Spanje 2001

4 uur vertraging, maar de rest was TOP!

Op 26 mei was het zover,11.00 uur verzamelen op Schiphol en vertrek rond 14.00 uur............. dat was het plan! 
De eerste horde op weg naar Riomar werd echter net voor onze binnenkomst opgesteld. Hans en Marc arriveerden als eerste in de vertrekhal en zagen nog net de aankondiging van onze visvlucht veranderen:

HV  1556    Amsterdam     14.15 uur

Twee uur vertraging! Hans , onze Verre-Oosten expert die meer vlucht uren per maand maakt dan een F-16 piloot , zag de bui al hangen en ging informeren hoelang de vertraging werkelijk kon gaan duren.
De mejoffer van Transavia wist Hans te vertellen dat onze kist niet voor 16.00 uur werd verwacht. 
Daar werden we niet echt vrolijk van maar toen de collega van deze 'balieboei ' ons op geheel passende Vistrip-wijze probeerde op te vrolijken gingen we alsnog in vakantie stemming richting dichtstbijzijnde bar met tapvergunning. Wil je zien hoe het collegaatje ons humeur wist op te vrolijken , ga met je muis op de foto staan.

De tweede horde op weg naar Riomar lag voor de incheck balie. Wim bleek z'n paspoort te hebben laten verlopen en werd door de marechaussee weggevoerd voor nadere inspectie. De Beunk clan kon een glimlach moeilijk onderdrukken bij het aanschouwen van dit vrolijke intermezzo ( tenslotte kon dit spektakel resulteren in één concurrent minder ).
In de De Kleine groep sloeg echter de eerste kleine paniek toe. 
Was dit niet overduidelijk een eerste teken van tekortkoming in de teamorganisatie ?............ twijfels alom:

Harry : "zitten de hengels wel in de kokers ?"
Nico: "wie heeft mijn koffer gezien" vroeg Nico,

.......... en zo sloeg het wantrouwen een eerste kleine deuk in het De Kleine team. 
Wim bleek echter binnen het half uur weer op vrije voeten en sloot zich , toch ietwat geschrokken , met vernieuwd paspoort bij de vistrippers aan. Om bij te komen van de schrik/plezier werd na douane passage de Tax Free shop opgezocht. Ze hadden er geen Spa-blauw light , en dus werd er noodgedwongen Bacardi , Apfercorn , Yeagermaister e.d. ingeslagen en zo hier en daar een doosje sigaren.
De volgende uren werden doorgebracht in en rondom de Heineken bar. Als sportieve geste deelde Herman namens de De Kleine clan vier T-shirts uit aan het Beunk team. 
Niet geheel bij toeval waren de T-shirts fel ROOD , Herman was nog steeds van mening dat net als de stieren in Spanje, ook de vissen deze T-shirts onweerstaanbaar zouden vinden. Als het Beunk team deze T-shirts de gehele week zou dragen was volgens het De Kleine team een topvangst gegarandeerd. Toch zouden de Beunken aan de waterkant zelden gesignaleerd worden met deze T-shirts aan , dit tot verbazing van Herman. De Beunken zouden 7 dagen in kortebroeken-tenue rondlopen. Helaas Herman , volgende keer een beter plan verzinnen.
Zoals de traditie wil had Herman ook aan het gehele team gedacht en iedere vistripper kreeg deze   Stickers en een gele cap met opdruk :  Meerval Expeditie 2001 !
Deze caps kwamen goed van pas want we zouden deze vistrip een hittegolf krijgen. 42 °C op woensdag en donderdag. We hadden het slechter kunnen treffen.

Ons vertrek vanaf Schiphol liep dusdanig uit dat we uiteindelijk rond 19.00 uur voet op Spaanse bodem zouden zetten! Maar als je het vliegtuig uitstapt en het is rond dat klokje nog 22 °C  , dan neemt elke vistripper vrolijk afscheid van het cabine personeel op weg naar de boorden van de Ebro. 
Hans, Eric en Michel hadden hun rijbewijs op zak en gingen op zoek naar het Renault trio. 
Eric en Hans parkeerden binnen de 10 minuten hun huurauto voor het Barcelona Airport. 
Michel was een dikke 25 minuten zoek. De debutant had zich voor de vistrip niet echt verdiept in de Spaanse verkeersbordenalmanak en had er reeds een ruime site seeïng opzitten toen hij uiteindelijk de aankomsthal wist te vinden. 
Goed debuut van deze man! Een beetje vistripper van de De Kleine clan zorgt iedere vistrip voor de nodige onrust in het team. Nu Ralph nog. 
Ralph was echter in het bezit van de robuuste "Harry genen" en dus hadden de Beunken weinig hoop op een extra ongecontroleerd projectiel binnen de De Kleine gelederen. 
Toen we Barcelona verlieten belde Eric met Twan ,de eigenaar van Nautipos Sportvisvacanties, om hem te melden dat we zo rond 22.00 uur in Riomar zouden arriveren , en of hij nog wat biertjes koud en eten warm voor ons op het avondprogramma kon zetten. De reactie van Twan was:

Twan: "natuurlijk , ik regel da veur jullie ............ en de res kumt oak allemeul wel goad !".

Eric gaf dit goede vooruitzicht via z'n GSM door aan beide auto's , en toen hij de Beunk auto aan de lijn had moest hij toch nog even denken aan die ene opmerking ......... zei Twan nou:  "EN DE REST KOMT OOK ALLEMAAL WEL GOED ???? !!!!"....... die zinsnede beviel de Beunken allerminst. 
Twan had ons namelijk voor het late diner verwezen naar een geheel ander onderkomen dan de Nautipos Bar van vorig jaar.......... dat ding waar Egon achter de Bar stond!
Het bedoelde 'restaurant' was echter snel gevonden bij binnenkomst van Riomar.We werden verwelkomt door een met tatoo's rijkelijk versierde , zeer volumineuze Belg die de laatste dagen ook zeker 3 meter naast z'n scheerapparaat was gaan staan. 
Neen........ die Twan bleek wel voor een verrassinkje te kunnen zorgen. Toch bleek al snel dat deze Belg meer gastvrijheid bezat dan z'n uiterlijk deed vermoeden. Zo had hij net een nieuw vaatje Heineken aangesloten en was het bier op het perfecte temperatuurtje. De tafel was gedekt en het eten bleek goed voor dat tijdstip van de avond..................het betere snackwerk zogezegd!
Dus de meeste Vistrippers hadden het na hun tweede biertje al weer prima naar hun zin en de bezorgde blikken bij Wim en Ton zouden ook rap verdwijnen nadat Harry de tapinstallatie van z'n meer dan regelmatige bezoek ging verblijden. 
De Belg , Helmut geheten, bleek een gastheer te zijn die ook zelf van z'n pintje hield en na het diner bracht hij ons op de hoogte van de reeds door ons verwachte problemen. Wat bleek.
De tent + bar van Nautipos waar we het voorgaande jaar aten en ons biertje aan het einde van iedere visdag dronken was de vorige week op last van het plaatselijke ambtelijke gezag gesloten. Om een lang ( en duister ) verhaal kort te houden;Twan bleek voor dit onderkomen geen bouwvergunning te hebben. Het ding stond er al wel zo'n 5 jaar maar moest nou net voor onze vistrip worden gesloten. 
We hadden reeds 2 horden moeiteloos genomen die dag dus deze hobbel was op dat moment ; 23.00 uur , 21 graden , buik vol , koud biertje voor de neus , onder een heldere sterrenhemel aan de boorden van de Ebro met 6 dagen vistrippen voor de boeg ..........even geen enkel probleem !
Na middernacht werden we naar de beide bungalows gebracht. Er lag een leuk zwembadje voor de deur en de bungalows waren een 'sterretje'  beter dan die twee van vorig jaar. Het Beunk team liep de eerste bungalow binnen ,op de voet gevolgd door Herman en Nico en aldus bleek de bungalow indeling gemaakt. 
De Beunken deden nog een weloverwogen poging de beide De Kleines in de andere bungalow onder te brengen (want nooit eerder hadden de Beunken twee concurrenten, lees spionnen in hun onderkomen toegelaten) maar daar waren de De Kleines niet voor te porren. Ook voor een apart pubtentje in de tuin waren ze niet te motiveren , helaas!
De auto's uitgepakt, de bungalows ingepakt , waarna de teams richting Boulevard van Riomar togen om te zien of er dit jaar op de zaterdagavond nog een biertje werd geschonken. Tot onze grote vreugde bleken de strandtentjes dit jaar al wel geopend. Dat was de eerste meevallen deze vistrip. De gehele verdere week zou de strandtent "Les Dunes" een topweek draaien. Maar wat wil je als Vistripper nog meer als je van de barkeeper & ster zelf het gehalte van je 'Ba' in je Baco mag bepalen!
De 'strandtent van de week ' oorkonde werd die eerste avond dan ook al uitgedeeld aan Pako van Les Dunes.
Die zelfde avond zal eerstejaars Michel niet snel meer vergeten. Wat was de Beunk clan namelijk ter ore gekomen. Ton had de diehards onder de Vistrippers verteld dat het hem nog nooit was gelukt om met Michel , laten we zeggen , een geintje uit te halen! Die Michel was volgens Ton niet te grazen te nemen ...........?????????, en dat zei hij op uitdagende wijze met name richting de Beunken.
En die uitdaging hoef je een Beunk maar één keer te geven.
Hans en Marc hadden de val opgezet ( "het muntje in de obliehoorn" valstrik ), en de wijze waarop Michel vervolgens 'een natje opliep ' is op meerdere videocamera's vastgelegd. Met name voor Ton en z'n directe familie , want het thuisfront zou dit anders niet hebben geloofd. Michel heeft nog wat peseta's geboden voor het wissen van deze beelden ............. maar helaas .................. Ton z'n bod lag beduidend hoger! De beelden zijn in het bezit van Eric en Harry , dus ga eens bij hen langs en geniet van de beelden.
Er werd door de gebroeders Beunk nog een poging gedaan om de eigenaar van de strandtent te grazen te nemen maar deze werd net voor het voor hem fatale 'natte' moment door één van z'n barkeepers gewaarschuwd .............. hij wel ............Michel niet........... , de de Kleines waren nog niet bepaald één team bij de start van de Vistrip 2001. 
Nadat we de strandtent hadden geholpen de tent en deuren te sluiten werd op het terras voor de mixed-bungalow nog een afzakkertje genomen en het programma voor de volgende dag besproken. De eerste plannen , gemaakt voor de vertraging op Schiphol , voorzagen in de doelstelling ;" het vangen van de aasvissen voor de Meerval "!
Wim , de Karpertjes-aasvisserskampioen van 2000 zou dit zijn gaan doen na geplande aankomst die middag , maar deze teamorders konden niet meer worden uitgevoerd. Er werd besloten met twee boten de volgende morgen op zee te gaan vissen. De derde beschikbare boot met Wim ,Ton , Michel en Nico aan boord zouden op Karpertjes gaan vissen zodat we maandag op de Meerval konden gaan jagen. De nieuwe groepssamenstelling wierp dus al direct de eerste dag z'n vruchten af. 
Zouden de Beunken en De Kleines de voorgaande jaren pas naar uren discussiëren hebben ingestemd met een voor beide partijen acceptabele vistactiek voor de volgende dag ( en ging dit meestal 'ten koste' van enkele biertjes en Baco's) nu waren we het ,dankzij de bijna onbevooroordeelde mening van het nieuwe trio, binnen het uur eens

