Spanje 2000

Karper en Harder aan de haak.

Op advies van 'Big Twan ' , de Limburgse eigenaar van Nautipos , werd de eerste dag besteed aan het vangen van aasvisjes voor de meerval. Dan denk je in eerste instantie aan een visstek waar je redelijke Voorn kunt vangen , maar nee. "Ge kôn et best wa mais mee nemme en Karreper [?] fange! 
Toen schoten er toch een aantal in de stuiplach. 
"We gaan Karper vissen en gebruiken ze als aasvis voor meerval"! Het bericht werkte op de lachspieren , want ten eerste had de meerderheid van de visgroep nog nooit een karper gezien , laat staan aan de haak gehad. 
En ten tweede ,om zo'n Karper in Holland te vangen moest je toch dagenlang aan het viswater doorbrengen en daar het gros van de families na 3 uur waterkantbezoek al naar de dichts bijzijnde kroeg verlangen , konden de lachsalvo's niet worden onderdrukt. Nadat de lachstuipen waren weg getrokken kwamen toch ook weer de bleke koppie tevoorschijn. Die meerval vreet dus Karper ! De beelden van die Duitsers in dat kleine bootje kwamen bij sommigen 'weer langs '. 
"Hoe groot zijn onze boten Twan ?" en zijn er ook stekkies aan de wal waar we kunnen zitten ?". Eerst maar even een biertje voor de schrik en om te ontspannen zag je sommigen denken. 
Zo om een uurtje of 2 , na de indeling van de bungalows, ging het richting Ebro waar de ( gelukkig ) ruim bemeten vis(speed)boten lagen aangemeerd.

De visdag begon aan de monding van de rivier de Ebro in de Mediterránia. Ondanks hun eerdere ervaringen met Herman aan het roer heeft de de Kleine boot toch weer besloten om Herman te laten sturen. Duidelijk te zien is dat de boot bij vertrek al weer aardig over stuurboord helt. 
Na een aarzelend begin weet Herman toch het vertrouwen van z'n broers terug te winnen en krijgt de De Kleine boot er weer aardig de gang in, maar je ziet enkele broers van Herman richting de Beunk boot kijken (van waar uit de foto werd genomen) en je ziet ze denken:

De Kleines : "jullie blijven toch wel in de buurt Beunken "!

Ze konden gerust zijn in de De Kleine boot want zoals op deze foto te zien is houden Eric en Hans in de Beunk speedboat de De Kleines nauwkeurig in de gaten want er was een behoorlijke borg betaald voor beide boten.
En daar Eric de man van de kas is zie je aan hem dat hij met het zweet in de handen achter het roer naar de De Kleine boot staart. 
Toen we het riviertje opvaarden over welke ons was verteld dat er genoeg Karper en Harder te vangen was , konden we onze ogen niet geloven. Je moet erbij zijn geweest om het te geloven , we waren amper het riviertje opgevaren of aan alle kanten van de boot schoten harders en karpers van de boot weg. Of je met een boot in een viskweekvijver bent beland. 
Het zou dan ook een historische dag worden in het bestaan van de Beunk & De Kleine vistrips. Ieder clanlid zou deze dag een vis in de boot takelen. Het zou dan ook een grotere prestatie zijn geweest om er geen één te vangen , want voor de gein deed Eric een keer niks aan z'n haak en haalde z'n sleepdobber een paar keer snel door het water en ................. Hoppá , een harder aan de haak.
Desondanks dient gezegd te worden dat Wim de Daywinner zou worden , en niet alleen omdat hij de grootste Karper ving , 42 cm , maar hij ving ook de meeste en daar zouden we de hele week profijt van hebben. We verwonderden ons wel over het feit dat we geen grotere Karper dan die van 42 cm. hebben gevangen of verspeeld. Twam wist ons te vertellen dat dit normaal was op de Ebro omdat de Karper de kans niet krijgt om groter te worden...................... omdat hij het 'lievelingskostje ' van de Meerval is !
En we waren pas een halve dag op de Ebro, dat kon niet fout deze week !
De eerste visdag was dus een toppertje , strak blauwe hemel , 24 graden ,een boot vol harder en karper , en de bar van Nautipos was open. Bij terugkomst was Wim dus gelijk in de gelegenheid z'n Daywinnersprijs , een rondje voor de hele familie , aan ons uit te serveren. V.l.n.r.  Harry , Jan , Ad en Herman........SKOL !
Nee, dat beviel best dat eerste daggie buiten Ierland. Alhoewel , net toen er geSKOLD werd op Wim en op het geluk voor de rest van de week zette de barman een CDtje op.
Al rap bleek dat deze barman twee vervelende eigenschappen bezat; hij was Duitsers en z'n hobby was Schlagermuziek .................! 
Voor het tweede biertje had de beste man [ Egor geheten] er een nieuwe hobby bij , namelijk Engelstalige muziek draaien "wenn die Hollander sich in der bar befanden"! 
Toen de tap openstond arriveerde Twan ook al snel aan de bar. Hij adviseerde ons tijdens de barsessie om de volgende dag bij de Centrale van Taragona te gaan vissen op Meerval. Dit advies ondersteunde hij met want vangsten van het afgelopen jaar waarvan de foto's aan de muur hingen en het moet gezegd.............. daar zaten een paar leuke visjes bij! Beter bewijsmateriaal hadden we niet nodig en toen Twan ons bijna garandeerde dat we meerval zouden vangen kon de avond niet meer kappot;

