Door het oog van de naald met de Vistripsticker.

Op Schiphol aangekomen bleken we voor het eerst sinds vele Vistrip jaren geen vertraging te hebben. De Transavia Plane zou als gepland om 18.00 uur vertrekken. Het laatste uurtje op Hollandse bodem werd benut om de nodige alcoholische versnaperingen in te slaan en hier en daar een sigarendoosje.
Ook werd nog even een gezamelijke lunch genuttigd, tijdens welke Herman aan de Vistrippers de traditionele Vistrip Stickers uitdeelde.
Het spoor van de Vistrip moest ook dit jaar weer kunnen worden gevolgd door middel van de Vistrip Sticker route (deze traditie is ooit begonnen zodat Ad de terugweg vanuit de Pub richting boot wat eenvoudiger kon traceren !).
Eén van de Vistrippers ( het is tot op heden nog niet duidelijk wie het was ) kon echter niet wachten met het plakken van de Beunk - de Kleine Vistrip Stickers tot hij op Ierse bodem was.

Bij de Landing op het vliegveld van Knock in Ierland kregen we namelijk het volgende afscheidswoord van de stewardess:

Stewardess; " Dames en heren, we zijn zojuist geland op Knock Airport , we hopen dat u een prettige vlucht heeft gehad en we willen u bedanken voor uw reis met Transavia "
" We wensen u een plezierige verblijf in Ierland toe en hopen u op uw terugreis wederom te mogen ontvangen "
" Dan heb ik nog een vriendelijk verzoek aan één van u , wil degene die een sticker op het vliegtuig heeft geplakt zich even melden bij één van het cabine personeel , alvast bedankt en tot ziens " !!!!!??????

Grote hilariteit onder de passagiers , en de Vistrippers konden hun lachen ook niet echt onderdrukken. Toch beseften ze al snel dat er na 11 september waarschijnlijk weinig lol zou kunnen worden beleeft aan deze plak actie ( het retourtje Ierland zou terstond worden omgezet in een enkele reis, boete en een vermelding op de zwarte lijst van Transavia ....................) en dus toverde elke Vistripper z´n meest onschuldige face bij het verlaten van de Plane , en hoorde de Vistripwebmaster achter zich nog een bekende Vistripperstem zeggen , " schandalig hè stewardess , wie doet nou zo iets , we hadden wel kunnen crashen !".

Stewardess " nou...., crashen hebben we niet gedaan , maar u heeft gelijk , als iedereen stickers op het vliegtuig gaat plakken dan zou het een zooitje worden ...... tot ziens meneer " !
Vistripper: " Dag stewardes........... en volgens mij was hij het , ha, ha,haaaaa " !

Ik keek niet om ............... maar verwachte ieder moment een hand op m´n schouder .................?
Lekker zo´n familielid , de strijd om de Ad Beunk trofee was tenslotte reeds begonnen en dus zag ik een concurrent van het de Kleine team er toe in staat om een Beunk aan de vijand uit te leveren. Toen op het appel in de aankomsthal van Knock alle 8 de Vistrippers aanwezig waren konden de teams opgelucht ademhalen , maar of het aan het nummer 13 lag ( 2002 was de 13e Vistrip) of was hetTransavia dat alsnog wraak nam op één van de Vistrippers...... we zullen het nooit weten , maar na het in ontvangst nemen van de bagage bleek één van de vier Vispijpen ( + hengels) zoek , en één koffer.
Na analyse bleken ze beide aan het Beunk team toe te behoren.
Is dat wat............... , de Vistrip starten alleen met de kleren die je aan hebt ,........ en met een materiaal tekort........ LEKKER HOOR !
Het vliegtuig werd een half uur door overijverig vliegveldpersoneel doorzocht onder toeziend oog van een minder blije Vistrip organisator, maar Beunk Koffer en Pijp bleven onvindbaar.
De overige Vistrippers hadden het intussen al prima naar hun zin op Ierse bodem. Dat vliegveld van Knock stelde namelijk weinig voor ( 1 baan voor zowel de landing als het vertrek) , maar zoals in Ierland gebruikelijk is ............... NO BAR TO FAR bleek ook op Knock van toepassing. De Vistrippers hadden hun plek aan de bar ingenomen, en hadden hun eerste Pint of Lager ( Heineken ) in de vingers en geproost op z´n Iers :

SLONTSJE, it´s good to be back !

Intussen was de taxibus + chauffeur ook gearriveerd en na afspraken te hebben gemaakt omtrent de missing bagage ( volgende dag zouden we worden gebeld ) werd de reis richting Carrick on Shannon vervolgd. Bij vertrek kwam er een aardig Iers buitje naar beneden en bij navraag wist de taxichauffeur ons te melden :

Taxi driver; " It´s ranning cats and dogs sinds months now "

En zoals we rap zouden ondervinden kwamen daar nog wat ´Kows´en ´Sheep´ bij. De weilanden stonden blank en elk riviertje dat we onderweg zagen was een eldorado voor wildwater kanoërs.
Na een strak kwartiertje rijden werd de chauffeur medegedeeld dat de Vistripkelen toch aardig aan het uitdrogen waren.
De man werd vriendelijk doch dringend verzocht om een Pub-pitstop in de taxiroute op te nemen. We reden echter in the middle off nowhere en omdat hij zei dat de beste kroegen toch in Carrick on Shannon te vinden waren ( wat een pech, dat was toch onze Cruiser Harbour ! ) , wat nog een goed half uurtje rijden was , waren de Vistrippers het snel eens : " GASSEN JOCHIE ! ". Dat gassen is echter in Ierland toch een probleempje zoals de Ierland kenners weten. Wanneer je eenmaal met de Ierse binnenwegen hebt kennisgemaakt snap je als Hollander niet wie daar de Tineke ´tolpoort´ Netelenbos van Ierland is. De Ieren een beetje kennende hebben ze er waarschijnlijk niet eens eentje. Volgens mij hebben ze daar gewoon besloten dat iedereen het stukje weg voor z´n huis zelf af en toe van een beetje stenen of ( indien voorhanden ) asfalt voorziet !
Een ramp voor een Hollander die wegen daar, maar een Ier hebben we er nog nooit over horen klagen :

Taxi driver;" The roads in Ireland ? ...... who cares, have a drink ..... SLONTSJE .

Zo rond 20.00 uur reden we Carrick on Shannon binnen, en ja hoor , de eerste brug over de Shannon gepasseerd en aan beide kanten van de straat ´zo hier en daar een Pub`...... de Vistrippers waren weer thuis !
We werden bij de Carrick Craft Harbor afgezet en de beide cruisers lagen naast elkaar , schoon, volgetankt, en bier in de koelkast...... nu nog de Ierse Pike en we zouden gelijk een week bijboeken.
De Cruisers zagen er perfect uit.

De Mayo Class cruiser werd de Beunk boot ( 3 Beunken en 1 geadopteerde De Kleine , Nico) , en de Kilkenny Class cruiser werd de De Kleine boot. Deze de Kleine cruiser bleek een iets grotere uitgave van de vooraf geboekte Wexford Class . Deze de Kleine cruiser was overduidelijk de nodige Euro´s duurder, dus er werd nog even getwijfeld om Herman kaptain te maken van deze luxe cruisers ( de Vistripverzekeraar, het vermaarde Loyds in Londen stond deze Vistrip slechts garant voor schades tot € 2 miljoen !?).
Op voorwaarde dat de Beunk boot de gehele Vistrip aan kop van het Vistripkonvooi zou varen (en Herman niet uit het Kielzog van de Beunk boot zou wijken) werd de Kilkenny ingenomen door de De Kleine clan.

Omdat de De Kleine boot luxer was (de keuken was groter en de heren hadden 2 douches tot hun beschikking ) werd besloten dat het traditionele gezamelijke ontbijtje ´s morgens op de De Kleine boot werd verzorgd.
De gehele week heeft met name Harry voor het ontbijt gezorgd , een perfecte start van de Vistripdag was daardoor gegarandeerd. Iedere morgen alle 8 Vistrippers aan de verse broodjes, Hollandse kaas, Ierse ham, jam, koffie, thee en jus, en het 8 minuten eitje ( getimed door Eric) .Tijdens het ontbijt werd vervolgens de vorige nacht en het programma van de aanstaande Vistripdag doorgenomen. Die eerste avond in Carrick on Shannon werd een kroegentocht gemaakt.
Het plan was in elke Pub een Biertje, Bacotje of Whiskey te drinken , maar verder dan zo´n 8 Pubs kwamen we niet. In de laatst bezochte Pub vielen we midden in een feesie en dus hebben we maar geholpen bij het ontploppen van de champagne. Het was intussen middernacht geworden en in Ierland betekent dit, .......laatste ronde , ................de deur op slot, ............... en vervolgens kun je blijven zitten tot de eigenaar van de Pub naar z´n nest wil.
Zo rond 02.00 uur verlieten de Vistrippers het feesie in de Pub en gingen richting cruisers. De eerste avond op Ierse bodem was weer zoals de vorigen waren geweest,....... TOP

Nog weinig vis, maar wel music van de sisters Kane.

De volgende morgen werd door Harry een vroeg ontbijtje geserveerd want om 10.00 uur zouden de kaptains Herman en Marc een vaarinstructie krijgen. De Vistrippers deden nog een poging de intructeur van Carrick Craft te overtuigen van het feit dat ze reeds zeer ervaren Shannon bedwingers waren , .......... dat vaarexamen hoefden we toch niet nogmaals te ondergaan ! Waarschijnlijk had de man z´n logboeken gecheckt en stond bij de naam Herman de Kleine uit Holland: 1996 , Athlone , Standing , Schroef gemold !
Toch maar even checken die Hollanders , en hij liet ons de brug van Carrick on Shannon (over de Shannon) passeren. Door het hoge water was er weinig ruimte aan stuur & bakboord, en wanneer we de cruisers zonder problemen door de bogen wisten te manoeuvreren mochten we tekenen voor instructie + Carrick Craft eigendom.
Herman hadden we voor vertrek een paar maal op deze "Cruiser Simulator " laten oefenen.
De opdracht aan Herman tijdens deze oefensessies was; probeer de cruiser met de joystick in het water te houden en blijf zo ver mogelijk weg van obstakels zoals het eiland op de achtergrond.
Voor vertrek heeft Herman bij buurman Eric z´n vaarexamen afgelegd en was op de simulator redelijk succesvol. Toch sloeg Eric de schrik om het hart toen hij Herman op de simulator zag oefenen. Herman zat zwaar te genieten van het werk met de joystick.

Herman: " verrek Eric , als die cruisers van dit jaar net zo wendbaar zijn als dit ding wordt het dubbel genieten " !

Eric in gedachten: " laat ik Loyds in Londen nog maar ff bellen,........... het verzekerde bedrag maar ff laten oppoesten " !

Toch was het ontwerp van de oefeningen op de Simulator een goede investering.
Tussen de bogen van de Shannon Bridge bleek geen probleem en Herman kwam door de kaptain keuring............................ TROSSEN LOS, de Vistrippers konden op Pike jacht. Voor vertrek overhandigde de instructeur van Carrick Craft ons een gedetailleerde vaarkaart met daarop aangegeven alle ondiepe plekken langs de Shannon. Door het enorm hoge waterpeil van de Shannon was dekans groot dat we een stukkie open water op zouden varen omdat het een prima vistek leek te zijn , maar wat normaliter een uiterwaarde van de Shannon kon zijn.
Het dringende advies was;

Intructeur: " keep your eys on the maps boy´s , or you want come ferry far " !

Dit jaar hebben we van elke Vistripdag de vaar route + visstek op kaart vastgelegd.

Klik op de Vistripdag 1 kaart en volg de eerste Vistripdag van Vistrip 2002.