ff een paar aasvisjes bij de Oosterburen 'lenen'!

De volgende morgen zaten de clans rond 9.00 uur aan een karaktervol ontbijt, perfect verzorgd door de Belg Helmut. Een korte omschrijving van dit Spaanse ontbijtje, dit om de heimwee naar de 2001 vistrip weer even wakker te schudden:
het 6 minuten eitje , het warme stokbrood + 6 soorten beleg , het glaasje koel vers geperste(?)sinasappelsap, koppie leut en dit alles in de buitenlucht , strak blauwe hemel, kleine 20°C en nog 6 dagen voor de boeg .................... wordt het ook bij jullie weer een beetje warm van binnen vistrippers van 2001!!!!!!! (wordt het niet al weer eens tijd dat we gaan brainstormen over de trip van 2002 ......... wanneer gaan we!. 
Na dit ontbijtje gingen de clans richting de boorden van de Ebro waar de boten van Nautipus op ons lagen te wachten. Een paar weken na thuiskomst van de Vistrip van vorig jaar had Herman de foto van Hans, Marc, hijzelf + Bluefish op posterformaat gedrukt. Eén hangt er intussen in de Ierse Pub van Eric op ‘de Haerster Hoeve’ , en een tweede had Herman opgestuurd naar Nautipos in Riomar. We waren bij aankomst langs de Ebro dan ook blij verrast om te zien dat de Poster van de Vistrippers op een prominente stek hing in de Vishut van Nautipos.
Bij de vishut werden we door een onherkenbare Twan ontvangen. De man moest een 'bak ellende aan z'n kop hebben' want zo chagrijnig als die morgen hadden we hem het voorgaande jaar maar één keer gezien. Daar had hij toen alle reden voor, dat stel kroegen bouwers had hij zien stunten met z'n visboten, ze hadden geprobeerd over de hekgolf van die grote toeristenboten een salto met de boot te maken ............. en dat hadden ze inderdaad niet moeten doen............ die Twam was toen toch redelijk in staat tot een portie ZINVOL GEWELD!
Het was deze morgen iets beter met hem gesteld maar een vrolijke vroege vogel was hij allerminst. 
Kon vorig jaar alles............. we mochten alle haken , onderlijnen en dobbers van Nautipos gebruiken. Nu stonden slechts de hengels klaar en de rest werden we zelf geacht mee te hebben genomen ....................NIET DUS! 
Eric deed nog een poging om één en ander uitgelegd te krijgen .

Eric: "waarom staat alles niet klaar Twan , vorig jaar had je alle hengels voor de visdag al klaar staan" (maar dat was tegen het zere ,te dikke been! )
Twan: "Doar hedde ik dit joar gene tijd veur gehad ,ik koan het wol veur ge kloar makke moar ge meut de spulle zelluf keupe!

Da's lekker dan, de vierde horde binnen een dag !
De Vistrippers lieten zich echter niet uit het goede vishumeur slaan en binnen het uur waren alle noodzakelijke vismaterialen bij de plaatselijke hengelshop aangeschaft en konden het trio boten + bemanning het ruime sop kiezen.
De Beunk & één De Kleine boot (met bemanning Herman,Ralph,Harry en Jan) ging richting stek van vorig jaar  waar 8 Bluefish waren gevangen. De derde (De Kleine) boot zette koers richting Karper stek op het zijriviertje van de Ebro.
De vooruitzichten bij vertrek waren perfect; weinig wind , strak blauw en de koelboxen zaten vol ........LEKKER HOOR!
Toch had Twan ons bij vertrek gezegd dat het water nog iets te koud was voor de Bluefish om kort onder kust te gaan jagen, dus op een evenaring van de dagvangst van vorig jaar moesten we maar niet rekenen. Eerst was de algemene reactie aan boord bij de Vistrippers......CHAGRIJN .... we zullen je even laten zien hoe je Bleufish vangt  'vrolijke vlaai ' die je d'r bent!
Maar na een kleine 3 uur slepen op de 'hot spot' van vorig jaar hadden beide boten nog geen Bleufish gezien. Aan het einde van de visdag was het resultaat nog steeds 'njente' en wat nog erger was...................... ook de Karperaars hadden maar 3 aasvisjes weten binnen te halen...............en onder 12 concurrerende vistrippers , 3 Karpertjes verdelen om de Meerval de volgende dag aan te vallen ............ geen goed vooruitzicht!
Er moest dus wederom een beroep worden gedaan op het incassering en improvisatie talent van de Vistrippers. We konden ons na amper één vistripdag niet meer aan de indruk onttrekken  dat deze vistrip één grote horden loop zou worden , en daar de meeste vistrippers nou niet bepaald geroemd worden om hun 'atletisch vermogen ' waren de vooruitzichten voor het verloop van deze vistrip weer TOP!
Die avond tijdens het door Helmut verzorgde diner ( er staat me even niet meer bij wat er op de menu kaart stond , maar ik ben er gedurende het opmaken van het visverslag intussen achter gekomen dat ik wel meer 'blanks' in m'n korte termijn geheugen heb opgelopen ), werd er besloten dat er toch echt voor de start van de Meerval Expeditie die volgende morgen, minimaal een netje Karpertjes dienden te worden gevangen. En als de clans in problemen zijn komt toch ook de criminele ( jeugdige ) kant van enkele oudere Vistrippers boven drijven. 
Wim en Ton vertelde zo tussen neus en lippen & enkele biertjes door dat ze bij hun terugkomst hadden gezien dat een paar Duitsers redelijk succesvol waren geweest tijdens hun jacht op Karpertjes. Ze hadden hun aasvissen bewaard in een viskooi bij hun steiger ........... naast de boot van de De Kleines.
Toen Aadje vervolgens zei dat hij nog wat fietsen van onze oosterburen te goed had ( tijdens de 'kabbeljauwse twisten' van '40 - '45 ? ) sprongen zijn zoons Hans en Marc gelijk voor hun vader in de bres. Hun voorstel was nu dat we als wiedergutmachung in deze zware tijden enkele aasvisjes van ze zouden omruilen voor de fietsen van Aadje. Dit idee van Hans en Marc werd ook door de visexpert van De Kleine kant , Herman goedgekeurd en na het diner ging het trio op strooptocht.
Die viskooi hadden ze toch beter verstopt dan was voorspeld. Op de plek die Wim en Ton aangaven was geen fuik te bekennen. Met het zoeklicht van Herman werden alle steigers systematisch afgezocht. Dit klusje kon je rustig aan het trio vistrippers overlaten maar na zo'n vijf minuten zoeken werden ze toch ietwat ongeduldig en minder voorzichtig met als gevolg ................. er kwam een auto in zicht, en wat bleek ................ CUARDIA CIVIL .......... ze hadden het zoeklicht van Herman waarschijnlijk opgemerkt want met dat ding kon je nog vanaf de maan morse codes doorseinen.
Marc was het dichts in de buurt en liep naar de beide blauwhemden toe. De smoes was al snel verzonnen , hij had namelijk "z'n hengel in de boot laten liggen" en met een paar Baco's achter de kiezen kom je dan al snel geloofwaardig over. De heertjes zeiden OK en vertrokken . De viskooi was na dit intermezzo snel gevonden en er zaten zo'n 10 aasvisjes in. Onze Duitse vrienden zouden er 's morgens zo'n ruime 4 overhouden. Dat was een goede deal voor een zelfde aantal fietsen van Aadje. 
Toch vonden de Vistrippers dit aantal Karpertjes te weinig. Er waren bij Twan  wel een paar palinkjes besteld maar Karper was toch de favoriete aasvis. 
Marc en Herman stelden voor  's morgens om 5 uur op Karper te gaan vissen zodat elke Vistripper voldoende aasvissen tot z'n beschikking zou hebben. Eric refereerde nog even aan het moto van deze vistrip "Geen gekloot .........., dit jaar een MEERVAL in de boot ! " en besloot ook dat 3 uurtjes slaap voldoende moesten zijn en melde zich aan bij deze Vistripexpeditie.

