar het minste last van de wind zouden hebben. Alles ging naar wens en we hielden de boot aardig heel en droog tot we net voorbij de punt van het eerste eiland kwamen. We lagen op volle vaart ....... maar zagen te laat dat de golven afmetingen hadden gekregen die onze vaartactiek volledig onderuit zouden halen. Voor we het konden voorkomen hadden we 10 cm water in de boot staan. Dat ging dus niet lukken, gestuit door de weergoden bij het eerste eiland.
    Eric had een borg van € 750 betaald voor de boot en dus besloten we maar om het risico op een gezonken Beunk-boot binnen aanvaardbare marges te houden en dus gooiden we het roer om op zoek naar een goede visstek voor die dag bij het 1e eiland. Met de fishfinder vaarden we een paar minuten over diverse visstekken bij het eiland en vonden een mooie spot. We konden de boot bij een grote over het water hangende boomstam uit de wind afmeren. De hengels werden uitgezet en net toen we geïnstalleerd waren arriveerde de De Kleine boot.In de Beunk boot beleefden we vervolgens een leuk kwartiertje ......... want de De Kleines gingen hun boot proberen vast te leggen onder deze lastige weersomstandigheden ............ en het was prachtig om mee te maken dat de ene De Kleine matroos de ander compleet tegenwerkte. Alle aanwijzingen van kapitein Herman leken te worden genegeerd.
    Er was niet 1 ........ maar waarschijnlijk waren er 4 kapiteins aan boord.
    Dankzij hun ´teanwork´ dreven ze steeds verder af en op een geven moment verdwenen ze uit zicht en hadden we sterk de indruk dat wanneer ze op die manier verder zouden ´samenwerken´ het ze waarschijnlijk wel zou lukken de boot vast te leggen tegen de tijd dat hun boot tot bij de blokhut zou zijn afgedreven. Daar hadden ze wellicht hulp gekregen van het Nautipos team en waren ze niet op zee geëindigd.
    Na een paar minuten kwam de De Kleine boot echter weer om het bochie aangevaren en gingen ze een nieuwe poging wagen aan de overzijde. Ze verdwenen uit het oog en kwamen niet meer in beeld dus het was ze dan toch gelukt hun boot vast te maken. Dat kon nog wel eens een team worden die De Kleines. We lagen intussen een halfuurtje op onze stek toen er eerst wat beweging kwam in Eric z´n dobber en even later in die van Hans............ het beet zette echter niet door. We haalden de hengels binnen en zagen dat de kippenlevers waren aangegeten.
    Beide hengels werden opnieuw geaasd en uitgezet.
    Kort daarna:
    Hans:" .........hé jongens .......... kijk....... volgens mij heb ik weer beet ........"!

    En op dat moment verdween z´n dobber in de Ebro ........!

    Marc:" ........ ja, je hebt beet ....... pak je hengel ........ het zal Hans weer is niet zijn ......... nooit vissen en het is weer raak "!

    Hans pakte z´n hengel uit de steun bovenop de boot en ondertussen zagen we z´n dobber richting de rietkraag schieten. Toen hij eindelijk z´n hengel in de vingers had was de vis al in het riet gezwommen.

    Hans: " wat zal ik doen Marc........." ?
    Marc: " SLAAAAN " !

    Hans gaf een ram aan z´n hengel en .......

    Hans:" ......... ja ....... ik heb er ééntje ........hij hangt....... !

    De andere Beunken waren even stil, .......keken naar Hans, ........zagen z´n hengel krom staan ....... en slaakten vervolgens kreten van opwinding.......!
    Vervolgens brak er ´gecontroleerde paniek´ uit aan boord .........

    Marc:" inhalen de rest van de hengels " !
    Eric: " rustig .........rustig ........ hij zit vast " !
    Hans:" .......shit ........hij zit in het riet ......." !
    Marc ( was druk bezig een hengel binnen te draaien ):" ....... maakt niet uit, hou je lijn strak en laat hem niet verder het riet in duiken ....... !
    Hans:" ......... ja ......... jij hebt lekker lullen,.......;.. ik sta zelf al in het riet, ik krijg hem er zo nooit uit ..........." !

    Hans stond met z´n hengel achter in de boot 1 meter uit de kant en kon de vis vanaf die plek nooit uit het riet houden.

    Marc:" geef mij je hengel .......loop naar de punt van de boot dan geef ik je de hengel daar wel " !

    En wanneer er in het TEAM-BEUNK wordt gecoacht, dan wordt er ook geluisterd !
    Marc pakte de hengel ....... en Hans klom naar de punt van de boot.
    Toen Marc de hengel had overgenomen voelde hij dat de vis nog niet verspeeld was, de vis trok nog met regelmatig stoten ........en na een paar rukken door de vis aan de hengel voelde Marc dat de vis zich had los gevochten uit het riet en op het moment dat Hans de hengel weer overnam zwom de vis naar het midden van de Ebro......... grote opluchting in de Beunk boot.
    We zagen al gauw dat het geen 2 meter vis was. Hans had al eerder een echte buffel verspeeld in voorgaande Vistrips en voelde wel dat deze minder groot was.
    Dit jaar hadden we echter het materiaal goed voor elkaar en na een paar minuten had Hans dan ook de vis bij de boot en zagen we dat het een leuke Meerval was, maar geen monster.
    Kort daarna lag de vis in de boot en was Hans de eerste Vistripper die een ´ meter-plus ´ Meerval had gevangen, de meetlat gaf 1.05 meter aan. Binnen het uur zo´n Meerval in de boot, dat beloofde veel goeds.

    Ook lieten de Beunken de De Kleines van om het hoekie delen in hun vreugde ........ de overwinningskreten kwamen luid en duidelijk door zouden de De Kleines later beamen.
    De hengels werden weer snel overboord gehangen, de Beunken waren klaar voor de 2 meter-plus Meerval.
    We zouden de komende uren nog wel wat beweging in de dobbers zien wat leek op interesse van een vis, maar er werd geen grote Meerval binnengehaald. Ad was op het kleinere spul aan het vissen en ving een paar mooie rood-gouden Ruisvoorns.
    Twan had ons eens verteld dat de Meerval de Ruisvoorn hoog op z´n favoriete menukaart had staan en dus werd aan Ad z´n Meervalhengel een Ruisvoorn gedaan.
    Kort na het middaguur kwam de De Kleine boot om het hoekie varen en informeren naar de reden van dat geblêr eerder op de morgen. De mededeling van Hans z´n vangst had een demotiverende uitwerking op de De Kleines want ze hadden het wel gezien voor die dag, ze gingen richting Riomar.
    In de Beunk boot vond kort na de vangst een discussie plaats die de constatering opleverde dat alle aanbeten die we afgelopen jaren hadden gehad van de buffel Meerval en de aanbeet van Hans z´n vangst eerder die morgen altijd hadden plaatsgevonden nadat we de hengels amper een uur in het water hadden liggen.
    Er werd een nieuwe tactiek bedacht, ......... op zoek naar een andere visstek, daar de hengels uitzetten en hadden we binnen de 2 uur geen beet zouden we weer naar een andere stek verkassen.
    Het hele Benk-team kon zich vinden in deze nieuw toe te passen tactiek en aldus werd de boot los gegooid en vonden we een stukkie stroomafwaarts op de fishfinder een put van ruim 5 meter diep. De boot werd vlak voor deze put vastgelegd, hengels op deze visdiepte afgesteld en de Paling, Kippenlever, Karper en Ruisvoorn vlak boven de bodem aangeboden. Een beter en gevarieerder Diner konden we de Meerval die middag niet aanbieden ......... maar helaas, de Meerval liet zich niet haken.
    Kort voor 18.00 uur begonnen de magen te knorren ( en Hans kreeg tocht wel erg veel trek in z´n Day-winner biertje) en werden de ankers gelicht. Met de wind in de rug was de terugtocht nog spectaculaider, de wind was nog iets in kracht toegenomen en gingen we volgas ´golfskiënd´ richting Blokhut.
    Daar aangekomen waren de De Kleines in geen velden of wegen te zien. Die zaten natuurlijk hun verdriet te verdrinken. We zouden die avond in het Restaurant van Harry gaan eten en omdat hij had verteld dat er in het Restaurant ook een bar zat gingen we daar eerst even langs....... en ja hoor, daar zaten ze achter hun biertje.
    De grootste vis die het Harry-team had gevangen bij het sluisje was een Meerval van 64 cm. door Harry.
    Een leuk Visje wel maar die vis van Hans vrat ditmaatje De Kleine Meerval voor z´n middagmaal en aldus was Hans de nieuwe kopman. Day-winner rondje van Hans , de Beunken lagen ruim op kop,........ SKOL !
    Nico kwam na een half uurtje ook binnenwandelen, hij zag er weer wat vrolijker uit dan die morgen. Hij had volgens zeggen een lekker relax dagje gehad. Een beetje pootje baden in de Middellandse Zee, zonnen in de duinen en een regelmatig bezoek aan de strandtent van Pako. ....... nee, .........die Nico had zich prima vermaakt.
    Het winners rondje van Hans liet hij zich dan ook goed smaken, al kroop hij even door het oog van de naald wat betreft z´n schouder blessure. Hans werd namelijk met het biertje vrolijker en toen hij Nico bij binnenkomst z´n biertje voorhield wilde hij Nico op de Hans typerende wijze begroeten ....... zoals gebruikelijk krijg je bij zo´n ontmoeting een ram op je schouder ......... en zo ook Nico maar deze wist nog net op tijd weg te duiken. Met Nico z´n reflexen was niks mis, zelden iemand zo snel zien wegduiken.
    De bar bleek een prima nieuwe stek voor de Vistrippers. Leuk barpersoneel, prima Biertje & Baco en lekkere borrelhapjes. Helaas kenden ze ook hier geen bitterballen maar Bandito Eric heeft de rest van de Vistrip z´n uiterste best gedaan het barpersoneel de Spaanse vertaling van deze Hollandse Vistripper lekkernij te ontlokken.
    Intussen zagen we buiten dat de wind zo langzamerhand halve orkaan kracht had ontwikkeld en dat er een bak ellende zat aan te komen. Dat werd dus geen bezoek aan Pako, die had z´n strandtent al ontruimd en gebarricadeerd voor het naderende onheil. We gingen rond zeven uur even op en neer naar de bungalow om ff een douche te pakken en om half negen waren we weer terug om plaats te nemen aan de voor ons gereserveerde ronde tafel voor 11. En zo´n ronde tafel heeft wel wat constateerden we, in al die Vistripjaren hadden we nooit in een dergelijke entourage gegeten en dat was voor herhaling vatbaar, het kwam de Vistripsfeer nog meer ten goede.
    Harry had niet teveel beloofd, het eten was perfect. Het begon met een voorafje van taost met tomaat en paling en een schaal gefrituurde kleine inktvisjes. De hoofdmaaltijden bestonden uit Steaks van Ierse formaat, grote Tong en visschotels met 8 soorten gegrilde schaal & schelpdieren, in de mond vergezeld van rode en witte Spaanse wijn........ een hemelse streling van de smaakpapillen.
    Als afsluiting ijs, koffie en cognac ...... en de bar op slechts 20 meter afstand, wat hadden we het weer SLECHT !