We hadden in de Pub gehoord dat Lough Key en omgeving de moeite waard was om te gaan bekijken en na het ontbijt werd koers gezet stroom opwaarts richting Lough Key.
Het plan was om te gaan vissen voor de Sluis bij Clarendon . We konden tot 18.00 uur Clarendon Lock passeren en besloten tot die tijd in de rivier en de meertjes voor de sluis ons geluk te gaan uitproberen. Aan het eind van de middag zouden we dan Clarendon Lock invaren en vervolgens in de haven van Boyle aan het Lough Key overnachten.
Op de kaart stond aangegeven dat we konden aanmeren voor Knockvicar Bridge en vanaf die plek waren we prima instaat op het water te vissen van de Boyle River tot aan Oakport Lough.
Bij vertrek uit Carrick on Shannon regende het pijpestelen en onderweg naar onze visstek van de dag zou het zelden droog worden. Tijdens de tocht begrepen we snel waarom we die gedetailleerde vaarkaart hadden meegekregen, want de Shannon River was alleen te herkennen aan de rode en zwarte boeien , links en rechts ervan was het een en al water.
´s Avonds hoorden we in de Pubs dat de Shannon de afgelopen 10 jaar niet zo hoog had gestaan.
Het was volgens de Ieren sinds September vorig jaar zelden langer dan een paar dagen droog geweest. Dat geloofden we direct want d´r zat weinig kleur op de Pu- bezoekers & sters. Zat er wel kleur op dan was het al snel duidelijk dat het een ( Duitstalige) toerist was.
De trip naar Knockvicar Bridge kon de Vistrippers vanonder het afdakje op de cruiser zeer bekoren. Mooie natuur , en zoals we het Ierse water kennen, kraakhelder.
Bij Knockvicar Bridge aangekomen bleek er slechts plek voor 1 cruiser,....... de Beunk boot.
Er lagen 2 andere cruisers te wachten op passage van de sluis. Nu bleek dat de oefensessies van Herman op de ´cruiser simulator´ toch z´n vruchten zouden afwerpen. Na wat rondjes voor de brug (en onderwijl wat takken op de oever te hebben gestreeld) had hij dusdanig indruk gemaakt op één van de schippers van de andere cruisers dat deze direct de trossen los maakte en vertrok............. de De Kleine boot had z´n eigen plekje gecreëerd.
Het regende nog steeds dus eerst maar even een strak bakkie tomatensoep van Harry op de de Kleine boot ............... wie weet wordt het nog droog !!!???? dachten enkele Vistrippers........... helaas , dat zou het deze Vistrip zelden langer dan een uurtje zijn. Maar ja , voor het mooie weer waren we niet naar Ierland gekomen......... De Pubs en de Pike !
We zaten net lekker van Harry z´n soepie te genieten toen we wat geschreeuw hoorden ,..... gevolgd door een krakend geluid..........!?
Het geluid kwam uit de richting van de brug.
Met bakkie soep gingen de Vistrippers een kijkje nemen en zagen hoe een joekel van een cruiser dwars op de rivier tegen een stenen pijler van Knockvicar Bridge werd geduwd door de sterke stroming van de Boyle River bij de pijlers. Een stel Duitsers liep zware schade op aan de gehuurde cruiser , hun kapitein had te laat beslist door welke boog hij wilde varen en leed schipbreuk bij Knockvicar Bridge. Na het nodige duwen en gassen kwamen ze vrij van de pijler en had de bovenkant van de cruiser de nodige schade opgelopen.

Vistrippers: " kijk Herman, zo moet het dus niet .........Schade meine herrn , aber ein gluck , Ihr geht doch nach dass WK - Fussbal , viel gluck weiter !

Het bakkie soep was intussen achter de kiezen waarna de visspullen werden klaargemaakt. De Dinky´s werden bemand door Eric + Marc, Nils + Ralf, en Harry maakte nog een ´tochie´ in de derde Dinky zonder hengels (?).
Herman, Ad en Nico bleven die middag vanaf de cruisers vissen , en rond Knockvicar Bridge. Zij zouden wat voorn vangen , de Vistrippers in de Dinky´s hadden op hun Sleep en Spin tochten minder succes.
Geen Pike gevangen, alleen Eric ving een Baars ( 29 cm.). Aan het einde van de middag bleek Eric met deze Baars de Daywinner, en dus was het eerste rondje ( zo de Vistriptraditie wil ) van hem.
Volgens ons was de oorzaak van de slechte vangst snel gevonden. Het water stond dusdanig hoog dat de bomen op de oevers van de Boyle River ruim in het water stonden. De aasvissen , en dus ook de Pike , kon overal heen. Dat zou niet eenvoudig worden deze Vistrip , maar een beetje Vistripper laat zich niet van het viswater verjagen. Vanavond in de Pub nog maar eens informeren waar de beste Pike plekken zitten.

De Cruisers werden rond half zes de sluis van Clarendon binnengevaren. Het bleek een heel oude Lock uit 1878 en de sluisdeuren werden nog met het betere handmatige duw en trek bediend. Dat duurde ruim een half uur............... dus tijd voor een Biertje + Baco´tje ! Zo te zien lustte de Lock-keeper er ook wel ééntje en meer, dus kreeg de beste man ook een Biertje aangeboden.

Lock-keeper: " No thanks boys, I only drink Guinness " !

Helaas, dat slootwater weet nog geen Vistripper door z´n keel te krijgen dus dat bruine spul hadden we niet ingeslagen.

Het bleef dus bij een vriendelijk woord + € 3 & fooi.
De Vistrip werd vervolgens voortgezet richting Boyle. Dat Lough Key zag er prachtig uit en op de tocht naar Boyle besloten we om de volgende dag hier te gaan vissen wanneer ze ons in de Pub die avond wat goede visstekken zouden adviseren.
Tijdens de tocht naar Boyle werd Eric gebeld door het personeel van de luchthaven Knock met de mededeling dat de vermiste Beunk bagage was gelokaliseerd en op Knock Airport was aangekomen. Ze kwamen het die avond per taxi afleveren.
Opluchting bij Marc want de kleding die hij droeg waren van Eric en Ad, en met name die broek van Ad zat hem niet bepaald strak om het lijf. Lichte teleurstelling in het De Kleine team toen ze het nieuws in Boyle Harbour vernamen. De Beunken zouden de volgende dag over al hun Top-vismateriaal beschikken.
Het stadje Boyle lag op ± 15 minuten lopen vanaf de haven. Op onze wandeltrip naar het centrum kwamen we langs Boyle Abbey , een mooi Middeleeuws klooster.
In Boyle zochten we een goed restaurant en deze was snel gevonden. Ons werd het restaurant van het Riversite Hotel geadviseerd dat zowel een goede Steak ( voor liefhebber Nils ) als Oosterse gerechten op de kaart had staan. Het Hotel bleek op een mooi plekkie gesitueerd. Onze tafel stond in een sère op ± 5 meter afstand , en boven de kolkende Boyle River (restaurant rechts op de foto).
Zo´n plekkie vind je niet snel in ons polderlandje.
Het was druk deze zondagavond en we moesten , of liever , we mochten eerst plaatsnemen aan de bar.
Het eerste rondje van Daywinner Eric werd aan de bar getoast ( en de Vistripsticker kreeg ook weer een mooi plaatsje op de tap) en het barpersoneel werd gevraagd wat de beste visstekken op het Lough Key waren. Zelf waren ze geen vissers maar één van de koks bleek zo af en toe een hengeltje uit te gooien. Op het Lough was goed Pike te vangen al waren de vangsten de laatste tijd slecht .............. te hoog water , de Pike zat nog diep en was moeilijk te vangen.......................... da´s lekker dan ...... geen goed vooruitzicht , maar we waren na enkele Biertjes weer vol vertrouwen ...... morgen gaat de eerste Pike de boot in.
De Oosterse gerechten die zo af en toe voorbij kwamen zagen er zeer goed uit en toen we aan tafel konden waren de Vistrippers het snel eens. De kok mocht zich uitleven in een aantal Oosterse gerechten voor 7 hongerige Vistripper , en een Steak voor Nils.
Het Oosterse hoofdgerecht was prima , Nils z´n Steak was goed al had hij de volgende dag daar een geheel andere mening over, maar daarover later meer.

Na het diner werd de zoektocht naar de beste Pub van Boyle ingezet. Deze was snel gevonden , en we hadden dubbel geluk, de kroeg was niet alleen top , maar er trad die avond ook een duo " Ierse Boeien " ( =leuke Ierse zusjes) op , die traditionele Ierse muziek speelden.
Ierse Pub en Live muziek........ , de vangst van de eerste Vistripdag mocht dan niet best zijn geweest, de avond kon niet meer fout !
De Kroeg stroomde vol en de Pubbers wisten ons te melden dat de zusjes Kane enkele jaren in één van Ierland meest beroemde bands hadden gespeeld.
De gezusters Kane waren echter niet lang het gespreksthema, de Ieren waren namelijk vooral met één thema bezig en dat was Roy Keane. Deze sterspeler van het Ierse voetbalteam had het trainingskamp op de WK in Korea verlaten. Een actie a la Ruud Gullit tijdens het WK 1994 in Amerika. Die Keane van tot voor de WK hun grote idool maar had het door deze actie finaal verbruid bij de voetballiefhebbers, die kon beter de komende maanden in Manchester blijven want in Ierland wilden ze hem voorlopig ff niet zien.
De algemene opvatting van de Pubbers was namelijk : " He let his team and Ireland down ................ Roy Keane ...... fuck off to England !
In de Pubs hing al een aardig WK-sfeertje en wanneer de Ieren doorhadden dat we uit Holland kwamen waren de reacties meestal alsvolgt:

Ierse Pub bezoeker:" Your from Holland ……? Ha, Ha, HAAAAAA, we kicked you out of the World Cup"! ,

En deze opmerking werd ondersteund door een Big Smile ! ...... maar vrijwel direct volgde dan de troostende opmerking:

Ierse Pub bezoeker:" But we will beat the Germans for you " !

Wat dan weer de uitbundige goedkeuring van de Vistrippers kon wegdragen. Het was intussen een uurtje of tien , tijd voor het optreden van Kane ..... en dat de dames konden spelen was rap duidelijk.

Ze speelden beide viool ( dat zou voor onze Ierland Vistrips een reden geweest zijn om het Biertje achterover te slaan en per direct het pand te verlaten, maar intussen weten we beter ! ) en werden begeleid door een gitarist. Na de eerste nummers kreeg Harry spijt als haren op z´n hoofd dat hij z´n videocamera niet bij zich had. Marc wilde toch nog even naar de cruisers om de afgeleverde bagage te checken en Harry en Marc namen dan ook ff snel een taxi naar de cruisers.
Bij aankomst was de Beunk bagage echter niet op de cruisers afgeleverd (ook de Duitse boot-buren hadden geen taxi gezien). Jammer dan, Harry had z´n camera .......... " back to the Pub taxidriver, on the double please " !
Harry heeft de hele sfeer van het optreden op video staan en Eric heeft de CD van de zussen Kane aan het einde van hun optreden gekocht. Marc heeft de CD laten signeren door de gezusters , en vroeg of ze er nog een tekst van de" Vistrippers from Holland " op wilde zetten.

Dat wilde ze vanzelfsprekend , alleen had Yvonne een klein schrijffoutje gemaakt ................... en stond geen " Vistrippers from Holland " , maar ze had " from Sister Kane to the Vist rippers from Holland " geschreven.

Zo rond 01.00 uur werden de laatste Biertjes , Whiskey en Baco´s door de kelen gegoten en werd de wandeltocht richting de Harbour ingezet. Wonderwel kwamen we ook nu weer langs Boyle Abbey wat intussen feeëriek was verlicht door tientallen lichtspots.
Op de cruisers werd nog een afzakkertje genomen en de Knabbelnoten van Helleen van Lochem wisten hun weg weer te vinden door de gehele kajuit van de de Kleine cruiser. Dat ´gewoon op eten´ blijkt iedere Vistrip toch weer een probleem, de baldadigheid slaat meestal vol toe wanneer Vistrippers na een avondje stappen de zakken ongepelde pinda's van Heleen lostrekken.
En zo kwam er na de vrolijke vliegende noten een even zo vrolijk einde aan deze Vistripdag.

De eerste Irish Pike uit Lough Key.

Die maandagmorgen werd het ontwaken van de Vistrippers begeleid door het zacht kletterende geluid van een Iers buitje.