Een clanlid zei: "Egon , zei bitte zo freundlich und mach noch mal eine runde......................  und werff mall 100 'bitterbällen ' im fett " !
Egon: "bitte ?.......was soll ich im fett werfen?
Clanlid: "bitterbälle "!
Egon: "bitterwas............. was sind den das?
Clanlid:"weist du nicht was bitterbälle sind?...........ÛÛÛÛÛH...ja...... dass ist bradwürst aber dan anders

......... kolere , hoe leg ik een Duitser uit wat bitterballen zijn!
Dit zou nog een heel onderhoudend gesprek worden maar het kwartje zou niet vallen bij onze Duitse DJ. Ten einde raad werd baas Twam bij de discussie betrokken want afgaande op Twan z'n uiterlijke verschijning konden we gevoeglijk aannemen dat HIJ wel degelijk een liefhebber van bitterballen was ( laten we zeggen dat hij nog ruim in het babyvet zat ). En zoals we de gehele week zouden ondervinden , er was Twan niets te veel gevraagd;

Twan: "Ge wilt bitterballe ! , regel ik ".
Twan: "Ge wilt ontbijt en lunnugpakkette! , geen prôbleem ".
Twan: "Ge wilt paling en barracuda om mee te visse !, haal ik môrge vrôeg op de vismärkt ".

De eerste Meerval......bijna in de boot!

Tweede dag , aanval op de Meerval werd ingezet. Het ontbijt stond om 9.00 uur op ons te wachten en was verzorgd door de volslanke ' Fraulein Egor ',een gezellig gevulde kokkin. De Centrale van Taragona bevond zich op zo'n 1,5 uur varen per speedboot vanaf de ontbijttafel , dus van even terugvaren voor de middaglunch was geen sprake , en dus verzorgde onze kokkie een perfecte lunch met alles erop en eraan.
De tocht over de Rio Ebro ging vlotjes , of liever gezegd, geen omwegen , geen man overboord , geen gestrande De Kleine boot en geen hoge golfbrekers! Nee....... , in Ierland zou zo'n vaartochtje geheel anders zijn verlopen.

Bij de centrale aangekomen zocht elke familieboot z'n visstekkie uit en werden de succeswensen over en weer uitgesproken (gelooft gij het !).
De Beunk boot had z'n geheime wapen tot dat moment weten te verbergen. Op één van de videobanden die Twan ons de vorige avond had laten zien , hadden enkele vissers de Meerval met een zogeheten 'PLOENKHOUT' naar hun aasvissen weten te lokken. Dit kromme stukkie houtsnijwerk bootste , wanneer je het op de juiste manier door het water haalde, het geluid van een boven het water uit springende , en dus actieve karper na.
Hans was de eerste die het zou proberen. Helaas , het geluid dat hij wist te produceren leek meer op een Koe die aan de waterkant stond te slurpen dus Hans mocht weer gaan zitten. Daarna was Ad aan de beurt. Jullie raden het al................... juist ja , Ad donderde bij de eerste poging bijna overboord en ook deze goedbedoelde poging was z'n laatste. Eric gaf vervolgens te kennen , na het aanschouwen van dit staaltje onvervalste 'Beunkonhandigheid ', dat hij zich vrijwillig terugtrok van deze verantwoordelijke taak en zich liever geheel wilde concentreren op het binnenhalen van de grootste Meerval. 
De drie eerder vermelde Beunken zeiden toen vrijwel in koor:

Beunk trio: "zeg Marc, jij was toch De visser van ons vieren ................en dus de man van het vismateriaal "! .....bij deze dragen we deze wellicht Coupe Beunk-De Kleine beslissende vistaak aan jou over , en trouwens die tennisarm van jou is het beste getraind voor deze PLOENKHOUT-beweging  "!
Marc: "Bedankt heren , voor dit ontroerende vertoon van vertrouwen in mij "!

Op videobeelden gaven de vissers aan dat je om het half uur het ploenkhout kort naast de boot door het water moest halen. Wanneer je dit op de juiste wijze deed , maakte je inderdaad een cloenk geluid. 
Dus Marc hing om het half uur over stuurboord , waarvan hiernaast de actiefoto's te zien zijn. Die eerste visdag op Meerval werden er 12 aan boord van de Beunk boot gehaald , maar helaas was de grootste uitgave 52 cm. Gedurende de visdag was er regelmatig GSM contact met de De Kleine boot en daar wist men te melden dan Nico een grote Meerval had gehaakt , de hengel van schrik had overgedragen aan Herman en dat deze de Meerval kort onder de boot had verspeeld.

Uiteraard wilden de Beunken een bewijs van dit gebeuren. Op de foto is te zien dat Harry Ad de video opname van de Meerval drill laat zien. De foto is genomen voor de ingang van de De Kleine bungalow.
V.l.n.r: Marc, Nico, Ad , Harry + camera , Hans op de rug ,Jan en Herman.

Hans had de grootste Meerval van de dag gevangen , die van 52 cm en dus een kleine 1,5 meter onder de nagestreefde lengte van de Daywinner. Toch mocht Hans het Daywinner rondje geven en na het happy hour aan de bar bij Egon werd de avond op het terras  voortgezet,
V.l.n.r. Harry , Eric , Herman , Wim en Jan.

Twan had een BBQ voor ons klaargemaakt en het zou weer een latertje worden.

Veel Meerval verspeeld.

Ook de volgende dag werd na het ontbijt koers gezet richting Taragona, vandaag moest het gebeuren.
Het motto van de dag: "geen gekloot, een Meerval in de boot " !
Die van rond de 60 cm. hadden we nu wel gezien en waren leuk voor in de vijver van Twan , maar vandaag moet er zo'n 90 ponder uit het water.
De visplekken werden weer ingenomen. De De Kleines waren door Twan gewezen op een stekkie bij een eilandje midden in de Ebro in de buurt van Amposta. De Beunken hadden vertrouwen in de plek bij de Centrale en parkeerde hun boot op een mooie stek tussen twee grote boomstammen die zo'n 10 meter uit de oever in de Ebro lagen. We lagen dwars op de stroom en konden zodoende met z'n vieren naast elkaar de Karpers uitzetten op verschillende afstanden van de boot.......perfect. 
We lagen amper 20 minuten op onze stek en Hans had zich net zitten insmeren want het zonnetje stond weer aan de strakblauwe Spaanse hemel , Marc had net voor de eerste keer 'geploenkt ', Ad haalde z'n snoertje uit de war en Eric stak een sigaartje op. 
Hans bood z'n vismaten een biertje aan die in de koelbox op het ideale temperatuurtje werden gehouden. En zoals op voorgaande dagen al gebruikelijk was geworden in de Beunk boot , wanneer Hans zich geïnstalleerd had en z'n eerste biertje uit de koelbox had gevist ( daar had hij altijd beet ) begon hij z'n ode aan de Vistripweer te verkondigen , alleen werd hij ditmaal bruut in z'n spraakwaterval gestoord.

Hans:  " zo , deze jonge heeft z'n hengel uitgezet.............. de beentjes buiten boort , ................... een 'kouwe kletser ' in de hand.............. ..................PEEEEEEEEERFECT "! ...................hebben jullie het ook een beetje naar je zin joggies, nou alleen nog zo'n Buffel aan de haak en deze jongen.........??????????......... hé Eric, zie jij m'n dobber nog ?" 
"......... Vader......???........ zie jij h'm ergens "? 
"..........Hé Marc , zo'n dobber kan toch zo maar nietZZZZZZZZZZZZZZ............SHIIIIIIIIT.......IK HEB BEET!