    Het barpersoneel was intussen druk bezig het terras binnen te halen want het was dusdanig noodweer geworden dat de regen, takken, bladeren en andere rotzooi horizontaal voorbij kwamen vliegen. Bij de bar aangekomen zagen we een vrolijke Pako achter een biertje zitten (maar die lach van hem zat de hele week vast op z´n gezicht). Toen hij ons zag aan komen waggelen verwelkomde hij ons hartelijk ( of hij ook hier de baas was ), en deed gelijk een rondje in. Hij had inderdaad z´n strandtent moeten sluiten en was een avondje vrij.
    Er werd een toast op elkaar uitgebracht en de rest van de avond werd Pako regelmatig vrij gehouden.
    We waren aan de vooravond van het duel tegen de Tsjechen en toen de discussie over de interland ging werden we voorgesteld aan een Tsjech die ook aan de bar zat. Hij werkte in de plaatselijke Pizza-hut en maakte ons vol overtuiging duidelijk dat Oranje de volgende dag geen schijn kans had.
    We daagden hem uit om aan onze poule mee te doen en daar was hij direct voor te porren. Aan de wand van de bar hing een groot bord en hij vroeg Miss barkeep om een krijtje en maakte een poule op het bord,..... inzet € 2.-
    De baas van de toko werd aangewezen als beheerder van de gokgelden.
    Dat deze man uitgeroepen werd tot schatkistbewaker was me trouwens een raadsel. Hij had ons die avond een paar kaarttrucs laten zien waar sommige Vistrippers naar het schijnt nu nog danig van in de war zijn. Het was een entertainer pur sang, had alle trucs van de wereld in z´n repertoire want hem verrassen was er niet bij. Hans en Marc probeerden hem ´de truc met het trechtertje´ te laten ondergaan maar helaas wist hij welke natte consequenties dit tot gevolg zou hebben en trapte niet in de Beunk val.
    Maar zo snel was Hans niet uit het veld te slaan. Na 2 avonden vroege rust was hij deze avond weer in vorm als Day-winner, ...........en dan wordt ook hij baldadig.
    D´r zat nog een wat onguur type aan de bar en omdat we de baas geen natje hadden kunnen laten lopen vond Hans het wel een goed plan om dat type te grazen te nemen. De overige Vistrippers wisten dit plan nog net op tijd te verijdelen, dit tot teleurstelling van Hans.
    Even later ging bij Hans een ander lampje branden.
    De baas kwam namelijk met een fles Champagne aanzetten en bood ons deze aan, ........we waren blijkbaar erg welkom in de horeca van Riomar.
    De aanblik van het ontploppen van de fles Champagne bracht Hans op een idee uit zijn tijd in Indonesië .......!

    Hans: " hé .......ik weet nog iets om hem ( de baas) te grazen te nemen ......... we gaan ´flesje schieten ´ !
    Marc: " . .........???........ wat wil je doen " ?
    Hans: " flesje schieten ! ........ ik bestel nog een fles Champagne ......... de baas moet bij die deur gaan staan , en op mijn teken moet hij tot daar ( was ± 9 meter) een sprintje trekken ....... en ik moet hem dan zien te raken met ´de van de Champagnefles schietende kurk ´ ! .......?????
    " wanneer ik hem raak moet hij de fles betalen ........ raak ik hem niet dan moet ik de fles betalen ......... maar maak je geen zorgen ......... ik raak hem altijd .......ik heb nog nooit iemand gemist " !

    Hans legde de spelregels met een dusdanige enthousiasme uit dat wij direct overtuigd waren van z´n kunnen m.b.t. deze voor ons ombekende sporttak ....... maar helaas, de baas maakte duidelijk dat het risico op blessures voor hem onaanvaardbaar waren, dat kon hij niet verantwoorden naar het aanwezige personeel ( al wisten die laten te vertellen dat ze daar geen ENKEL probleem mee hadden gehad ).
    Geen flesje schieten dus, de baas viel die avond niet te tackelen. Toen de barkeepsters hun werktenue hadden verwisseld voor hun dagelijkse outfit en de boel gingen schoonmaken was dit het subtiele teken aan de Vistrippers om de glazen te ledigen en richting bungalow te vertrekken.
    Bij de bungalow werd nog een afzakkertje genomen en Harry zorgde voor een vrolijke noot op dit middennachtelijke uur. Hij had in navolging van Herman in 2001 een lijstje met grappen van de site vrouwonvriendelijk.nl en dat waren er weer te veel om op te noemen ....... nou eentje dan:

    Harry: ......... wat is een blondje in zee ? ....................een booreiland....... !

    En zo kwam er een vrolijk einde aan deze Vistripdag.


    Harry trekt een Buffel uit de Ebro !

    ...................................8.55 uur ............................................

    Herman:.9.00 UUR , ..............jullie hebben een half uur uit kunnen slapen.......... jullie nest uit .........!
    Vistripper: .......... ja, fijn Herman, ...........je wordt bedankt!

    Om snel wakker te worden doken sommige Vistrippers ´s morgens vanuit hun nest het zwembad in maar deze morgen was een duik minder populair. Door het noodweer van de vorige nacht was het zwembad bezaaid met troep en het dobberende vuil had er voor gezorgd dat de pomp van het zwembad het had begeven. Geen frisse duik ( Twan moest de pomp maar weer aan de praat zien te krijgen en de rotzooi van de bodem op zien te duiken ) , dat werd dus maar ff wachten op een douchebeurt en zo namen de Vistrippers deze morgen iets meer tijd om klaar te staan voor afmars richting de boorden van de Ebro.
    Aangekomen bij het ontbijt was de Spaanse hemel weer aan het openbreken en zag het er naar uit dat het binnen no time wederom strak blauw zou zijn, ook leek de wind enigszins te luwen.
    Wanneer de deining het ons toeliet zouden we met z´n allen de zee op gaan. Na het ontbijt gingen Herman en Hans even met de boot in de monding de zeegang checken om te zien of een zeevisdag doorgang kon vinden.
    Bij terugkomst zagen we aan hun kleren dat het vissen op zee niet mogelijk was, ze waren beide kletsnat. In de monding hadden ze de boot een paar golven laten trotseren maar toen ze het onheilzame van hun poging (om vanuit de monding op zee te geraken) inzagen en het roer omgooiden kregen ze een volle laag van het zilte nat binnenboort.
    De visplannen dienden te worden herzien.
    Wanneer de wind iets minder zou worden was het volgens Hans wel mogelijk om op zee te gaan vissen en dus besloot het Beunk-team om in de buurt te blijven. Ze gingen in het zijriviertje op de Karperstek vissen. Zou het weer in de loop van de visdag rustiger worden dan wilden ze alsnog een paar uurtjes op zee gaan vissen.
    Herman,Wim en Ton zagen wel wat in dit Beunk plan en zouden de Beunk-boot volgen naar het sluisje. Het Harry-team ging voor de Meerval, ze wilden het wel een dag proberen in de stank bij de Kippenfabriek. Nico was al weer redelijk hersteld maar voelde toch meer voor nog een daggie in de duinen en op het terras bij Pako. Zo beslist, zo gedaan, ..........de Vistripteams gingen ieder hun weg ........... op naar wat aan het slot van de Vistripdag zou blijken een zeer gedenkwaardige Vistripdag in de historie van deze familietraditie !
    Het Harry-team had de grootste tocht voor de boeg en de gooide als eerste de trossen los en ging op weg naar de kippenfabriek.
    Nico vertrok daarna, ........te voet richting duinpannen......... voor z´n laatste ´rustdag´ van deze Vistrip.De Beunk-boot en het andere De Kleine team zetten als laatste hun koers uit, de Ebro op......... naar het stekkie bij het sluisje.
    De Beunk-boot arriveerde als eerste bij het zijriviertje en minderde vaart zodat ze rustig het riviertje op konden varen.
    Toen skipper Marc achterom keek om te zien of de De Kleine boot volgde zag hij dat Herman achter het stuur stond en nog steeds op volle vaart aan kwam spuiten........!?????

    Marc: " wat doet Herman nou, .....die heeft z´n gas nog vol open staan " !
    Hans: " het zal Herman niet zijn ........... die houdt die boot nooit zo ......... die vliegt vol de kant op ..........?