De blik naar buiten voorspelde een bui van het langdurige type en dus werd er eerst maar eens van een uitgebreid Harry-ontbijt genoten.
Eric werd onder het ontbijt gebeld door een medewerker van Knock Airport en deze bracht ons op de hoogte van de ´ bagage-story ´. Die avond had er een crash plaatsgevonden op Knock Airport waardoor het vliegtuig met onze spullen niet kon landen op Knock. Het vliegtuig moest uitwijken naar Sligro Airport ( een kleine 80 km verderop) en daar was onze bagage afgeleverd. Eric zou later die dag bellen om een afspraak te maken waar ze de spullen konden langsbrengen. Het was de 13e Vistrip .............. dat nummer dreigde z´n slechte imago eer aan te doen !?
Welnee zei Eric , 13 .................da´s mijn geluksgetal, dat gaat helemaal goedkomen deze Vistrip ! Het plan was toch echt die dag de eerste Pike´s uit het Lough Key te trekken en dus werd er na het ontbijt vanuit de droge kajuit van de de Kleine boot op aasvisjes gevist.
In de Pub had men ons wel verteld dat je in Ierland eigenlijk niet met live-bait ( levend visje ) mag Snoeken , maar daar hadden we wat op gevonden.
Indien we een Ierse viscontroleur tegen het lijf zouden lopen zouden we hem mededelen:

Vistripper: " But Sir , this is not live-bait , this fish is dead .........It´s dead-bait "!

.....en dit natuurlijk met de meest onschuldige face die we konden trekken ( hadden we intussen goed kunnen oefenen na de Transavia Sticker-actie ! ).
De haven bleek een prima bestand aan Voorn en Baars te hebben en na een uurtje vissen hadden we de mooiste maatjes in het net. Na de ochtendbui werden de trossen gelost en werd koers gezet naar Lough Key op zoek naar de visstek van de Vistripdag.
Aan Lough Key lag het Lough Key Forrest Park en dat leek ons wel een top stekkie. We vonden een mooie baai met een Jetty waar de oevers met Rietkragen waren begroeid en verschillende Wier en Plompeblèddenvelden in het kraakheldere water lagen.

Nadat we de cruisers hadden vastgelegd op een fraaie plek aan een bosrand waren de reacties van de Vistrippers eensgezind; wanneer we hier geen Pike zouden vangen konden we de visspullen beter terug in de kokers doen en ons verder gaan concentreren op de Ierse Pubs en Restaurants.
Dit was toch wel eens zeldzaam mooi stekkie........ en OH wonder....... de zon begon door te breken ....... dat kon niet anders dan een top Vistripdaggie worden.
De meest sterke Dinky-koppels werden weer gevormd........... Eric & Marc en Nils & Ralf gingen het Lough afstruinen.
Ad zocht een plekkie op de punt van de Jetty, en wierp z´n visje voor een rietkraag. Nico bleef vanaf de Beunk boot vissen en Harry en Herman begonnen hun jacht vanaf hun cruiser.
Herman zou aan het eind van de middag nog een " Sleep- roei-rondje " met de Dinky maken en Harry maakte nog z´n dagelijkse "rondje natuur " langs de boorden van het viswater.
Ad wist die dag de eerste Pike te landen. Eentje van 48 cm ...........het begin was er.
Ad hield met deze Pike lang het dagrecord maar Eric wist aan het slot van de visdag nog een iets grotere Pike aan boord te trekken. Na een Sleeptocht van ruim 3 uur over Lough Key en rond het Casle Island hadden de gebroeders Beunk nog geen Pike gezien. Vlak bij de cruisers aangekomen ontdekten ze een open plek in een Rietveld met wat overhangende takken vanuit de bosrand. Marc stuurde de Dinky voorzichtig door de Rietkraag en Eric deed een kleine Plug ( een imitatie van een Pike ) aan z´n onderlijn.
Met de opmerking : " misschien is dit wat " ? wierp Eric de plug onder de takken en begon z´n eerste trekkie........ pats, hebbes....... een Pike van 53 cm had z´n plug gegrepen.
Na wat sprongen boven het water wat zo kenmerkend is voor de Ierse Pike had Eric z´n Pike in de boot. Na het opmeten werd de Pike weer terug gezet. Dit in tegenstelling tot de Duitse vissers op de Shannon. Deze verklaarde ons voor gek.
Bij hun belanden de meeste Pike ´s avonds in de pan ( en er waren een hoop Duitsers rond Carrick on Shannon dus dat kon ook wel eens de oorzaak geweest zijn van de mindere vangst tot dan toe ! ? ! ).
De tweede Pike was binnen , maar daar zou het die Vistripdag bij blijven.
Alle troeven waren ingezet, van levende aasvisjes tot Pluggen, van Shads tot Spinners,......... diep en ondiep gevist................... de Pike lieten zich echter moeilijk haken.
Toch waren er 2 uit het water getrokken dus de Pike was te vangen.
Toen alle Vistrippers terug waren bij de cruisers en er tijdens de middagborrel werd getoast op Daywinner Eric , was er sprake van licht optimisme onder de Vistrippers ............ na die eerste 2 Pike zouden er meerdere volgen de komende Vistripdagen.
Omdat ze ons de vorige avond hadden verteld dat de Pike door het hoge water nog diep zat op de Shannon besloten we onder de borrel om de volgende dag op een deel van de Shannon te gaan vissen dat wat minder diep was en dat niet zo´n sterke stroming had. Op de kaart vonden we een stek bij Jamestown.
Op de Shannon bij Jamestown was ook een Sluis en deze Albert Lock bevond zich aan het eind van een Canal. Dat water zou minder hard stromen, en er stond ook nog een ander mooi afgesloten stukje van de Shannon op de kaart. Die avond zouden we weer overnachten in Carrick on Shannon ( de Pubs waren daar toch wel erg gezellig ) en dan de volgende morgen doorvaren naar Jamestown.
In de Harbour van Carrick on Shannon aangekomen wilden de Vistrippers van de Beunk boot ff gebruik gaan maken van de lekker ruime douches van Carrick Craft ( want 4 man douchen betekende water bijvullen de volgende morgen en dat was niet één van onze meest populaire bezigheden ´s morgens ).
Toen we vanaf de Jetty´s aan vaste wal wilden gaan zagen we dat het water van de Shannon in de laatste 24 uur dusdanig was gestegen dat we niet droog de vaste wal konden bereiken. We moesten door ruim 30 cm diep water waden !!!!!
Maar klantvriendelijk zijn ze in Ierland.
De klusjesman van Carrick Craft kwam met het nodige bouwmateriaal aansjouwen. En die avond stond er dan ook een perfecte stellage waardoor we droog van en op de Jetty konden stappen.

De eerste avond in Carrick on Shannon had men ons al geadviseerd om eens een vorkje te gaan prikken in Hotel Ferrari. De trip naar het Hotel was ruim 20 minuten en tijdens deze wandeltrip moest Ad af en toe lossen uit de Vistripkopgroep.
Ad had al een tijdje last van een Hamstring blessure en z´n klachten bleken te zijn verergerd sinds de landing op Ierse bodem. Met name ´s morgens zou Ad niet vooruit te branden zijn deze Vistrip.
En de Godfather van de Vistrippers baalde daar behoorlijk van.
Ad z´n favoriete ( en noodzakelijke) houding deze Vistrip was ´de zittende ´. De rest van de Vistrippers hadden dit al snel in de gaten en regelmatig stonden ze dan ook hun plekkie aan Ad af , of creëerden er eentje voor hem.
Tja..... , als een Vistripper de 70 is gepasseerd ( en Ad was de eerste) dan zal hij steeds vaker in zittende positie (al genietende) worden aangetroffen langs de waterkant tijdens de Vistrips.
Maar ja , overtuig zo´n eigenwijze Vistripper ( Godfather Ad ) maar eens van dit Vistrippersfeit.
Maar Ad weet intussen als Vistripper van het eerste uur , al is hij de eerste Vistripper die de 100 haalt en die in een rolstoel mee kan, mee gaat hij !
Dus Ad stapte die avond iets minder soepel Hotel Ferrari binnen , maar na een Biertje + sigaartje (?) van Ralf was hij weer het Vistripmannetje !
Beneden bevond zich een Grand Café ( eerst het Daywinner rondje van Eric ) en daarboven was het Restaurant Ferrari. Naast de trap naar het restuarant hadden ze een oude Ferrari F1 racewagen opgehangen, vandaar " Hotel Ferrari ". De keuze die avond viel op de Steak en de Salmon en met het uitzicht op de Bridge over de Shannon genoten de Vistripers van hun avondmaal.
Irish Coffee en ijs na , en daarna ff uitbuiken op de trip naar de Pub.
Het was die maandagavond rustig in de Pubs en de avond werd dan ook door de 8 Vistrippers om een ´stamtafel´ in de Pub ingezet en beëindigd. De meer en minder sterke verhalen van de eerdere Vistrips gingen over tafel en zo was nieuwkomer Nils bij het sluiten van de Pubdeuren redelijk op de hoogte van het betere Vistripge-OH.
Na een bezoek aan de plaatselijk Fastfood ( meer dan voortreffelijke Ierse Fish & Chips ! ) werden de cruisers opgezocht. Nog een afzakkertje op de de Kleine boot ( helaas serveerden ze er geen bitterballen .......... minpuntje ) en de Vistrippers zochten hun slaapplaatsen op in het vooronder van hun cruisers............. dromen ..........van de Pike ..............van 1,20 + cm ....... en Nico ( vangt zelden een vis) droomde van ........... een " Kippie " .............touch the DREAM!

De Beunken in de problemen, en de 'stolen cruiser'.

Harry was al vroeg op pad geweest richting supermarkt en om 9.30 uur stonden er verse broodjes, eitjes, ham, jus en melk naast de dagelijkse ontbijt ingrediënten uit Holland. Voor het ontbijt had Marc vanaf de Jetty nog wat aasvisjes geprobeerd te vangen, maar in de haven van Carrick on Shannon vingen we vooral Baarsjes. Toch wist Marc een Voorntje te vangen en ook enkele Baarzen werden in het leefnet gedaan voor de jacht die Vistripdag op de Pike.
Na het ontbijt maakten de Vistrippers alles klaar voor vertrek naar Jamestown , de visstek van de Vistripdag.

De Cruisers losgegooid , de ruitenwisser aan , en stroomafwaarts het voor de Vistrippers nog onbekende deel van de River Shannon afgezakt. Dat Ierland ook wel het groene eiland van Europa wordt genoemd wordt je duidelijk wanneer je weer een nieuw stukje Ierland langs je heen zien glijden. Overal waar je kijkt een mooi glooiend groen landschap met zo af en toe een landhuis, brede uiterwaarden met opvallend veel Zwanen , af en toe een Fuut en Aalscholvers. Wat ons ook opviel was dat je hier ook nog de ´ hele familie Koe ´ in het weiland ziet grazen ( van kistkalveren hebben ze hier lijkt mij nog nooit gehoord). En dat dit Rundvlees goed je eten krijgt en het prima naar z´n zin heeft in het groene Ierland zou ons die avond worden ´voorgeschoteld´.
Na een tocht van drie kwartier kwamen we op het water van Jamestown, de De Kleine cruiser had z´n stekkie snel gevonden voor de brug aan het begin van het Jamestown Canal, de Beunk boot deed nog wat pogingen om af te meren aan de boorden van de Shannon maar door het hoge water bleek dit niet mogelijk en na een tijdje klooien besloten we een plaatsje bij de de Kleine boot in te nemen. Het Canal water bleek zoals verwacht heel weinig te stromen maar het water van de Shannon was ook op deze plek ´ behoorlijk in beweging ´ !
De Dinky´s werden weer bemand door de gebroeders Beunk en in het Canal.
Ralf en Nils in hun Dinky naar het Canal , Eric & Marc gingen de River Shannon op richting Jamestown, want op de kaart hadden ze een mooi stukje Shannon ontdekt wat volgens de vaartkaart niet bevaren kon worden.
Dat " kon "....eigenlijk " mocht " moest zijn zouden de gebroeders ter plekke ondervinden.
Toen we met de Dinky ´met pluggen op de Sleep´ vlak voor de eerste brug bij Jamestown waren aangekomen kreeg Eric ´een tikkie´ en keken we beide naar z´n hengeltop en misten daardoor de waarschuwingborden op de brug ( op de kaart aangegeven door de beide rode kruisen ). We passeerden de brug en Eric z´n tikkie bleek een kleine Baars.
Marc bestuurde als gebruikelijk de buitenboordmotor van de Dinky en al snel bemerkte hij dat , hoewel hij geen gas bij gaf, ..................de Dinky toch steeds meer vaart kreeg !?