Veel Karper bij het sluisje van de rijstvelden.

Herman zette de wekker op 4.30 uur maar bleek rond dat klokje nog in coma want Hans werd wakker van de zoemer en moest Eric wakker maken. Om 4.45 uur zat het trio in de boot, het was nog pikke donker en dus mocht er eigenlijk nog niet worden gevaren want de boot was op dat moment niet verzekerd. Er dreef in de Ebro namelijk regelmatig een boomstronk voorbij en als je daar op knalde was er weinig meer van Twan z'n bootje over. Herman z'n schijnwerper van de vorige avond kwam nu echter beter tot z'n recht. De gehele breedte van de Ebro werd verlicht  en dus konden we met een redelijk vaartje richting Karper stek. Het zou voor Marc en met name Eric een vruchtbare morgen worden. 
Er werd begonnen met maden en pieren als aas maar het bleef vervolgens een uur stil in het water. De enige actie die te zien was waren de slaande bewegingen van het vistrio naar de 'wolken muggen'. Vanwege de korte nachtrust hadden ze wel gedacht aan het meenemen van de vismaterialen ( wat al een hele prestatie op zich was) , maar geen van de vissers had gedacht aan de muggen van de Ebro!

Marc had alleen een korte broek aan gedaan en zou dan ook lekgeprikt worden die morgen, maar voor de vangst van een Meerval moest wat hem betreft alles worden geriskeerd , zelfs een 'muggenprikvergifteging ' zo deze mocht bestaan.
Het levende aas was allerminst een succes. Er zat echter genoeg 'leven' n het water. Marc probeerde wat mais als aas en vanaf dat moment was het raak.

De ene na de andere Karper werd gehaakt.  Eric ving de hele morgen door kleinere karpers en Marc verspeelde nog enkele 'dubbelponders' die dwars door de 0.18 lijn heen gingen. Herman , die toch echt in de zelfde boot zat , bleek geen vis in de boot te kunnen trekken maar het was die avond ook wel erg gezellig geweest zullen we maar zeggen ?!
Om 9 uur werd het anker gelicht en met het net vol Karper werd koers gezet richting ontbijttafel. Het trio schoof als eerste aan aan de ontbijttafel bij Helmut z'n optrekje (Casa Yentl geheten, naar Helmut z'n zoontje ) en een kleine 10 minuten later arriveerden de rest van de uitgeslapen Vistrippers. Toen ze bij aankomst het trio al aan het ontbijt zagen zitten dachten ze nog even "die hebben niks gevangen en zijn eerder terug gekomen" , maar toen ze de resultaten van de vangst hoorden schoven ze goedgehumeurd aan (ondanks enkele opgelopen katers).
Na het ontbijt werden alle drie de boten gevuld met Vistrippers , koelboxen , parasollen , al het benodigde vismateriaal , en in iedere boot werd een videocamera gestald , dit met het oog op de te verwachten Meerval vangsten. 
Op Twan z'n advies afgaand werd er koers gezet richting eerste eiland waar de voorgaande dag een Meerval van 1.65 meter was gevangen. In de Beunk boot zou Marc die dag twee maal een aanbeet krijgen toen hij na de middag paling als aasvis probeerde. Beide keren was de dobber [maatje joekel] ruim 10 seconden weg toen hij aansloeg. Marc viste met een enkele haak omdat de paling dan optimaal blijft bewegen maar de kans dat je de meerval dan haakt is aanzienlijk kleiner........... wat ook bleek. Op beide aanbeten werd de Meerval niet gehaakt. Toen Marc de paling binnenhaalde was duidelijk te zien dat hij gepakt was door een Meerval want op de huid waren de sporen van de kleine tanden van de Meerval duidelijk te zien. K dus! 
Ad ving wel wat kleine Meerval. De grootste was 59 cm , wat hem de uiteindelijke 3e plaats van de vistrip opleverde en voor die dag was hij de Daywinner ...........rondje voor Aadje.
Ook in de De Kleine boten werd vis gevangen. Wim ving twee palinkjes en Nico ving een Karpertje ,en iedere vistripper had z'n bruine kleurtje 'gevangen' dus het biertje en de Baco's aan het einde van de visdag in Les Dunes smaakte best , ondanks het uitblijven van de Joekel Meerval vangst die dag.
Het moreel van de vistrippers was niet aangetast , sterker nog , de Beunken hadden van de beide aanbeten vertrouwen gekregen op een Meerval vangst de komende dagen. 
De Beunk clan had die dag het langst op de Ebro gevist en ze schoven een uurtje later aan bij de De Kleines op het terras van 'onze' strandtent. De teams hadden die dag regelmatig contact via de GSM-etjes gehad en de Beunken hadden nou niet bepaalt de indruk gehad dat het een vrolijke boel aan boord van de De Kleine boten was geweest dankzij een Meerval vangst bijvoorbeeld. 
Het Beunk team was dan ook blij verrast met de aanblik van één grote vrolijke de Kleine clan bij aankomst op Les Dunes. Zo vrolijk hadden ze de De Kleines zelden gezien aan het einde van een visdag.
Wat bleek het geval.
Helmut hing ook aan de bar van de strandtent en hij was barkeeper geweest in het iets verder op gelegen Salou. Toen de Beunken Helmut vroegen hoe het zo kwam dat die De Kleines in zo'n hilarische stemming waren  beland , vroeg hij direct aan de barkeepster van Les Dunes om een aantal kleine glaasjes en wat flessen alcoholica.
Helmut zei dat hij de De Kleines had laten kennismaken met één van z'n vermaarde Salou cocktails. Hij schonk ook de Beunken een glaasje ter grote van een eierdop in en gaf aan dat het drankje in één keer de slokdarm diende te passeren. Helmut melde vervolgens dat enkele De Kleine leden van 'verschillende' van deze cocktails hadden genoten . Op dat moment begrepen de Beunken terstond waarom er een sfeer hing alsof de De Kleines de Ad Beunk trofee al hadden gewonnen. 
Met name Harry bleek een liefhebber van het 'rode gevaar' te zijn geweest en die zagen we na het avondeten niet eerder terug dan de volgende namiddag ........SKOLLOS !
Helmut was dus niet alleen een top barkeeper,ook had hij de eerste twee diners goed verzorgd en die avond zou hij één van z'n topgerechten bereiden ......... Paella! 
En het moet gezegd, het was top. 
Het naar binnen krijgen van de paella was echter niet eenvoudig want Herman zou tijdens het diner voordragen uit een van het WWW gedownloade pagina. Een gehele weergave op deze pagina van deze one man show zou te ver gaan ,  niet in het minst omdat de inhoud van sommige one liners niet voor publicatie op deze familiesite geschikt zijn ( Eric heeft deze one man show gedeeltelijk op video vastgelegd dus wil je de beelden zien , laat van je horen). 
Voor de niet familie bezoekers van deze site volgen onderstaand twee one liners zodat ook u begrijpt waarom het nog een hele toer was de paella warm naar binnen te krijgen. 
Voor lezers en lezeressen met een tere ziel die geen idee hebben wat er zoal ter tafel komt als 12 kerels op stap gaan ............. u geven we het advies om " Geintje ! KISS " niet aan te raken. Beschik je wel over inbeeldingsvermogen .......... ga je gang en touch de kiss:

Herman had vier A-4tjes gedownload , dus het zou nog een lange avond worden. 
Terug naar het visgebeuren. 
De Karper aasvissen waren die dag verbruikt en er werd voor dagsluiting een visboot voor de volgende 05.00uur-morgensessie samengesteld. Herman , Ralp , Hans en Marc reserveerden hun stekkie aan boord. Ze zouden de volgende morgen vroeg op karpertjes gaan vissen en er werd afgesproken dat we om 9.30 uur  bij de aanlegsteiger van Nautipos zouden verzamelen om de aaskarpertjes te verdelen. Hierna zou het zelfde kwartet op Meerval gaan jagen.
Een deel van de De Kleine clan wilde richting Salou afreizen voor een dagje site seeïng en de rest van de vistrippers zou de volgende morgen wel beslissen wat ze zouden gaan ondernemen.

Harders bij de Kippenfabriek.