Het zal niet waar zijn , die gozer heeft in Holland 2 keer per jaar een hengel in de vingers en is weer de eerste in de Beunk boot die de betere vis haakt. Hans sloeg aan en voelde na de eerste tegenstand niets meer. Hij dacht dat hij de vis kwijt was maar had nooit ervaren dat een gehaakte vis ook naar je toe kan zwemmen waardoor je geen weerstand voelt. 
Marc zei tegen hem dat hij snel moest indraaien om zo snel mogelijk weer contact met de vis te zoeken. En nadat hij zo'n 50 meter lijn had binnengedraaid kreeg Hans inderdaad weer kontact met de Meerval. En het bleek een echte. De hengel stond zwaar krom. 
Maar helaas , op het moment dat Hans de vis dicht bij de boot had schoot de Meerval los. 
De lijn werd door Hans binnengehaald en we zagen dat de Dragon lijn finaal door midden was geschuurd.
Zwaar KL...!
We zouden die dag verder geen Meerval meer haken , maar de eerste ervaring met een grote Meerval hadden we gehad , nu nog zo'n buffel in de boot. Ook de De Kleines hadden geen geluk die dag. Tijdens de terugtocht werden de tactieken voor de volgende keer besproken want met de maten van zo'n meerval achter je naam op de Ad Beunk trofee................... dat staat toch wel erg goed op die beker, je naam en vervolgens........2 meter en 10 cm. en 180 pond.
's Avonds werd het diner besproken in een restaurant aan de boulevard van Riomar. Frau Egon had de afgelopen dagen haar 'gutes gegeben' , maar we gingen nu voor een 'plaatselijke visvariatie op bord '. De eigenaar van het restaurant bleek een fan van de net ontslagen Johan Cruijff , maar van Gaal was toch beduidend minder populair en dat zou die avond nog de nodige , met handen en voeten ondersteunde discussies opleveren. 
De Paella was te eten en de rest van de visschotels gleden ook goedkeurend naar binnen. Die avond gingen we nog op zoek naar wat plaatselijk vertier in een kroeg dan wel discotheek maar helaas. We zaten nog net wat weken voor het hoogseizoen dus er was nog weinig te beleven. De heimwee naar de Ierse nachten sloeg toen toch even in de harten van enkele vistrippers.
Het hoogtepunt van de avond was dan ook het afschudden van de Guardia Cifiel nadat we met de huurauto terugkwamen van de ingezette kroegentocht. De heren zaten voor een restaurant aan het water te genieten van hun nachtrust ( en van hun waarschijnlijk 'afgeperste'  biertje ) , toen er plots een auto met open dak en ramen voorbij kwam met daarin iets te veel en vrolijke vistrippers. Het is dat ze eerste hun biertje nog even snel naar binnen werkten anders had het er dik in gezeten dat er de volgende morgen op het vissersappel wat minder vistrippers aan de oever hadden gestaan. 
Er bevond zich die avond dus niet alleen ' blauw op straat ' ................... maar ook in de auto!, en volgens de geruchten daar in Spanje zijn die 'eerste' niet zo klantvriendelijk voor de 'tweede'!

Vissen op zee voor de kust van Riomar.

Na een paar dagen op Meerval te hebben gejaagd besloten sommigen om een dag op andere schubben te gaan jagen. 
Herman, Eric en Hans gingen op woensdag met Twan een dagje op zee vissen. Op de kade geeft Marc z'n broers nog wat laatste vistips mee en Herman de frequentie van het Spaanse S.O.S. en May-Day kanaal ! 
Wim, Harry en Jan gingen vanaf het stand vissen en Ad , Nico en Marc wilden nogmaals een poging doen om bij de Centrale van Taragona een Meerval uit het water te slepen. 
De mannen op zee en aan het strand hadden weinig vermeldenswaardige vissen gehaakt maar aan boord van de 'Meervalboot' ging twee maal het Meerval-alarm.
Marc haakte er één aan een Karper en één aan een paling maar beide Meervallen werden verspeeld. De eerste Meerval beet wederom de dragon onderlijn door en de tweede schoot van de haak.
We hebben dus meerdere kansen verspeeld dit jaar en we kwamen dan ook tot de conclusie dat we volgend jaar het vismateriaal beter voor elkaar dienden te hebben.
Dikkere/zwaardere dragonlijnen + scherpere haken en dreggen zijn een eerste vereiste. 
Er was in en rond Riomar weinig te beleven in de kroegen en dus werd die avond de dichts bijzijnde grotere plaats opgezocht, enwel Amposta. Op zoek naar een goed restaurant had Eric wat plaatselijke jeugd omgekocht om ons een korte site seeïng te geven langs enkele beter bekend staande eetgelegenheden. 