    Deze stunt zou niet hebben misstaan op Herman z´n Vistrip CV, maar kort voor hij het roer moest omgooien (.........en met volle vaart de bocht zou missen ) zagen de Beunken de 3 De Kleine broers hun arm opsteken en zwaaien ......... ze vlogen rechtdoor en hadden klaarblijkelijk hun visplannen gewijzigd en zetten hun weg voort in het kielzog van het Harry-team.
    Bij terugkomst later die dag vertelden ze dat ze bij het 1e eiland hadden gevist. De broers hadden wel wat klein spul gevangen maar de grote Meerval was niet in de boot getakeld.
    De Beunken waren van plan op de grote Karper te gaan vissen. Voor vertrek was Hans nog even teruggegaan naar de viszaak en had wederom alle ´mais in blik´ opgekocht zodat we in staat waren een tapijt van mais aan de Karper aan te bieden.
    Zoals verwacht kon worden werden tientallen Karpers gevangen maar de twintig-ponders werden niet gehaakt. Wat dit keer wel werd gevangen waren een aantal hybriden. Het leek op een kruising tussen de Karper en een Voorn. De kop was van een Voorn, het lijf van een Karper en ze vochten met de sterkte van een Karper.
    We hadden ook een paar pakken Kippenlever meegenomen en vingen een paar Meervallen van boven de 70 cm. Frappant was dat we ook dit keer aanbeten kregen wanneer we de kippenlever zo´n half uurtje in het water hadden liggen. Zagen we binnen die tijd geen actie dan boden we het aas op een andere stek aan, en was het regelmatig beet.
    We hadden het dus prima naar ons zin, en dan met name omdat we in tegenstelling tot de eerste dag nu vrijwel geen last hadden van vliegen en ander Spaans gevleugeld ongedierte, nee ........... dat was een mooie Vistripdag en Aadje was waarschijnlijk de Day-winner met een Meerval van 78 cm. .......... dachten we ! .......... ( wanneer de De Kleines dit lezen proesten ze waarschijnlijk hun beeldscherm onder van het lachen !!!!????? )
    Gedurende de Vistripdag was de wind niet gaan liggen ( dus vissen op zee werd niet wat ) zodat we tot aan het eind van de middag op de Karperstek bleven liggen, waarna we voldaan de terugtocht inzetten richting Blokhut.
    Daar aangekomen verwelkomde Nico ons, hij zat achter een biertje op het terras en had zich prima vermaakt.
    Met z´n schouder ging het de goede kant op want meneer kreeg al weer aardig babbels;

    Nico: " Een Meerval van 78 cm, ......... wanneer trekken jullie er nou eens een fatsoenlijke uit,.. Beunkies " !
    Eric: " nee,.... jij presteert lekker ,............ je bent al 2 dagen die duinen niet uit te slaan ........... wat doe je daar eigenlijk ....... vertel is, waar gaat dat boek dat je van mij hebt gekregen eigenlijk over .....?
    Nico: " ..........Biertje manne ? ..........!!!!!!
    Hans: " Lekker Nico,........ hoe was het bij Pako ?
    Nico: " kijk Eric, dat zijn nou leuke vragen, ...... neem een voorbeeld aan je broertje " !

    Ja, ....die Nico was weer herteld. We schoven aan in afwachting van de rest van het De Kleine team. Eerst kwamen de drie gebroeders hun boot afmeren en een biertje drinken. Toen het Harry-team rond 18.00 uur nog niet in zicht kwam probeerden we ze te bellen maar Harry had z´n GSM niet aanstaan. Daar de hongerklop bij de rest van de Vistrippers toesloeg gingen we alvast richting bungalow ........... Harry zou wel volgen.
    Een uurtje later zaten we aan tafel bij het Restaurant van ´di mama´ en nog steeds had het Harry-team zich niet bij de rest van de Vistrippers gevoegd. Eric kreeg bij het eerste Biertje wel een sms van Harry; " blub, blub, blub, we zinken " ......... ????????
    Geen Vistripper die daar wat van begreep, maar in ieder geval leefden ze nog en hadden ze waarschijnlijk net hun boot vastgelegd en waren ze onderweg naar het Restaurant.
    We waren net aan onze starter begonnen ( verse ´pasta di semola di grand duro con pomodoro ) toen het Harry-team binnenkwam ........... en de gezichten stonden op ´verbazingwekkende vrolijkheid ´ !

    Ralf ( voor de zekerheid ?): " ........... en ..........hebben jullie nog wat gevangen "?
    Vistrippers : " niks groots .......... en jullie " ?

    Op dat moment braken de BIG SMILES door, en ging Harry spontaan ´van z´n vaatje af ´ voor alle aanwezigen:

    Harry: " HAHAHAAAAAAAA ( onderwijl vreugde sprongen makende die zeer geschikt zijn voor Nico z´n Droogduik programma ) HAAAAAAAAA, ................JAAAAJAAA ..........IK HEB ER ÉÉN !

    En het zal de lezers niet verwonderen dat op dat moment de rest van het De Kleine team Harry ´spontaan´ ondersteunde in zijn vreugdedans !
    De Beunken konden een lach ook niet onderdrukken want zo´n intense en ontwapenende uitbarsting van vreugde bij Harry hadden ze nog nimmer aanschouwd.

    Harry: " ÉÉÉÉÉÉÉÉÉÉÉÉNMEEEETER TACHTIG ........... HAHAAAAAA !

    En die vreugde uitbarsting bij Harry en de De Kleines ging nog ff zo door.
    De Beunken waren even stil maar uiten al snel hun waardering en bewondering voor deze visprestatie van Harry, wanneer één van de De Kleines het had verdiend deze Vistrip dan was het wel een lid van het Harry-team.
    Ralf had de Drill en het binnentrekken van de Meerval op video vastgelegd en de beelden werden ter plekke vertoond ........... daar hadden we bijna 3 Vistrippen op moeten wachten ........... daar lag hij dan eindelijk aan de voeten van een Vistripper .......... Harry had het titanengevecht met 1.80 meter Meerval in z´n voordeel beslecht .......... waardering en bewondering oogstend van alle Vistrippers tijdens het volgen van de beelden van ´de Battle´.

    Hans: " Volgens mij ben je de Day-winner Harry,.......... doe maar gelijk een rondje in" !
    Harry: " ik dacht het wel ........... en dat zal niet m´n laatste rondje zijn vandaag ........... IK GA TEKEER VANAVOND " !!!!!

    Tijdens de rest van het diner vertelden Harry, Ralf en Nils over hun avonturen bij de Kippenfabriek. Even als de andere Vistrippers was ik er zelf niet bij maar ik zal hun verslag zo goed mogelijk weergeven, maar bij deze roep ik jullie op nog een eigen verslag van DE VANGST te maken dan kan ik dit ooggetuigenverslag op de site plaatsen.
    Hier mijn getuigenverslag:

    Na vertrek die Woensdagmorgen was het Harry-team eerst een paar uurtjes zonder succes bij het 2e eiland gaan vissen, waarna ze door vaarden naar een visstek vlak naast de uitlaat van de Kippenfabriek.
    Dankzij de wind hadden ze geen last gehad van de stank, ze lagen bovenwinds en hadden hun boot vastgelegd aan één van de grote dode bomen welke bij de Kippenfabriek in het water lagen.
    De de Kleines waren niet de enige vissers die namiddag, de fabriek was in bedrijf waardoor ook enkele Spanjaarden hun geluk aan het beproeven waren, en dat was hun gelukt geweest na later bleek.
    Het clubje Spanjaarden had 3 Meervallen gevangen, volgens Harry tussen de 1.20 en 2.00 meter. Het Harry-team had zijn bewondering aan de Spanjaarden uitgesproken en hun laatste vangst ´live´ gevolgd en luid ondersteund met applaus. Deze uitbundige blijk van waardering van deze Hollanders deed het vissershart van de Spanjaarden opengaan ( we zaten in Baskenland en toen het Harry-team ook zo af en toe " BARCA " brulde werden ze dikke maatjes ).
    Ze zagen dat het Harry-team hun haken aasden met Kippenlevers en besloten die Hollanders ´HUN GEHEIM´ te vertellen. En dat geheim werd vanaf dat moment `HET de Kleine GEHEIM VAN DE KIPPENFABRIEK ´ !
    Aan tafel werd de Beunken vanzelfsprekend niet uit de doeken gedaan wat dit visgeheim was, maar later die Vistrip kwamen de Beunken achter het wonderaas, ....... het bleek rundlever te zijn !
    De Kippenlever werd namelijk door de scholen harders van de haak gegeten omdat het te los van structuur was. De rundlever bleef tussen de harders lang intact en dat was het Spaanse geheim.
    ( Da´s fijn Twan, ....... jij vist al ruim 15 jaar op de Ebro en we moeten na twee en een halve week Riomar van een plaatselijke visser horen wat het wonder aas voor de Meerval is .......LEKKER HOOR !)
    Rundlever dus....... het Harry-team wilde eigenlijk voor Diner-time vertrekken maar toen de Spanjaarden kort daarvoor stopten met vissen kreeg Harry een paar niet gebruikte stukjes rundlever.
    De hengels werden voorzien van de Spaanse rundlever en na amper een kwartier kreeg Harry z´n aanbeet. Volgens het verslag liep de Meerval dwars door de afgestelde slip en eindigde z´n sprint aan de andere oever van de Ebro, ....... dat was zo´n slordige 120 meter van de De Kleine boot.
    D´r was geen houden aan, die 1.80 meter buffel deed geheel waar hij ( of zij ) zin in had, volgens z´n zoons wist Harry ECHT niet wat hem overkwam.
    Op dat moment kregen de leden van het Harry-team echter bijna een hartverzakking ...................tot hun grote afgrijzen zagen ze dat de spoel op de hengel vrijwel leeg was en de Meerval nog steeds lijn nam....................!
    ( Naderhand constateerden ze dat de Meerval was gehaakt aan Nico z´n hengel ( die had hij in de duinen toch niet nodig ! ), en daar Nico ook nog nimmer had ervaren dat een door hem gehaakte vis meer dan 2 meter lijn had genomen had hij bij het in ontvangst nemen van de huurhengel geen acht gegeven op de lengte van de lijn op z´n spoel ).
    Nils besloot tot de enig mogelijke actie over te gaan ...........;. het ´dichtdraaien´ van de slip ....... een top beslissing, ......... want de ruim 120 meter lijn die strak richting Meerval stond had een dusdanig rek vermogen dat de lijn + de actie van de (kromme) Meervalhengel de op hol geslagen Meerval onder controle kregen,....... zonder te breken als gevolg van overbelasting.
    Alom opluchting in de De Kleine boot ........ en de complimenten ( + high fives ! ) aan het adres van Nils.
    De volgende 20 minuten was Harry in de weer de danig uit z´n humeur zijnde Meerval in de buurt van de boot te sleuren...... en kregen ze een eerste schim van de vis te zien.
    Toen even later de Meerval zich voor het eerst in volle glorie aan de De Kleines toonde schijnen ze alledrie op hetzelfde moment van verbazing achteruit te zijn gedeinsd waardoor de De Kleine-boot ernstige slagzij maakte........ (en het moet gezegd, volgens de overige Vistrippers konden we ons herinneren op het terras bij de Blokhut rond 18.15 uur een vreemd gebrul uit de richting van Taragona te hebben gehoord ).
    De Meerval schrok zich waarschijnlijk ´te pleure´ van de vreugdekreten van de De Kleines ....... hij schoot opnieuw door de slip ...... en Harry was vervolgens weer 5 minuten bezig om de geschrokken Meerval terug bij de boot te krijgen.
    Na ruim een half uur gevochten te hebben voor z´n vrijheid gaf de Meerval zich uiteindelijk gewonnen. De De Kleines waren vergeten een handschoen mee te nemen die noodzakelijk was ter bescherming tegen de tanden van de Meerval.......foutje, ....... maar Nils improviseerde en gebruikte bij het landen van de Meerval een handdoek ....... legde deze over de kop van de Meerval en trok de buffel binnen de boot waardoor deze historische vangst van Harry officieel was veiliggesteld.