De visboot van die morgen was qua bezetting dus weer in familie-balans. Twee Beunken en twee De Kleines aan boord. De laatste (en enige) keer dat de bemanning van een visboot een dergelijke clanbezetting had was zeer succesvol geweest. Vorig jaar vingen Harry, Herman , Hans en Marc 8 Bluefish in de gemengde boot. Met andere woorden , de vooruitzichten waren veelbelovend. 
Om 05.00 uur vertrokken ze naar de vaste visstek bij het gemaal in het riviertje langs de rijstvelden. Bij de visuitrusting zat nu ook een liter Asaron dus de muggen hadden geen schijn van kans deze morgen. Van De Kleine kant ving Herman dit keer wel twee karpertjes en Ralph had z'n hele leven nog nooit zo veel vis (Karper) gevangen als deze morgen. 
Marc ving er ook de nodige maar de topvisser van deze ochtendsessie zou Hans worden. Naast de nodige aaskarpertjes van rond de 35 cm. ving hij 6 karpers van ruim 55 cm en de grootste bleek 63 cm. Deze vis leverde hem uiteindelijk de tweede plaats van de gehele vistrip op. 
Voor 9.00 uur was het net vol met aaskarpertjes en werd het anker gelicht en koers gezet richting aanlegsteiger van Nautipos. 
Bij aankomst was er geen familielid te bekennen en dus was het duidelijk dat de rest van de vistrippers een visloze dag had ingelast. Ralph zei dat hij eigenlijk ook wel genoeg vis had gevangen voor één dag en besloot aan wal te blijven. Herman , Hans en Marc gingen aldus op weg naar DE Meerval visstek van vorig jaar bij de centrale van Taragona. Dat was een goed uur fullspeed varen stroomopwaarts. 
Bij aankomst gingen de nodige vreugde kreten over de boorden van de Ebro want tot onze grote vreugde was er niemand te bekennen , en dus gelukkig ook niet de boot van een concurrent van Twan die het vorige jaar z'n patent leek te hebben op de hot spot bij de centrale. We waren met z'n drieën de enige vistrippers die die dag op Meerval jacht waren. Bij de aanblik van de hot spot bij de centrale begon we al te fantaseren over een foto met z'n drieën + drie Meervallen!
Zo'n zelfde foto als vorig jaar maar dan ..........'net even anders '.

Voor dat er ook maar één hengel in het water lag hadden we alle drie in gedachten al een Meerval aan boord getrokken en DE foto gemaakt.
Marc gaf aan waar hij , Aadje en Nico het voorgaande jaar  hadden gelegen toen hij twee Meervallen had verspeeld. Hun boot lag aan een boom die in de Ebro hing en ook ditmaal werd de boot aan deze boom bevestigd. Er bleek echter één probleem. Er lag nu een boomstronk in het water op de stek waar Marc het voorgaande jaar z'n aasvissen had uitgezet. We besloten om toch op deze plek te gaan beginnen.
Hans had als eerste z'n vis in het water liggen  ............. maar zoals gevreesd werd zat hij binnen 5 minuten vast aan de boomstronk. 
Om verder een lang verhaal kort te houden.............één bak onenigheid aan boord tussen de Vistrippers ........ de visstek werd verlaten ........... en voordat we op een andere plek lagen (iets verder uit de oever van de Ebro) hadden we zo'n 8 keer de beide ankers met veel geweld in het water gedonderd (want zo'n bootje op de stroom van de Ebro vastleggen bleek een groot probleem) en ALS er al een Meerval lag te dobberen op deze stek , dan was die tegen de tijd dat alle hengels in het water lagen al lang en breed na een rustiger plekkie gezwommen !
Er werd de rest van de morgen dan ook geen tikkie gezien. 
Zo om een uur of 2 werd dan ook besloten van tactiek te veranderen. 
Herman had eerder dat jaar samen met Eric op de visbeurs in Zwolle een Meerval-hengel & vismateriaal aangeschaft , waaronder een paar Meerval-pluggen (maatje joekel). Het plan was nu om met deze pluggen over het viswater bij de centrale te gaan slepen. De Ebro is bij de centrale op de meeste plaatsen een dikke 10 meter diep en daarom moesten de sleeproutes dicht onder de kant plaatsvinden ............ gevolg .............. om de 50 meter zat een plug muurvast en na een tiental keer te hebben vastgezeten , en geklooid te hebben om de boel weer los te krijgen , was het visgeduld opgebruikt. 
Intussen waren we al varend dicht in de buurt van de kippenfabriek van Taragona beland. Ons was vorig jaar verteld dat dit een top visstek was wanneer de fabriek in bedrijf was en z'n afval loosde in de Ebro. In Nederland zou zo'n fabriek direct worden gesloten en voor de rechter worden gedaagd. 
In Spanje niets van dat alles. Gewoon je slachtafval dumpen in de rivier .... lekker makkelijk. 
Bijkomend gunstig verschijnsel voor ons als Vistrippers ?! ..................... bij de uitlaat van de kippenfabriek zag het werkelijk grijs/zwart van de Harders! 
Omdat we nu niet bepaald veel vis hadden gezien de afgelopen uren besloten we hier maar even een hengeltje uit te gooien. D'r hing wel een lucht die (zo kort na de lunch) bijna niet te harden was , maar bij de aanblik van zo gigantisch veel vis op 1 meter naast je boot vergeet je zo'n ongemak vlotjes kan ik u melden. 
Zonder dollen ........ we deden het kleinst mogelijke blinkertje aan de lijn en het bleek gewoon een probleem om je blinker tussen de harders 'in het water ' te krijgen. Je lijn bleef gewoon drijven op de massa's Harders!
De eerste keer gooiden we in ........ haalden de lijn in , en deze stuiterde gewoon OVER DE HARDERS richting boot! 
Na een paar keer hadden we door dat je de blinker eerst voorbij de massa's Harder in het water moest gooien ............. dan een 10 seconden wachten tot je blinker en lijn waren gezonken ........... en vervolgens je lijn voorzichtig indraaien ................ en HOPPAAAAAA!............. werkelijk iedere inworp was het nu raak en ik kan u vertellen dat het een top visuurtje zou worden. Na een uurtje ben je al lang opgehouden met het tellen van je vangst en zijn we maar gestopt. We wilden toch nog een poging gaan wagen op de Meerval bij één van de Eilandjes op de Ebro. 
Maar dat we op deze stek nog een keer terug zouden komen .............ik dacht het WEL !

Aangekomen bij het tweede Eilandje parkeerde we onze boot over de breedte van het smalste stukje Ebro langs het eilandje , zodat er verder geen boot meer langs kon en ons viswater ongestoord zou blijven. 
Het plan was nu om langzaam het hele water langs het eilandje af te struinen. Om de 20 minuten haalden we (dit maal wel) het anker voorzichtig van de bodem ........lieten ons 50 meter verder stroomafwaarts afdrijven ...... om het volgende deel van de Ebro af te vissen. En deze 'stille' vistactiek bleek (bijna) succesvol. Marc kreeg , net als de voorgaande Meerval vissessie, aan de paling twee maal een aanbeet.............maar ook dit maal liet de Meerval de paling los........ god en daar werd hij niet vrolijker van ............de zoveelste kans naar de haaien! 
Die avond zouden we voor het eerst buiten de Casa Yentl uit eten gaan en dus werd om 18.00 uur koers gezet richting terras van Les Dunes voor het Happy Our van de clans ............... Hans was de Daywinner ........... rondje voor Hans. 
Het uitstapje van Harry , Ralph , Wim ,Ton en Michel naar Salou was een kort bezoekje geweest want de weg naar Salou hadden ze pas laat op de middag weten te vinden. Het was dus meer een toeristische route 'richting Salou' geworden. In de geschiedenis van de Vistrips is navigeren nooit een kwaliteit van de De Kleines geweest  ,en het was dus ook geen verrassing dat de nieuwkomers uit de De Kleine hoek , kaartlezen ook niet als hobby op hun CV hadden staan. 
Eric , Ad en Jan hadden een 'strand & terrasjestocht ' langs de boulevard van Riomar gemaakt en dat was ze prima bevallen deze eerste dag van de hittegolf in het Baskenland (40 °C). 
Het was intussen een uurtje of zeven , de temperatuur was gezakt naar een krappe 24 °C en dus mochten de barboeien van Les Dunes tot aan het avondeten nog enkele keren langskomen om een rondje in te doen. Eten in Spanje kun je tot laat op de avond en het restaurant verwachte ons dan ook niet eerder dan 22.00 uur;

Herman en de Palometa !

De volgende morgen werd het dagprogramma doorgenomen. Toen Helmut bij het ontbijt hoorde dat enkele vistrippers er nog al lang over hadden gedaan om Salou te vinden stelde hij voor om die avond met ons te gaan stappen in Salou ......... hij wist de weg naar de boulevard wel te vinden. Hij had er tenslotte zelf een kroeg gerund. 
Goed plan ............ het avondprogramma stond vast!
Wat het visprogramma betreft , Herman wilde deze dag een keer alleen op jacht met een bootje op zee. Hans gaf aan een dagje te gaan doorbrengen op diverse terrasjes van Riomar , de rest van het Beunk team had het plan om eerst een paar uurtjes op Karper te gaan vissen en wilde 's middags nogmaals op Meerval hunt. 
De rest van de Vistrippers zou een dagje op het strand doorbrengen en had een surfboardje aangeschaft om achter één van de visboten aan te slepen ........... het overgrote deel van de vistrippers koos dus voor een dagje recreëren. 
Na een paar uurtjes op de karper te hebben gevist zette het Beunk trio koers richting het tweede eiland om nogmaals dat deel van de Ebro af te vissen. De hoop op de Meerval was nog allerminst opgegeven door de Beunken. Herman zat intussen alleen op zee, op jacht naar hopelijk een Bluefish.
Zo rond een uurtje of één ging in de Beunk boot Eric z'n GSM over.......... Hans aan de lijn.