Na een goed half uur trippen werden we afgeleverd bij een leuk restaurant waar we die avond lang en en goed zouden worden verzorgd wat betreft het eten en drinken. Ook die avond bleek dat we de gezelligheid vooral zelf moesten regelen want iedere bar of dancing die we betraden was nagenoeg leeg. Wat verdwaalde plaatselijke bewoners en je had het wel gehad. Gezellig werd het desondanks en de plannen om alsnog die avond richting het 80 km verderop gelegen Salou te gaan reiden werden niet uitgevoerd. Salou werd het terras van de bungalows en het zou weer eens erg vroeg worden.

TEAM Beunk-de Kleine Bluefish Vistripdag.

Tijdens het ontbijt van de laatste visdag werden de visplannen voor die dag doorgesproken. Helaas hadden we alle Karper aasvissen verbruikt en werd besloten dat Wim , Ad en Nico die morgen zouden gaan vissen op Karper zodat we  's middags nog een laatste poging konden gaan wagen alsnog een grote Meerval uit de Ebro te trekken. 
Harry, Herman , Hans en Marc gingen hun geluk beproeven op de Bluefish voor de kust. Er werd afgesproken dat beide visteams rond het middaguur zouden samenkomen bij de aanlegsteigers van Nautipus en indien er voldoende Karper was gevangen zouden sommigen ,die het nog een laatste maal wilden proberen , die middag op Meerval gaan vissen. 
Eric en Jan hadden genoeg gevist de afgelopen dagen en gingen samen een tochtje maken langs de Spaanse Costa op zoek naar een leuk restaurant voor die avond.

Bij Twan werden de aasvis [ baracuda's] voor de Bluefish besteld , en de eerste uitgave van een 'gemengde familieboot ' maakte aanstalten het ruime sop te zoeken. Toen de Beunk-De Kleine visboot buitengaats koers zette voor hun strooptocht , was het kort onder de kust vrij vlot raak. Geen vis aan de haak maar de lijnen door elkaar. Zou er dan toch een vloek rusten op deze samenstelling der familieclans aan boord ? 
Er werd besloten niet al meteen de terugreis in te zetten maar nog een poging te wagen. Marc maakte alle lijnen weer in orde en er werd een , naar later zou blijken, historie-bepalende teambeslissing genomen ............... in plaats van 4 hengels , werden er nog maar 3 hengels uitgezet om de kans op het in elkaar verstrikt raken van de vislijnen te beperken. En daarna was het vlot ECHT raak. Op zo'n 50 meter achter de boot zagen we een Bluefish de getakelde baracuda grijpen en bovenwater uitspringen. Afgesproken was dat Harry de eerste vis zou binnenhalen en aldus geschiede. Het werd een gevecht tussen een heftig genietende Harry en een zeer kwaaie Bluefish , welke Harry na zo'n 10 minuten bij de boot had.
En wat een teamwork van de 4 familieleden. Herman aan het roer, Hans en Marc draaiden de beide andere hengels binnen en Harry zwaar aan het VISSEN. Dit was dus de eerste keer dat Hans en Marc,  Harry een vis zagen vangen in 11 jaar vistrip-geschiedenis. En ze moesten toegeven .............. dat was wel een mooi gezicht die twee in gevecht om de vrijheid. De taken werden tijdens de drill voortdurend goed afgesproken. Hans gaf Harry de nodige aanwijzingen , Herman bleef de boot steeds optimaal dwars op de vislijn houden en Marc stond paraat met fotocamera en Gaffel. 
En zoals gezegd , na een kleine 10 minuten hadden we de eerste Bluefish aan boord, werden de high-fives uitgedeeld en werd er , nadat de emoties weer onder contrôle waren gebracht, een historische teambeslissing genomen.
Voor het eerst sinds 1990 ( de eerste vistrip in Denemarken ) werd de Ad Beunk trofee gewonnen door 4 leden van de beide families, en wel de maker van de foto Harry,