    Het hele duel is gelukkig op videobeelden vastgelegd en ter ondersteuning van hun verslag kan de strijd tussen Harry en Meerval onderstaand ´live in herhaling´ gevolgd worden:


    Hier het live verslag, opgenomen door Ralf:

    De Beunken waren na het zien van de beelden vol lof. Wanneer ze van de eerste plek werden gestoten dan bij voorkeur door een De Kleine-vis ( nou ja.......bij voorkeur )...... dan maar door zo´n buffel , dat was ten minste een vis om een stap voor opzij te maken.
    Hans stond z´n eerste plaats met respect voor Harry z´n vangst af,....... maar direct gevolgd door de opmerking richting overgelukkige De Kleineclan dat " er nog twee volle Vistripdagen te gaan waren, jullie zijn nog niet van ons af " !

    Harry: " dat zal wel Beunkies, maar ´het geheim´ van de vangst kennen jullie niet, ........ die beker is voor ons Beunkies" !

    De Beunken zouden de rest van de avond alle subtiele ( en minder subtiele ) pogingen in het werk stellen om achter ´het geheim´ te komen , maar dat ging niet lukken. Harry is een man met een gouden familiehart en had er later die avond toch moeite mee ´het geheim´ niet te delen met de Beunken, maar de rest van de De Kleines lieten hem niet alleen met een Beunk & een Biertje ......... Harry had er 6 bodygards bij !
    Had Harry eerder gezegd dat hij die avond ´tekeer zou gaan´ ........... dat was niet het geval.
    Eigenlijk werd Harry steeds rustiger.........!
    De vangst van de Meerval had een grote indruk op hem gemaakt en hij genoot steeds meer....... in stilte ........... zo af en toe zagen we hem achter z´n Biertje in gedachten wegdromen .......... en zagen we z´n gelaatstrekken van gespannen ( op dat moment had hij in gedachten weer net beet ) .........overgaan in een ontspannen Big Smile ( de Buffel Meerval lag weer in de boot ).
    We moesten hem achter z´n Biertje wegtrekken want er stond die avond nog iets op het programma .......... de interland Tsjechië - Nederland. De glazen werden geleegd ........... op weg naar de Blokhut waar Twan de Biertjes en Baco´s koud had staan en de TV geïnstalleerd.
    We gingen er eens goed voor zitten, maar zoals bekend was de wedstrijd na 10 minuten beslist ......... Pitbull Davids wilde het Tsjechische elftal binnen de kortst mogelijke tijd in z´n eentje onder de graszoden werken en kreeg het voor elkaar zelf ( zonder hulp van de Tsjechen ) Holland uit te schakelen voor de rechtstreekse plaatsing voor de eindronde van het EK 2004 in Portugal ........... LEKKER HOOR Edje ,........... nog bedankt hé ........... drama !
    Voetballiefhebber Hans ( je ziet dat hij geniet van de wedstrijd ) had het in de rust wel gezien en vertrok richting bungalow, de rest van de Vistrippers zag de wedstrijd wel uit maar van een uitgelaten stel was geen sprake na de zeperd van 1-3. Geen reden tot een feest bij de Blokhut, de Vistrippers dropen af richting bar in het Restaurant onderwijl hun teleurstelling afreagerend op enkele ´toppers´ van het Nederlands elftal.
    Een paar Biertjes later hadden de meeste Vistrippers hun frustraties omtrent het missen van de directe plaatsing van het EK in Portugal afdoende verwerkt en kalmeerden de gemoederen weer een iets.
    Algehele conclusie: wanneer je na 10 min. met 10 man komt te voetballen en op 0-1 staat ben je kansloos tegen een sterke tegenstander als Tsjechië, die er vervolgens ook nog eens geen enkele moeite mee hadden om vanaf dat moment met 11 man vooral op eigen helft het potje uit te voetballen ( en Holland nog 2 maal uitcounterde ).
    Al snel was dan ook Harry z´n catch weer onderwerp van discussie.
    De Beunken probeerden Harry nog via verschillende omwegen ´het geheim van de Kippenfabriek´ te ontlokken maar de 6 bodygards vervulden hun beschermende rol naar behoren, ´het geheim´ bleef die avond in het De Kleine team. Tot ver na middernacht hebben we nog gewacht op ´de Tsjech´ want die had de poule gewonnen door z´n 3-1 voorspelling. Hij heeft die avond de bar nooit bereikt,........ die zat waarschijnlijk ergens lam voor de TV met enkele landgenoten en vond het niet meer verantwoord om in z´n auto te stappen. De volgende avond kwam hij echter alsnog onze felicitaties + de Pot in ontvangst nemen, en omdat we volgens hem lieten blijken de nederlaag als goede verliezers te accepteren ( gelukkig was hij die vorige avond niet langsgekomen !) deed hij een rondje in, ......... goede gozer !
    De baas zag dat de Vistrippers toch wel erg teleurgesteld waren door het verlies van Oranje & de Pot ...... hij riep het hele zaakie voor zich aan de bar. Vervolgens zette hij alle Vistrippers een klein glaasje voor hun neus, en zover ik het kon begrijpen ( want ook deze Spanjaard sprak geen noot over de grens ) kregen we een drankje ingeschonken welke z´n oorsprong kende in brouwers uit de familiestamboom van de baas. Als afsluiting van de avond moesten we dit brouwsel met z´n allen ( Vistrippers & Baas & Barkeepsters ) gelijktijdig in één keer over de tong het keelgat in laten glijden !
    Dat ging dus niet gebeuren ........... dat spul was niet te zuipen ........... geen laatste rondje dus maar werd de Boss vriendelijk edoch dringend verzocht nog een slag Bier + Baco in te doen zodat we die smaak konden wegspoelen........... die Spanjaarden vonden alles goed daar in Riomar zodat de Vistrippers dit genoegen werd gegund.
    En zo kwam er na dit rondje een eind aan deze gedenkwaardige Vistridag ( al kon Harry de slaap waarschijnlijk nog enkele uurtjes niet vatten ).


    Op jacht naar ´het geheim van de Kippenfabriek´ !

    ..........................................8.30 uur ............................................

    Herman( zachtjes):......10 uur , ik heb jullie lekker laten uitslapen ............... tijd om op te staan " !
    Vistripper: ..... goed verhaal Herman ..........!
    Herman:......... Ja dat denken jullie toch ECHT NIET hé,............... het is half 9 .......... je nest uit luiwammesen !
    Een Beunk: ..... Nico, het is jouw broer .............. doe daar nou is wat aan..............!
    Nico: .....heb ik al lang geleden opgegeven................. die valt niet te veranderen !
    Herman:......... WAAAKKERWOOORDEN VISTRIPPEEEEEERS !

    Dat werden we toch echt wel van dat geblêr, achteraf maar goed ook want was onze levende wekker er niet bij dan zaten we geen ochtend voor 10 uur aan het ontbijt .......... maar het had allemaal wat rustiger gekund dat wakker maken !
    Deze morgen zag het er naar uit dat er eindelijk op zee gevist kon worden. De wind was aanzienlijk in kracht afgenomen al zagen we onderweg naar het ontbijt dat er nog aanzienlijk hoge golven het strand op rolden.
    Bij het ontbijt viel te constateren dat de De Kleines al erg bij de pinken waren die morgen. Ze probeerden de Beunken nog een beetje te stangen met ´het geheim van de Kippenfabriek´ , zo lieten ze af en toe geheel ´ per ongeluk ´ opmerkingen vliegen als:

    Harry ( mompelend): " Nils, heb jij de ´Aardbeien´ nog meegenomen " ?

    ...........en dan gelijk van de schrik de hand voor de mond slaan, aldus de indruk proberen te wekken dat het geheim verloren was gegaan !
    Even later..........:

    Herman ( mompelend): " Harry, heb je voldoende ´ Engelse drop ´ bij je " ?