Hans:"Hoe gaat het manne "?
:" We hebben wat Karpertjes gevangen en zitten nu bij het eiland op Meerval , maar we hebben nog niks gezien"!
Hans: "Nou ....... alles van onder de 1.31 meter kun je teruggooien "!
Eric: " ????????????.............. hoezo , onder de 1,31 meter "!
Hans: " Ik sta hier bij de steigers en Herman is hier met een Palometa van 1.31 meter "!
Erictegen Ad en Marc in de boot : " Herman heeft er ééntje van 1.31 meter "!
Marc: " 1.31 meter ...........ALLE ........... hoe krijgtie dat voor mekaar "????!!!!!!!
Eric:"Een Palometer of zo iets "!

Van deze mededeling werden ze in de Beunk boot niet echt vrolijk ............. met 8 de Kleines de rest van de vistrip doorbrengen terwijl ze zo'n maatje vis op hun palmares hadden staan .......... geen goed vooruitzicht !
Maar het was nog vroeg , er kon , wat zeg ik , er moest dus nog zo'n buffel uit de Ebro worden getrokken die middag. Een uurtje later belde Hans weer:

Hans:" hoe is het ......... hebben jullie er al ééntje "?
Eric: " Nee nog niet ................... waar zit je .......... wat is dat lawaai op de achtergrond "!
Hans: " Dat zijn de de Kleines ........... ik zit hier in m'n eentje tussen een zooitje vrolijke de Kleines , en die Herman is al zo dronken als een konijn .................. doe me een plezier en kom niet terug zonder zo'n buffel wil je "! 
Eric : " Dus het is echt waar , we hadden nog even gehoopt dat je een geintje maakte "!
Hans: " Over dit soort dingen maak ik geen geintjes broertje ............. en we gaan trouwens vanavond niet naar Salou........... dat halen die de Kleines niet meer .................... ze willen hun aanstaande overwinning hier blijven vieren dus blijven jullie nog maar een tijdje weg EN DOE JULLIE EN MIJ EEN PLEZIER EN VANG ER ÉÉNTJE WIL JE "!!!!!!!

We zouden het nog tot een uurtje of zeven volhouden. Het hele eiland hadden we toen afgestroopt maar geen beet gehad. Op de terugweg zijn we maar alvast goed aan het bier gegaan , de confrontatie met de de Kleines zou dan iets minder moeilijk worden.
Bij aankomst op het terras van Les Dunes was de ontmoeting met de de Kleines en Hans als verwacht ................ het leek wel carnaval bij Grand café de Kleine in Zwolle. Het ontbrak er nog aan dat Herman die Palometa ook op het terras had uitgestald , maar voor de rest had hij het geweldig naar z'n zin. Toen hij ons zag aankomen vroeg hij nog even voor de zekerheid of we toch nog Meerval hadden gevangen ( hij wist wel beter, anders hadden we Hans natuurlijk al lang gebeld ) ............ maar toen hij hoorde dat dit niet geluk was ging hij ' gigantisch van z'n vaatje af' , ........... ' uit z'n dak ' met andere woorden !!!!
Herman dus de Daywinner , al gaf hij aan dat we hem net zo goed meteen als Champion konden huldigen ......... dat was wel zo makkelijk ........... het feestje konden we dan gelijk wat langer doorvieren ? .... maar dat ging de Beunken uiteraard veel te ver ........ het was pas woensdag!
Gedurende het feestgedruis vertelde Hans nog wel dat er bij hem nog enige twijfel bestond omtrent de vangst van deze recordvis.
Op het moment dat Hans bij de boot van Herman arriveerde hoorde hij Helmut ( wat deed die daar ??? ) tegen Herman zeggen : " dat was nog net op tijd "! .......?????
Waarop Hans Herman "SSSSSSSSSSSSTTT "! hoorde zeggen ondersteund met het bekende gebaar van de vinger op de getuite lippen! ......... ????????????????
Er bestond bij Hans dus nog gerede twijfel , hij had toch stellig de indruk dat Helmut deze Palometa bij de plaatselijke visboer had gekocht en aan Herman had doorverkocht als zijnde de Champion vis. Ook omdat Herman Hans wist te vertellen dat zo'n vis ruim 250 gulden op de visafslag zou opbrengen .......???? ..... hoe wist hij dat , vanwaar deze kennis aangaande de dagwaarde van deze toch ook voor Herman kompleet onbekende vissoort !
Herman ontkende echter in alle toonaarden & soorten , niet in geringe mate ondersteund daarin door z'n broers , maar dat laatste maakte de minste indruk op de Beunken daar deze broers toch niet los konden worden gezien van de nodige mate van partijdig zijn. 

De Beunken:" doe eerst maar eens je Daywinner rondje in , we willen die vis voorlopig nog even niet zien"! ....... en Les Dunes zou die dag weer een top omzetje draaien!

De confrontatie met de Palometa volgde een uurtje later. Iedereen had het intussen [redelijk] naar z'n zin en bij aankomst bij de bungalows moet worden gezegd, het was een prachtige vis.  
Herman wilde met alle Vistrippers & Vis op de foto maar ook dat voorstel kwam nog iets te vroeg voor de Beunk clan ........ alleen de De Kleine dan maar.
De Beunken hadden de afgelopen uren genoeg te incasseren gehad en Hans en Marc stelden dan ook voor , min of meer als genoegdoening, dat ze Herman + Palometa al jonassend het zwembad in mochten gooien. 
De rest van de de Kleines voelde daar niets voor , maar Herman was intussen tot alles bereid ............. als er maar jolijt was ! Die jonasbeurt is dan ook als één van de hoogtepunten van de vistrip vastgelegd op video. Harry en Eric hebben de onvergetelijke beelden vastgelegd.
Die avond werd het feestje voortgezet bij de chinees van Amposta , die we op advies van Helmut ( we hadden hem ook uitgenodigd ) met ons bezoek zijn gaan vergasten. Het zou die avond nog lang onrustig blijven in Riomar!

's Nachts op jacht naar de Meerval!

Donderdagmorgen, the day after the night before................. het zou wederom een memorabel dagje worden, de dag begon namelijk (veel) eerder dan gepland. Ton werd te vroeg uit z'n remslaap gehaald door een enigermate uit z'n humeur zijnde Twam (en ik kan u mededelen dat dit waarschijnlijk niet de meest vrolijke manier van ontwaken is). Ton is 's morgens nou niet één van de meest ' bij de pinken ' zijnde Vistripper dus deze begeleide onze vrolijke vlaai naar de Beunk bungalow en liet Twam z'n verhaal nogmaals vertellen aan Eric en Hans , die beide rond dat klokkie nog niet optimaal van hun nachtrust hadden genoten. 
Wat was het geval ............... Helmut (Twan z'n compagnon/manusje van alles en onze Belgische Kok) was er met z'n hele eigen & Twan z'n gedeeltelijke hebben en houden vandoor gegaan ..... !? 
Paniek bij Twan , Ton , Wim c.s. ...............! 
Reactie van de net ontwaakte Eric en Hans:

Gebroeders: " Helmut er vandoor ! ?...............Uhhhh.......ja.......en ? ...... kom je ons daarvoor wakker maken ................. WIJ gaan h'm niet zoeken hoor "!
Twan: "Ja moar ge kunt vanmôrge niet ontbêtte ....... Helmut hedde niks kloar gemoakt en ik moût nu noar de Rechter in Taragona om aongifte te dôen "!
Eric: "ga maar lekker Twan ......... wij verzorgen vandaag wel ons eigen ontbijt "!
Wim: "Ja ...maar....... hoe moet dat dan verder met het eten en zo "!
Hans: "Komt allemaal wel goed manne .......... WELTERUSTEN!

Met andere woorden ........ de zoveelste horde van de week. Maar een vistripper zou geen Diehard vistripper niet zijn als hij ook deze horde niet wist te nemen. Om 11.00 uur stond er dan ook een uitgebreid ontbijt klaar , verzorgd door de gebroeders Beunk. Ze waren onderweg naar de Supermercado nog even langsgegaan bij Casa Yentl , maar onze tatoo-Belg was in geen velden of wegen te ontdekken.
Waar we die dag zouden gaan vissen was natuurlijk vanzelfsprekend. Die Palometa was een goed alternatief voor de tot op dat moment onzichtbaar gebleven Meerval. Alle boten werden die morgen klaargemaakt voor het vissen op zee. De beide de Kleine boten gingen onder de kust vissen , de Beunk boot ging z'n geluk verder op zee proberen. We hadden van Twan gehoord dat er enkele mijlen uit de kust een mosselbank moest liggen waar die week goede vangsten werden gedaan door de beroepsvissers van Riomar. 
Daar de Beunken zich na meer dat 10 jaar Vistrip ervaring ook min of meer rekenen tot hobby-beroepsvissers , zochten ook wij het ruime sop. Dat bleek een goed uur varen voordat we de mosselbank hadden gevonden. We hebben daar ruim 2 uur zitten slepen maar helaas geen tikkie gezien , maar nog belangrijker, ook de jagende zwermen vogels op de scholen vissen waren niet te vinden. En deze waren toch een voorwaarde voor vangstkans op de Palometa. 
Als deze en andere grotere zeevissen aan het jagen waren op aasvissen dan dreven ze deze visjes naar de oppervlakte , wat je kon zien door de boven deze school vissen zwermende vogels. Er waren echter deze morgen geen vogels te bekennen boven de mosselbank en dus veranderden de Beunken van tactiek en gingen ,in navolging van Herman die z'n Palometa onder de kust had gevangen , op zo'n 100 meter uit de kust slepen met de drie uitgezette baracuda's.
Een goed half uurtje later kwam één van de De Kleine boten in het zicht van de Beunken............ en de boot lag op het STRAND !!!!!! 
Zou het ze wederom gelukt zijn een boot op een zandbank vast te varen? We gingen even een kijkje nemen en zagen al gauw dat deze schipbreuk van de De Kleine boot een geplande stranding bleek te zijn. Ze riepen dat ze nog niets hadden gevangen en op het strand aan het genieten waren van hun lunch! 

De Beunk boot hoefde ze dus niet los te trekken en vervolgde z'n Palometa hunt. Een uurtje laten zagen we enkele visbootjes op korte afstand van elkaar vissen. Dat was een verdachte aanblik en er werd koers gezet richting deze Armada van visboten. Dichterbij gekomen zagen we waarom ze daar aan het slepen waren. Rondom de visbootjes doken tientallen zeevogels de zee in ............... eindelijk ........... we hadden de ideale visstek gevonden. We vaarden direct met onze boot midden in de zwerm vogels en zaten alle vier 'in de riemen' ! 
We hebben de rest van de dag constant deze school vissen gevolgd ........ maar helaas ........ geen beet gezien. Eric en Ad hadden het rond een uur of zes wel gezien , bij Hans en Marc sloeg echter het visvirus in het vissershart. 
Een beetje Beunk gaat tot het uiterste om een De Kleine van bekerwinst af te houden. Op weg naar de steigers besloten ze om de avond door te vissen. Er werd een nachtvis-sessie  gepland. Op de Meerval bij de centrale ............ het moest en zou gebeuren ............... slapen konden we nog genoeg in het vliegtuig .............. er werd gewoon twee dagen achter elkaar doorgevist ...... ............... de dood of de gladiolen !
Eén probleem echter , we hadden geen karper aasvissen meer en onze Duitse vrinden hadden hun visfuik intussen ook op een onvindbare plek gehangen. Het was te laat om nog op karper te gaan vissen want dan zouden we nooit voor zonsondergang bij de centrale kunnen zijn. Twan hoorde ons probleem aan bij terugkomst en hij vertelde dat je ook goed met Harder op de Meerval kon jagen ................. en hij had nog wel een "eenvoudige vistechniek " om even snel wat Harders te vangen.

Twan: "geen prôbleem manne , ik pak wel êven m'nne SLÊURIJZER "! ?????????.

Vervolgens kwam hij met een 'lange Meerval hengel ' aanzetten , en aan het einde van de lijn had hij een bult lood met daarin 4 vishaken bevestigd. Hij ging op de punt van een steiger staan .......... gooide het lood een 50 meter ver de Ebro in ................ liet het lood een paar tellen zinken .......... en gaf vervolgens op heuphoogte twee forse halen met de hengel ........... en zei: "Hoppa ... ik heb er één "!!??
En verdomd, hij haalde de lijn binnen en had een Harper in z'n staart geslagen ........ "zo , da's één"!
Wij dachten nog even "dat is pure mazzel van die Twan"......maar hij gooide weer in .........wachte even ..........gaf een ram met de hengel .......en ......."Hoppa, da's twee"!
We waren met stomheid geslagen. We wisten dat er in de Ebro veel Karper en Harder zat maar dat je hier op die manier kunt vissen ................. die Ebro was dus echt vergeven van de vis! 
Hans en Marc kregen de hengel van Twan in de vingers geduwd en mochten zelf gaan zorgen voor een voorraadje Harder , ........en binnen 10 minuten zat het netje vol ! De aasvis voor het nachtvissen op de Meerval was binnen , tijd voor een Biertje en  Baco-tje.
Bij aankomst op het terras van Les Dunes , zaten de de Kleines al aan hun biertje en waren vol medelijden [!] toen ze hoorden dat de Beunken ook niks hadden gevangen!

Herman: "En Beunken ........... geven jullie het al op "?
Marc:"Het is pas Donderdag Herman .......... we hebben nog twee dagen!
Herman: "Twee dagen? ......... morgen is het vrijdag hoor ........ Zaterdag zitten jullie ook op het vliegtuig richting Zwolle , of blijven jullie nog langer ...Hi-Hi-Hi "!
Hans: "Nee hoor Herman , we gaan zo even eten en wat fourage inslaan en gaan dan de hele nacht en morgen doorvissen ....... nog 48 uur dus de Kleine "! 
Herman(+ clan toch ietwat geschrokken kijkend ):" Gaan jullie vannacht vissen "!
Eric en Ad: "Ja wat denk je dan , dat je die beker al binnen hebt ....... dat dacht je toch niet hé "!
>Herman:" Nachtvissen ..... Oh leuk ....... dan ga ik mee "!
Marc : " We nemen geen concurrent mee hé broer "!
Hans: "Ach laat hem maar mee gaan , anders geloven ze het weer niet als we zo'n buffel vangen "!
Herman: "Ja,Ja ........... en een beetje Beunk durft zo'n uitdaging aan .......... een Champion visser mee in de boot "!
Marc: "OK, maar als hij de vissessie gaat terroriseren ga hij overboord "! 
Hans: "Deal ...... je mag mee , maar één keer te veel lawaai aan boord en we kielhalen je "!
Herman: "Van mij zullen jullie geen last hebben "!

Op het terras belde Eric nog even met Twan en deze wist te vertellen dat Helmut onvindbaar was. Als oplossing voor het avondeten ( we hadden vooraf nog één maal diner besproken & betaald ) stelde hij voor dat we bij Twan thuis konden eten. Mevrouw Twan zou voor ons een maaltijd bereiden. 
Goed plan , konden we nog wat langer bij Les Dunes blijven en zo aanschuiven bij Twan thuis. En het moet gezegd , hij en met name mevrouw Twan hadden hun uiterste best gedaan. Het eten was goed en de drank koud , we hadden een ideale bodem gelegd voor het nachtvissen .
Ad had voor het diner de koelboxen voor de nachtvis-sessie ingepakt zodat het trio vissers van hun natje en droogje waren voorzien ......... , teamwork van de Beunk clan ! 
Om 20.00 uur werden we door Ad bij de boten afgezet en gingen op jacht naar de Meerval.
Een kleine 10 minuten full speed varen later , met Herman als kapitein , lag de boot nog steeds niet op de kant en dus konden de beide Beunk broers tevreden vaststellen dat Herman z'n stuurkunsten toch waren verbeterd sinds Ierland 1996..............niets bleek minder waar ! 
We zaten van de omgeving en de ondergaande zon te genieten toen we op volle vaart een boggie in de Ebro naderden .................. en de wal van dat boggie kwam snel dichterbij ........... IETS TE DICHT BIJ! .................. we riepen tegelijk HERMAN !!!! en keken achterom naar onze kapitein .............................! 
Die was kompleet uit beeld en zat met z'n hoofd achter het bedieningspaneel ........... kwam op dat moment geschrokken met z'n hoofd weer 'in beeld ' ................ en gaf nog net op tijd een ruk aan het roer zodat ons een stunt als in een James Bond film waarbij een speedboot boven een stuk land vliegt , bespaard bleef ! 

Hans: " WAT DEED JE DAAR NOU BENEDEN "???!!!!!!!!!!!!!
Herman (lachend): " ik wilde even een sigaartje opsteken en dat gaat een beetje moeilijk met speedboot windje tegen "!

En die moesten we nog de hele nacht en de volgende dag in onze boot dulden .......... met dat vooruitzicht hebben we nog even overlegd of we hem niet ter plekke overboord zouden zetten met wat biertjes en z'n hengel ............. maar het blijft ( helaas ) toch je Oom , dus we lieten hem nog maar even aan boord ( Oooooh hadden we maar ..............! ).
Om van de schrik en het lachen te bekomen waren we het snel eens dat een lekker koud biertje wonderen zou doen. 
Hans dook in de eerste koelbox ................................. LEEG !

Hans: " verrek , d'r zit niks in deze koelbox ............ LEKKER HOOR AADJE  "!

........................en vervolgens keek hij in de andere koelbox ............ OOK LEEG !
Het was weer ouderwets ............. we hadden deze vistrip in totaal 4 koelboxen  .............  2 waren er door Aadje gevuld ................ en welke 2 nemen wij weer mee ............... juist , de 2 lege koelboxen. 
Dat valt je ook niet op als je een lege koelbox optilt , die voelt ook niet lichter aan dan een volle koelbox !?!? ............. we zullen maar zeggen dat het slaaptekort z'n uitwerking niet had gemist zo na een paar dagen vistrippen .............. is wel een goed excuus voor de gene die die koelboxen heeft meegenomen. 
Welke Vistripper dit is geweest is nog steeds niet opgehelderd .......... of zou het dan toch een sabotage actie van een concurrerende Vistripper zijn geweest !
Gelukkig had Hans nog wat peseta's bij zich en zochten we de eerste beste aanlegplaats bij een dorpje aan de Ebro op. Hans had niet veel peseta's op zak en dus was de keuze Bier of iets te eten .............. Bier dan maar !
We hebben toen direct geproost op de goede afloop want we vervolgden onze vaartocht richting centrale met " Herman met een Biertje in de hand " aan de stuurknuppel. De kansen op een voorspoedig vervolg van de tocht richting de visstek bij de centrale van Taragona verslechterde dus met de minuut. 
Toch zouden we zonder verdere boot & kleerscheuren vlak voor zonsondergang bij de visstek arriveren , een wonder op zich dus dat beloofde veel goeds voor de komende uren. Zou het lot ons dan toch nog goed gezind zijn ?
Vlak voor aankomst hij de centrale , we voeren op dat moment ter hoogte van de kippenfabriek , controleerde we voor de zekerheid de levendigheid van de gehaakte Harders. Die waren tenslotte ( zoals eerder verteld ) niet in de lip gehaakt maar in het vissenlijf , dus bestond er bij ons gerede twijfel over de houdbaarheidsdatum van deze Harders. Deze vrees bleek gerechtvaardigd. Een tiental Harders dreven met de 'verkeerde kant boven' en we besloten om nog wat verse Harders te vangen bij de Kippenfabriek. Dat vergde zo'n 5 minuten ......... netje weer vol , en koers richting centrale.
Hadden we de vorige keer ruim "8 ankerplonzen" nodig om de boot op de meest ideale ligplaats vast te leggen , dit keer hadden we er de helft nodig ( zou d'r toch nog één Meerval zijn blijven liggen ?! ). Twee hengels werden met de Harders als aas uitgezet , bij derde Beunk-hengel werd kippenlever als aas gebruikt. Net voor dat het donker werd lagen de Beunk-hengels in het water ( het aas wel te verstaan ).............. zo niet bij hun 'boot-genood'  Herman. Deze had z'n gigantische schijnwerper nog ruim een uur nodig om z'n visspullen voor elkaar te maken en z'n Harder op de juiste visstek uit te zetten. 
Hans en Marc hadden ook ieder een 'lichte hengel ' uitgezet met pieren als aas. Er werd gehoopt op een paling , want daar had Marc eerder deze week aanbeten op gehad. Hans ving na een half uurtje een kleine Meerval. We wisten niet of de grote Meerval 'praktiserend kannibaal ' was en deden het Meervalletje in het leefnet voor het geval de Harder geen succes opleverde.
Herman had na een goed uur vissen nog steeds ruzie met z'n aasvis , deze Harder wilde niet naar de plek toe zwemmen welke Herman voor ogen stond. We raakten daar toch lichtelijk geïrriteerd over en toen we Herman lieten weten dat hij toch ernstig aan het solliciteren was naar een nat pak ( we hadden het kielhaal touw al klaarliggen ) door die bak herrie die hij voortdurend produceerde, stelde hij ;

Herman " ja maar het is niet mijn schuld dat die vis niet doet wat ik wil"! 
Marc: " dat doet een vis meestal niet wanneer die , zoals jouw Harder, 5 haken in z'n lijf heeft hangen Herman "!
Hans: "die vis heeft wel wat weg van jou Herman , jij doet ook nooit wat wij willen ...... Hi ,Hi,Hi "!

Om hem echt stil te krijgen boden we Herman aan dan maar die kleine Meerval aan de haak te doen want die zijn heel actief en niet stuk te krijgen. Die kleintjes blijven maar doorzwemmen en dus komt dat beest vanzelf op de plek die Herman voor z'n aasvis had uitgezocht.
Goed plan vond Herman , hij deed de Meerval aan z'n haken , zette het beestje uit ............ en was eindelijk rustig toen we hem een biertje gaven.
Het was intussen een uur of 10 geworden en Herman ging na z'n eerste biertje 'even liggen '. Kort daarop kwamen de eerste knor geluiden uit zijn hoek ........... HERMAN LAG TE PITTEN!
En die wilde zo graag mee nachtvissen !?
Hij heeft twee uur lopen klooien in de boot waardoor iedere beetje schuchtere Meerval ver van onze boot was gezwommen ....... taak volbracht ........ hij ging pitten !
Één voordeel nu de concurrentie lag te pitten , het was een stuk rustiger in de boot ........., wat geknor maar dat deed de centrale ook dus daar waren de Meervallen wel aan gewend ! 
Zo rond een uur of 11 kreeg Hans actie op z'n kippenlever. De dobber was een paar keer enkele tellen weg maar we vonden dit niet lang genoeg om een poging tot aanslaan te wagen. Deze actie kon ook Hans niet lang wakker houden en na middernacht was ook hij onder zeil . 
Marc ving die nacht nog een tiental kleinere Meerval maar de grote Buffel liet zich niet haken die nacht. Af en toe had Marc ook een wegtrekkertje maar in iedere hand had hij een lichte hengel en werd weer klaarwakker bij iedere aanbeet.
Toen de zon zich langzaam boven de boorden van de Ebro tilde begonnen de Karper ook te bijten en dit kabaal in het water zorgde er voor dat eerst Hans en niet veel later ook Herman de ogen weer opende. Dat Herman 's morgens niet z'n meest intelligente opmerkingen los laat bleek , bij ontwaken vroeg hij aan Marc;

Herman: " En ? ,....... heb je er nog ééntje gevangen"!
Marc [ ?]: " Nee Herman , want dan had jij echt niet door kunnen slapen De Kleine ........, we hadden je op dat moment  WAARSCHIJNLIJK  wel wakker gemaakt "!

Omdat de koelbox + ontbijt nog in Riomar stond werd het ontbijt zeer karaktervol , .......... een flesje Bier voor elke Vistripper. 
Tijdens het ontbijt werd besproken wat de visplannen voor de laatste dag zouden worden. Bij de centrale hadden we nu bijna 48 uur geen beet van een grotere Meerval gezien. Het plan was nu om terug te varen naar de kippenfabriek en daar nog even te gaan vissen op de Harder en ook daar nog een poging te wagen op de Meerval. Het werd wederom een leuk uurtje vissen op de Harder maar toen sloeg toch de hongerklop toe. We waren tenslotte voor de lol aan het Vistrippen en niet om een streng dieet te volgen , dus werd omstreeks 11 uur  koers gezet richting brunch tafel.

Twan stond bij de aanlegsteigers samen met Eric op ons te wachten om het visverslag van onze nachtsessie te vernemen. Twan wilde die middag met een aantal 'dagklanten' ook richting Centrale varen om een dag met die vissers op Meerval te jagen. Toen hij hoorde dat we geen beet van de grote Meerval hadden gezien besloot hij die middag op zee te gaan vissen omdat die morgen de beroepsvissers van Riomar bij terugkomst goede Bluefish en Palometa vangsten hadden gedaan. Wij besloten na het aanhoren van dit hoopgevende visnieuws om de laatste visdag nogmaals een poging te gaan wagen op zee.
De rest van de Vistrippers had die morgen uitgeslapen en verwelkomde ons op gepaste wijze:

De De Kleines: "Jammer Beunkies , en Herman gefeliciteerd met je overwinning ".

Dat hadden ze gedacht die De Kleines , de Beunken waren nog allerminst van plan zich reeds voor zonsondergang als verslagen clan te beschouwen. Er reste nog enkele uren zeevissen en na de welverdiende brunch gingen de meest fanatieke Vistrippers richting Middellandse Zee.
Er voeren 2 boten Vistrippers uit, 1 Beunk en 1 De Kleine visboot. Er werd die middag in de monding van de Ebro gevist, met baracuda's 'op de sleep '. Na een uurtje of 3 gesleept te hebben en nog geen aanbeten te hebben gezien stak er een behoorlijk windje uit Zee de kop op en werden de golven met de sleeptoer hoger. Zo rond een uurtje of vijf hadden de golven een dusdanige hoogte bereikt dat de visboot bij het iedere keer 'overstag gaan' water dreigde te maken , en zette de Beunk boot als laatste koers richting Ebro.Met pijn in het vissers & familiehart want dit betekende dat we de Ad Beunk trofee dit jaar niet konden meenemen en plaatsen op z'n ( beoogde ) vertrouwde plek aan de Bar van "de Haerster Hoeve "!
En bijkomend beroerd neveneffect was het feit dat we bij ieder familiar treffen het komende jaar zouden worden geconfronteerd met HERMAN z'n prestatie ……….. maar deze prestatie werd door de gehele De Kleine clan beschouwd als HUN prestatie. Dat bleek al rap bij aankomst op het terras van Les Dunes waar de reeds zeer vrolijke de Kleines, de Beunken onthaalden op het welbekende ( maar op dat moment door Merg en Been gaande ):

" WiiiiiiiEE ARE THE CHAAAAAMPIONS MY FRIEHHHHHHEEHHHHEND " !

De strijd was inderdaad gestreden en de Beunken overhandigden Herman hun welgemeende persoonlijke felicitaties; "dat hij de Ad Beunk trofee het komende jaar maar op een centrale plek in de woonkamer moest neerzetten , goed in het zicht , want vanaf volgend jaar waren de Beunken nog meer gemotiveerd om de trofee de rest van het eerste decennium van 2000 in de Haerster Hoeve onder te brengen"!
Het was voor de Beunken even slikken ( van de nodige Biertjes en Baco's) maar al snel kwam het terras + barpersoneel van Les Dunes in Vistripperstemming , het zou een waardige visweek-dagsluiting worden.
Na de nodige rondjes merkte echter één van de Beunken op dat Michel wel erg lang weg bleef.

Ton: "hoezo , waar is hij dan en wat doetie"!

Dit was toch wel een opmerkelijke moment van de Vistrip, Ton had Michel de gehele vistrip in het oog gehouden, dat had hij Kinnie en de rest van z'n gezin beloofd , maar deze laatste dag was Michel hem blijkbaar ontsnapt. Ton ging , net als de rest van z'n broers en familie, op dat moment behoorlijk 'van z'n vaatje af ' nu de Beunken zich gewonnen hadden gegeven en had even geen oog gehouden op z'n schoonzoon. Maar nu de Beunken één van de debutanten WEL misten en bij Ton het Kwartje cq. de Peseta ook viel , liet Ton terstond z'n biertje staan.

Ad: " Michel stond op ons te wachten toen wij onze visboot aanlegden, en vroeg of hij nog een stukkie kon varen".
Ton: "Is hij in z'n eentje gaan varen"?!
Ad: " Ja, hij wilde blijkbaar een laatste tochie maken ,................... en dan lekker hard". " Hij was van plan om naar de vuurtoren te varen , maar dat hebben we hem afgeraden i.v.m. de hoge golven"!
Ton: " Hoe lang is hij al weg dan"?
Ad: "Nu toch al ruim een uur, vandaar dat we ook opmerkten dat hij wel erg lang weg blijft want zoveel benzine zat er niet meer in de tank"!

En op dat moment sloeg de vrees in Ton z'n zenuwgestel. Die kende Michel al wat langer dan deze Vistrip en wist dat ; ten eerste maakte Michel die hoge golven niets uit en, ten tweede had Michel meer dan waarschijnlijk geen oog gehad voor het peil in de benzinetank !......en terstond zag Ton z'n schoonzoon al voor zich......geheel hulpeloos klotsend op de hoge golven 2 kilometer uit de kust halverwege terras en vuurtoren.
Nu sloeg toch ook de twijfel toe in de rest van de De Kleine clan en werd er terstond een reddingploeg rond Ton gevormd. De Beunken konden zich niet aan de indruk onttrekken dat dit tafereel de eerste en de beste team-effort van de de Kleines was tijdens de afgelopen visweek ...... beetje laat Heren ......maar er was geen tijd voor geintjes …… Michel moest gered worden anders kon Ton wel in Spanje blijven.
Een goed uurtje later waren ze met Michel weer terug op het terras, en bleek inderdaad dat Michel het gevecht met de golven was aangegaan. De motor was nog net op tijd begonnen te sputteren waardoor hij had besloten om te keren en zodoende in staat was de steigers van Nautipos te bereiken op de laatste druppel benzine. Ton weer helemaal gelukkig en aldus werd het nog gezelliger op Herman z'n kampioensfeestje.
De laatste avond zou Twan een BBQ verzorgen in de tuin van z'n optrekje in Riomar , op het menu stond o.a. geroosterde Palometa van Herman.
Herman had na z'n vangst Marc over weten te halen de Palometa fileren. Daar waren de nodige overredingkracht & Baco's voor nodig geweest maar uiteindelijk besloot Marc om het mes in de vis te zetten.

Toen hij het mes ter hand nam was de kop van het beest er in een flits af (de grijns op Marc z'n gezicht op het moment van onthoofding sprak boekdelen......., daar had hij een beeld voor ogen, dat kon niet anders!?).
Die kop van de Palometa lag er zo mooi bij dat Herman direct besloot de kop mee te nemen naar Zwolle. Een paar dagen in de zon en hij kon gedroogd mee de koffer in naar Holland.......en dat hebben we geweten. De dag nadat de kop was opgehangen in de zon was er met goed fatsoen niet meer te zitten in de buurt van de bungalow .....één grote zwerm vliegen. Herman heeft toen die kop iets verderop opgehangen , want meenemen zou hij dat ding , de kop en staart van de Palometa.
De file's werden naar Twan gebracht, hij was nl. een kenner op het gebied van geBBQde zeevis. Z'n omvang in aanschouw nemende geloofden we hem op z'n woord.
De Palometa bleek ook echt een bijzondere vismaak te hebben , zelfs de Beunken genoten van de kampioensvis. Na de BBQ zochten we Les Dunes weer op om aldaar de visweek af te sluiten. Herman werd met een fles champagne op geheel gepaste wijze ingeluid als nieuwe Champion......de helft kregen we naar binnen en de rest ging over hem heen.
Het personeel van Les Dunes bedankten we voor hun gastvrijheid die week maar ze vonden het rond sluitingstijd nog te vroeg voor een definitief afscheid. Ze wisten ons met hadden en voeten in hun beste CatalaansSpaans te vertellen dat er die avond in de stad iets verderop DE discotheek van Riomar en omstreken z'n openingsavond van het zomerseizoen beleefde , en die 'wereldtent' moets we bezocht hebben.
Omdat Herman , Hans en Marc toch al weinig slaap hadden genoten in de afgelopen 48 uur besloten ze die laatste avond op gepaste wijze te vervolgen..... op naar die beruchte discotheek. Blijkbaar had Michel nog niet voldoende achter een stuur gezeten die dag en hij bood aan voor het vervoer heen en terug van het trio te zorgen. De rest van de vistrippers was niet meer gemotiveerd (of in staat) achter een stuur te kruipen en zij besloten nog een afzakker(tje) te nemen op het terras van de bungalows. Op beide lokaties zouden de Vistrippers een mooie dagsluiting beleven.

Via de Ramblas back to Zwolle.

De laatste dag werden de Vistripper reeds vroeg hun nest uit getrimd. We hadden besloten om evenals vorig jaar de laatste dag in Barcelona door te brengen. Om op een redelijke tijd in Barcelona te arriveren hadden we het plan gevat om in Barcelona van een Spaans ontbijt te gaan genieten.
De ogen van alle vistrippers waren langzamerhand geheel geopend toen we rond een uur of 10 een eettentje aan de voet van de kathedraal van Goudy binnen stapten. Na dit welverdiende ontbijt ging ieder z'n weg. Sommigen deden een poging om de kathedraal van binnen te gaan bewonderen maar toen ze een rij van een kleine 100 toeristen voor de kassa zagen staan was een terrasje snel gevonden.
Rond het middaguur verzamelden de vistrippers zich bij de auto's en werd afgereisd richting vliegveld. Bij het inchecken was er nog een spannend moment. Herman was in korte tijd dusdanig geobsedeerd geraakt door de kop van de Palometa, dat hij alle risico's aanvaarde ……… als hij die kop maar door de douane kon smokkelen ondanks de verscherpte controles in deze MKZ crisistijden.
De Beunken hadden hem aangeraden de kop gewoon in z'n koffer te stoppen. Dan liep hij de geringste kans om gecontroleerd te worden , en de kop bleef lekker koel in het bagageruim zodat stankoverlast beperkt bleef tot deze ruimte en dus niet door het gehele vliegtuig zou worden verspreid, nog maar te zwijgen over de kans op loskruipende maden in de Transavia.
Maar nee, Herman wilde de kop zo dicht mogelijk bij zich houden, dan had hij de smokkelactie geheel in eigen hand …………. ??????
Hij had de kop ( ter grote van een watermeloen ) in vershoud folie ( dan bleef hij lekker vers volgens Herman ) gewikkeld en vervolgens in een klein tasje van Ad gepakt. En dan gewoon als handbagage mee het vliegtuig in......!!!!

De Beunken: " GOED PLAN HERMAN ………. dat gaat je vast lukken "!!!!!! "

Ondanks het feit dat je Champion bent geworden geven we je één tip ……….. mocht je plan nou om onverklaarbare redenen (?) niet lukken en houdt de douane je aan , ga dan een beetje gek lopen trekken met je gezicht en ledematen , dan zeggen wij wel dat je door die in verre staat van ontbinding zijnde kop,én MKZ én BSE hebt opgelopen , dan schoppen ze jewellicht zo snel mogelijk alsnog over de landsgrens "!

Herman: "maken jullie maar geintjes, maar mij gaat dat lukken,....op zeker,.....laat mij nou maar"!
De Beunken: "Tuuuurlijk Herman , ga jij maar voorop bij de douanecontrole , we willen niets missen "!

Aangekomen bij de douane.....Herman is aan de beurt.....en wat doet hij (we dachten nu toch echt dat de bacteriën op de kop van de Palometa Herman z'n hersens hadden aangetast)......Herman begint de douanier vriendelijk toe te lachen ,......... pakt z'n tasje met inhoud , ....................zet het op de band van de röntgenscan en kijkt samen met de douanier naar het langstrekkende beeld van de vissenkop........Herman kijkt even snel naar het gezicht van de Spanjaard en ziet een vragend gezicht onder de dienstpet verschijnen en zegt in z'n beste Engels;

Herman: "Beautiful hé , i did catch that Palometa",

...................en dit met een ontwapenende enthousiasme en trotsheid !
Die is zwaar de 'sjaak' dacht de rest van de Vistrippers!
Maar wat zegt die gezagsdrager:

Douanier "AAAAAAAAAH, Fish,......Palometa, AAAAAAAH...........BEAUTIFUL...... MUY-BIEN !!!!! ,

..........en er ontstaat een onverstaanbare maar zeer geannimeerde conversatie tussen de beide heren. De Douanier roept vervolgens z'n collega's van iets verderop er bij en laat ze ook even genieten van de röntgenopnames van de Palometa kop.....en wij staan daar gierend van het lachen naar te kijken.......... het was een onvergetelijk tafereel , en Herman mocht na wat schouderklopjes van de Spanjaarden gewoon z'n weg vervolgen. Maar wat kon je anders verwachten van een Herman ,.......bandiet uit vervlogen tijden ,.....een vos verliest z'n haren maar nooit z'n streken.
Aldus kwam er een mooi einde aan de Vistrip 2001 met Herman als waardig Champion . Kort na terugkomst in Zwolle ontworpen de Beuken voor Herman dit Championslogo als blijk van hun respect voor de geleverde prestatie. Maar volgend jaar heb je er vier extra gemotiveerde concurrenten bij , dus niet al te lang nagenieten van je overwinning en snel de watrekant opzoeken om te oefenen. Vistrip 2002 is eerder onderweg dan je denkt.