Eric: " wat ga je hard Marc ...... " !
Marc : " heb je het ook door,...................... da´s de stroming....... kijk het wordt hier ook veel smaller "

Intussen maakte het Dinky steeds meer vaart..... maar de gashendel van het buitenboordmotortje stond nog steeds op ´Staddie´ !

Marc :" lekker tempo zo ......nog ff en we kunnen waterskiën " ?
Eric : " Jezus, dit gaat niet goed, moet je kijken hoe smal het wordt ....... DAT WORDT ZO METEEN EEN WATERVAL MAN ...... OMKEREN DAT DING "!
Marc : " ben je gek, dat had wel op de kaart gestaan "!

Maar toch gooide Marc het roer om ...... want het ging intussen iets te hard !
Na de 180 graden draai lag de Beunk Dinky echter midden in de Shannon en wat bleek, de stroomversnelling in de Shannon bleef grip houden op de Dinky en de gebroeders gingen nog steeds ( zei het langzaam) met de stroom mee richting ......!

Eric: " GASSEN MET DAT DING ".

Gelukkig kwam Marc z´n wildwater kano ervaring ( ? ) op de Durance in de Frankrijk van pas, hij stuurde de Dinky geleidelijk naar de oever en kort onder de kant ging de Dinky (op vol vermogen) heel langzaam weer tegen de stroom in richting rustiger vaarwater.
Dat was mazzel want door het slecht weer waren de gebroeders zwaar ingepakt en was een noodzakelijke poging tot ´overboord stappen´ richting dicht begroeide oever een probleempje geweest.
Tweede mazzel, Marc had voor vertrek nog even het (kleine) tankje gevuld waardoor het 20 minuten vol gas tegen de stroom in varen door het buitenboordmotortje moeiteloos werd volbracht.
Bij het passeren van de brug bij Jamestown keken we nog even of er iets stond aangegeven omtrent de sterke stroomversnelling, en inderdaad , we hadden het bord met deze waarschuwing gemist !!!!!!
Na de brug passage hebben we maar het zekere voor het onzekere genomen en het tankje van de motor weer tot het nokkie bijgevuld. Op borden letten in het (vaar) verkeer is nooit een kwaliteit van de Beunken geweest.
De rest van de Vistripdag bleven de gebroeders Beunk verstoken van plotseling opdoemende Shannon River surprises , ook de Pike liet zich helaas niet aan de schubben pakken die middag maar Eric ving nog een mooie Baars van 36 cm wat hem wederom tot Daywinner zou kronen. Tot nog toe was hij de meest sussesvolle ( ! ) Vistripper , naast 3 maal Daywinner, ook nog de grootste vis tot dan toe............... zou het dan echt gaan gebeuren deze Vistrip .......de 13e in traditie, Eric z´n geluksgetal ?!
Intussen had een andere Vistripper voor de nodige opschudding gezorgd bij de Cruiser visstek.
Ad was met het aasvisje (die Marc die morgen had gevangen) aan het vissen in het Canal.
Ook Herman , Nico en Harry waren op en rond de cruisers aan het vissen en vingen zo af en toe een Baarsje. Op een gegeven moment hoorden ze Ad vloeken vanaf z´n stekkie bij de brug over de Shannon ..................... !

Nico: " wat is er Ad, heb je de boel weer in de knoop zitten " !
Ad: " Ach die klote bomen hier ook .......!

De de Kleines zagen hoe Ad stond te trekken aan z´n lijn .................... en z´n lijn .............. die liep niet vanaf z´n hengeltop naar beneden het water in .................. nee, Ad z´n lijn LIEP NAAR BOVEN , naar de overkant van het Canal ................... en daar hing z´n vistuig + visje te spartelen in de boomtoppen ! ( ga met je muis op de foto staan en je krijgt een idee hoe het er uit heeft gezien)
De de Kleine broers lagen in een deuk maar Aadje had het minder naar z´n zin want die zag vanonder de brug een Cruiser naderen. Met heftige bewegingen en wijzend op z´n vistuig in de bomen aan de overkant van het Canal wist hij de kapitein van de cruiser net op tijd duidelijk te maken dat hij in de problemen zat.
Ad had namelijk maar 1 Voorn aasvisje en om die niet te verspelen trachte hij het vaarverkeer op het Canal ff stil te leggen om zodoende z´n aasvisje te redden.
De kapitein van de eerst passerende Cruiser probeerde Ad z´n vistuig uit de bomen te trekken ................ en .................... verspeelde Ad z´n aasvisje.

Ad: " Thank you "............. ( maar in gedachten waarschijnlijk ............ " E I K E L " ! )

Nils en Ralf kwamen met hun Dinky vanaf de Shannon aanvaren en hadden het slot van dit schouwspel vanuit hun Dinky vrolijk gevolgd. Herman had wat Baars gevangen en nam de Dinky van de gebroeders de Kleine over en ging het Canal vlak onder de kant afstruinen met een visje , al roeiende op de sleep.

Ook Eric en Marc kwamen aan het eind van de middag terug want ze wisten dat Harry rond dit klokje meestal een bakkie soep had losgetrokken. Het was intussen weer flink gaan regenen en alle Vistrippers ( behalve Herman) waren aan boord van de de Kleine boot geklommen.
Het bakkie soep was net achter de kiezen toen we bezoek kregen van een medewerker van Carrick Craft.
Hij zei dat hij de Beunk boot even moest gebruiken om een op de Shannon gestrande Cruiser van Carrick Craft op te halen. En dit verzoek zou tot een mooi Vistripmoment leiden.
Een uurtje na vertrek van de Beunk boot zaten de Vistrippers lekker aan de Baco´s en Biertjes toen Herman van z´n vistrip terug kwam en de Dinky aan de de Kleine boot vast maakte.
Hij stapte de kajuit binnen en we zagen de verwondering op z´n gezicht toen hij alle Vistrippers ( dus inclusief Nico en de Beunken ) achter hun Biertje en Baco zag zitten.

Herman: " hé , waar is die boot van jullie " ?
Eric ( met een vragende blik ): " hoezo , waar is die boot van jullie" !
Herman: " zien jullie hem liggen dan " ?

De Vistrippers konden hun lachen nog inhouden...................................

Marc ( stalen gezicht en nippend aan z´n Baco) : " Leuk geintje Herman............. ook een Biertje ? "
Herman: ......... (keek of hij water zag branden , in voorgaande Vistrips waren er meer spectaculaire blunders begaan en deze stunt zou niet misstaan in het rijtje) ........ " jullie boot is plêite ......niet opgemerkt ...... hoe lang zitten jullie dan al aan het Bier !
Nico (met pokerface) : " dat zijn geen geintjes meer Herman " ,

......en Nico maakte aanstalten om te gaan kijken !

Nico: " KOLERE ........ Eric, hij is echt weg........!

......wat een mazzel, net op dat moment ............................................................

Eric: " Oh,....kijk , .....is dat hem niet ? ,

.......wijzend op de Beunk boot die net kwam aanvaren met de andere gestrande Cruiser op sleeptouw !

Marc:" is dat ff mazzel, die lui hebben h´m !

Op dat moment konden de Vistrippers hun lachen niet meer houden en wist een verwonderde Herman dat hij bij de poot genomen was , want Vistrippers staan er om bekend dat ze zelfs van Gogh een oor aan kunnen naaien. Was het vissen die dag weer niet best, gein hadden we des te meer. Even later was het ook zeer fraai om te zien hoe de Engelse kapitein van de gestrande cruiser de medewerker van Carrick Craft nog even zeer fijntjes , op een typies Engelse (sarcastisch beleefde) manier vertelde dat hij het allerminst kon waarderen dat hij ruim een uur het alarm nummer had gebeld en er niemand bereikbaar was. De man van Carrick Craft zag je steeds kleiner worden. Prachtig tafereeltje.
Onder de middagborrel werd besloten om Albert Lock te passeren en die avond door te brengen in Dromod , een havenplaatsje aan het Lough Bofin. Om een uur of 5 de trossen gelost en na Albert Lock was het ruim een uur varen naar Dromod .
Onderweg zagen we nog een paar wel zeer fanatieke vissers.
Het waterpeil van de Shannon was dusdanig hoog dat ze op hun ( waarschijnlijk vaste stekkie ,een kleine 50 meter van de oevers van Lough Boderg) tot aan knieën in het water stonden.
Dat waren de echte Ierland vissers.
Dromod was een klein havenplaatsje maar de Havens en de aanlegplaatsen in die kleine dorpen zijn perfect verzorgd. De passantenhaven van bijvoorbeeld ons eigen Zwolle kan daar nog een puntje aan zuigen. De magen knorden en dus werd na de douche het beste Restaurant van Dromod opgezocht.
Ad was de zoektocht de vorige avond in Carrick on Shannon slecht bevallen en dus bleef hij aan boord. Wanneer we het Restaurant van de avond hadden gevonden werd hij door Marc opgehaald en via een Short Cut richting avondmaal begeleid.
Het restaurant was snel gevonden, Brandywell en de menukaart zag er goed uit.
Op de parkeerplaats stond een trailer met daarin een Koe, de algemene indruk onder de Vistrippers was dan ook dat ze deze Koe voor het diner van die avond hadden klaar staan en dus werd er een tafel voor 8 vastgelegd. Eerst op Daywinner Eric getoast en een paar Ieren gevraagd wat de beste Pike stekken in de buurt van Dromod waren. Maar er was niet één visfanaat onder de aanwezigen. Alleen weer een paar Duitse vrienden maar die wisten ook geen goed nieuws te melden. Ze hadden ook nog geen ´Hecht ´ ( = Pike) gevangen. Het viel ons ook op dat in dit deel van Ierland zo weinig record vangsten van de plaatselijke vissers als trofeeën in vitrines aan de muur van de Pubs hingen. In Ballina en rond Lough Derg hing in elke Pub een " Buffel " aan de muur ............... maar in deze regio ....... amper ééntje gezien , maar dat was er dan ook één van ruim 1.35 cm ! , die hing in de salon bij Carrick Craft , leuk visje wel !
Nadat Ad was gehaald gingen we aan tafel en werden er 7 Steaks besteld en Eric nam een Visje (hij had de smaak te pakken naar z´n visprestaties deze Vistrip, hij was geheel gefocust op VIS ). Toch zou Eric spijt krijgen van z´n Visje. Niet wat de kwaliteit betrof, die was prima , maar toen hij de Steaks op onze borden zag liggen sloeg de twijfel in z´n smaakpapillen.
Op ons oversized bord laag een Steak van ± 1 pond , en voor 7 Vistrippers, dat was minstens de helft van de Koe in die trailer ......!
Ierse Chips en 4 groenten bij geserveerd , Biertje & Baco d´r bij, welke Vistripper dacht nog aan de slechte Pike vangsten ........niet 1!
Nils , DE Steak liefhebber onder de Vistrippers probeerde ons over te halen om de rest van de Vistrip de boot iedere avond in Dromod af te meren , ....... en zo niet , dan overwoog hij om de taxikosten te betalen voor de trip naar deze Steak.