    .............gevolgd door het eerder gemelde theater !
    Ja hoor .............. de De Kleines waren, zachtjes uitgedrukt ´geheel in hun nopjes´ die morgen. Maar om een Beunk gek te krijgen............. daar was toch echt meer voor nodig,

    Eric: " laat ze maar lullen ............ vanavond is het weer huilen wanneer wij die Buffel van over de 2 meter op de Ad Beunk trofee kunnen laten graveren.

    Het was overduidelijk ............... de messen waren geslepen gedurende het broodje smeren.
    Na het ontbijt werden Hans en Herman er weer op uit gestuurd om te checken of de boot droog bleef in de monding. Bij terugkomst wisten ze te melden dat het ´ waarschijnlijk wel ´ zou lukken om de boot drijvende te houden maar dat er toch nog een redelijke deining stond. Herman en Hans wilden het proberen en zouden in de loop van de morgen een poging wagen.
    Nico gaf aan ook wel weer fit genoeg te zijn om te gaan vissen, hij wilde wel plaatsnemen in de Beunk-boot waarin Ad, Eric en Marc het plan hadden om bij de Kippenfabriek te gaan vissen. Wel verzocht hij de Beunken dat wanneer hij een Meerval van boven de 2 meter zou haken één van de Beunken de Meerval wilde Drillen. De Beunken gaven aan daar niet te beroerd voor te zijn wat reden voor Nico was om aan boord te stappen.
    De Beunken hadden gehoopt dat deze De Kleine op de hoogte was van ´het geheim van de Kippenfabriek´ en ze alsnog de ideale valstrik hadden gezet om achter ´het geheim´ te komen. Er was voldoende Bier in de koelboxen gepakt om Nico ´ aan het praten te krijgen ´ ......... maar helaas, Nico hield zich van de domme, hij wist van niks ( ondanks het ´waarheidsserum´ ).
    Wim monsterde aan op de boot van het Harry-team en Ton bleef bij Herman en Hans. De Beunk-boot vertrok als eerste want Harry was na het ontbijt vertrokken, volgens z´n zoons om een krantje te halen maar toen ´het geheim van de Kippenfabriek´ werd onthuld bleek dat Harry ´s morgens eerst langs de Slager ging om de aanwezige rundlever op te kopen.
    Het Harry-team was er die morgen vast van overtuigd dat er die dag nog een paar Meerval van het maatje joekel uit de Ebro werd gehaald.
    Op de foto is de volle concentratie op de gezichten van de gebroeders te zien en je ziet ze denken : " hopelijk kan Harry voldoende rundlever krijgen" !
    Herman en Hans gooiden de touwen los voordat Harry terug was van de ´Slager´. Aan het eind van de Vistripdag wisten Herman en Hans te vertellen dat ze er ondanks meerdere pogingen niet in waren geslaagd met de visboot op zee te geraken. Zo te zien was dit geen erg grote teleurstelling voor de heren want ze zagen er ´erg voldaan ´ uit.
    Dat zat zo !
    Bij de monding van de Ebro bevond zich een Restaurant en na hun eerste vergeefse poging om het ruime sop te kiezen besloten ze hun boot bij het Restaurant af te meren zodat ze instaat waren weer snel de monding op te varen bij een volgende poging later op de dag.
    Hadden de 2 Vistrippers bij de eerste poging nog letterlijk lijf en leden in de waagschaal gesteld ( ze overdreven niet ! ) , na hun eerste terras bezoek werd elke volgende poging steeds minder gemotiveerd ingezet .............. zodat ze na de 2e poging definitief capituleerden ............ en niet meer van het terras af te branden waren.
    Ze lieten zich de Biertjes, de Tapa´s, Visschotels ( ja, ja, de heertjes hadden ook tussen de Biertjes door nog ff een paar Kreeftjes gekraakt ! ) smaken .............. maar OH, OHHH wat hadden ze hun best gedaan om nog een hengeltje uit te gooien ............ wat een spannende avonturen hadden ze meegemaakt ´vlak bij het terras´ !
    JAAAAAAAAAAAAA, ............ die twee hadden het niet best naar hun zin gehad die dag !
    De Beunk-boot + Nico kwamen rond 11 uur bij de Kippenfabriek en tot hun teleurstelling zagen ze dat de fabriek niet draaide. Na later bleek hadden de Spanjaarden een vrije dag omdat het die dag 9 - 11 was, en wanneer we heden ten dage die cijfercombinatie zien weet een ieder wat er bedoelt wordt. Die bak ellende had 2 jaar naar dato dus voor ons nog steeds z´n negatieve uitwerking,........ in vergelijking wel van nietige proporties .............. maar toch.............. blij waren we allerminst.
    Wanneer de fabriek niet in bedrijf was loosde het ook geen slachtafval, wat weer inhield dat er geen harders voor de uitlaat zwommen, waardoor de Meerval ook niet echt gemotiveerd was om actief te worden.
    Van ´een vliegtuig het WCT binnen vliegen´ tot ´het ontbreken van de harders bij de Kippenfabriek´ .............. sorry manne, daar had ik ff geen rekening mee gehouden in de planning.
    Dat zag er niet goed uit voor deze Vistripdag, .........................maar ach, .............het was 26°C, strak blauw, Biertje in de koelbox, Aadje had droge worst meegenomen, we zaten uit de stank, voetjes in het water, iedereen gezond ............ iemand nog wat te klagen ? ............ dacht het niet !
    We waren trouwens niet de enige die bij de uitlaat op jacht waren naar de Meerval. Op de foto is te zien dat er ook een groepje Spanjaarden zat ( links van de Beunk-boot aan de wal ) .
    Ze visten met een ander soort aas.
    We konden zien dat ze een donkerder kleur Kippenlever gebruikten.

    Marc: " zou dat het geheim zijn, ze hebben die Kippenlever gemarineerd of zo"!
    Eric: " of het is een lever van een ander beest ............ van een koe of een varken"!
    Marc: " DAT kan het natuurlijk ook zijn,.............. dat blijft beter aan de haak zitten met al die harders"!

    ..............en zo blijkt maar weer, een visgeheim blijft nooit lang geheim voor een Beunk, al waren we er op dat moment nog niet 100% van overtuigd het raadsel te hebben ontrafeld, ook omdat Nico zich nog volslagen van de domme hield ............ die kan zo de planken op ............. wat een acteer talent ............ of had Harry Nico niet ingewijd in ´het geheim van de Kippenfabriek´ omdat hij verwachte dat dit niet volkomen safe was bij Nico wanneer de Beunken hem de duimschroeven aandeden !
    Het Harry-team + Wim hadden hun wonder-aas ingeslagen en kwamen een uurtje na de Beunken bij de Kippenfabriek.
    Bij aankomst zagen ze dat er geen stekkie voor hun vrij was vlak bij de uitlaat. Ze probeerden nog even hun ankers ter hoogte van de pijlers van de brug uit de gooien maar de wind zorgde er voor dat de De Kleine boot niet op zijn beoogde stek bleef liggen.
    Na een paar vruchteloze pogingen besloten ze een andere visstek op te zoeken en vaarden ze door naar de Centrale.
    Aan boord van de Beunk-boot moest Marc één maal in actie komen omdat een mooie harder de Kippenlever had gepakt. Voor de rest bleef het rustig aan de uitgezette hengels. Alleen Ad had het druk, aan spinhengel met het lichts mogelijke materiaal ving hij aan de lopende band hardertjes van 10 cm. Te klein voor de dagprijs maar het was in ieder geval actief vissen............ ingooien en ophalen. Na de middag kwam de De Kleine boot terug van de Centrale. Ze hadden geen beet gehad en gingen het bij één van de eilanden proberen.

    Ook de Spanjaarden aan wal waren niet succesvol en hielden het aan het eind van de middag voor gezien. De Vistrippers aan boord van de Beunk-boot gaven kort voor 18.00 uur de hoop op. De hele dag was het rustig geweest in de Kippenfabriek en vroegen de Beunken voor het lichten van de ankers zich vertwijfelt af waarom die siësta van de Spanjaarden vandaag zo lang had geduurd (later op de avond werden ze echter op de hoogte gebracht van de vrije dag van de Spanjaarden).
    Bij het 2e eiland werd de De Kleine boot opgepikt en zetten de beide Vistrippersboten gezamenlijk de terugtocht in. Onderweg werden nog enkele plaatjes gemaakt vanuit de De Kleine boot, en op de foto slide zijn o.a. te zien: ´de bruggen bij Taragona´, ´Harry op de uitkijk´ en ´de Beunk-boot´.

    Aangekomen bij de Blokhut zagen we dat Hans, Herman en Ton achter een Biertje zaten ( en duidelijk niet hun eerste), van al dat fullspeed varen hadden ook wij dorst gekregen en dus namen we nog een afzakkertje bij de Blokhut. We konden het tenslotte rustig aan doen want die avond stond de BBQ op het programma en dat hele gebeuren werd door Twan c.s. voor ons geregeld.
    Ze waren al druk in weer en om ze niet al te veel in de weg te zitten bleven we niet te lang hangen. De namiddagborrel werd bij de bungalows voortgezet ............ Biertje , Baco en Ad had worst en een klokje kaas geregeld ............ dat was dus weer prima uit te houden daar op het terras bij de bungalow.
    Een frisse duik in het zwembad zat er alleen niet in. Hadden we tijdens de topzomer in Nederland al kennisgemaakt met de blauwalg, dat ongedierte had zich ook in ons zwembad geïnstalleerd na slechts 2 dagen stilstaand water vanwege de defecte pomp.
    Twan had het euvel niet kunnen verhelpen. Wanneer dit dan het enige minpuntje van deze Vistrip zou worden dan zou Twan de nodige ellende bespaard blijven vergeleken met de vorige Vistrip naar Riomar (met de streken van onze getatoeëerde Belg in 2001).

    20.00 uur, tijd om richting BBQ te gaan.
    We waren met name benieuwd naar de Bluefish van Herman en Ton. Bij aankomst zagen we had de heren van Nautipos hun best hadden gedaan om er iets leuks van te maken. Er stonden 2 BBQ´s te smeulen, er waren wat schalen salade, vlees en onze eigen Bluefish, e.e.a. gecombineerd met diverse sauzen en stokbrood.
    Ook de Biertjes en de Baco was op temperatuur en dan hebben de Vistrippers het al snel naar hun zin. Als afwisseling was het prima te eten al laat Nils op de foto duidelijk blijken dat hij z´n Ierse Steak mist.
    Tijdens de BBQ liet Twan een video zien van Meerval vangsten in voorgaande jaren en daar vielen de monden van enkele aanwezigen van open.
    De vissers op de video hadden het getroffen tijdens hun verblijf in Riomar.
    De Meerval heeft voor de winterperiode af en toe ´vreet-periodes´ en zij zaten net in zo´n vreet-week op de Ebro. De heren wisten te melden dat ze die week ruim 60 ( ! ) Meervallen hadden gevangen, en dat het geen visserslatijn was konden we opmaken uit de videobeelden. ............ ingooien ............. ff een paar keer ´ ploenken ´ ............ en het was weer raak.

    Eén van de Vistrippers: " zeg Twan, kun je ff bellen wanneer de Meervallen weer zo´n vreet-week hebben, dan stappen we gelijk op het vliegtuig en komen een hengeltje uitgooien " !
    Twan: " Da´s goe " !

    Er werden ook beelden getoond van het vissen op enkele Stuwmeren stroomopwaarts op de Ebro. Deze Stuwmeren hadden een prima bezetting van Meerval maar vooral de snoekbaars werd er in grote getale gevangen. Een vangst van 20 snoekbaarzen per dag werd ons min of meer gegarandeerd. Het leek ons dan ook een goed plan om bij een volgende Vistrip naar Spanje enkele dagen op zo´n Stuwmeer te gaan vissen en de mogelijkheden werden ons tijdens de BBQ voorgelegd door het Nautipos personeel.
    Dat zag er goed uit, één van de volgende Vistrips gaan we zo´n Stuwmeer ´leegvissen´ was onze overtuiging.
    Rond 22.00 uur namen we afscheid van de aanwezigen en maakten we aanstalten om richting onze stamkroeg te gaan. Door het tonen van de beelden van topvangsten van de Meerval wandelden de Vistrippers in gedachten aan de volgende dag ( en de Buffels die wij zouden haken ) af richting bar in het Restaurant, ............ al had Herman dat bijna niet gehaald, sterker nog ............hij kon van groot geluk spreken dat hij enige stappen later gezond de Vistrip kon vervolgen.............!
    De Blokhut lag namelijk pal naast een B-weggetje en de auto´s hadden we zoals gebruikelijk aan de andere kant van dit weggetje geparkeerd. We staken het weggetje over ............. en op dat moment kwam er een motor met een rotgang om een flauwe bocht scheuren .............. de meeste Vistrippers bevonden zich niet in de gevarenzone maar Herman stond midden op de weg .............. en werd op een haar na gemist ! ............. en daarmee heeft Herman echt een Engeltje verspeeld !
    Die idioot reeds zo hard dat hij ons nooit heeft gezien .............. hij heeft z´n remmen niet eens kunnen aanraken ............. want twee tellen later was hij al bijna uit zicht verdwenen en konden we zien dat z´n remlichten niet branden. De volslagen gek dacht dat hij z´n motor zo laat op de avond wel ff op z´n staart kon trappen, want d´r liep nooit meer iemand op dat uur midden op de weg ............. maar die avond dus wel een Vistripper, en die had hij nooit verwacht, en dus ook nooit gezien !
    Enkele Vistrippers waren zo kwaad dat ze die vent wilden achterhalen en van z´n motor trekken, maar voor we in de auto zaten en de VW konden draaien was van de motor geen lichtje meer te bekennen.
    Een kwartiertje later aan de bar van onze stamkroeg ( en een Biertje later ) waren de meeste Vistrippers weer tot bedaren gekomen. Herman was er zonder kleerscheuren vanaf gekomen en daar werd dan maar op getoast.
    De Beunken zetten hun pogingen voort om Harry ´het geheim van de Kippenfabriek´ te ontlokken,...... Nils en Ralf vervolgenden hun broederstrijd op het tafelvoetbalspel en een ander rag-apparaat, ...........Ad ging voor de breedbeeld zitten en keek na de samenvattingen van de gespeelde interlands op Eurosport, .......... en zo vermaakte iedere Vistripper zich op zijn wijze die avond.
    Kort voor sluitingstijd riep de baas ons wederom aan de bar.
    Hij had nog een ander drankje voor de slottoast voor ons ontkurkt. Deze was beter door de keel te krijgen en ver na middernacht namen we afscheid, dankzij het Engeltje van Herman konden alle 11 Vistrippers gezond en voldaan hun nest opzoeken.


    Eric en z´n Kanjer Karper !

    Omdat we de volgende morgen om 3.00 uur zouden vertrekken richting Barcelona Airport bleven we deze morgen wat langer liggen en ´mocht´ Herman ons pas om 9.00 uur kalmpjes wekken (wat hem zowaar lukte). Zo was de start van de laatste Vistripvisdag tot aan het ontbijt zeer relaxed.
    De videobeelden van de vorige avond had z´n uitwerking op de Vistrippers niet gemist, de Meervalkoorts had de kop weer opgestoken.
    Er heerste echter één onzekerheid aan het ontbijt, ......... zou de Kippenfabriek vandaag wel in bedrijf zijn ?
    Volgens Twan c.s. was de kans daarop zeer groot, want de Kippenfabriek had normaliter iedere dag wel aanvoer en draaide dagelijks wel een uurtje.
    Hans en Herman wilden het deze laatste dag alsnog gaan proberen op zee. Mocht het ze niet lukken met de boot de woelige baren te trotseren en op volle zee te geraken dan hadden ze wel een ´leuk alternatief programma´ voor die dag in gedachten .......veelzeggend was dat beide heren ´geheel vergaten´ een lunchpakket voor die dag te maken ?!
    Nico en Wim bleven bij de Blokhut vanaf de kant vissen en zouden in de loop van de dag een kijkje gaan nemen op het terras van Herman & Hans.
    De andere Beunken wilden het risico wel nemen en gingen een laatste poging wagen bij de Kippenfabriek. Het Harry-team nam Ton mee in de boot en het was geen verrassing dat ook deze De Kleine boot koers zette naar de Kippenfabriek ....... Harry was direct na het ontbijt weer even ´een krantje gaan halen ` ( ......... bij de Slager ). De Beunk-boot arriveerde met een stevig windje in de rug binnen het uur bij de Kippenfabriek en tot hun grote opluchting zagen ze dat er slachtafval werd geloosd, geen grote hoeveelheden maar toch voldoende want er lag een mooie school harders voor de uitlaat ( ........ en geen Spanjaarden aan de wal, die waren weer aan het werk in de Kippenfabriek ).
    In de Beunk-boot konden ze de verleiding niet weerstaan en werd er eerst een blinkertje tussen de harders uitgeworpen wat gelijk een harder aan de spinhengel opleverde.
    Eén keertje, want we wilden de aanwezige school + jagende Meerval niet op hol jagen.
    De Meervalhengels werden uitgezet en een half uurtje daarna kwamen de De Kleines aangevaren.
    Ze probeerden eerst hun boot weer op zo´n 30 meter uit de wal voor de uitlaat vast te leggen maar dit lukte ook deze keer niet door de stroming en de wind.
    Het verzoek om hun boot dan maar aan die van de Beunken te mogen vastmaken ( ??? ) werd door de Beunken vol ongeloof ontvangen ( 8 hengels op 10 vierkante meter .......dat werd een zooitje ).
    De de Kleine boot werd op een stekkie aan de andere kant van de uitlaat gewezen ( Hans, Herman en Marc hadden daar de voorgaande Vistrips bij windstil weer in de stank gelegen ). Dat leek de De Kleines wel een goed plan en even later had het Harry-team zich daar geïnstalleerd.
    Nils ging vanaf de wal vissen, Harry, Ralf en Ton bleven in de boot.
    En na een half uurtje kwam er dan eindelijk duidelijkheid in ´het geheim van de Kippenfabriek´. Familieman Harry hoefde zichzelf niet langer te pijnigen ( en de Beunken te tergen door ze ´het geheim´ te onthouden ), ........ eindelijk kon hij ´z´n hete kroket´ kwijt.

    Harry: " zeg Beunken, ik kan jullie nu wel vertellen wat het wonder aas is........ wat denken jullie nou wat we aan de haken doen "?
    Marc: " gemarineerde Kippenlever of iets van een Koeienlever.
    Harry: " RUNDERLEVER " !
    Eric: " zoiets hadden we al gedacht, ........ we zullen het zien vandaag of ze die rundlever van jullie meer waarderen dan onze Kippenlevertjes.