v.l.n.r. Hans, Marc en Herman met de winnende Bluefish van 102 cm. 
Tot het uitroepen van het winnende team werd besloten omdat aan boord van de visboot met 3 hengels gevist werd , door 4 vis matadors. Gedurende de visdag was besloten dat elk bemanningslid om beurten een vis aan boord moest zien te halen. Na een topdag met 8 Bluefish aan boord werd door de beide koppels voorgesteld de grootste vis als teamprestatie aan de rest van de clans voor te leggen. Er was afgesproken dat de twee visbootbemanningen en de beide niet vissers Jan en Eric zo rond een uur of 4 zouden samenkomen bij de aanleg steigers van Nautipos.
Op deze foto komt Eric net aangelopen en was toch even van slag toen hij het voorstel van Ad ( geheel links op de foto, daarnaast v.l.n.r. Herman, Wim , Marc en Harry ) vernam.
Je kunt aan de hoofden van Ad , Herman en Wim zien dat ze Eric net het voorstel hebben gedaan. Wat hij er van zou denken wanneer we het team Beunk-De Kleine zouden uitroepen tot winnaar van de vistrip ?

Marc ( zie je denken ): "daar gaat Eric nooit mee akkoord !".  
Eric ( zie je een stap achteruit maken en zeggen) : "WAT hebben jullie besproken .............. de clans SAMEN op de Ad Beunk trofee ...................... doe mij eerst eens een biertje en leg me dat plan eens eventjes haarfijn uit HEREN ! ".

De heren rond de tafel waren het intussen na de nodige biertjes ( zie de tafel ) al aardig eens , Eric zou na enkele goudgele rakkers ten slotte ook 'aan boord worden getrokken ' ,en dus zijn de beide clans 'emotioneel ' weer wat closer geworden na deze vistrip. 
Een historisch moment .........maar ja , ze worden tenslotte ook een daggie ouder en wijzer [?] met z'n allen. Een bijkomend voordeel van deze teambeslissing was dat beide Clans die middag tot Daywinner en uiteindelijke winnaars van de Ad Beunk trofee werden uitgeroepen , en vervolgens de hele avond 'op kosten van beide clans ' kon worden gedronken. 
Er zou die avond meer dan regelmatig getoast worden op de winnende Bleufish van 102 cm, een vis die de Ad Beunk trofee niet zou ontsieren. 
De grootste vangst van de week werd echter gedaan door één van de leden van een andere aanwezige visploeg. Dat waren een stuk of  6 ' kroegbouwers ' uit de omgeving van Amsterdam. Ze hadden videobeelden gemaakt van hun vangst en die Meerval mocht er zijn. Een kleine 60 pond werd het visbootje binnengetrokken. Die beelden maakte bij enkele vistrippers toch het gevoel los van ' de gemiste kansen van de week '. Die avond werd dan ook besloten dat we het volgende jaar wederom richting Riomar zouden afreizen. 
Het materiaal beter aangepast m.b.t. de te haken Meerval en volgend jaar trekken we er op zeker een paar de boot in ( met een paar biertjes op raakt men al snel overtuigd van z'n eigen visplannen cq. kwaliteiten ).
Eric zou de volgende morgen met Twan een all-in deal samenstellen en voor vertrek richting Barcelona stond de 2001 Vistrip op papier.

Via de Ramblas back to Zwolle.

De Ad Beunk trofee was vergeven en dus werd er de laatste dag geen hengel meer uitgegooid met debedoeling alsnog een poging te wagen een onuitwisbare en daarmee onsterfelijke plek op de Ad Beunk trofee te veroveren.
Deze laatste dag zouden we gaan doorbrengen op en rond Las Ramblas in Barcelona.
Een perfecte afsluiting van de 2000 vistrip. Lekker relaxed struinen over deRamblas, door de Market, en af en toe een terrasje pikken. En ook op hetvliegveld van Barcelona werd het nog gezellig. De drie uur vertraging werd onder het genot van enkele biertjes op een binnenplaatsje onder de strakblauwe hemel doorgebracht.
Op het moment dat de wielen van het vliegtuig de Spaanse grond loslieten konden de big smiles van de leden van de clans dan ook niet worden onderdrukt want................