Doggiebags waren deze avond totaal overbodig , de Vistripper die niet z´n hele Steak op kon ....... " Nils, wil je nog een stukkie van mij" was een overbodige vraag. Na deze volumineuze maaltijd werd de Pub opgezocht. Er waren er drie in Dromod. De eerste twee waren van het type ´ buurtkroeg´ , zeer gastvrij maar in beide Pubs geen opgezette recordvangst aan de muur en geen visfanaat te ontdekken. We werden naar de derde en enige nog niet bezochte kroeg gedirigeerd , daar waren wat jongere Ieren te vinden en wellicht dat daar wat vissers aanwezig waren. Het was een behoorlijk tripje dus eerst Ad even bij de Cruiser afgezet want lopen was deze Vistrip Ad z´n mist favoriete onderdeel . Ad pakte een lekker Biertje en ging vanaf het achterdek op paling vissen.
Bij de laatste kroeg aangekomen zagen we aan de muur een leuke foto hangen van een Pike met een meter+ lengte , we zaten goed. Alleen wisten de aanwezigen ons niet te vertellen waar die joekel op de foto gevangen was en die avond waren ook in deze kroeg geen viskenners aanwezig. Waarschijnlijk lagen die visfanaten in deze streek ´s avonds vroeg in hun nest omdat ze ´s morgens bij zonsopgang een hengeltje gingen uitgooien want in de Pub waren ze niet te vinden.
Da´s lekker dan , dat werd dus een lastige jacht op de monster Pike deze Vistrip.
De Pub was de beste van de drie , het pool biljard werd door Ralf en Nils ingenomen en de rest van de Vistrippers nam een plekkie in bij de openhaard , Biertje, Wishky en Baco d´r bij.......
Over het vissen waren we snel uitge-OH en er ontstond na het tweede rondje een mooie discussie over HET de Kleine vakmanschap ....... " hoe run je een horeca onderneming " ! , en daar waren de meningen behoorlijk over verdeeld.
De discussie ontstond naar aanleiding van die ´joekel Staek ´ die we eerder op de avond kregen voorgeschoteld. Eric en Harry poneerden de stelling; "wanneer je in Zwolle een Restaurant begint waar je alleen dit soort kwaliteit Steak serveert in een goede sfeer , je een gouden tent in handen hebt".
Om een lange en interessant ( felle) discussie samen te vatten;
Harry is één van de beste horeca ondernemers van Zwolle en omgeving en voor Nico ( ook een topper in horecaondernemend Zwolle ) zijn sfeer en plezier in z´n werk de drijfveer als horecaman. En dat Beunk-de Kleine Steakhouse....... You´ll never know !
De Stickers waren weer opgeplakt , de Pubsouvenirs ´geruild´ en de laatste ronde door de keel gegleden toen de Vistrippers richting Dromod Harbour vertrokken. Bij de Cruisers aangekomen zat Ad nog op het achterdek van de Beunkboot te dommelen. Hij had 1 paling weten te vangen en wat Baarsjes.
Vistripdag 4 werd afgesloten met een afzakkertje op de De Kleine boot en de laatste toast werd uitgebracht op die monster Pike die sommige Vistrippers de volgende dag van plan waren uit het water te gaan trekken.

Geen Buffel, geen Irish music, maar wel de Ierse Hazes.

Deze morgen werden we gewekt door een wiebelende Cruiser , er stond een krachtig windje op Lough Bofin en de golven zorgden ook in Dromod Harbour voor denodige onrust. Een blik naar buiten stelde ons een nat en onstuimige Vistripdag in het vooruitzicht.
Ad en Marc deden voor het ontbijt in weer en wind nog een poging om in de haven wat aasvisjes voor de visdag te vangen maar hun pogingen waren niet succesvol. De vis liet zich in de golven niet haken,...... dan maar wat uitgebreider ontbijten en hopen op verbetering van het humeur van de Ierse weergoden.

Voor de middag klaarde het weer iets op en werden de Cruisers Dromod Harbour uit gemanoeuvreerd en koers gezet richting Noorden , op weg naar de visstekken welke we de vorige dag hadden ontdekt.
Door de sterke wind waren we genoodzaakt een beschut stekkie op te zoeken. We vonden een aanlegsteiger in een baai van Lough Bofin maar op de vaarkaart stond aangegeven dat het water te ondiep zou zijn voor onze Cruisers. Omdat het waterpeil hoog was deden we toch een poging de boten in deze baai vast te leggen.
Harry en Ralf vaarden in de Dinky voor de Cruisers uit de baai in en checkten de diepte met een peddel. Het water voor de aanlegsteiger bleek inderdaad te ondiep waardoor we besloten de ankers uit te gooien. Vooral de Beunk boot liet zich moeilijk vastleggen met die wind maar na een half uurtje klooien hadden we de Cruisers veilig voor anker liggen.
Die morgen was het niet gelukt aasvisjes te vangen en bleven de meeste Vistrippers op de Cruisers in een poging eerst wat aasvisjes te haken. Eric en Marc gingen weer met de Dinky op de Sleep met pluggen en Spinners , Ralf en Nils gingen vanaf de steiger vissen.
Eric en Marc kwamen gedurende hun Sleeptocht op de mooiste stekkies .......en regelmatig zeiden ze tegen elkaar ....... " hier moet toch zo´n Buffel liggen, als ik een Snoek zou zijn dan ging ik hier wonen........wat een perfect stekkie " ! ........ en deze constatering hield ze die dag in de Dinky en bleven ze overtuigd van een Pike catch.
Elke keer , ...... nadat de hemelsluizen water opengezet waren de gebroeders genoodzaakt de nodige kubieke meters hemelwater uit de Dinky te lozen , .....of op momenten dat ze begonnen te twijfelen aan hun Spinner , Plug , of de Sleep-diepte, kwamen ze weer op een volgend magnifiek stekkie en kwam de adrenaline weer los in de Beunk Vistrippersaderen. Maar om een 4 uur durende Sleepsessie kort samen te vatten....... aan het eind van de Vistripdag geen Snoek in de boot. Hoe was het G alle J mogelijk. Deze 4e Vistripdag was niet één Vistrippers er in geslaagd een Pike uit het water te trekken. Onder de namiddagborrel begonnen we toch overtuigd te raken van Eric z´n bijgeloof.
Dit was zoals gezegd de13e Vistrip in traditie,..... het geluksgetal van Eric.
Hij was tot die dag 3 maal Daywinner geworden en had de ´grootste´ Vistripvis op z´n 2002 CV staan , waar de overige Vistrippers tot die dag slechts in de Pub hadden 'gepresteerd'.
Eric zag in z´n dromen z´n naam dan ook al op de Ad Beunk trofee staan en bood aan ( om het leed onder de Vistrippers enigszins te verzachten ) in de eerste Pub van die dag toch een Daywinner rondje te geven. Je begrijpt ......de stemming onder de Vistrippers was direct weer Toppie.........Trossen los !
We waren het eens over de bestemming van die avond, we wilden een kijkje gaan nemen in Roosky. Verder stroomafwaarts van de Shannon zouden we waarschijnlijk niet meer komen deze Vistrip omdat we de volgende avond weer in Carrick on Shannon wilden zijn. Er werd de komende dagen een Muziek en Kunst festival in Carrick on Shannon georganiseerd , en daar wilden de Vistrippers de Ieren verrassen met onze muzikale en artistieke kwaliteiten ! ? !.
Na een half uurtje varen lagen we vlak voor Roosky Bridge en op de vaarkaart stond aangegeven;
Navigation notice: " Bridge must be opened for large Cruisers" ,...... en op zo´n 100 meter voor de brug was de vraag aan boord van de Beunk boot, " zijn wij een `large Cruiser´?
Op 50 meter voor de brug zagen we dat de brugpassage linke soep zou worden en we grote kans zouden lopen op een Cruiser van het type ´cabriolet´ ,..... we besloten het roer om te gooien , de Beunk boot vervolgens vast te leggen en de brugwachter te bellen.
Na een half uur tevergeefs te hebben geprobeerd de beste man aan de lijn te krijgen waren we het zat ( het was Pub tijd dus de kans was aanzienlijk dat die brugwachter in de ´Brigde Pub´ achter z´n Guinness zat) . De Dinky werd bemand en we gingen de doorvaarhoogte onder de brug opmeten , wellicht was het toch voldoende. Op het moment van opmeten kwam daar ineens een hoofd over de reling van de brug en de man vroeg:
" are you the lads from the boats " ?
De brugwachter ...... die had net z´n Guinness achter de kiezen en was klaarblijkelijk op z´n werkplek teruggekeerd. Hij zei dat onze Cruisers inderdaad niet onder de brug door zouden kunnen en hij zou de brug dan ook voor ons ophalen. Goed dat we die gok wat betreft brug passage niet hadden genomen want de stroming bleek aanzienlijk voor de brug. Waren we de brug dichter dan die 50 meter genaderd .... 2 Vistrippers Cruiser met een ´open dakkie´ ! Later op de middag zouden een paar andere cruiserkaptains wel het risico nemen, en dat ziet er dan zo uit................ de tweede op de Vistrip die we zo'n actie zagen maken. Daar moest een plaatselijke sleepboot aan te pas komen om die cruiser ( met veel schade ) los te trekken van zijn 'aanlegstek '.
Nadat wij op de daarvoor geschikte manier Roosky Bridge waren gepasseerd zagen we dat de mooiste aanlegplekken waren bezet en moesten we aan een kant van de Shannon aanleggen waar geen douche en toilet voorzieningen aanwezig waren.
Jammer, voor de fitte Vistrippers.
Voor Ad zou dit feit echter nog aanleiding zijn tot een lastig ´moment´. De Vistrippers weten waar ik het over heb, voor de niet ingewijden in dit aardige Vistripmoment , het is niet geschikt voor publicatie. En om Ad niet al te veel in verlegenheid te brengen zal ik Ad z´n ´hoge nood´ moment alsvolgt omschrijven, ..... als gevolg van Ad z´n Hamstring blessure " viel Ad z´n ´appel´ niet ver van de ´boot´ ?!
Maar om een oude Cruijff wijsheid aan te halen: Elluk nadeel heb z´n voordeel ! ........ waren de douche + WC aan de verkeerde kant van onze aanleg plek , de Pubs stonden aan onze kant van de Shannon , dat kon dus wel weer eens een latertje worden.
Op Eric en z´n ´winners´ rondje werd getoast in de eerste Pub rechts. We werden ontvangen door een zeer vriendelijke bareigenaresse.
Uiteraard informeerden we ook nu weer naar goede visstekken voor de komende Vistripdag ,..... en zo waar, ze kende de grootste Visfanaat van Roosky en omstreken. Ze probeerde hem telefonisch te bereiken maar ze kreeg z´n vrouw aan de lijn en deze zei .......... " hij is aan het vissen !!!!!
Ze vertelde ons dat we hem de volgende morgen konden opzoeken op z´n werk in de plaatselijke garage ( geen enkel probleem , op het werk of elders , voor vissen maakte hij altijd tijd vrij!)
Eindelijk, de eerste goede vistipgeluiden van de Vistripweek.
Onze Barkeepster had ook nog een leuke anekdote toen ze hoorde dat we met name geïnteresseerd waren in Pike. Een aantal jaren geleden was ze met haar gezin aan het zwemmen in Lough Bofin. Het was warm die dag en ze wilde in het water gaan zitten naast de steiger. Ze zag een boomstam onder water liggen en wilde erop gaan zitten. Ze zette een stap vlak naast de boomstam, wilde gaan zitten........je raad het al ...... de ´boomstam´ schoot weg ....... !
Met haar armen gaf ze de afmetingen van die Buffel aan, en wanneer we het deel visserslatijn er vanaf zouden trekken dan houd je nog een vis over van record afmetingen. Ik vroeg haar of ze een kaart had en ons de ´woonplaats´ van deze Pike wilde aanwijzen ( wie weet was die buffel morgen ook thuis) , en wat denk je ...... ze wijst de plek en de steiger aan ....verdomd als het niet waar is......de plek waar we die dag hadden gevist !
Doe nog maar een rondje in Barlady , .... Shit..... blijkbaar had die buffel z´n huis verlaten bij dit hoge water ...... LEKKER HOOR !
Na een potje klaverjas tegen Nils en Ralf ( wat een mazzel heren ! ) gingen we op advies van onze Barkeep naar het Restaurant twee deuren verder , volgens haar één van de twee beste Restaurants in Roosky.
Bij binnenkomst zagen we dat het wel goed zat hier, genoeg volk , mooie zithoeken met lage + ligbanken ....en aan de muur diverse visattributen en een `Toppertje´ in de bediening.
Als ze kwam informeren naar onze wensen kreeg ze meer dan eens het verzoek :

Vistripper: " can we have 4 Large and 1 Small Heineken ,......... 2 Baco´s ,...... 1 Wishky ...... and your telefone number please "!