    De Meerval zat op onze visstek want zo af en toe zagen we ze jagen onder de school Harders. Op zo´n moment zag je in de rustige school vissen voor de uitlaat van de Kippenfabriek de Harders in blinde paniek alle kanten op vluchten en kon je zo nu en dan een glimp van de foeragerende Meerval opvangen.
    In de Beunk boot viste Ad op de kleine Hardertjes en hij wist het record van de ´kleinste vis´ in de wacht te slepen met dit Hardertje (als je hem niet ziet, het is dat kleine witte visje onder z´n elleboog )
    Na deze prestatie besloot Ad om met een enkele Kippenlever of Hartje te vissen waarop hij later die middag een beste aanbeet kreeg, maar helaas verspeelde hij dit mooie maatje vis. We hebben het beest niet gezien want Ad was de vis niet de baas omdat hij hem aan de spinnerhengel + 0.18 mm. lijn ving. Na een Drill van 10 minuten schoot de vis los en verspeelde Ad een tot op dat moment waarschijnlijke Day-winner.
    Er werden die middag aan de Kippenlever & Rundlever wel een paar Harders gevangen maar de Buffel Meerval liet zich niet haken. Rond 17.00 was het Harry-team door z´n Rundlever voorraad heen en besloten ze de ankers los te gooien. Ze wensten het Beunk-team nog succes ( niet te veel ) en vertrokken richting Riomar. Aan het eind van de middag zagen de Beunken dat het lozen van de Kippenfabriek met de minuut verminderde. We besloten de hengels met de laatste Kippenlever te azen en mocht dit geen Meerval opleveren dan zouden we het laatste half uurtje nog even met een blinkertje op de nog aanwezige Harders vissen om zodoende de Vistrip te beëindigen met de nodige actie. Uit de afnemende geluiden vanuit de Kippenfabriek konden we opmaken dat de werkdag er langzaam opzat en toen we zagen dat er een gele drap werd geloosd dachten we dat dit wellicht het laatste restje Kippenafval van de dag zou zijn. We zagen dat de Harders dit goedje wel kon waarderen, we haalden de Meervalhengels ( op één na,.....die van Eric ) binnen en gingen nog even op de Harder jagen.
    Marc haakte met z´n tweede worp gelijk een kanjer die met z´n spurt de lichte spinhengel in tweeën brak....... wel een leuk slot van de visdag.
    De gele drap was na een paar minuten dusdanig verdund door de stroming van de Ebro dat de activiteit van de Harders afnam. We zeiden tegen elkaar een laatste maal in te gooien................. en net toen Eric z´n blinkertje wilde inwerpen zagen we dat de lijn van z´n Meervalhengel strak ging staan......... het volgende moment werd z´n hengel bijna de boot uitgetrokken ........ maar Eric wist z´n hengel nog net voor het overboord klappen te grijpen !

    Marc: " dat zal je altijd zien, we willen inpakken en je krijgt beet " !

    Eric had z´n hengel intussen onder controle en sloeg aan ....... z´n hengel stond direct maximaal krom ....... een BESTE vis !
    Het beest nam een metertje of 40 lijn en zwom recht op een stel vissers af die hun bootje een half uurtje daarvoor iets verderop hadden vastgelegd. Het waren Duitsers die op aasvisjes voor het Snoekbaarzen aan het vissen waren en ze hadden een stuk of 6 hengels uitliggen.
    De gehaakte vis van Eric ging recht op hun lijnen af en Eric trachte de vis van dit plan af te houden ....... dit lukte ternauwernood, Eric trok de vis net op tijd voor het bootje langs.

    Eric: " het is wel een leuke vis maar volgens mij geen buffel Meerval.
    Marc: " wat maakt dat nou uit ......... volgens mij is het wel een leuk ´visje´ !

    Even later zag Marc een schim van de vis ( nog ver van de boot ) :

    Marc: " Holly Shit , da´s een joekel van een Karper " !
    Eric: " Neeeeee, dat kan niet, dit beest is te sterk ........ dit is een leuke Meerval " !
    Marc: " Nee man, ik heb h´m gezien ....... het is een prachtige Schub Karper " !

    Na een paar minuten had Eric de Vis bij de boot want met z´n Meervalhengel + 0.50 mm. was hij de vis snel de baas.
    Even later zagen we de vis boven komen ....... het was een goudkleurige Schub Karper van recordafmeting !

    Marc: " zie je wel ......... een Karper ......... en dat maatje wordt in Nederland zelden gevangen " !

    Even later tilde Marc een Karper van 98 cm en 24 pond in de boot. En dat werkelijk in de allerlaatste visminuut van de 2003 Vistrip, voorwaar een afsluiting in stijl !
    Ook deze bijzondere vangst is op een foto-slide vastgelegd:

    Wanneer er ook dit maatje Karper bij de Kippenfabriek rondzwemt dan gaan we bij een volgend bezoek aan Riomar maar eens een dag gericht op deze Buffels vissen. Eric ving deze Karper aan z´n Meervalhengel, maar wanneer je zo´n Karper aan een Karperhengel haakt dan krijg je een half uurtje optimale Karperdrill voor je kiezen.
    Nadat de foto´s van Eric en z´n Karper waren geschoten werd de motor gestart en de terugtocht ingezet. Onderweg reste ons niets anders dan te concluderen dat we deze Vistrip door Harry op waarde waren geklopt met z´n Champion Meerval, maar met de Meerval van Hans en Eric z´n Karper stonden er toch weer 2 Beunken op het Familie-ereschavot van de Vistrip 2003. Op onze laatste tocht overheerste dan ook het tevreden gevoel aan boord, een waardige Champion en eervolle vermeldingen voor de Beunken op de Vistripperssite. Daar werd op getoast met de laatste Biertjes in de koelbox aan boord van de Beunk-boot.
    Bij het afmeren aan de jetty´s van de Blokhut waren er geen Vistrippers te ontdekken, die zaten meer dan waarschijnlijk in onze stamkroeg. We bedachten een plan om de adrenaline nog ff door de aderen van de De Kleines te laten gieren wanneer we de bar zouden binnenstappen.
    Zoals op de foto van Eric & z´n Karper te zien is houdt Eric de Karper tegen z´n T-shirt aangedrukt. De vis had dan ook een slijmspoor van een vis van Champion formaat op het shirt achtergelaten, en daarmee gingen we de De Kleines nog ff de stuipen op het lijf jagen !
    Bij de bar aangekomen zagen we het hele zakie aan de bar hangen en we traden de heren uitermate vrolijk tegemoet ....... Eric zette ( iets wat leek op ) een vreugdedans in en stak daarbij z´n armen de lucht in !
    We zagen de Vistrippers stilvallen........ de Biertjes en Baco´s werden van de mond genomen ....... en de gezichten trokken toch iets bleekjes weg ........ behalve die van Hans, daar gingen de gelaatstrekken op standje ´ongeloof ´ en ´ hoop ´ !

    Eric: " JA,JAAAAA, ............................waar denken jullie dat deze slijm van afkomstig is ........ ?

    ...................... stilte aan de bar ....... volslagen ongeloof en ontgoocheling in de ogen ........!

    Eric: " Ik zal jullie helpen ....... het is van een vis " !
    Herman: " Dat meen je niet .................... een Meerval ........... hoe groot ?

    Op dat moment zag Marc de ontzetting in de ogen van Harry ....... ! .......en deze Champion had het niet verdiend om hem lang in vertwijfeling en verbijstering te laten verkeren. Met uitgestrekte arm liep hij naar Harry om hem te feliciteren met z´n eerste Championship ....... er viel een steen ........ of beter gezegd........ de Peperbus donderde van z´n rug .......!

    Marc: " gefeliciteerd Harry, het heeft weinig gescheeld maar je heb de beker te pakken !

    De Big Smile was weer terug op het gezicht van Harry en algehele opluchting in het De Kleine team.
    Toen ze bekomen waren van de schrik werd alsnog de waardering voor Eric z´n vangst uitgesproken en werden direct de Day-winner & Champion rondje ingedaan ........ de Vistrip-battle was beslist.
    De Vistrippers die in en rond Riomar waren gebleven hadden geen visprestaties van het Day-winner formaat als die van de Karper van Eric geleverd. De Beunken hadden nog ( zeer geringe ) hoop gevestigd op Hans, wellicht had de ´vis-mazzel´ hem nog gezegend en had hij nog een leuke vis uit de Middellandse Zee getrokken. Maar op de vraag van z´n familie of hij nog wat had gevangen was z´n antwoord:

    Hans: " nee , we konden helaas niet de zee op ........we hebben het wel geprobeerd maar toen onze boot bijna loodrecht omhoog op de golven kwam te staan ( ??? ........ die had een paar biertjes achter de kiezen ) en klappen maakte waarbij we dachten dat ons laatste uurtje had geslagen zijn we maar omgekeerd.......om te bekomen van de schrik hebben we het terras van het Restaurant opgezocht waar we gisteren ook zaten " !
    " De eerste Biertjes werden voor het middaguur geschonken en na de middag het wijntje geplopt vergezeld door de eerste tappa´s ".
    " Trouwens schitterende wijnen hebben ze daar op de punt langs de Ebro, neem de Merlot 1997 ......... zweempje fruitig, een vleugje cederhout, en Herman dacht ook nog een vleugje van chocola en koffie te ontdekken, we vonden hem rijk en vol, paste uitstekend bij de inktvis en geroosterde eend ".
    " En dan de Sauvignon Blanc 1999 …zou nog een jaartje kunnen rijpen, uitstekende afdronk, prima gebalanceerd, voortreffelijk bij de kreeftjes en de vis op grill ".
    De Beunken: " ??????????........
    Hans: "Absoluut hoogtepunt...... de fameuze Blanc de Noir 1998 " !
    " Samengesteld uit Pinot Noir en Merlot, licht zalmkleurig, de fruitigheid gevangen in een rijke gevarieerdheid van smaaknuances, niet weg te denken bij de kippenlevertjes en de koude-vleesschotels ".
    Marc: " zeg heb jij iets geslikt of zo ?........ die kippenlever had je niet moeten opeten, het was de bedoeling dat je daar mee zou gaan vissen dwarrel " !
    Hans: " en dan dat dessert hé Herman, overheerlijk .....een mousse van Zuid-Chileense chocola met een tufje Toscaanse truffel, voor Herman met een parapluutje " !

    Ja hoor, die De Klienes hadden Hans weer prima van de waterkant weten weg te houden en daar had hijzelf de minste moeite mee gehad zo te zien.
    Na deze onvervalste ode aan de Spaanse keuken kregen ook wij trek.
    Een Vistrip zoals dit jaar, met Top vangsten ( vergeleken met die 3 Snoekjes van vorig jaar ) en een waardige Champion, verdiende een slot Diner van eenzelfde niveau. De Vistrippers voelden er veel voor om voor dit laatste Vistripdiner ´de ronde tafel´ in het Restaurant te reserveren ......... één probleempje, ´ die Mama ´ in het andere restaurant wist nog niets van dit voornemen en omdat ons besluit rond etenstijd viel lagen alle koks in de keuken van Mama reeds op volle toeren !
    Marc nam de zware taak op zich om Mama het slechte nieuws te gaan brengen, samen met Hans ging hij onderweg. Aangekomen bij het restaurant bepaalden de broers hun tactiek ;

    Hans: " Ik laat de motor draaien ....... wanneer je ´ die Mama ´ en de koks met hun messen in de aanslag achter je aan krijgt kun je zo de auto in duiken en zal ik ff een zwart spoor achterlaten " !

    Die Mama was inderdaad niet te spreken over ons late afzeggen, dat we het diner reeds betaald hadden was slecht een kleine pleister op Mama´s culinaire wonde.
    Zoals gezegd moesten we de volgende morgen ver voor zonsopgang richting Barcelona Airport vertrekken omdat er van ons werd verwacht dat we voor 6.00 uur onze plaatsen in de Transavia Plane zouden innemen. Alle spullen werden voor het avondmaal klaargemaakt voor vertrek zodat de planning voor morgenvroeg zou zijn; wakker.........douche ........ in de kleren ........in de auto........ move´n en dit alles binnen 20 minuten. Voor 20.00 uur was deel 1 van het vertrekplan geslaagd, al de (vis)spullen ingepakt ......... of deel 2 zou slagen ( alle Vistrippers rond 03.00 uur in de auto) zouden we morgenvroeg wel merken, nu eerst ......... op na het Diner en laatste avond in onze stamkroeg. In het Restaurant aangekomen werden we door onze 3 Barkeepsters van de stamkroeg ontvangen en begeleid naar de sfeervol aangeklede ´ronde tafel´. Kort nadat we waren aangeschoven werd het eindklassement van de 2003 Vistrip opgemaakt;
    Eric met z´n 98 cm. Karper op nr. 3, .......... Hans op nr. 2 met de Meerval van 1.05 mtr. ............ en Harry Champion Vistrip 2003 met een Meerval van 1.80 meter welke met trots op de Ad Beunk trofee gegraveerd wordt, een sieraad voor de Vistrippersbeker.
    De de Kleine familieclan had de leiding in het Vistrip ´all over´ klassement genomen, ........7 - 6 , het kleinst mogelijke verschil maar toch !
    De eerste toast ging dan ook uit naar de drie winnende Vistrippers en hun vangsten van deze 2003 Vistrip. Het Diner aan de ronde tafel was ook deze avond weer van topkwaliteit, Tapa´s, Steaks, Visschotels, Wijn, Biertjes, IJs, Koffie & Cognac en ik ben vast nog iets vergeten. Tijdens dit laatste Vistripavondmaal vonden enkele gesprekken plaatst die maar weer eens bevestigen waarom we het al die jaren een week met elkaar uithouden. De onbeschreven ruimte op de Ad Beunk trofee is nog dermate groot dat er de komende decennia nog voldoende werk is voor de graveerders in Zwolle en omgeving om toekomstige Vistrip Champions hun plek op de familiebeker te verzekeren en daarmee eeuwige Vistrippersroem en aanzien in beide familieclans.
    De uitnodigingen voor volgende Vistrippersgeneratie liggen al klaar, maar de meeste nodigen zichzelf wel uit. Na deze culinaire afsluiting in stijl zocht de ene Vistripper een stekkie aan de bar, de ander moest eerst even uitbuiken op één van de comfortabele fauteuils.
    Na een uurtje kwamen de koks langs de bar gelopen. Het bleken 4 Mama´s en de dames op leeftijd werden onder een staande ovatie van de Vistrippers ( en tot stomme verbazing van de overige aanwezigen ! ) bedankt voor hun culinaire traktaties en begeleid naar hun auto.
    In de loop van de avond verzamelden alle Vistrippers zich aan de bar en werd de avond rond middernacht afgesloten.
    Eric rekende een laatste maal af met de Boss waarna er afscheid werd genomen van de mensen die deze Vistrip ons natje en droogje perfect hadden verzorgd ......... we´ll be back !
    Bij de bungalow werd nog een afzakkertje genomen en serveerde Ad de laatste stukjes Kaas en Worst waarna we nog van ruim 2 uurtjes slaap konden gaan genieten ....... en zo zocht elke Vistripper zijn moment om afscheid te nemen van de laatste Spaanse Vistripavond.


    Voor uit de veren, back to Zwolle.

    vertrek.............Stop de Plane !

    Voor de zekerheid hadden de Vistripper op elke kamer een reiswekker, hologe-wekker of GSM-alarm op 2.50 uur ingesteld zodat de kans werd vergroot dat er ten minste 1 Vistripper per bungalow op tijd zou ontwaken. De streeftijd voor vertrek werd niet gehaald maar zo rond half 4 zaten alle Vistrippers in de rent a cars.
    3 Vistrippers moesten de ogen op dat tijdstip ook werkelijk open zien houden want zij moesten rijden, de rest vervolgde hun nachtrust onderweg naar Barcelona. D´r was nog geen Spanjaard te bekennen en het was wel duidelijk dat er ook zelden een Spanjaard op dit onchristelijke tijdstip z´n auto in stapt, want van verlichting langs de weg hadden ze nog nooit gehoord .......... laat staan van het verlichten van verkeersborden.
    De enige verlichting die we hadden was van de maan ( normaliter ruim voldoende volgens de Spaanse Tineke ´Tolpoort´ Netelenbos ) zoals deze foto toont. Een mooi plaatje, dat wel, maar bij deze schemering en de waakzaamheid van de Vistrippers op Kop (de Beunk auto) kon je d´r op wachten.......... na 10 km en vlak bij Taragona namen we al de verkeerde afslag ......... en dat zou niet de enige mispeer op de route worden.
    Eric was de navigator van coureur Marc, maar in z´n BMW wordt hij iedere dag gestuurd door het lieve vrouwlijke stemgeluid vanuit de navigatiecomputer in het dashbord. Onderweg bleek hij toch wat problemen te kennen met z´n geheugen zo vroeg op de dag. Op enkele zakenreizen was Eric eerder in Barcelona en omstreken geweest en dirigeerde de Beunk auto op intuïtie,...... met als gevolg een stevige detour richting Barcelona.
    Ook een De Kleine zorgde voor de nodige oponthoud door een niet geplande pitstop te veroorzaken.
    Na een paar kilometer zag Marc in z´n spiegel de alarmlichten in een De Kleine auto knipperen en zette de colonne stil. Ralf ( de bestuurder van de De Kleine auto met alarm melding) kwam naast de Beunken tot stilstand ........... draaide z´n raampje open en melde:

    Ralf: " niks aan de hand, Ton was zo handig om per ongeluk het alarmknopje in te drukken "!
    Ton: " Sorry hoor " !
    Eric: " laatste keer hé Ton, nog zo´n geintje en je kunt gaan lopen " ! ( ........... ochtendhumeurtje ? )

    Toen we vervolgens in Barcelona door wegwerkzaamheden verkeerd reden ( ze hadden de borden naar Barcelona Airport afgeplakt ) en we daardoor op een gegeven moment vlak bij de Ramblas rondreden sloeg de lichte paniek toe in de Vistripper colonne. We bevonden ons zo´n beetje in het centrum van Barcelona en hadden nog iets minder dan een uur om bij de Airport te geraken, de auto´s af te tanken + inleveren en in te checken .......... !!!
    Een hectisch ritje en uurtje samenvattend ........... we konden zo doorlopen het vliegtuig in ..........volgens de De Kleines ´mazzel´, volgens de Beunken ´perfecte timing´ !
    Tijdens de vlucht werd het gebrek aan uurtjes slaap alvast weggewerkt en waren de meeste Vistrippers weer bij de pinken na de toch down op Schiphol. Hadden we deze Vistrip nog het geluk gehad dat we geen enkele vertraging hadden opgelopen door de Transavia Plane, bij de bagageband werd echter een poging gedaan door het Schiphol personeel om alsnog een uur aan onze reistijd toe te voegen, en dat werd zonder moeite gerealiseerd. Hans belde Monique in Zeewolde op het moment dat we de Plane verlieten, en Monique was eerder op Schiphol dan wij onze spullen van de band konden plukken.
    Harry had dan ook alle tijd om Ad nog wat foto´s en bewegende beelden van z´n Championvis te tonen.
    We hadden dus ook nog ruimschoots tijd om een bakkie te doen op de Plaza, een relaxed slot van de Vistrip welke een waardige Champion had opgeleverd. Sinds het behalen van z´n Championship was de Big Smile op het gezicht van Harry niet weg te branden. Hij was ongelooflijk blij met het veroveren van de Ad Beunk trofee zodat het ons geenszins zou verbazen wanneer Harry de volgende Vistrip te bewonderen is met een tattoo op z´n rug (touch het 2003 Vistriplogo voor de voorbeeld tattoo):

    En dat we in de toekomst terug zouden gaan naar het stroomgebied van de Ebro stond vast, wat de Vistrippers van de 2003 Vistrip waren unaniem in hun mening over de vangsten van dit Vistripjaar:

    Zo´n Champion Meerval smaakt naar meer !

    Vistrip 2016 snapshots:

    Vistrip logo:

    Organisatie:

    Vistrippersvergadering werd dit Vistripjaar georganiseerd op 'de Haerster Hoeve'. Organisatie van de Vistrip 2003 werd door Eric op zich genomen. Kasbeheerder tijdens de Vistrip.


    Webmaster Vistrippers.

    Vistrip 2003:

    Algemene Vistrip informatie over het verslag van de 2003 Vistrip:

    Twitter:

     

    Visweer:

    Vistrippers Regenradar
    Zwolle
    Regenradar Zwolle

    Vistrippers