Het eerste deel van de bestelling werd met plezier geserveerd, het laatste is niet gelukt.
Na die Steak van gisteravond gingen dit maal 7 Vistrippers voor de Steak en Ad bestelde een Omelet ( dan hoefde hij minder vaak naar het toilet ! ).
Hadden we in Dromod een halve Koe opgediend gekregen, nu kregen we de andere helft , ........ Nils overwoog nu toch serieus emigratie naar een stekkie ergens tussen Dromod en Roosky.
Voor 23.00 uur waren we het Restaurant niet uit te branden maar de Barkeepster van eerder op de dag had gezegd dat haar man deze avond voor Live muziek zou zorgen. Ierse Live muziek was de enige reden om de Vistrippers van hun ligplaatsen weg te lokken en na een laatste rondje aan de bar van het Restaurant gingen we twee deuren terug.
Het sfeertje zat er behoorlijk in bij binnenkomst , alleen de muziekanten bleken niet in het bezit van de typische Ierse Folkmuziekgenen ! De bareigenaar deed z´n best op zo´n horizontaal jankorgel met voorgeprogrammeerde beat en naast hem stond een nette uitgave van Kieth Richards.
We wilden eigenlijk direct de Pub weer uitstormen maar de bareigenaar herkende ons van ons eerdere bezoek die middag ( prima omzet voor de woensdag middag ? ) en gaf ons een seintje; " wait lads " !...... hij onderbrak z´n spel .....ging een deur door en kwam met een aantal krukken terug&.....!

Herman: " Shit , nu kunnen we niet weglopen" !..................

........en na een nummer te hebben aangehoord kreeg je zo´n gevoel van ................het is ZO SLECHT dat het daardoor eigenlijk ook wel weer leuk is..... !?

Nico: " Eerst maar ff een Biertje + Baco dan maar .... wie weet gaat het wennen " !

We hebben ons tot een uur of 1 kostelijk vermaakt en tijdens de tweede pauze hebben we ons geëxcuseerd , we moesten ´s morgens weer vroeg ons nest uit om te gaan vissen voor zonsopgang ...... ?????????? ....... een betere smoes wisten we niet te bedenken.
Op de de Kleine Cruiser werd de avond afgesloten met wat CD´s van Harry en Ralf ( Coldplay , en een CD met ECHTE traditionele Ierse Folk ) en met de ontmoeting van Roosky´s topvisser de volgende morgen in het vooruitzicht genoten de Vistrippers nog meer van hun afzakkertje voor ze hun slaapkooien opzochten.

Mooie witvis en Irish Pub night met 'de Beer'.

Het 8 minuten eitje was deze morgen iets eerder gepland omdat we de viskenner van Roosky en omstreken vroeg wilden ontmoeten. De meeste Ieren zullen toch ook om 9.00 uur op hun werk worden verwacht en daarom wilden we rond die tijd bij de garage van Shell klaarstaan. Iets na 9 uur konden we de brug van Roosky passeren.

De Shell garage stond vlak bij het eilandje waar we de vorige dag de Cruisers hadden vastgelegd. De Cruisers werden er ook deze morgen afgemeerd en Marc nam de Dinky en vertrok richting garage.
De Visfanaat was snel gevonden en Marc kreeg direct goed nieuws te horen. Hij had inderdaad al van z´n vrouw iets gehoord over een stel Hollanders die langs zouden komen. Hij had zelf de vorige dag ´wel een leuk visdagje gehad ´ ! Hij vertelde dat hij 25 snoeken had gevangen ................!!!!?????
Marc ( in gedachten) : " .... en dat noemt hij wel een leuk visdagje ,.... en wij in 4 dagen twee Pike met 8 Vistrippers .......... dat vertel ik hem maar ff niet " !
De man bleek een `echte visser´ , toen Marc naar deze superstek informeerde vertelde hij zonder aarzelen waar hij had gezeten.
Op de vaarkaart die Marc hem liet zien wees hij de Powerstation bij Lanesborough aan. Tijdens de Vistrip 1995 had Herman z´n Champion Pike ook bij een Powerstation uit het water getrokken ( die Pike waar de Beunken tot op de dag van vandaag nog zo hun twijfels hebben ), bij deze flashback ging het visbloed bij Marc weer sneller door de aderen stromen.

Echter één probleempje bij deze Powerstationstek , die was zo´n 3 uur varen verwijderd van Roosky , stroomafwaarts ….. en dat was nou net de verkeerde richting.
Bij de Cruisers teruggekomen gingen de Vistrippers in conclaaf.
3 uur stroomafwaarts betekende dus ook meer dan 3 uur de Shannon weer opgevaren en dan nog naar Carrick on Shannon. De keuze was dus naar Lanesborough varen en daar een paar uurtjes vissen en overnachten , ook morgen nog vissen bij de Powerstation en dan morgenmiddag vroeger vertrekken richting Carrick on Shannon.
Het werd een moeilijke overweging.
Enkele Vistrippers wilden direct koers zetten richting Powerstation maar de meerderheid van de Vistrippers stond niet te springen om dat stuk te gaan varen voor een paar Pike. De doorbraak kwam op het moment waarop een Vistripper zei dat we vlak bij Albert Lock ook een fabriek waren gepasseerd en welke veel weg had van een Powerstation. Op de kaart stond het wel niet aangegeven , maar inderdaad herinnerde veel Vistrippers zich die grote Centrale.
De knoop werd doorgehakt, we gingen richting Albert Lock ( en dus Carrick on Shannon ) op zoek naar een visstek in de buurt van de Centrale. Na goed 1½ uur varen lagen we voor ´de Centrale´ bij Albert Lock en zagen inderdaad de nodige stroomdraden naar de fabriek lopen , maar er viel geen ´uitlaat stroom ´ te ontdekken. We besloten om naar Drumsna door te varen , een havenplaats vlak bij Albert Lock.
In de havens hadden we tot nu toe in ieder geval vis gevangen en op de vaarkaart stond een mooie aanlegplaats aangegeven.
Zoals alle visstekken die we hadden bezocht zag ook het water bij Drumsna er weer veelbelovend uit. Maar zou het vandaag een nieuw maatje Pike voor één van de Vistrippers opleveren?
De Cruisers lagen om een uurtje of 11 op hun plekkie. Zoals de kaart beloofde was er inderdaad een mooie inham in de haven met een stuk stilstaand water. Marc ging er een kijkje nemen en zag dat een Ierse visser zich net aan het installeren was op de kade van de inham.
Marc maakte een praatje met deze visser en hoorde van de man dat hij wel vaker op deze stek zat wanneer de Shannon hard stroomde , de vis trok dan naar dit soort rustig water. Marc bleef even kijken naar de vistechniek die hij ging toepassen. De Ier pakte een Matchhengel, Schuifpen , 2 meter diep , rode en witte made aan de haak , flink gevoerd met een brouwsel van mais en visvoer ...... en bij de tweede worp, een beste Voorn aan de haak.
Marc ging z´n visspullen halen en na een paar minuten lag hij iets verderop met z´n pennetje in het water. Omdat Marc tot op die Vistripdag alleen op de Pike had gejaagd had hij geen visvoer. Binnen no time was hij zeer te spreken over z´n Ierse vismaat van iets verderop. Dat voertje van die Ier werkte als honing op bijen en al snel had Marc een paar mooie maatjes Voorn in z´n net en 1 joekel van een Voorn.
De rest van de Vistrippers zat op dat moment aan de koffie (na aanmonsteren was het voor de afwisseling weer gaan regenen) , maar toen het droger werd kwamen ze één voor één een kijkje nemen. Enthousiast over de vangsten van Marc en de Ier lagen er al vlot meerdere Vistrippers met hun hengel in het water.
Het had even geduurd ( ruim 4 dagen !!!!) maar alle Vistrippers vingen hun vis voor het middaguur. En Nils had ook nog een bijzondere vangst , na eerder die week een Pet op het droge te hebben getrokken haakte hij nu een mooi maatje ....... BRIL !! , knap werk voor een Vistripdebutant , maar Daywinner zou hij er niet mee worden.
Dankzij de goede witvis vangst ging het na de middag kriebelen bij de Pike jagers onder de Vistrippers en de vaste Dinky koppels gingen weer op pad. Ralf & Nils en Eric & Marc gingen met hun aasvisjes op jacht en ook Herman had alle vertrouwen herwonnen met een netje vol aasvisjes.
Het was die middag niet eenvoudig om de Dinky bij windkracht 6 in de koers te houden maar alle stekken in Drumsna en omgeving werden afgestroopt. De mooiste maatjes Voorn en Baars werden aan de dreg gedaan , er werd gesleept met Pluggen, Shads , Spinners , noem het maar op en het zat wel in het de Kleine of Beunk arsenaal van die dag , maar het was niet te geloven ..........geen Vistrippers had een Pike gezien !
Eén schrale troost , alle vissers die we op onze visdag zagen en die we vroegen hoe het met de Pike vangst stond toverde een droeve gelaatstrek op het gezicht en deed de duim naar beneden , dus we waren niet de enige die de Pike deze week niet aan de schubben kregen.
Ad en Nico waren bij de inham gebleven en hadden een top visdag gehad met goede witvis vangsten dus in ieder geval 2 happy Vistrippers aan de namiddagborrel.
Na de eerste paar Biertjes, Baco´s en Wishkey´s was het grote visverdriet van deze visdag weer doorgespoeld. Alle theorieën over de oorzaak van het uitblijven van de record Pike gingen weer over tafel. De conclusie aan het slot van de namiddagborrel op deze Vistrip was meestal de volgende; "hoewel in de Shannon plenty Pike van boven de 1,30 meter normaliter hun baantjes trekken had de Pike (afgezien van een enkele mooie Baars) zoiets van:

Eén Vistripper zat echter bij dit borreluurtje met een Big Smile achter z´n Wishkey ....... Eric zag z´n langgekoesterde droom steeds naderbij komen ......de Ad Beunk trofee met z´n naam erin gegraveerd als Champion, op een stek van de bar van z'n Ierse Pub op de "Haerster Hoeve" . En omdat alle Vistrippers onze Penningmeester en Vistriporganisator zijn plekje op de trofee gunnen bleef de sfeer tussen de concurrerende Vistripper families opmerkelijk opgewekt.
Ook het vooruitzicht van de Festival weekend droeg er toe bij dat de Vistrippers hun beroerde Pike prestaties rap waren vergeten, " trossen los en op naar Carrick on Shannon" !
In Albert Lock kwamen we tijdens het schudden nog wat landgenoten tegen die hun Cruiservakantie waren gestart in Athlone.
Ad kwam met de heren in gesprek en er trad weer eens dat frappante ´Hollandse taalverschijnsel in het buitenland´ naar voren.
Begonnen de heren in normaal ABN hun gesprek met Ad, op het moment dat de heren vernamen dat wij uit Zwolle en omstreken kwamen ( en zei wisten te melden dat ze uit Twente kwamen ) schakelen deze Oosterlingen vervolgens in hun spraakcentrum tussen de oren over op een ONVERSTAANBAAR oosters dialect dat met een paar Baco-tjes achter de kiezen niet meer te begrijpen valt ..... en Ad maar knikken ..... net doen of hij begreep wat ze probeerden te vertellen.

Twent: " Oe .... kommie uut Swoln mienjonge.....doar kennik welle n poar luu .... kennie van ten Kloooooster danne, die komp ook uit Swoln.
Ad: ( in gedachten): " krijgt die gozer nou een acuut herseninfarct ...... waar heeft die dwarrel het over " ?

..... maar Ad wist zich goed te redden en zo ontstond er een onverstaanbare informatie uitwisseling tussen de heren op leeftijd !

Omhoog gedobberd naar het nieuwe waterpeil werd Albert Lock vervolgens verlaten en het Canal opgevaren. Op de helft van het Canal had de Beunk boot nog een geluk bij een ongeluk. Ze verloren één van hun Dinky´s doordat een borgpin los was geraakt maar zoals gebruikelijk vaarde de de Kleine boot in het kielzog van de Beunk boot en wisten de de Kleines de Beunk Dinky te bergen. De bemanning van de Beunk boot had niets gemerkt en had het verlies van de Dinky waarschijnlijk niet eerder dan in de haven van Carrick on Shannon opgemerkt. Toch nog een mazzeltje op deze 13e Vistrip.
De vaste stekken in Carrick on Shannon Harbour werden ingenomen en na een douche gingen de Vistrippers opweg naar de Pub. Eerst een neut en dan het diner. Eerder die week hadden we de Vistripsticker een mooi plekkie gegeven in deze Pub en bij binnengaan zagen we dat hij nog op z´n stekkie zat.
Harry heeft deze foto gemaakt van de Pub + Beunk - de Kleine sticker.
De Pub zat al behoorlijk vol ,en dan met name met voetbal supporters met grote Ierse petten.
Toen ze door hadden dat we Hollanders waren was het weer raak ( nog bedankt heren Oranje internationals ! )

Ierse boetbalfan : " Héééééé Dutchmen, we kicked you out of the Wold Cup HaHaaaaaaaaaa "!,

......en omdat er ook veel Duitsers op de Shannon vakantie aan het vieren waren, hadden de Ieren die ook al ontdekt in de Pub en was ook nu weer de volgende troostende opmerking :

Ierse boetbalfan :" But we will beat the Germans fore you next wednesday "!

….........waardoor we weer hartelijk in het Ierse supporterslegioen werden opgenomen , want ze lieten vol trots zien dat hun nationale driekleur voor 1/3 Oranje gekleurd is !
Eén van de Ieren nam deze team foto van de 2002 Vistrippers rond hun stamtafel. Van het barpersoneel kregen we de tip dat er het vorige weekend een nieuw Italiaans Restaurant was geopend en ons werd geadviseerd daar een hapje te gaan nemen. Tot dan toe hadden de Ieren ons nog nimmer teleurgesteld met hun dineradviezen en werden de glazen geleegd en koers gezet naar de Italiaan.
Het bleek een klein restaurant ( zo´n 10 tafels ) met een open keuken , en aan de inrichting moest nog worden gewerkt zullen we maar zeggen.
Leuk Italiaans muziekje op de ´voorgrond´ ( volumeknop stond open ) en een leuke dame regelde een tafel voor 8. En deze dame bleek niet alleen leuk zo zou dit diner blijken, ze was ook .......laten we zeggen.... ´op zoek ´ !
Ze kwam meer dan regelmatig langs om onze wensen te noteren ( Nico stelde nog voor, " pak ook een stoel " ) en ze vertelde ( o.a.) dat ze uit de Oekraïne kwam en op een permanente verblijfsvergunning voor Ierland zat te hopen.....

Olga" but is Holland a nice country boy´s " ?

15 jaar eerder en Olga Handopschouderikova was terug te vinden op de Stamboom pagina van de Vistrippers site !
O ja,..... het eten ....dat was ook wel goed ..... 6 pizza´s , Olga , Pasta en 1 Steak en Italiaans ijs na, de bodem was gelegd en mocht er zijn. Nadat elke Vistripper persoonlijk afscheid had genomen van Olga en de rest van het personeel gingen we op zoek naar een Pub met traditionele Ierse Live muziek.

Zoals gezegd was dit weekend , Festival weekend in Carrick on Shannon en hoefden we niet al te ver te zoeken naar een Pub & Live muiek. Bij binnenkomst was het de Vistrippers overduidelijk ..... hier gaan we niet meer weg !
De Pub zat gezellig vol en in een hoek zat een kwartet Ieren (2 violen , fluit en bas ) te spelen. Eén van hen was Sean Ward, wat een (volgens de Pub bezoekers) in Ierland wereldberoemde artiets was (hier wat beelden van hem op You Tube).
Voor de hoek waar ze zaten te spelen was een open plek gecreëerd , en daar waren Ierse meisjes aan het dansen op de wijze van de River Dance groep,........ de handen strak langs het lichaam , springend op de tenen en zo af en toe de benen de lucht in (.....is het een beetje duidelijk zo ! ). Zo´n sfeertje is lastig te omschrijven maar deze foto´s geven een indruk van het Pub gebeuren

Zoals te zien is op de foto-slide hebben niet alleen Sean Wards & friends opgetreden maar staan ook enkele Vistrippers in the stoplights !?

Dat kwam zo.
We hadden het prima naar ons zin en in een pauze van het optreden stonden we een beetje te OH-en toen we plots werden opgeschrikt door het zingende geluid van een ontwakende Grizzlybeer uit z´n winterslaap.......Holy Shit......who the hell was that !!!!!

Op datzelfde moment zagen we een man op een stoel bij de band zitten en hij bespeelde een ietwat groot uitgevallen viool die hij voor zich had neergezet,.......en er kwam een geluid uit z´n strot...... Joe Cocker is er een koorknaapje bij ..... HARD .............. RAUW.................. en HARTVERSCHEUREND ..... wat voor een dramatische geschiedenis lag ten grondslag aan de stem en het lied welke deze Ier ten gehore bracht ?
Deze Ier kon slechts één bak ellende in zijn leven hebben meegemaakt.......hoe anders was het mogelijk dat je een lied zo intens en van ellende doordrongen ten gehore kunt brengen.
De hele Pub was muisstil.......z´n lied duurde zo´n 5 minuten, maar voor je gevoel vertelde hij in deze tijd alle rottigheid die hij in z´n bestaan had moeten doorstaan.
INDRUKWEKKEND !
Na z´n voordracht gingen de Vistrippers ` van hun vaatje af ´ en de rest van de Pubbers ´uit hun dak ´.
De man stond verlegen en in gekromde houding van z´n stoel op en ging naar z´n plekkie terug.
Eerder op de avond hadden we kennis gemaakt met één van de bandleden en deze bleek regelmatig naar Nederland te reizen. In Hasselt had hij een fabriek staan. We vroegen of hij de man met ´De Stem ´ eerder had gezien.
Hij kende ´De Stem ´ en we stonden in afwachting van een diep droevig verhaal ( zwerver, gescheiden, arm, kinderen ontvoerd, alcoholist, rotte lever, etc) toen hij zei;

Ierse Pub bezoeker:" Yes, I know him, he play´s here more often......it´s a German !!!!!!!!!!!??????????
Eric : " He is a WHAT......., a German ...... no way , your joking "!

Dus wel, we geloofden het niet en gingen een praatje maken met de man en verdomd, geboren en getogen in Leipzig , maar ieder jaar 3 maanden in Ierland verblijvend.
Hij was een grote Ierland fan en in de loop van het onderhoud ( nu de reden van het optreden van de Vistrippers ) zei dat hij een hekel had aan z´n landgenoten want die deden nooit mee aan dit soort optredens in de Pub. Duitsers zaten alleen maar op hun reet.... bier te drinken. En toen vroeg hij , met goedkeurende ondersteuning van de andere bandleden , of wij niet een lied voor wilden dragen op deze avond.
Wij dachten dat we bij de poot werden genomen , maar op dat moment stond er een oudere dame op,....ze liep naar Sean Wards & friends en ging voor de band staan,.... het werd wederom muisstil in de kroeg ( zie je het in Zwolle voor je ? ) , en het mensje begon aan een voordracht ...... waarschijnlijk een oud Ierse sage,........... Ierland , land van fabelen en legendes..... waar elfen, goden, trollen en geesten net zo bij het dagelijks leven horen als Pubs , Pints , religie en de eeuwige afschuw van de Engelsen........ daar ging de voordracht in oud Ierse Gaelic taal waarschijnlijk over ........ruim een kwartier stond ze in het midden van de Pub,..... zo nu en dan luid ondersteund door kreten van bewondering uit alle hoeken van de Pub.
Tja, en dan laat een beetje Vistrippers zich niet kennen,......" manne, als ´Grandmother ´ dat kan , kunnen wij het ook".
En zo geschiede.
Op het Festival van Carrick on Shannon het Live optreden van " The Vistrippers from Holland " met het lied uit hun geboortestreek : " Ik ben een Zwollenaar ".......en we kregen nog applaus ook,......genieten geblazen !
Het commentaar van de Ieren :
" good effort boy´s, but no wonder Holland allway´s lozes at the Euro Songfestival "! ......... LEKKER HOOR !
Kennelijk hadden we indruk gemaakt want na ons optreden kwam een fotograaf naar ons toe ( hij had al enkele foto´s van het Pub gebeuren genomen ), hij bleek de fotograaf van de plaatselijk krant en vroeg waar we vandaan kwamen en wat we in Carrick on Shannon deden. We vertelden uiteraard dat we " the Vistrippers from Holland " waren en dat we vooral op Pike visten deze vistrip.
Hij vroeg of we wat gevangen hadden.......en ja, wat zeg je dan als een beetje zelfrespecterende Vistripper......, " Yes, we caught lost of Pike " ! ( ? ) .....en toen hij informeerde naar de grootte van onze vangst en wij met het bekende gebaar met de armen de afmetingen van onze record Pike aangaven vroeg hij of hij een foto mocht maken voor in de krant van Carrick on Shannon ...... overbodige vraag natuurlijk,....." The Pike was this Big " ....... en die foto schoot hij ( en hebben we toegestuurd gekregen ! ). Tot een uur of 2 werd er doorgespeeld waarna de Pub baas het sein voor de laatste ronde gaf. Morgen was er weer een Festival night , en dan zouden de Pubs 2 uur langer open blijven........, zouden we dan alsnog mazzel krijgen deze Vistrip .......morgen een Pike van Buffel afmetingen en de Pubs tot 4 uur open ......... de Vistrippers gingen nog vrolijker richting Cruisers voor het traditionele afzakkertje op de de Kleine boot. ............................. en morgen gaat er een record Pike het water uit !!!! ...................................teruste !

Pike op de laatste visdag.

Zelfs de Ierse weergoden waren ons gunstig gestemd deze laatste VistripVisdag want de hemel lachte ons toe deze morgen, weliswaar met een bescheiden zonnetje maar dat was voldoende voor een goed humeur van alle Vistrippers aan het ontbijt.
Laatste ronde laatste kansen.

Marc had ´s morgens al wat Voorn gevangen voor het Beunk team , de Beunken waren deze laatste visdag namelijk niet van plan zich nog van het ereschavot te laten verdrijven. En dan met name Eric , bij het ontbijt gooide hij al de eerste tactische moves in de strijd.
Was het gebruikelijk dat het eitje iedere morgen 8 min. in het kokende water zwom en daarna perfect uit het schil kon worden gepeld........ deze morgen kregen de Vistrippers een knetterharde dooier voorgeschoteld...... " beetje tijdrekken Beunk " ..... waren de opmerkingen uit het De Kleine kamp?!
En inderdaad kon het ontbijt Eric niet lang genoeg duren, we hebben hem de gehele Vistrip niet zo veel zien eten, en hij wilde ineens ook voor vertrek de gehele afwas doen.
En de Vistrippers die nog niet geheel uitgeslapen aan het ontbijt zaten en Eric z´n tijdrek-tactiek ontging , bij hun viel het kwartje , ...Uh sorry, viel de Euro toen hij voorstelde om deze dag maar niet te gaan vissen en alvast een plekje in de Pub te gaan zoeken,..........!?

Eric: " want vanavond wordt het heel druk in de Pubs, dan hebben we in ieder geval een plek aan de bar.......wat vinden jullie ? ...... visspullen inpakken lijkt me,.....goed plan ? "

Helaas, geen de Kleine die zich liet overhalen,......alleen Nico twijfelde , maar die was ´smorgens dan ook wel erg van slag. Hij had eerder deze Vistrip waarschijnlijk een paar vishaken ingeslikt en inwendige perforaties opgelopen want het tempo waarin hij de Biertjes door het keelgat liet glijden .......die moest ergens een lekkage hebben !
Ondanks Eric z´n tempo lagen de Cruisers rond 10.00 uur op koers richting visstek van de laatste Vistripisdag op het water van Lough Oakport. Het was weer een mooie tocht erheen over Lough Drumharlow richting Cootehall.. We gingen weer voor een stek op stilstaand water en omdat Eric en Marc de eerste Vistripdag op enkele mooie stekken waren geweest was hun voorstel om in die buurt te gaan vissen.
Vlak voor de brug bij Cootehall zagen we een mooie visstek. Op het meertje voor Cootehall en werden de Cruisers vastgelegd aan de kademuur vlak voor Cootehall Bridge.
Iets voorbij Cootehall Bridge lag het Oakport Lough, de visstek die de gebroeders Beunk voor die dag hadden uitgezocht. De rest van de Vistrippers bleven bij de kademuur vissen en op het meertje bij Cootehall.
Eric en Marc namen een Dinky en vertrokken richting Oakport Lough. De eerste Vistripdag hadden ze ook op een klein deel van dit Lough gevist maar bij forse regenbuien hadden ze toen niets gevangen, toch waren ze er van overtuigd dat er op de verschillende inhammetjes en langs Rietkragen en Wierbedden de nodige joekel Pike moest wonen.
Op hun Lough aangekomen werden de aasvisjes uitgezet en nam Marc de pendels in de handen. Marc stelde voor om maar eens een dag geruisloos op de Pike te gaan jagen. Ze zouden dan minder stekken kunnen bevissen , maar met de motor op de Sleep was tot op heden niet succesvol geweest. Het was even niet anders deze Vistrip ............het wordt een ééntonig never ending Vistrip 2002 story ..........maar afgezien van een enkele Baars op een spinner .............na een dikke 5 uur roeien langs de oevers van Oakport Lough had Marc het wel gezien , een dikke 20.000 kilcaloriën aan water onder de boot door weg geroeid die middag en weer geen record Pike in de boot .................deze Vistrip ging het echt niet meer gebeuren.
Eric was allang blij dat z´n broer de hengels wilde inpakken want dat betekende al één concurrent voor de Ad Beunk trofee minder , en nu maar hopen dat de overige Vistrippers ook geen Pike van boven de 53 cm hadden binnengetrokken.
Vlak voor Cootehall Bridge kwamen ze Herman & Harry en Nils in Dinky´s tegen en ook zij hadden geen Pike gevangen. Ze zeiden dat Ad wel een Pike had geland maar dat deze niet groter was dan Eric z´n ´recordvis´ .
Nu begon Eric er toch echt in te geloven,..... het was bijna 5 uur , alle Dinky Vistrippers gingen terug naar de Cruisers en op zo´n 100 meter voor de Cruisers hoorde en zag hij geen Vistrippers in verre gaande staat van opwinding rondspringen wat inhield dat hij nog steeds op Champion koers lag.
Het was hem geluk, eindelijk .....na 10 jaar Vistrippen mocht hij z´n naam onder het rijtje illustere Vistrip Champions op de Ad Beunk trofee laten graveren en kwam de trofee voor het eerst een jaar lang in " de Haerster Hoeve Pub .....een genietende Eric nam ingetogen ( van ontroering ) de felicitaties van de Vistrippers in ontvangst.
Een onomstreden nieuwe Champion die de Ad Beunk trofee door alle Vistrippers werd gegund , ook door vader Ad die voor de 5e maal tot vice-Champion werd gekroond , hoe krijgt hij het weer ´ voor mekaar ´.
Maar Ad had geen haast zei hij, z´n planning was om voor z´n 80ste z´n plek op de trofee in te nemen , en ook dat werd hem door de Vistrippers gegund.
Op de namiddagborrel werd op Champion Eric getoast en werd het Vis-gedeelte van de 2002Vistrip geëvalueerd. Hoe was het Gods mogelijk dat we op zulke magnifieke visstekken hebben gevist en een schamele 3 Pike uit het water hebben gehaald ?
Enkele smoezen die zo door de Cruiser vlogen waren:
" d´r zaten hier maar 3 Pike , en we hebben ze allemaal gevangen, klasse manne" !
" door het hoge water was de rest van de Pike verzopen " ( ? )
" die Duitsers hebben dat viswater hier compleet leeg gevreten"!
" we hadden met meer Vistrippers moeten zijn, met 4 van die Cruisers hadden we die hele Shannon leeggetrokken "!
" we waren niet in vorm" !
" Vistrip nummer 13 .....dat is Eric z´n mazzel geweest, ...de Champion 2002 was voorbestemd " !, en met deze laatste constatering waren we het allemaal eens:

Herman: " SLOTSJE OP CHAMPION ERIC , ……TROSSEN LOS , we gaan naar Carrick on Shannon , Eric moet nodig z´n Champion rondje indoen " !

Op de terugtocht werden de visspullen alvast ingepakt want de volgende morgen moesten we de Cruisers om 10.00 uur schoon en afgetankt afleveren ( en die viskokers inpakken na de slotavond in Carrick on Shannon zagen de meeste niet zitten ). In de haven van Carrick on Shannon aangekomen werden de Cruisers voor de laatste maal afgemeerd , en Oh wonder , de borg zouden we weer terug krijgen want de Cruisers hadden ditjaar geen zichtbare schade opgelopen ( bij Loyds in Londen konden de aandeelhouders opgelucht ademhalen).
Na de douche eerst nog een gezamenlijke borrel op de De Kleine Cruiser waarna we de stad introkken.
De magen lieten zich horen dus eerst een Restaurant opgezocht. Dat was nog niet zo eenvoudig want bij het binnengaan van het eerste Restaurant bleek er geen tafel meer vrij. Zo ging dat bij de eerstvolgende 2 Restaurants idem dito , maar we wilden deze laatste avond niet aan de junkfood en dus reserveerden we in een eetcafé een tafel voor 8 Vistrippers.

We moesten een uurtje wachten voordat onze tafel vrij kwam , en omuitdrogingsverschijnselen te voorkomen werd ons een plaatsje aan de bar toegewezen (de avond kon slechter van start gaan).
Eric gaf z´n Champion rondje en sprak de Vistrippers toe in de traditionele Champion speech , ..... en de moraal van z´n Speech ...... touch de foto van Eric.
Na een goed uur rond de bar te hebben doorgebracht kwam onze tafel vrij en konden 8 hongerige Vistrippers aan aan tafel. De keuze was snel gemaakt , 8 Steaks en een visje , wel zo makkelijk voor de kok en hoognodig voor de Vistrippers magen, want die Pints + Baco´s op een lege maag misten hun uitwerking niet( en we moesten nog de hele avond ). De Steak was niet van het formaat joekel als in Dromod & Roosky , maar had meer het normale Hollandse gewicht. Tijdens zo´n laatste avondmaal op Ierse bodem passeren de Vistripdagen nogmaals de revue en werd de 2002 Vistrip vergeleken met voorgaande jaargangen.
Onder de plussen van deze Vistrip werden bijgeschreven; het nieuwe deel van Ierland dat we hadden gezien en bevaren, de Ierse gastvrijheid , de Steaks , een ´first time´ Champion en de nieuwe uitbreiding van het aantal Vistrippers in de familie.

Het voordeel van de Vistrips van de afgelopen 2 jaar naar de Ebro in Spanje vonden we toch wel het klimaat ,......... die strakblauwe hemel + koperen ploert bij het ontbijt is toch een bonus die we dit jaar hadden gemist , maar ja, voor de zon moet je ook geen Vistrip plannen in Ierland, dat was geen verrassing.
En ja , een niet onbelangrijk onderdeel van de Vistrip......... het vissen ....... dat was dit jaar toch minnetjes op dit deel van de Shannon. Op een volgende Vistrip naar Ierland moesten we toch zorgen voor optimale vooruitzichten ( een dag of 2 Gillies inhuren ? ) voor goede vangsten voor alle Vistrippers.
Algemene oordeel over deze Vistrip,...... afgezien van de visvangsten was hij weer TOP!
De Vistrip was echter nog allerminst aan z´n einde , er stond ons nog een leuk avondprogramma te wachten. Na de afsluitende bak Irish coffee, thee en Wishkey gingen we op zoek naar de Pub van de vorige avond ( waar we ons eigen live optreden hadden verzorgd ).
Voor de Pub stond een open vrachtwagen opgesteld waarop een band stond te spelen.
Ze speelden een soort Country muziek en de omstanders vertelden dat de band uit Liverpool kwam en met die vrachtwagen heel het land afreisden om in de buitenlucht vanuit hun vrachtwagen live optredens te geven.
Is weer eens wat anders en met een Biertje en Baco-tje in de had hadden de Vistrippers het weer naar hun zin.
We bleven tot een uurtje of twaalf hij deze band waarna we een Pub opzochten zodat we de avond aan de bar konden afsluiten. In de Pub merkte Herman bij z´n eerste Biertje dat de bodem van z´n kist sigaren nog lang niet bereikt was. Omdat Herman alleen op de Vistrip een sigaartje ( of 2 ! ) opsteekt en niet van plan was er nog een paar in Nederland door de douane te smokkelen , ging hij de Pub door om de aanwezige liefhebbers een sigaar tussen de lippen te duwen.
Binnen no time was hij z´n pakweg 30 sigaren kwijt , en omdat hij ook iedere uitgedeelde sigaar had voorzien van een vuurtje........je begrijpt het al……..de Pub stond in mum van tijd blank.
Éééééén groot rookgordijn , de rookmelders in aangrenzende panden stonden die avond zelfs op springen. Het zou deze afsluitende Vistripavond op Ierse bodem nog lang gezellig blijven en ver na middernacht werd door de overgebleven Vistrippers de Fish en Chips nog bezocht , waarna op de de Kleine Cruisers de laatste blikjes Lager werden geleegd.
Ver na middernacht zochten de Vistrippers hun slaapkooien op , ..... nog 1 nacht deinen op de zacht golvende Shannon ,.............. en wegdromen met de gedachten aan:

Back to Zwolle!

De ochtend van de laatste Vistripdag werden we gewekt door luidruchtige (claxonnerende) Ieren. Het Ierse team had die morgen z´n eerste WK punt binnengehaald en hun trevenheid met dit resultaat wilden ze met al hun landgenoten (en aanwezige Hollandse & Duitse toeristen) vieren. Wij gunden ze dit plezier van harte , omdat Oranje niet van de partij was waren we nu supporters van het Irish team....... Ireland World Champion !
Ook deze laatste morgen had Harry het ontbijt weer top verzorgd , van verse pistoletjes tot het 8 minuten eitje ,...... van het slot ontbijt werd in steil genoten.
Was het de gehele Vistrip ´s morgens een oase van rust rond de Cruiser , nu werden we verrast met voorbij scheurende mannen en vrouwen in kano´s , waarvan de voor en achterpunt waren afgezaagd en (om zinken te voorkomen) met het nodige tape weer waren dichtgeplakt.
Vanaf de andere kant van de Carrick Craft Harbour kwamen geluiden die sterke gelijkenissen opriepen met die van de vroeg Middeleeuwse Ierse veldslagen.
Na het ontbijt gingen we een kijkje nemen en in ons blikveld ontvouwde zich inderdaad een veldslag....... en wel in kano´s.....!!!!
In een deel van de Carrick Craf Harbour waren twee velden uitgezet met aan weerszijden een goal dat zich het beste liet vergelijken met een klein handbalgoal met een stalen net , op 2 meter boven het water , en op het water waren twee teams van 6 kanoërs (3 dames + 3 heren) in vol gevecht om de bal.
De strijd werd uitgevoerd door de bal (en elkaar) met peppels, kano´s en handen te bewerken (vandaar ook die helmen bij de deelnemers) , het leek op een kruising tussen rugby en vrij worstelen op het water in een kano . Een leuk spektakel , op het water sloegen en ramden ze elkaar bijkans uit de kano , maar na het laatste fluitsignaal.......de grootste vrienden .......prachtig om te zien.
Helaas konden we dit toernooi niet volgen tot de winnaar bekend was want we moesten zoals gezegd de Cruisers om 10.00 uur afgetankt en ´toonbaar´ schoon afleveren. Ook onze taxichauffeur van de eerste dag was stipt op tijd zodat we ruim op schema richting Knock Airport konden afreizen. Het vliegveld van Knock , of zoals de Ieren zeggen 'Connaught Airport' was eigenlijk te klein om het een Airport te noemen , maar ook op dit vliegveld waren de gevolgen van 11 september te zien. Veel bewakingspersoneel , iedereen die ingecheckt had werd nogmaals op een lijst afgecheckt , waar we in voorgaande jaren nooit politie , laat staan bewakingspersoneel hadden gezien ( en dat dus allemaal omdat een stelletje dwarrels vindt dat ze een vliegtuig in het WCT moeten parkeren om zodoende hun denkbeelden wereldwijd kenbaar te maken.......? )
Eric ontdekte in de tax free nog 6 flessen Wishkey van een merk welke nog ontbrak in de verzameling van z´n Ierse Pub in de Haerster Hoeve, en de Champion deed zichzelf deze flessen cadeau , als kroon op z´n Vistrippersoverwinning.
De laatste Vistrip2002Stickers kregen hun plek op het Airport zodat geen van de Vistrippers in de verleiding zou komen om de plane van Transavia nogmaals te voorzien van de plakker. En zo kwam er weer voor een jaar een eind aan de Vistrip van de familie, een Vistrip die gekenmerkt werd door deze laatste beelden (en kletterende regen op muziek van Bob Marley, Falling In The Rain Easy Skankin klinkt toch een stuk vrolijker);
........we hebben weer fraaie onbekende stekken van groen Ierland gezien en bevaren ,........zo 'af en toe een bui en de nodige majem' .......en een nieuwe Champion Eric Beunk: