Spanje 2005

Feest in Mequinenza !

Zaterdag 17 september was het zover, de Vistrip 2005 richting Mequinenza, een Eldorado voor de hengelaars op de Meerval, ging onderweg.
Het was dit jaar de meest vroege aftrap van alle voorgaande 15 Vistrips. Het vertrek stond om 03.00 uur gepland vanaf 'de Haerster Hoeve' bij Eric.
Het hele zakie was dusdanig gemotiveerd om de vertrektijd aan te houden dat Eric ze al voor de klok van drieën in de keuken aan de koffie had. De 2005 Vistrippers van het de Kleine team waren Herman + zoon en debutant Sjoerd, het Harry team ( Harry, Ralf en Nils) en Nico, het Beunk team bestond als vanouds uit Godfather van de Vistrippers Ad, Eric, Hans en Marc.
Hans ontbrak op het vroege appèl, hij had de vorige avond een bruiloftsfeest in de buurt van Amsterdam gevierd en had een kamer geboekt op Schiphol. Bij de incheckbalie zou hij zich bij ons voegen zodat we met 10 Vistrippers om 06.00 uur onze plaatsen zouden innemen in de Iberia plane.Doordat de Vistrippersgroep van dit jaar weer in de dubbele cijfers liep moesten er ook meer viskokers worden meegenomen. Dankzij de onvoorwaardelijke medewerking van Harry z'n maat, die als voor elke eerdere Vistrip weer bereid was om ook op dit onchristelijke tijdstip de Vistrippers + Vismateriaal op Schiphol af te leveren konden we op tijd de koffers en visbenodigdheden laten inschepen.
Kort voor het inchecken kwam Hans opduiken, en aan z'n gesteldheid was goed te zien dat de drank op het feest niet op de bon was en hij weinig tijd had doorgebracht in z'n hotel. Een spiegel had hij nog niet gezien bleek uit z'n coupe vuurwerk en verder melde hij zich met een rugzakje waar amper een toilettas en handdoek in zouden passen.

Eric: " ben je je koffer vergeten"
Hans: " nee hoor, we gaan toch naar Spanje, meer heb ik niet nodig, altijd mooi weer daar"!

Herman deelde de Vistripstickers uit waarna we de paspoort controle passeerden op weg naar de Tax Free. Sigaren en alcoholische versnaperingen werden ingeslagen waarna we op zoek gingen naar een stevig ontbijt.
Want het vooruitzicht op het kleffe broodje welke we in de plane voorgeschoteld zouden krijgen was nou niet een reden om met gezwinde spoed aan boord te stappen.
We hadden nog een klein half uurtje voor boarding en op weg naar de gate zochten we een vers broodje. Bij een Heineken bar was het personeel aanwezig, en dan treed je met een ' Ha lekker ' gevoel de vrolijke flierefluiter achter de bar tegemoet om je ontbijt te bestellen:

Barman:" we gaan pas over een kwartier open"!
Vistripper: " dan zitten we aan boord en we wilden ff van een lekker ontbijt genieten met een koppie leut, dat kan nog net lijkt ons"!
Barman: " daar kan ik niet aan beginnen, voor je het weet heb ik 300 man aan de bar zitten"!
Vistripper: " ????.....??????, ........lijkt me toch een leuke omzet die je voor 6.00 uur kunt meepikken"!
Barman: " daar begin ik niet aan" !
Ondernemers van de Vistrippers: " en daar gaat onze Hollandse handelsgeest, Freddy Heineken zal zich in z'n graf omdraaien" !

Dat werd dus geen knapperig vers broodje, maar brood uit een zak in de plane. Snel op weg naar Spanje, dan daar maar aan de vroege tappa's in de zon.
Dat met die zon.......... dat was ff schrikken.
Bij de landing op Barcelona Airport bleek er noodweer gepland door de weergoden. We dreven werkelijk met koffers en bagage richting de 'rent a car' waar de Opels afgetankt voor ons klaar stonden. Maar een beetje Vistripper laat z'n humeur niet bederven door een wolkbreuk ( een paar Hollanders die een weekend Barcelona hadden geboekt dachten daar geheel anders over), we moesten tenslotte zo'n 200 km landinwaarts richting Mequinenza en zo groot zou die plensbui toch niet zijn.
Dat bleek al rap want met de km. die we verder van Barcelona geraakten knapte het weer langzaam op, en zodra we Mequinenza binnenreden hingen er nog slechts enkele watten aan de hemel.
Bij onze arrival zagen we allerlei doeken boven de weg hangen met daarop de aankondiging van een groot feest van 17 t/m 20 september......... wat een pech weer, blijken WIJ nou net dit jaarlijkse feest mee te mogen maken tijdens onze Vistrip....... het zit ons ook altijd tegen in de Vistripweek !
Bij Bavarian Fishing Club werden we ontvangen door de eigenaren en deze vertelden ons dat het inderdaad 4 dagen feest zou zijn...... wat slechts 1 nadeel had, die Spanjaarden waren de komende 4 dagen niet aan het werk 'te slaan'. De meeste tenten waren overdag gesloten en pas vanaf dinsdag zou het normale leven weer z'n gangetje krijgen. We kregen dan ook het advies deze zaterdag al het nodige in te slaan wat 'happa's en dranka's' betreft.
Nadat we de visvergunningen hadden gekregen en de sleutels van onze appartementen, gingen we richting de verblijven. Bij de appartementen werden we ontvangen door Garry Allen, dat was de visgids die we tijdens de paling rookavond bij Herman op de video een paar Meervallen hadden zien vangen waaronder eentje aan een Snoekbaars hengel. Hij wist te melden dat de vangsten de laatste dagen niet geweldig waren omdat het koud was geweest en het dit jaar voor het eerst aanzienlijk had geregend. De weersverwachting voor de komende dagen was veel beter, zon en een licht windje had de Spaanse Piet Paulusma voorspeld.
De indeling voor de Vistripweek werd vervolgens gemaakt. De Beunken en Nico namen een appartement en de rest van het de Kleine team installeerde zich in het aangrenzende onderkomen. We hadden de hele bovenetage tot onze beschikking dus geen last van andere gasten ( en zei niet van ons).

Harry: " tijd voor een Biertje en wat te knagen lijkt me" !

Harry is meestal de eerste Vistripper die dorst en trek krijgt en heeft aan een dergelijke opmerking meer dan voldoende om de overige Vistrippers mee te krijgen naar het dichtstbijzijnde terras met bediening.

Het werd het Restaurant op een paar minuten lopen ( met drank op ) waar we direct het diner gingen bespreken.
We moesten daar 's avonds om 19.00 uur zijn want later die avond zouden de Spanjaarden pas gaan eten en deze 1e feestavond was er na 8 uur geen tafel meer te reserveren.
Op het terras kwam de zon goed door en de plannen voor de rest van de dag werden gemaakt onder het genot van een koude Miquel en een broodje onvolprezen Spaanse jambon.
Het Harry team ging foerageren en wat de rest ging doen weet ik niet meer, waarschijnlijk zijn die de rest van de middag bezig geweest met het verkennen en testen van de menu kaart.
Herman en Marc zouden een tackleshop gaan opzoeken voor de nodige visinformatie en op hun zoektocht zagen ze dat er onder de brug over de Segre door een groep werd gevist. De vissers hadden zich behoorlijk geïnstalleerd,..... auto, tentje, BBQ, etc. Die wisten blijkbaar hoe er hier gevist moest worden dus gingen de beide Vistrippers ff een kijkje nemen. Het waren Spanjaarden en aan de uitrusting konden ze zien dat er op Buffel meerval werd gevist. Dat deden ze niet met Karper zoals in Riomar maar met verschillende formaten pellets. Deze werden doormiddel van een soort grote maat hair systeem aan een maat haak gedaan waar Herman en Marc van in de lach schoten.

Herman: “rekenen ze hier ook op bijvangsten van Witte Haaien of zo “!!!???
Marc: “ met voorntjes uit onze Vecht zullen ze niet blij zijn zo te zien.....Holy shit wat een haken”!

Verder had de montage veel weg van een schuifsysteem, maar ook het gebruikte lood was van een ongekend gewicht (daar houden wij onze visbootboot in de stroming op de Vecht zonder probleem mee op z’n plek). Jullie begrijpen dat ze het aas niet ff een paar meter uit de kant konden gooien......nee, ze hadden een klein roeibootje en daarmee vaarden ze hun aas naar hun met een boei aangeven visstek. Marc telde het aantal pilaren van de brug en onthield de stek ( en die kennis zou deze Vistripweek resultaat opleveren). Boven de visstek aangekomen werd het aas vervolgens voorzichtig op de bodem van de Segre neergelaten, waarna er een kleine 10 scheppen pellets op en rond de visstek werden gemieterd.

Marc: “daar moeten we maar wat meer over gaan vragen bij de visgroothandel”!
Herman: “ja, laten we gaan, ik kan niet wachten om ook zo’n Buffel uit het water te gaan trekken”.

Aan de andere kant van het dorp bleek de plaatselijke visgroothandel te zitten. De eigenaar was een Duitser en Marc en Herman proberen wat vistips los te krijgen van de aanwezige hengelaarsen verkopers.
Op hun advies werden de juiste haken, wartels, lood en onderlijnen ingekocht (van maatje ' dat moet een leuk visje worden'). Een zak pellets van 25 kilo koste € 59,-- en daar hadden we er volgens de eigenaar van de visgroothandel wel een paar van nodig deze week. Hij vertelde dat er in het weekend door veel locals werd gevist en dat er ......... hou je vast .......... ruim een TON (da's dus 1000 kg) aan pellets in het water rond de haak werd bijgevoerd. De vistip die we kregen wat de Meervaljacht betreft, ..... daar konden we beter na de feestdagen op gaan vissen omdat het op de boulevard vergeven zou zijn van de vissers.
Voor de vangst van Kaper was het zaak voerstekken te maken. In Fraga, een dorp 20 km. verderop stond een maisfabriek, daar kon je zakken van 20 kg. mais kopen voor een schijntje.......... en dan maar voeren met dat spul om de Karper te lokken. Kleine (aas)karper vangen was hier een zeldzaamheid, die worden door de Meerval weggevreten voordat ze kans maken een boilie naar binnen te werken.
Eerst maar is 1 zak, maar uiteindelijk hebben we er met 10 Vistrippers zo'n kleine 100 kg. aan die 'zwemmende visverwerkingsfabrieken' gevoerd.
We reden op de terugweg langs de boulevard en zagen dat de eigenaar van de viszaak gelijk had want er werd volop gevist aan de boorden van de Segre. Voordeel was dat we de nodige Meerval rigs konden bekijken die de vissers toepasten. Na een uur of 2 toeren langs diverse visspots waren de Herman en Marc het er wel over eens dat het niet eenvoudig zou zijn de juiste visstek te vinden. Het was echt groot water dus er moest inderdaad veel worden gevoerd om de vis op je visstek van de dag te krijgen. Geduld zou een visserseigenschap zijn die deze week gewenst was, en van deze kwaliteit liep het grootste deel van de Vistrippers niet over !

Herman: " ach wat maakt het ook uit, de eerste 4 dagen hebben we in ieder geval 's avonds 'beet' in het dorp.

Aan het eind van de middag was het strak blauw en een graad of 26, wat Herman er toe bracht de traditionele Vistrip T-Shirt uit te delen met daarop de print van het 2005 logo, op de foto geshowd door Ad. Naast hem Hans, en die kreeg al aardig gelijk met de geplande inhoud van z'n rugzakkie. De korte broek kon aan, en zou deze week voor het avondmaal niet meer worden verruild voor een lang exemplaar.
Rond 7 uur gingen we richting Restaurant waar we die avond zouden genieten van Spaanse gerechten als calamares en gamba's, en ook de entrecotes en konijn konden de goedkeuring van de Vistrippers wegdragen.
Na het diner werd het feest in Mequinenza bezocht, en dat feesten doen ze daar toch iets anders dan bij ons.
Tot onze stomme verbazing was er amper volk in de plaatselijke kroegen en ook bij het opgebouwde podium van het plaatselijke plein was geen kip te bekennen.........?
Hadden we de data niet goed gelezen,......... was er een bommelding van de ETA geweest,.........was het Bier op en het hele feest afgelast,.......... was de reputatie van feestbeest Nico ons vooruitgesneld en wisten ze dat hij kwam en was het feest alsnog een week uitgesteld,.............. hadden die Spanjaarden geen zin in een feesie,.............. of waren we te laat .........?
Bij navraag in de eerste Pub werden we snel gerustgesteld, we waren niet te laat maar te vroeg.
Die Spanjaarden vierden hun eerste deel van het feest tot een uur of 7, gaan dan thuis gestrekt voor een 2e siësta, gaan vervolgens tot een uur of 11 aan tafel en werden rond middernacht terugverwacht om, goed uitgerust en met gevulde maag, tot vroeg in de volgende morgen aan de boemel te gaan.
Dat was een hele opluchting voor de Vistrippers, ......... het missen van zo'n volksfeest......... dat was ff schrikken!
Het zou een latertje worden die eerste nacht op Spaanse bodem, en slaapgebrek zorgde er voor dat rond 3 uur alle Vistrippers hun nest hadden gevonden.

Zware Karper rond de visboot.

De vorige avond hadden we van Duitse gatsen in ons appartementencomplex gehoord dat ze goede snoekbaarsvangsten hadden behaald bij het stuwmeer ( ze vingen er ruim 30 op hun visdag ), de Beunken gingen de eerste visdag dan ook voor de 'glasoog'. Mede omdat de boulevard vol zou staan met Meervaljagers, en om naast of in die massa's aan pallets te gaan vissen zagen ze niet zitten.
Het snoekbaars materiaal werd klaargemaakt door Marc, en de rest van de Beunken stond rond 9 uur klaar voor vertrek. Een kijkje bij de buren leverde geen bewegende de Kleines op, deze zouden niet voor het middaguur visklaar in hun visboten stappen, dus pakten de Beunken hun ontbijt en drank in de koeltassen en vertrokken richting Stuwdam.
Het was behoorlijk fris in de schaduw die zondagmorgen maar binnen een kwartier doemde de stuwdam in de Ebro op en zochten we een zonnig stekkie om de tjoeptocht te starten.
Kon het water van de Sebre de vergelijking met een licht gebonden erwtensoep aan, de Ebro stroomopwaarts was kraakhelder en die constatering deed ons goed want snoekbaars die in troebel water z'n baantjes trekt !, daar hadden we weinig vertrouwen in.
Zo rond een uur of 11 hadden we wel een paar prachtige grote roofvogels bij de stuwdam zien rondzweven, maar we waren toch echt gekomen voor de leden uit het grote dierenrijk dat 'onderwater ' z'n zuurstof in de aderen het lijf tracht rond te pompen,........... en in beide Beunkboten was er van het merk ' snoekbaars ' nog niet 1 binnengehaald, ........... en sloeg de twijfel in beide boten.
Hadden die Duitsers ons belazerd ?, ............. dat leek ons toch niet waarschijnlijk want dat zou ze geen vrolijke Hollandse buren hebben opgeleverd. Later die visdag ontmoeten we de buren wederom en vertelden we ze dat wij er niet in waren geslaagd ook maar 1 te haken !
Direct kwam het misverstand boven water.
Ze hadden niet BIJ de stuwdam gevist, maar op het stuwmeer. Dan begrepen we hun goede vangsten, want dat was het zelfde viswater waar Caspe aan lag, en daar hadden we de vorige Vistrip ook veel snoekbaars gevangen. We bedachten dat het misschien wel een leuke Vistripdag zou opleveren wanneer we bijvoorbeeld woensdag naar Caspe zouden rijden (wat op 20 km. lag) om een dag te gaan vissen OP het stuwmeer.
Terug naar het viswater voor de stuwdam, .......... Eric en Hans hadden de nodige beweging in het water gezien en waren er voorzichtig met hun boot naar toe gevaren. De zon stond intussen hoog aan de hemel en ze konden perfect zien welke vissen actief waren tussen de wierbedden aan de oever. Het waren prachtige maatjes Karper. De andere Beunk boot kwam langszij liggen en even later zwommen Karpers van een grootte om de Beunkboten, die voor een Buffel Meerval maagvullend zouden zijn.
Marc bouwde de snoekbaarshengels om, en intussen werd er op een open plek tussen de wierbedden een voerplek met wat mais en pallets gemaakt.
Het was mooi om te zien, al die Karpers rond je boot, maar bijten........... ho maar. Wellicht aasden ze niet op dit middaguur. De magen van de Beuken lieten inmiddels horen dat het tijd werd voor de lunch ( Beunken eten WEL op het middaguur !) en dus werd er koers gezet richting appartementen voor een broodje en konden de koeltassen voor de middag worden bijgevuld met koeler vocht en hartige hap.
Op de terugtocht kwamen we de gebroeders Ralf en Nils tegen.
Ze hadden ook nog geen succes gehad en nadat ze van ons Karper verhaal hadden vernomen gingen ze later die middag een poging wagen op de aangewezen Karperstek. Helaas wisten ook de gebroeders geen Karper te verleiden te bijten in de aangeboden mais.
Herman zou later op de dag een oude viswijsheid poneren: " vis die je ziet, vang je niet " ! ............ voor die school Karpers was het een waarheid als een koe.
Bij de appartementen aangekomen troffen we Nico en die had via z'n verrekijker gezien dat er voor de boulevard een Meerval was gevangen.

Hans: " mooi gemiddelde, 1 vis met ruim 50 vissers ........... Prutsers" !

De rest van het de Kleine team had de vangst van de Buffel van afstand ook live aanschouwd en dit spectakel had hen er toe aangezet de visspullen in de visboten te pakken en op weg naar de vangstplek te gaan.
We konden zien dat Herman + Sjoerd en Harry hun visboten tegenover de boulevard hadden geparkeerd.
Op verschillende plekken op het water van de Sebre dreven kleine boeien, dat bleken de voerstekken te zijn van de boulevard vissers. Om de paar uur haalden ze hun hengels binnen, hingen er een nieuwe rig met een 10 tal pallets aan, roeiden vervolgens hun vers geaasde haken naar de eigen geplaatste boei, lieten het hele zakie rond de voerplek zakken en gooiden direct een paar kilo aan pallets rondom de haak.
Dit visritueel aanschouwend begrepen we dat die eigenaar van de visgroothandel niet had overdreven met z'n TON aan pallet verkoop in zo'n weekend.
De Beunken besloten te gaan checken bij de concurrentie en ruilden hun lichte materiaal in voor het zwaardere lbs. spul.
Koeltassen vol ........... trossen los.
Bij de 'de Kleine' boten aangekomen wisten ze te melden dat Herman een leuke Karper (dacht hij) te hebben verspeeld, en Harry had iets verspeeld wat z'n haak van de lijn had gerukt. Goede berichten voor het Beunk team, de de Kleines hadden beet gezien ............ en alles verspeeld !
De Beunken zochten een visstek iets voorbij de boulevard op waar ze 4 Meervalhengels uitzetten + 2 voor de Karpers.
Dat ze op een kansloze stek lagen zouden ze later die week pas leren.
De Meerval aasde met name in de oude loop van de Sebre, en die lag op de meeste plaatsen op zo'n 100 meter uit de kant.
Door de stuwdammen op de Ebro was de oude loop van de Sebre niet meer te zien. Deze was vroeger een meter of 30 breed. Zoals op de verschillende foto's te zien is stroomt er tussen de huidige oevers toch meer dan 500 meter water. De Meerval aasde met name in de oude loop van de Sebre en z'n oude oever omdat het water daar de grootste diepte had ( ± 4 meter ).
Wist het Beunk team veel, het leek hun een stek die ze ook op de ' paling rookavond video ' hadden weten te ontdekken, maar druk zouden de heren het dus niet krijgen met beet meldingen. Maar op de rug in de boot en met de kop in de zon, Biertje en stukkie harde worst erbij ............. prima uit te houden op dat water daar. Dat van die vissen in de boot, dat kwam de volgende dagen wel.
Rond een uur of zes waren alle koele Biertjes in de Vistrippersboten niet meer op de juiste temperatuur, of liever gezegd; in de meeste boten kreeg het Bier daar de tijd niet eens voor, ...........in ieder geval waren de goudgele koele rakkers op dat tijdstip van de dag niet in voldoende mate meer aanwezig in de visboten en zetten de Vistrippersteams koers richting appartementen.
Bij de namiddagborrel op de veranda waren we het snel eens over de visprestaties van de dag.......dat was nait best!
D'r waren nog een paar kleintjes gevangen vanaf de steigers, maar daar waren we niet voor in de Iberia plane gestapt. Het gerucht ging toch dat je in Mequinenza de Karper en Meerval aan de kant moest drukken om je haak op de bodem te kunnen aanbieden !
Nu is het nog nooit iemand gelukt om een Vistripper in een Vistripweek een depressie aan te lullen, dus toen er iemand nuchter opmerkte "dat het vooraf nou ook weer niet geheel onmogelijk kon worden geacht dat dit zakie naar 1 visdag niet in staat was geweest Meerval en Karper te haken in dit vissersmekka " ............. waren de meest ontgoochelde Vistrippers dan ook weer snel terug in de realiteit.

Vistrippers uit beide clans in koor: " maar morgen gaan er ééntje op de kant " !

( ........... we leren het ook nooit ).
We hadden weer een tafel besproken in het Restaurant, maar vandaag op een meer Spaanse dinertijd. We werden om 20.30 uur verwacht. We konden dus lekker lang naborrelen in de zon op de veranda, en dan komen de gesprekken vaak op eerdere Vistrips. De laatste keer in Ierland hadden we een Vistrip lang regen gehad, en dan dit. Maar de conclusie is dan veelal dat we het op de Shannon in Ierland bij dat bagger weer ook prima naar ons zin hebben gehad.
Het blijven unieke weken !
Iets na 9 uur namen we plaats aan (aan) tafel voor het diner, en gelijk met het eerste Biertje ( vandaag geen Day-winner) kregen we een advies van onze tafelvrouw ............ of we ook zin hadden in Paella.
Dat zag het merendeel van de Vistrippers wel zitten, want direct kwamen de verhalen ten tafel van de Paella van vorig jaar, waar die Axel een dag mee bezig was geweest. En dat bleek een goddelijke streling voor de Vistripperssmaakpapillen. ( deze telt niet bij scrable).
De verbazing was echter groot toen het tweede Biertje vergezeld werd door de borden Paella ............ dat is snel ! ......... en snel bleek in dit geval synoniem voor........... niet weg te werken dat spul.
Nou was ons ook bekend dat Paella eigenlijk een Spaans 'kliekjes' gerecht is, maar dat doen ze dan thuis maar in eigen casa, deze kleffe en (tot over maat van ramp ook nog) lauwe hap kon onze tafeldame per omgaande weer mee nemen naar de afvalbak in de keuken.
We maakten gelijk kennis met de zakelijke instelling van de tent, geen paniek, we kregen de menu kaart en konden vanzelfsprekend een nieuwe maaltijd bestellen. Dat werd een late diner waardoor we kort voor middernacht richting Mequinenza konden waar het volksfeest intussen goed op gang was gekomen.
We zochten een bar op aan het plein waar de live muziek werd gespeeld, de kroeg hete ' de Ebro Bar ' en zou de stamkroeg van de week worden.
Één van de reden was dat er een oudere barman aan het werk was ( hij kreeg de bijnaam 'Patron' ...........?) die onze bon invulde met de verkeerde kant van z'n potloot,............. inderdaad met het gummetje. Want Eric moest om een uurtje of drie € 15 afrekenen, terwijl het grootste deel van de Vistrippers tot vertrektijd de rondjes Bier, Soco en Baco bij de Patron had besteld.
De Ebro Bar beviel ons gelijk bij binnenkomst omdat er aan de muren van de kroeg grote opgezette Meerval, Karper, Snoekbaar, Blackbaars en andere gevinde vrienden hingen, en daarnaast hingen er fotocollages van gevangen Karper en Meerval als deze.
In de kroeg troffen we een elftal Engelsen die ook een visweek hadden geboekt. Ze hadden hun reis geboekt bij een visorganisatie die hun viskamp iets buiten Mequinenza had opgezet.
Ze zaten daar permanent met hun hele visuitrusting ( hengels, ligbedden, roeiboten, BBQ's etc.).
Wanneer de ene groep was uitgevist namen de volgende(week) gasten hun plek in, en zo ging dat het hele jaar door.
Daar zul je tocht visgids zijn !
Dan zie je het hele jaar door hetzelfde stukkie viswater en zit de afwisseling alleen in de gasten die je ontmoet, en of je een vis haakt. In ieder geval kreeg die visgids deze visweek een groep die van Bier hield ( en het rondje voor deze Engelsen had Patron trouwens ook met het gummetje ingevuld!).
Ver na middernacht wenkte Eric ons van buiten de Pub en zei dat we moesten komen kijken. Het hele plein was volgestroomd met stijldansende inwoners van Mequinenza e.o. Op dat moment zette de band een nummer in dat een Hollander direct assosieert met het folkloristische stierenvechten. En wat een toeval, Herman had een rode trui meegenomen ........en dan is de uitdaging snel gemaakt tussen een Beunk en een de Kleine. Was dat stijldansen een dooie bedoeling, daar kwam rap verandering in.
Marc nam de rode lap ter hand en deze actie wekte de woede van Sjoerd ............ u raad het al ............ plein vrij voor het stierengevecht, of beter.............Vistrippersgevecht.
De volgende minuten ontspon zich een amusant, edoch gevecht op het scherpst van de snede, en rechtgeaarde Spaanse toeschouwers hebben snel door wanneer hun nationale folklore op niveau aan het publiek wordt getoond. En wat die muziekanten deze avond nog niet was gelukt, daar slaagde het koppel Vistrippers wel in. Nadat Marc de beruchte laatste doodsteek aan Sjoerd had toegebracht en deze dodelijk getroffen z'n laatste adem uit blies op weg naar de eeuwige Stierenjachtvelden ontvingen beide acteurs zowaar een ( volkomen terecht) applaus. Daar had die band toch niet van terug.
Eric voldeed de bon die hij van Patron ontving ( en deed er een royale tip bij die Patron goed kon waarderen ) en we gingen op weg richting het geluid van modernere klanken welke we opvingen bij het verlaten van de Ebro bar.
Even later ontvouwde zich een vrolijk gebeuren aan onze verbaasde ogen. Vlak aan de boulevard stonden twee reien van ik schat een kleine 30 containers. De plaatselijke jeugd liep er te dansen, blowen, drinken en OH-en, en uit iedere container kwam een takke herrie variërend van Hip-Hop tot Hard Rock en van Reggae tot R&B, en dan lekker door elkaar heen onder het mom ' volgens mij heeft onze container de zwaarste boxen ' !!!!
Het was voornamelijk plaatselijk jeugd maar ook oudere feestgangers die bij navraag in Barcelona studeerden en speciaal voor dit feest 4 dagen overkwamen naar hun geboorte dorp. Ze konden voor € 100 een container huren van de gemeente, lapten met z'n allen en dan maar 4 dagen uit je dak gaan.
Dat konden we de volgende dagen horen want 's morgens zouden we hun muziek als achtergrondmuziek op hebben staan. Ze stopten om een uurtje of 10 's morgens, sliepen hun roes uit tot in de namiddag ........... en dan maar weer hakken met z'n allen.
Leuk om mee te maken, dat zien we in Nederland dus ff niet gebeuren. Dan staat er toch een ambtenaar klaar met z'n vingertje en zegt:
......."waar is de EHBO kist en gediplomeerden pleisterplakker ",
......."waar hangen de brandslangen",
......."vinden je vader en je moeder dit wel goed",
.........of........ ook populair in Nederland;.......... "na middernacht storen jullie de ruitgevlochtenboomhuisboskever en dan paart hij niet in oktober ! ", ............etc ".
Niets van dat gezever hier, gewoon lekker feestje bouwen, eigen verantwoordelijkheid en houdt de boel samen een beetje in de gaten, en dat blijkt daar in de bergen nog te werken.
Ver na 3-en werden de nog rondlopende Vistrippers door de VistripperBOB van straat geplukt en zochten de laatste Vistrippers hun nest op...........en de volgende dag ......

Karper in de boot en Kreeft aan de speer.

De vorige dag was de teleurstelling toch van de gezichten van het merendeel van de Vistrippers af te lezen toen er geen vis van Champion formaat was gehaakt. De manier om de visspirit onder de Vistrippers van een stevige impuls te voorzien was het vandaag zaak een Karper of Meerval op de lijst van dagsuccessen bij te laten schrijven.
Marc was de eerste die z'n nest inruilde voor de visboot ( slapen kon tenslotte ook in onze ruim bemeten visboten) en ging kort na 8 uur het water op. De overige Vistrippers lag nog in coma en had aangegeven in die toestand de wens te hebben niet te worden gewekt, en dus ging er 1 Vistripper deze morgen vroeg op jacht.
Marc had in de week voor de vistrip een visverslag van een Engelsman gelezen die in augustus een week had doorgebracht op het water van Mequinenza. Deze Engelsman had z'n e-mail adres onder het verslag gezet en was graag bereid informatie te verstrekken aan de lezers van z'n visverslag. Marc had hem gevraagd of hij info kon geven omtrent de beste visstekken & vistactiek voor het vissen op Karper en Meerval op de Ebro en Sebre. Op de dag voor vertrek had de Engelsman een e-mail gestuurd van twee A-4 met vistips. Één van de tips was het zien te ontdekken van stekken waar goed werd gevangen. Daar werd voldoende gevoerd ( afgezien van de stekken voor de boulevard want daar werd het hele jaar door gevoerd) en was de kans groot dat er gedurende de visdag vis op je visstek zou komen. Simpel advies, maar wel wezenlijk van belang op dit grote viswater.
Zaterdag had Marc met Herman een stel Spanjaarden zien vissen bij de brug over de Sebre, en had hij door de afstand tussen de pilaren van de brug goed kunnen zien waar de Spanjaarden hun voerstek hadden gemaakt. Ze hadden wel een boei uitgezet, maar deze net als alle local vissers aan het eind van hun visweekend weer weggehaald. Ter hoogte van de 5e pilaar, en in de lengte van een rietkraag creëerde ook Marc z'n visstek. Één hengel werd uitgezet voor de Meerval ( 8 pallets op de rig aan de haak) en één voor de Karper ( 3 pallets ). De voerplek werd gemaakt van een kilo of 2 aan pallets waarna de visboot voor de rietkraag werd vastgelegd op zo'n 40 meter van de voerstek.
Rond een uur of 11 kwam als eerste Vistripper vader Ad aanlopen. Niet over het water maar vanuit het dorp. Hij was komen wandelen, op de heenweg over de brug liep hij aan de verkeerde kant waardoor hij Marc niet had ontdekt, maar nadat hij een Telegraaf had gehaald zag hij Marc dan toch dobberen. Na een uurtje kwamen ook de andere Beunken in beeld met hun visboot. Marc vertelde dat hij wel een tikkie had gezien ( lijnzwemmers?) maar nog niets had gehaakt. De gebroeders pikten vader Ad op van de kade en gingen op een stek aan de andere oever van de Sebre en de andere zijde van de brug liggen, een stek waar de 'de Kleines' de vorige dag een stel Engelsen een Karper hadden zien verspelen.
Na de middag kwamen ook de de Kleines langs varen, waarbij Nico en Harry Marc voorzagen van een vers (stok)broodje gezond, waarna ze vertrokken richting Ebro.
Kort daarna gevolgd door Herman & Sjoerd die richting Stuwdam wilden gaan, en Nils & Ralf waren voor de boulevard een poging gaan wagen.
Nadat de rust was weergekeerd kreeg Marc kort na 2 uur een tweede mooie beetmelding. Helaas zette ook deze niet door maar dat was toch een teken dat er geaasd werd.
Ook zag hij regelmatig een bellenspoor boven z'n voerstek en kort daarna was het raak. De lijn van de Meervalhengel schoot van de spoel.
Marc greep de hengel uit de steun en sloeg aan ........... en de weerstand die hij voelde wees op een mooie vis maar geen Meerval. De vis scheurde een tiental meters lijn van de spoel maar het waren te korte runs voor een Buffel Meerval.
Aan de andere kant van de Sebre zag de rest van het Beunk team dat Marc op de voorplecht van z'n boot stond met een hengel in z'n handen en toen ze constateerden dat hij na 10 minuten nog van links naar rechts en vise versa in z'n boot bewoog begrepen ze dat hij een vis aan het drillen was.
Omdat ze zelf nog geen actie hadden gezien gooiden ze de trossen los en gingen op weg naar de drillende Beunk.

Onderwijl foto's schietend kwamen ze vlak voor het moment waarop Marc de vis lande langszij. Het was een Karper van 85 cm. en die werd in het kamp van de Beunken met groot enthousiasme ontvangen. Met deze vis hadden ze toch een goede kans op ten minste de Day-winner prijs, want er waren in 15 jaar Vistrippen kleinere exemplaren op de Ad Beunk trofee gegraveerd.
Vol verbazing moest Marc constateren dat deze maat Karper dus easy 8 pallets aan de rig naar binnen werkt. Besloten werd dat de hele Beunkclan op deze stek zijn geluk ging beproeven. Er werden 4 hengels met tenminste 8 pallets aan de rig uitgezet, alleen kwam Marc er later achter dat ze de nieuwe voerstek (in de consternatie?) niet ter hoogte van de 5e maar 4e pilaar hadden gemaakt.
Eric en vader Ad gooiden ook nog een licht hengeltje uit voor de rietkraag, en zouden enkele kleine vissen vangen, en Eric zou nog een Karper verspelen aan het te lichte materiaal.
Even later kwamen Nico en Harry aan de andere kant van de brug liggen. Niet veel later was Eric zo handig om z'n lood op de kant (vast) te gooien, maar een Beunk weet van een blunder toch nog wel iets te maken.

Eric: " even die De Kleines gek maken".

Nico en Harry wisten ook van de Beunk Karper, en lagen binnen gehoor afstand & gezichtsveld.
Voor vertrek ging Eric in de boot staan,...... trok de lijn strak, .......en schreeuwde als een bezetene dat hij een joekel van een vis had gehaakt en gaf een meer dan redelijk imitatie van een drillende visser........ (van een vis die op het droge zwom)
Op de foto is te zien dat de de Kleines inderdaad van schrik gingen staan, maar al snel volgde de opmerking : " zit je weer vast PRUTSER" !
Maar Eric kan als een kind genieten van dit soort acties .......... wij trouwens ook.
Aan het eind van de middag kwamen de overige de Kleine boten langs en uiteraard hadden ze al via de mobiel gehoord van de Beunk Karper. Geen van hen had een grotere vis weten te haken en dus was Marc de Day-winner.
Ook de gebroeders Beunk hadden genoeg gevist toen ze wisten dat ze de leiding hadden genomen, alleen Ad wilde nog op het water blijven. Hij nam plaats in de boot met de hengels voor de Big stuff, de gebroeders gingen richting koele Miquel + bekroonde leverworst op de veranda.
Bij aankomst werden de felicitaties in ontvangst genomen, en de 'De Kleine' die in ieder geval iets vermeldenswaardig had gevangen was Sjoerd.
Deze was met een zelf gefabriceerde bamboe-spies op jacht gegaan (hier op de foto als een reiger boven z'n prooi rechts onder, zet je muis op de foto wanneer je Sjoerd niet ziet ) en had een paar rivierkreeften gevangen en er eentje meegenomen.
Hij had hem in het schone water van de Ebro bij de stuwdam gevangen dus die beesten leken ons prima te eten. Later deze Vistripweek stond een BBQ gepland, jammer dat hij geen kist vol had meegenomen, maar Sjoerd verzekerde ons dat wanneer hij nog een keer op jacht zou gaan iedereen een mooi maaltje rivierkreeft kon worden gegarandeerd.
Onder de stralende namiddagzon ( graadje of 24) smaakte de borrelhap en Baco + Biertjes weer machtig, alleen was er rond de klok van 7 nog steeds 1 Vistripper niet van het water af, Godfather Ad zat nog steeds bij de brug en omdat hij geen GSM bij zich had gingen de jongere Vistrippers maar is ff checken of alles goed was met de Godfather. Ze troffen de genietende oudste Vistripper aan in de schaduw van de berg met het kasteel en wisten hem te overtuigen dat het op de veranda in de zon bij de rest van de Vistrippers beter toeven was, en dat we toch voor 9 uur ergens in het dorp aan tafel wilden. Ad liet zich overhalen en dat was knap werk van Sjoerd en Ralf, want zo eenvoudig is het niet om Aadje van z'n visstek weg te krijgen. Z'n zoons doen al geen poging meer, " hij is oud en wijs genoeg en weet hoe de motor werkt "!
Na de schok van de Paella van gisteravond gingen we deze avond opzoek naar een nieuw restaurant in het dorp. Harry had er al wel een paar ontdekt op z'n foeragetrips voor het ontbijt.
We kozen voor het meest moderne Restaurant en deze bevond zich vlak bij de boulevard. Vol verwachting stapten we deze gelegenheid binnen, maar de gezichtsuitdrukking van de gastheer en dame had meer weg van ............ wat komen die 10 toeristen hier doen, ........... toch niet ook eten hè, ............ en het was werkelijk een RESTAURANT waar we binnenstapten.
Een groot deel van de tafels was reeds gereserveerd konden we zien, maar bij navraag wist de bijna hyperventilerende serveerster Eric te melden dat ze nog wel iets kon regelen.
Eerst commandeerde ze iets richting Hans en Nico die al iets waren doorgelopen dat ze (wanneer hun leven hun lief was) direct dienden terug te keren (!?). ........ was ff schrikken, zal wel aan ons liggen?
Vervolgens begon ze met tafels en stoelen te schuiven en dan zijn de Vistrippers er snel bij om behulpzaam hun handen uit de mouwen te steken ( hoe eerder een lekker koud Biertje hoe beter...........niet), .......... vervolgens begint dat mens weer te schuimen als een cappuccino.......... wat hebben we nou weer misdaan ?
Ze ging als een gestresste kip tekeer ........... en toen had Nico, de horecaman bij uitstek, het als eerste gehad met deze vrolijke flierefluiter ........... in prima HINDS gebarentaal liet hij dat mokkel weten of er misschien ook een lach af kon i.p.v. deze tirade uit het niets.
Volgens de latere vertaling van Eric stak ze daarop een jank verhaal af 'dat ze het zo druk had' ( d'r zat krap een halve man en een paardenkop aan de bar!!!!), ............tegen de tijd dat de tafel voor 10 was gearrangeerd en we hadden plaatsgenomen stond het gezicht nog steeds op stand 'volkomen chagrijnig ', waarop Nico voorstelde; "ik wil hier eigenlijk helemaal niet blijven, ik heb al gegeten en gedronken met dat mokkel, zullen we ergens anders heen gaan"!
En op dat moment is er geen sprake meer van 2 clans, maar van 1 familie ........... en zonder ook maar een moment van overleg stond de gehele Vistrippersgroep in één beweging op ( we hadden zo kunnen doorgaan voor een synchroon zwemclubje) en verlieten het etablissement .......... zo gastonvriendelijk waren we in 15 jaar nog nergens bejegend, naar die € 300 + omzet konden ze fluiten.........Hastalavista Baby !
Harry wist nog wel een adres, en niet veel later stapten we een Restaurant binnen waar we de typische Spaanse sfeer proefden; lachende gasten, warme ontvangst en hier wederom joekels van vissen in vitrines boven onze tafel. We hadden een prima nieuw restaurant gevonden.
Het eten was echter iets minder. Herman z'n Lam en de entrecoutes hadden behoorlijk wat vet op het lijf, maar de rest van de Vistrippers was tevreden na het ijs. Tijdens het toetje zagen we op de TV live beelden van het feest in Mequinenza. De ober werd gevraagd waar dat feest zicht afspeelde, en hij verwees ons naar de plaatselijke sporthal ( 100 meter verderop). Daar gingen we gelijk even langs want die beelden zagen er goed uit, live band en een feestende massa mensen. Bij de hal aangekomen bleken de live beelden ...... live opgenomen, want het was stil in en rond de sporthal. De aanwezige jeugd vertelde ons dat het feest van die avond pas om 4 uur die nacht zou beginnen (!).
Op naar de Ebro Bar, eerst maar even checken of we daar de tijd konden volmaken tot het feest in de hal losbarste.
Marc bestelde z'n Day-winner rondje bij de Patron en bij de toast op de voorspoedige vangst voor de komende dagen kwamen er 2 Ieren de kroeg binnen. De eerste indruk die ze van de Vistrippers kregen was dat we Duitsers waren ( de gevulde Vistrippers Herman, Harry en Hans kwamen het eerste binnen hun gezichtveld), maar die indruk verdween bij het achteroverslaan van hun eerste half pint. Het blijft moeilijk om achteraf een goede beschrijving te geven van de gein die we de rest van de avond met deze Ieren zouden hebben, kort samengevat; zo gek als een deur, de nodige Ierse fabels, en Bier drinken ze alleen per halve liter.
De Topactie van de avond kwam echter op naam van Herman.
Die Ieren, rechtgeaarde Katholieken, kunnen wel zuipen maar zijn verder niks gewend. Dus toen ze intussen hadden kennisgemaakt met de gehele Vistrippersgroep duizelde ze het voor ogen:

"You are all Family ? .......... Fuck off ".
"He ( Sjoerd) is your ( Herman) son ........... Fuck off ".
"You are brothers ( Eric,Hans,Marc) en he (Ad) is there father ........... Fuck off ".
"You are also brothers ( Harry,Herman, Nico) ............Fuck off ".
"They (Eric,Hans,Marc ) are your ( Sjoerd,Nils,Ralf) uncles........... Fuck off, ..........your crazy, .......... Patron, give that crazy family a Beer ".

Daarna kwam Herman in actie met z'n 'Coke act'.
Hij vroeg aan de Barlady een rietje en wat suiker, ...........pakte een creditcard,...........strooide de suiker op de bar en maakte er met z'n card een mooi lijntje van.......... ( die Ieren stonden te OH-en aan de bar en keken uit hun ooghoeken toe en je zag ze denken; " this is not what I think it is, ........... that bloody Dutchman............ nooooohohohohoh ???? )
Herman zet het rietje in de suiker, hangt hoofd + neus boven het lijntje, verbergt het rietje achter z'n handen en doet net of hij een lijntje snuift en zuigt de suiker het keelgat in. .......... doet of hij z'n neus heeft gepoederd, snuift wat na, en vraag de verbouwereerde Ieren of ze ook een lijntje willen.
Deze komen niet meer bij en liggen intussen over de bar van het lachen, .......... pakken hun camera's tevoorschijn en vragen of Herman nog een herhaling wil verzorgen, want thuis zou anders niemand hen geloven.
Herman voldoet vanzelfsprekend aan dit verzoek, en wanneer het goed is krijgen we binnenkort de foto's van de heren gestuurd omdat we zelf geen camera's bij ons hadden.
Ver na middernacht werden de stijldansende gasten op het plein nog even vergast op de 'swingkwaliteiten' van de Ieren en enkele nog immer soepel vanuit de heup swingende Vistrippers. Maar ook aan deze Vistrippersavond kwam een eind, de Ieren werden achtergelaten op het dansplein ( die lui lopen op Bier dus die bleven nog wel ff rocken), en na het afzakkertje in het de Kleine appartement zochten de Vistrippers één voor één hun nest op, de nieuwe Vistripdag was al een paar uurtjes onderweg.

Herman haakt de eerste Buffel Meerval.

Ad en Marc waren de eerste Vistrippers die in de visboot stapten deze morgen. Het visplan voor deze morgen was een visstek aan de boorden van de Ebro. De vorige visdag hadden Ad, Eric en Hans vanaf hun visstek bij de brug gezien hoe een vissers een honderd meter van hun vandaan op de Ebro bezig was geweest een voerstek te maken.
Ze zagen de man vanuit z'n visboot kilo's aan maïs in het water gooien, waarna hij ook nog een paar handen boilies of pallets op z'n voerstek gooide. Hij ging er niet vissen maar de Beunken zagen dat hij na z'n voercampagne vertrok de Ebro op, waar hij waarschijnlijk nog een voerstek ging maken.
Goede actie van die visser, daar gingen de Beunken is mooi gebruik van maken.
Ad dirigeerde Marc naar de voerstek;

Marc: " weet je zeker dat het hier was, want oriënteren is nou niet je sterkste punt"!
Ad: " ik weet het zeker, wij zaten daar, en hier gooide hij massa's maïs in het water.

Aan de rigs van de zware hengels werden pallets gedaan, want de jacht bleef toch voornamelijk op de Meerval gericht, dus geen maïs aan de haak van de zware hengels. Ad legde een lichte hengel uit met was maïs. Daar zou hij wat klein spul aan vangen, maar de grote vis liet zich niet haken. Wel sprongen ze her en der het water uit, ..... werkelijk onvoorstelbaar wat daar aan Karper rond zwemt ( en springt !). De hele dag zie je actie rond je visstek, maar van die pallets bleven ze af. Met name op een honderd meter links van de Beunk visstek was er volop actie......(!)
Rond een uur of 11 kwamen de gebroeders Beunk aanvaren, en het eerste wat ze zeiden:

Hans: " jullie liggen verkeerd man, die voerstek is veel verder naar links "
Marc: " dat zat er wel dik in "
Ad: " ja, jullie weten dat ik geen ster ben in het onthouden van richting en coördinaten van visstekken............ik ben nou eenmaal geen lopende GPS."
Marc: " maar zeg dan niet dat je het zeker weet, nu ligt hier een berg aan voer op de verkeerde stek"

De Beunkboten vaarden naar de volgens hun juiste voerstek waar de hengels opnieuw werden uitgezet ( zo'n 100 meter vanaf de 1e spot).
Er werd de nodige kleinere vis gevangen, maar de Buffel aanbeet bleef uit.
Na de middag kwam de man van de voerstek aanvaren, en opnieuw creëerde hij een voerstek, en nu was het Marc die versteld stond van de mate van voeren van de visser. Emmers aan maïs, boilies, en ander spul ging het water in. Dat was dus blijkbaar de manier van vis naar je visstek lokken op dit water.
Nadat de man weer was vertrokken gingen Eric en Hans een half uur later op de nieuwe voerstek liggen, volgens hen toch DE visstek van de dag.
Dat die vent er zelf niet ging liggen zei ze blijkbaar niets, eerst vissen naar je voerstek lokken en ze daar ook houden door een paar dagen te voeren ?!.......... flauwekul, de gebroeders zouden ze er nu wel ff uit gaan slaan.
Helaas, dat ging niet gebeuren, en na een uur geen beet te hebben gezien was het visgeduld van de gebroeders op, ze vertrokken richting Mequinenza.
Ad en Marc hielden het tot een uur of 6 vol, ze hadden een ongelooflijk aantal vissen zien springen, maar Buffels vangen was ze niet gelukt.
De hengels werden binnen gehaald, ankers gelicht, en koers gezet naar de appartementen, ze hadden wel trek gekregen en een koel Biertje ging er ook best in.
Op het moment dat ze de brug passeerden kreeg Marc een sms van Hans, het hele zakie Vistrippers zat aan de boulevard.
De 'de Kleines' hadden daar de visdag doorgebracht. Toen de Beunken hun boot afmeerden vernamen ze dat Herman een mooie Karper had verspeeld, en dat Harry waarschijnlijk Meerval beet had gehad volgens de aanwezige kenners. Deze 'kenners' waren Hollanders van divers pluimage welke de afgelopen jaren regelmatig hun hengel hadden uitgegooid in Mequinenza en omstreken.
Er waren verder geen andere vissers op de boulevard. Volgens de Hollanders hadden die hun spullen ingepakt want het was die dag de laatste feestdag, en morgen moesten de locals weer aan het werk en waren vertrokken richting casa.

Het was dus een goed visplan om vanavond op de Meerval te blijven vissen, we zouden de enige vissers zijn en de kans zou aanzienlijk zijn dat de Meerval op onze voerstekken zou komen azen.
Marc had eerder die week een folder meegenomen bij de visgroothandel met daarop het telefoonnummer van een catering adres; carretera Josela, en werd besloten het avondeten op de boulevard te laten bezorgen zodat we tot middernacht konden doorvissen.
Binnen no time waren de Vistrippers geïnstalleerd, Harry ( door Sjoerd omgedoopt tot 'mister gadged ) had de muziek geregeld, ......... Bier, Wijn, Baco en Zoco waren koel binnen handbereik,......... en onze eigen boeien waren uitgezet op zo'n 100 meter uit de kant (deze visstek had Herman met z'n Aldi fishfinder eerder die dag uitgepeild ).
De visgroothandel was tot 8 uur open dus er werd ook nog even een zak van 25 kg. pallets gehaald, ......... dat kon niet fout vanavond.
De Beunken werd de video getoond met daarop de beelden van de verspeelde Karper. De de Kleines hadden het beest inderdaad vlak onder de kant gekregen maar de pogingen om hem in het Brasem-schepnet te manoeuvreren faalden hopeloos. De Karper was iets groter dan het schepnet ( zo'n 70 cm. werd geschat) en was met geen mogelijkheid te landen met dat schepnet. Op een gegeven moment was op de beelden te horen dat er iemand tegen Sjoerd zei; "pak hem maar bij z'n staart Sjoerd " !, ......... en was het dus duidelijk dat deze tip van een de Kleine kwam die nog nooit een Karper van dat formaat had gevangen, .......want die pak te NIET bij z'n staart.
Niet verwonderlijk was dan ook dat op het moment waarop Sjoerd z'n hand in beeld kwam en de staart van de Karper beroerde, het beest er met hernieuwde kracht vandoor ging,........en van de haak schoot........by, by Day-Winner vis.
Eric had intussen het diner doorgebeld wat ruim een uur later werd afgeleverd, de coureur van Josela had wel ff moeten zoeken maar de 10 'Plato con mare especial' werden goed warm geserveerd. De magen van de Vistrippers waren net goed gevuld toen het omstreeks half 10 eindelijk raak was.
............................. Herman kreeg een machtige aanbeet.
Alle Vistrippers in de sprint richting Herman die z'n hengel had gepakt en achteruit liep met een hengel die diep in z'n spanboog stond.
Ineens schoot z'n lijn met een schok van de spoel, ........de spoel schoot weer vast,........ de hengel weer richting vis, ......... waarna de lijn weer losschoot van de spoel.........?
Met andere woorden, die slip werkte niet naar behoren,......... De Meerval had Herman inmiddels naar de rand van de Boulevard getrokken, ........ waar Herman verwoede pogingen deed de slip goed af te stellen.
De slip stond het ene moment geheel los waardoor de vis zonder weerstand lijn van de spoel zwom, het volgende moment stond de slip vast en zagen we hoe de hengel bijna uit de vingers van Herman werd gerukt, ........ het was een beste Meerval.
Op een gegeven moment viel er een onderdeel van Herman z'n molen op de boulevard ............... !....?......... en sloeg de paniek toe, .......... Sjoerd wist het onderdeel snel te pakken en probeerde het weer op de molen te draaien,......... maar op datzelfde moment nam de Meerval een echte spurt, zagen we dat de hengel vol in z'n spanboog werd getrokken......... en schoot de vis los ......... de groep Vistrippers in verbijstering achterlatend.
Dat was de zoveelste Meerval die door een Vistripper werd verspeeld, en (ook) deze keer door ondeugdelijk materiaal, ........ "dat KAN toch niet manne" , was de algemene reactie.
De komende minuten werd de molen van Herman vervloekt en de teleurstelling onder de Vistrippers besproken.
Het was alsof de visgoden onze teleurstelling konden voelen, ze hadden ons niet getrakteerd op de zo gewenste drill van en Champion Meerval maar ontvouwden een ander schouwspel aan de boulevard ............ er barste een vuurwerk los van Olympisch volume en omvang. Het was het vuurwerk dat het einde in luide van het 4 daagse volksfeest, ........ het vormde op dat moment een kleine pleister op Herman z'n 'viswond'.
Dat vuurwerk had van de burgemeester van Mequinenza wat mogen kosten, want het spektakel boven de inmiddels met honderden toeschouwers volgestroomde boulevard nam gauw een half uur in beslag. Omdat Mequinenza tussen hoge bergketens in ligt weerkaatste iedere knal minsten 4 maal over het water en was het niet verwonderlijk dat we na dit schouwspel geen beet meer zouden zien.
Het was volgens de visvergunning toegestaan om tot middernacht te vissen, en kort voor de woensdag zou aanbreken werden alle hengels binnengehaald en koers gezet naar de appartementen. Daar werd de visdag nog ff doorgenomen en de algemene stemming was dat het gebeuren van die avond smaakte naar meer. Dat zouden we woensdagavond nog een keertje dunnetjes overdoen, alleen was Herman van plan de volgende morgen eerst z'n gehele visuitrusting te vernieuwen. Dit drama zou hem geen tweede keer overkomen. Het eten van de volgende visavond zouden we zelf verzorgen in de vorm van een Boulevard BBQ.
Biefstuk en entrecote zouden we bij de plaatselijke slager bestellen, Harry en Hans zorgden voor hun onvolprezen sauzen, en als het aan de Vistrippers zou liggen belande er ook een vis naast de BBQ, en wel ééntje van minimaal 1.80 meter ......

De Beunken krijgen hun kans !

Deze woensdagmorgen zaten voor het eerst alle Vistrippers aan een gezamenlijk ontbijt. Ontbrak er de eerste dagen regelmatig een Beunk op het ontbijt appèl, deze morgen zat de gehele familie aan de ontbijttafel in het de Kleine appartement.
De wens die de Vistrippers deze morgen uitspraken (tussen het nuttigen van de croissant en het 8 minuten eitje door) was dat vandaag wat het vissen betreft er geen belemmering zou zijn tussen droom en werkelijkheid. Had iedere Vistripper in z'n dromen al menig maal een Meerval op het droge getrokken, vandaag moest het geluk ons toch geschonken worden door de Vistripgoden. Na Harry z'n 2003 Meerval wilden we niets liever dan opnieuw van een dergelijk Buffel-drill genieten. En deze Vistrip bij voorkeur onder het oog van alle Vistrippers.
De meeste Meervallen waren deze week 's avonds gevangen en dus besloten enkele Vistrippers deze Vistripwoensdag voor het avond uur niet in de buurt van hun hengel door te brengen. Nico, Eric en Hans wilden een dag in Zaragoza door brengen. Ze waren er geen van drieën ooit geweest en waren er van overtuigd dat ze er een terras konden vinden waar een goede Rosé zou worden geschonken, tijdens welke ze zouden genieten van de plaatselijke tappa specialiteiten.

De trip naar Zaragoza was langer dan gedacht (1½ uur) maar tijdens hun tocht door het centrum van Zaragoza ontvouwde zich mooie plaatjes aan hun Vistrippers oog, waarbij het bezoek aan de diverse terrassen voldeed aan hun culinaire verwachtingen. Op de foto-slide zie je een paar plaatjes van hun verblijf in Zaragoza ( plaats je muis op de foto's zodat je de slide-snelheid kan aanpassen ).

Ralf, Nils en Sjoerd hadden de vorige visdag van de plaatselijke Hollandse viskenners gehoord dat deze eerder deze week zeer goede Blackbass en Snoekbaars vangsten hadden binnengehaald op de Riba Roja, een rivier op een kleine 45 min. varen vanaf Mequinenza. Zonder veel kennis van de plaatselijke vistactiek was het volgens de heren geen probleem tientallen van het eerder genoemde merk vissen te vangen. Spinner aan de lichte hengel en slepen langs de kant leverde geheid een Top visdag op.
Dit vooruitzicht was voor het trio neven voldoende reden om stroomafwaarts de visdag door te brengen.
Harry hield tijdens de visdag contact met z'n zoons via GSM en ze wisten te melden dat ze een Blackbass hadden gevangen, en Sjoerd een Snoekbaars, en dit gelijk binnen 100 meter nadat ze hun sleeptocht hadden ingezet. Verder zouden ze echter niks meer haken (?), maar de tocht over de Ebro en Riba Roja was de moeite waard geweest. Ze waren door een prachtig afwisselend landschap gevaren waar regelmatig aan beide zeiden van de rivier indrukwekkend steile rotswanden oprezen (waarin gieren nestelden).
De beide andere koppels van de familieclans, Herman & Harry en Ad & Marc gingen de Vistripdag voor de jacht op de Meerval. Ze zouden het Vistripperskamp voor het nachtvissen vroeg opslaan zodat ze verzekerd waren van hun eigen visstek aan de boulevard, waar de vorige visavond Herman had kunnen ervaren hoe een beet van een Mequinenza Meerval aanvoelt.
Voor het middaguur waren de hengels aan de boulevard uitgezet en hadden de 4 Vistrippers zich geïnstalleerd op 'hun' hotspot. Een kleine 100 meter van onze visstek hadden enkele Spanjaarden hun hengels eerder die morgen uitgezet, volgens ons ver genoeg van onze visstek, maar dat bleek kort na een uur of 2 een verkeerde inschatting.
Op één van hun hengels kregen de buren een super aanbeet. We gingen kijken hoe de drill zou verlopen en bij aankomst zagen we dat de lijn van de hengel strak richting onze boeien ( en dus voerstek) liep.
De Spanjaard was waarschijnlijk geen ervaren Meerval visser want het was grote paniek aan de kade. De visser liet z'n vriendin bellen, waarschijnlijk naar z'n vismaten die ergens in Mequinenza op een terras aan de tappa's zaten. Er werd geschreeuwd, en ondertussen had hij geen enkele controle over de Meerval. Hij liep te klooien met z'n slip en het beest nam aan een stuk door lijn van de spoel. Toen sloeg de paniek nog meer in het vislijf van de Spanjaard, net voordat z'n maten kwamen aangerend was z'n lijn geheel van z'n molen getrokken ......... z'n hengel werd horizontaal richting vis getrokken waarna de lijn met een scherpe knal van de spoel knapte.

Spanjaard: "IGO DE PUTA..........etc.etc."

Na een half uurtje waren ze weer een beetje tot rust gekomen en zagen we, toen ze de hengel weer uitvaarden, dat deze op nog geen 20 meter van Herman z'n voerstek te water werd gelaten. De kolere........., die vis had dus eigenlijk ons aas moeten pakken.

Herman: " die hebben ons gisteren natuurlijk zien voeren,......... nou ja, in ieder geval zit er vis op onze voerplek"!

Met de Zaragoza Vistrippers werd gedurende de Vistripdag sms contact gehouden, de heertjes hadden het prima naar hun zin in het zonovergoten Zaragoza. Ze zouden net als de drie neven rond een uur of 6 terug zijn zodat we ruim de tijd hadden de BBQ te organiseren.
Het zou een uurtje later worden maar rond 7 uur waren alle Vistrippers aan de boulevard. Er was nog geen beet gezien op de Meervalhengels, en het leek ons een goed plan om voor de BBQ de rigs met pallets aan de haken te controleren en nog wat extra pallets bij te voeren voor het donker werd.
Intussen had stoker Sjoerd de BBQ aangemaakt, Hans en Harry waren met de sausen en salades bezig, Ralf regelde de muziek en de rest van de Vistrippers zat in de buurt van een hengel.
Herman kwam ff buurten bij de Beunk hengels:

Herman: "heb je al wat gezien"!
Marc: " we hebben net een korte oploper gehad "!
Herman: " ik heb m'n hele uitrusting nagekeken en nieuwe lijnen op m'n spoelen gezet dus laat die Buffels maar komen"!
Marc: " ik hoop op 1 kans Herman, jij en die Spanjaard hebben een kans gehad ......... lijkt me niet meer dan redelijk wanneer wij een kans krijgen om d'r eentje te drillen"!
Herman: " HET GAAT GEBEUREN VANAVOND"!
Harry: " de salades zijn klaar, wie wil moet komen halen"!

Dat was weer goed uit te houden daar aan de boulevard, salade was Top, lekker Biertje en Rosé d'r bij, de spiesen en entrecotes lagen te spetteren, alleen nog een aanbeet van een Meerval ontbrak aan het Vistrippers gebeuren.
Het was kort na negenen, de Vistrippers hadden genoten van de eerste gang van de boulevard BBQ toen Harry vroeg wie z'n Biefstuk op de BBQ wilde hebben. Vanuit de Beunk stek op de kade;

Hans: " ja lekker Harry, doe mij maar ........ ik ga ff een Biertje halen, wie moet ook wat"!
Marc: " doe maar zo'n koude "! .........

.........en op dat moment liep de slip van Hans een paar slagen af..............................................

Marc zat naast de hengel en greep hem uit de steun......... " BEET "!

Hans kwam direct terug want de afspraak bij de Beunkclan was dat ze de drill op het water zouden uitvoeren. De hengels lagen namelijk dusdanig ver uit de kant dat er niet veel meer dan een meter of 50 aan 0.40 lijn op de molens zat. Een Buffel zou dus binnen no time de spoel leegtrekken en dat wilden de Beunken ten koste van alles zien te voorkomen. Hans zou de Skipper van visboot zijn, en de 'Beunk met de hengel + gehaakte Meerval ' zou in de boot het gevecht aangaan, in dit geval Marc.
Intussen nam de vis tergend langzaam lijn van de spoel .......... en hadden de Beunken een hartslag van 180+ slagen.
Marc stapte in de boot ........ en Hans volgde...........

Marc: " .........shit, ........ de lijn loopt niet door ........!!??? "
Hans: " dat meen je niet ......... is hij los?"
Marc: " ......... geen idee, maar de lijn ligt stil"

Alle Vistrippers stonden op de kade bij de boot ......... en zagen dat de vis z'n aanbeet niet doorzette.
Hans en Marc bleven nog even in de boot en hoopten dat de vis er alsnog vandoor zou gaan ......... maar helaas. ......
Hans legde de boot weer vast ........ klom op de kade en Marc gaf gedesillusioneerd de hengel aan Hans ........ en zette ook voet aan wal.
Hij stond amper naast Hans of deze zei geschrokken:

Hans: " hij zit er nog aan, kijk dan ........ DE LIJN LOOPT WEL WEG "! ......... en gaf de hengel terug aan Marc.

Deze zag dat de lijn van de molen liep ........ langzaam ......... maar toen was het heerlijke geluid van de schreeuwende slip te horen ...........................................................ZZZZZZZZZZZZZZZZZZZZZZT ….................de vis nam een spurt..................!!
Marc sprong van de kade de boot in en Hans had niet veel meer tijd nodig om de motor te starten en de boot los te gooien ......... ze waren los ........Marc zette de slip vast en zette met een paar grote halen de haak in de Meerval ........ en daar was de vis niet blij mee want deze nam z'n volgende sprint!

Marc: " YES, hij hangt Hans, ....... varen met dat ding want hij gaat er met de lijn vandoor"!
Hans: " waar moet ik heen varen?"
Marc: " kijk naar de hengel ........ ik wijs altijd met de hengel naar de vis dan weet je waar je heen moet varen ........ ff wat harder want ik heb niet veel lijn meer "

Hans zette de motor een versnelling hoger en even later had Marc weer voldoende lijn op de molen en bevonden ze zich in het midden van de Sebre. Marc had bij het binnenhalen van de lijn de vis niet echt gevoeld, maar toen Hans het gas terugdraaide en Marc contact met de vis kreeg was het snel duidelijk ........ dit was de gewenste maat vis waar we voor gekomen waren ......... bij het eerste echte contact boog de hengel maximaal richting vis en liet de slip zich in een serie van seconden horen ........ een prachtig gevoel.
De vis was aan Hans z'n hengel ( het vorige Vistripjaar aangeschaft in Riomar, nieuwe hengel, molen en lijn, het kon niet beter) gehaakt, en nadat Marc een paar minuten had genoten (wat tot op de boulevard te horen was) van de kracht van de gehaakte Buffel wilde hij Hans laten delen in deze Super viservaring.

Marc: " Hwat een kracht heeft dat beest, dit moet je voelen ….. hier neem jij die hengel"!
Hans: " Nee doe jij maar, ik stuur wel"!
Marc: " lul niet, neem die hengel man......... dit is geweldig"!
Hans: " en dan die vis verspelen......... niks ........ dit is de eerste,......... die haal jij er maar uit"!
Marc: " Gkom hier en pak die hengel, je weet niet wat je mist"
Hans rustig lachend: " ik doe helemaal niks, ik zit hier prima, ......... ik mis alleen een Biertje......., trouwens.... jij hebt de hele dag op die hengel zitten letten dus het is jou vis "!

En dit gesprek tussen de gebroeders was van dusdanig (enthousiast) volume dat de meelevende Vistrippers op de boulevard het geschreeuw konden opvangen. Dit zou nog tot een leuk moment aan wal leidden, ze konden het geschreeuw tussen Hans en Marc niet letterlijk verstaan en kregen aldus de indruk dat het ruzie was aan boord van de Beunkboot.
Herman was vanaf z'n visstek als laatste bij het gebeuren aangekomen en hoorde de ruzie en dacht dat Nico als stuurman met Marc in de boot zat ( Nico had een zelfde kleur Shirt aan als die van Hans ) en plaatste de nu al legendarische opmerking: " ik snap ook niet dat Nico is meegegaan in die boot, die kan toch niet met zo'n motor omgaan " , ........ waarop Nico op een paar meter afstand van Herman reageert: " bedankt voor dit onvoorwaardelijke vertrouwen in mij Herman "! .......... waarna het hele Boulevard zakie in lachen uitbarste.
Hans was dus niet van plan de hengel ter hand te nemen.
Vanaf de kade werden de bootBeunken gecoacht door broer Eric:

Eric: " rustig, rustig, rustig… geen paniek, jullie zijn 10 minuten bezig, alle tijd nemen !"
Marc: " alsof ik wat anders kan doen, .........dat beest gaat richting brug ........ da's niet de bedoeling ......... zet de boot ff in z'n achteruit ......... dan slepen we hem ff terug naar de boulevard"

Na een minuut zei Hans lachend:

Hans" volgens mij gaan we 1 meter per minuut, dat beest is sterk ......... hij houdt de boot bijna op z'n stek ........ harder achteruit kunnen we niet "

En zo ging het gevecht minutenlang door, de Meerval deed alles wat hij wilde, Marc kreeg de eerste kwartier weinig grip op de vis. Pas nadat Eric vanaf de kade z'n broers had gecoacht dat ze ruim 25 minuten bezig waren had Marc het gevoel dat hij het beest langzaamaan moe had gedrilled.
De Meerval kwam steeds dichter bij de boot.
Op een gegeven moment werd het nog even spannend toen de meerval onder de boot zwom en de lijn gevaarlijk dicht in de buurt van de motor kwam. Nu kwam de ervaring van het vissen in de boot op de Vecht van pas wanneer een gehaakte Snoek van over de meter eenzelfde actie uithaalde. Marc duwde de hengel tot aan de molen in het water en Hans zette de motor uit en stond klaar om de motor uit het water te trekken.
Teamwork in optima forma !
Richting halfuur drill kwam de vis voor het eerst boven en toonde hij z'n brede muil als eerste aan de broers, waarop ze in vreugdekreten uitbarsten ........ dat was de maat waarop we zaten te wachten.

Hans: " hoe krijgen we dat ding in de boot"!
Marc: " hier ligt de handschoen, wanneer hij bij de boot aan de oppervlakte blijft geef je hem een tik op z'n kop, ..... dan gaat hij er waarschijnlijk nog een paar keer vandoor, .....maar wanneer hij na zo'n tik niet meer weg schiet moet je hem in z'n bek grijpen en binnensleuren"!
Hans: " moet dat een dreun zijn of een tikkie"!
Marc: " wat denk je zelf, ..... je hoeft hem niet KO te slaan, die handschoen zorgt ervoor dat je je niet openhaalt aan ze tanden ........ het is geen bokshandschoen"!

De sfeer was prima aan boord, ........ vanaf de kade schreeuwde Eric "35 minuten" over het water, .....vader Ad gaf het advies om toch vooral het laatste deel van de drill niet te gehaast te werk te gaan (teamwork!) ......... en het de Kleine team schoot tijdens de drill pictures en videobeelden.
Vanaf het moment waarop de Meerval bij de boot zwom stond de hengel van Hans permanent in z'n maximale spanboog en werkte de slip van de molen perfect ........ de lijn, molen en hengel werden tot hun uiterste vermogen getest voelde Marc.
Ook Hans zag dit en sprak af en toe de hoop uit dat het materiaal hopelijk bestand was tot de vis aan boord lag ........ waarop na de 2e tik van Hans een schok door de strak gespannen 'visserszenuwen' van de Beunk broeders schoot ........ !
Na de tik schoot als verwacht de Meerval er vandoor ........ gevolgd door een krakend, knappend geluid van de hengel.........!

Marc: " SHIT ......... de hengel is geknapt "!
Hans: " .......... waar ......... nee........ heb je hem nog .........?"

Amper bekomen van de schok voelde Marc dat de Meerval nog 'hing' en zag ook Hans tot z'n grote opluchting dat de hengel nog krom stond,......... en zagen ze dat de bovenste 10 cm. van de hengel was afgebroken.

Hans: " daar heb ik dan meer dan € 200 voor betaald ....... een beetje Meerval aan de haak en dat ding ligt aan barrels !"

Waren ze eerst van plan geweest de Meerval onder de kant verder te drillen zodat de Vistrippers die op de kade stonden de drill tot het eind konden volgen ,na deze tegenslag besloten de Beunken de Meerval zo rap mogelijk in de boot te trekken voordat de Meerval de hengel met z'n gewicht volledig zou slopen.
De Meerval had in de strijd van al ruim 45 minuten gezorgd voor de nodige zuurstofschuld in Marc z'n armen en deze was dan ook niet on happy toen de vis na Hans z'n 4e tik niet meer de diepte opzocht. Wanneer het op brute kracht aan komt kun je Hans best in je boot gebruiken. Hij stak zonder aarzeling z'n hand+handschoen in de bek van de Meerval ........ waarna het beest nog een uiterste krachtsinspanning deed in een poging z'n tegenstander overboord te trekken ........ maar Hans zette zich op tijd schrap met z'n vrije arm.
Hij liet de Meerval even uitrazen ......... ging staan ........ en probeerde de Buffel de boot in te trekken ......... maar dat viel ff tegen, ......... hij moest zich een 2e maal schrap zetten......... had in de eerste poging de vis tot 1/3 uit het water ........ waarna hij onder het slaken van een vreugdekreet de rest van de Meerval aan boord trok ..........
De Meerval kwakte met een best 'slam dunk' in de boot waardoor de boot vervaarlijk slagzij maakte en Marc net kon voorkomen dat hij overboord ging. ....... de Buffel was geland .......... gevolgd door high five tussen de gebroeders en diverse vreugde uitbarstingen richting meelevende Vistrippers op de boulevard.
Inwoners van Mequinenza die hun appartement in de buurt van de Boulevard hadden zouden tot hun stomme verbazing hebben gedacht dat het volksfeest een doorstart had gemaakt.De Meerval lag in de breedte in de visboot en er stak een behoorlijk deel van z'n staart buitenboord zodat de Beunken de vis op ruim 1.75 meter schatten.

Hans: " dat lijkt me wel een Day-Winner"!
Marc: " IK DACHT HET WEL ........maar de avond is nog lang, ik heb wel zin in nog zo'n drill"!

De gebroeders werden aan de boulevard opgewacht en het was feest in het Beunk kamp, de 'de Kleines' spraken hun waardering uit over de catch, ...maar de Beunken op 1 en 2, ....daar waren ze minder tevreden over.
De Meerval werd op de kademuur gelegd want het belangrijkste moest nog gebeuren .......... wat waren de afmetingen.
Het meetlint werd over de Meerval gespannen.......... en ........ 1 meter 84 cm.

Harry: " nog een keer meten, want dat zou een nieuw Vistrippersrecord zijn.

Ook de tweede meting bracht 1.84 meter op het meetlint, ......... het officiele nieuwe Vistrippersrecord, Harry z'n VistrippersChampionvisrecord van 2003 was met 5 cm. verbeterd.
De felicitaties gingen naar het Beunk team en de foto's werden geschoten,' catcher' Marc en 'skipper - lander' Hans , gevolgd door de foto slide van de Meervaldrill.

En aldus komt het CHAMPION RECORD SHIELD op de Winnaars pagina achter de naam van de gebroeders Beunk:

De Meerval werd even na 22.00 uur teruggezet, we hadden nog een kleine 2 uur om de volgende Buffel op de kade te deponeren.
De Beunken zetten hun hengels weer uit waarna de aandacht werd verlegd naar de BBQ, de Biefstuk had ff moeten wachten maar na de Meervaldrill had iedere Vistripper weer trek gekregen.
Sjoerd gooide het vlees op de BBQ en aan de boulevard werd de catch van de Meerval nog een keer in alle geuren en kleuren doorgenomen.
De tactiek van de Beunken had optimaal gewerkt. We vissen niet met het aller zwaarste materiaal en met name daarom was de drill vanuit de boot perfect verlopen. De vis kan alle kanten op en we gebruikten de visboot min of meer als dobber, maar dan als een Super zware. De vis vecht zich vanzelf moe door de boot alle kanten op te trekken en we konden hem mooi bij alle obstakels ( brug, jetty's, wierbedden, etc) weghouden.
We hadden gezien dat de ervaren Mequinenza hengelaars met veel zwaarder materiaal visten. De meeste hadden namelijk niet de beschikking over een visboot, en die sleurden de gehaakte Meerval vanaf de kade naar zich toe.
Wij geven de vis nog een kans en vissen met lichter spul, je verspeeld er zo af en toe ook een paar, maar wanneer je zo'n Buffel haakt heb je prachtige sport aan je soepele hengel.
Helaas zouden we die avond geen Meerval meer haken ( Herman had nog wel een korte oploper ) en kort na middernacht werden de spullen ingepakt en vertrokken we richting appartementen. Daar werden de foto's en bewegende beelden van de drill bekeken en werden de visplannen voor de volgende dag besproken onder het genot van de nodige koele gele Rakkers en Baco's.
Het de Kleine team was vanzelfsprekend tot in de diepste zenuwbanen gemotiveerd om een grotere Meerval uit het water te trekken en ging ook de Donderdag voor de Meerval. De Beunken voelden wel wat voor een nieuwe visstek en wilden hun visdag doorbrengen op de Riba Roja op jacht naar de Blackbass en Snoekbaars. Zouden ze er voldoende vangen dan stond de volgende dag vis op het menu.
De Beunken waren voldaan en waren niet meer achter hun Biertje en Baco vandaan te branden, Herman zocht z'n nest op omdat hij over een paar uurtjes vroeg het water op wilde, waarna enkele de Kleines nog een neut gingen pakken in de het dorp.
En zo werd er deze donderdagmorgen door Herman gedroomd, en door de nog wakkere Vistrippers getoast op onderstaand beeld ......... dat we de volgende Vistripdag nog zo'n palletverwerkingsfabriek mogen haken .

Pizza's in plaats van Snoekbaars & Blackbass.

Deze morgen ontbrak Herman aan het Vistrippersontbijt. De Beunken aan kop van de 2005 Vistrip met hun Karper en Meerval was voor Herman meer dan voldoende motivatie om voor het ochtendgloren z'n visspullen te pakken en op jacht te gaan naar een vis van boven de 1.84 meter. Ook Sjoerd was niet in het de Kleine appartement toen de eerste broodjes uit de oven werden gehaald, maar kort nadat de Vistrippers waren aangeschoven kwam Sjoerd binnen ........... met een tros druiven, granaatappels ........ en een wapen (?) in z'n handen.
Ook hij was in alle vroegte op pad geweest, niet met een hengel en aas, maar Sjoerd was een kijkje gaan nemen aan de andere kant van de berg waar ons appartement tegenaan was gebouwd. Hij was weer van alles tegengekomen op z'n zwerftocht en had in een vervallen huis een oude buks en kogeltjes gevonden. Het ding zat onder de roest maar bleek de kogeltjes toch nog over een aanzienlijke afstand weg te blazen.
De overige de Kleines wilden een rustige start van de Vistripdag maken en hadden voor het ontbijt nog geen visplannen gemaakt, eerst maar is ff rustig het ontbijt achter de kiezen brengen, daarna zagen ze wel verder.
De Beunken gingen direct na het ontbijt op pad want ze hadden een tocht van bijna een uur richting Riba Roja voor de boeg. Voor de zekerheid werd bij het Bavarian viskamp de benzinetank voor vertrek nog ff tot de rand gevuld waarna koers werd gezet stroomafwaarts van de Ebro.
De visboot van Eric & Hans liep een paar knopen sneller dan die van Ad & Marc en de gebroeders waren de eerste Beunkboot die na een half uurtje varen Herman in z'n visboot in het vizier kregen.
Herman had wat klein spul gevangen maar nog niets van het formaat wat in de buurt kwam van een zekere Day-Winner kroning. Nadat Ad & Marc ook even waren komen buurten vervolgde het Beunkteam z'n tocht en lieten Herman achter op z'n fraaie visstek onder de bosrand.
Tijdens hun tocht zagen de Beunken regelmatig boten langs de oevers van de Ebro vastliggen die veel weg hadden van de 'Shannon cruisers' die wij op enkele van onze Vistrips in Ierland tot onze beschikking hadden in de Vistrippersuitrusting.
Vrijwel alle 'Ebro Cruisers' werden bemand door vissers want ze lagen afgemeerd in het midden van een aantal boeien, het ons intussen welbekende Meerval boeien systeem. Vanaf de hengels aan dek van de cruisers was een lijn aan zo'n boei bevestigd met daaraan een aasvis, en dan maar wachten op de Meerval aanbeet. Was een dergelijke boot in Ierland ideaal, met deze temperatuur van boven de 25 °C leek het ons geen pretje om op zo'n cruisers je visweek door te brengen want je brandt de boot uit ( in Ierland heb je daar geen last van, dan zit je prima bij een plensbui).
Op de tocht over de Ebro zagen we ook de stille getuigen uit tijden van voor de bouw van de stuwdammen. Zo af en toe stak er een deel van het hoogste punt van een verzonken dorp boven het water uit. Veelal was dit de punt van een kerktoren, waarbij de wijzers van de klok waren stil blijven staan op het moment waarop het dorp voor eeuwig kopje onder was gegaan bij het sluiten van de sluizen.
Zo om een uur of 11 vaarden de Beunkboten de Riba Roja op en gingen de jigs en shads te water. Het eerste kwartier slepen onder de kant leverde geen aanbeten op, waarna Ad en Marc besloten de boot stil te leggen en te gaan tjoepen over de bodem. Deze vistactiek was direct succesvol want eerst haakte Marc een Blackbass waarna Ad met de volgende inworp een Snoekbaars ving.
De andere Beunkboot werd ingelicht over het resultaat van het tjoepen en nadat Hans z'n jig over de bodem had aangeboden trok ook hij een Blackbass aan boord. Dat beloofde wat voor de visdag, 3 vissen binnen 4 worpen.

Maar hadden de 3 neven twee dagen eerder niet hetzelfde resultaat geboekt, of de 'visduvel' er mee speelde, ook de Beunken zouden daarna geen beet meer voelen............!?
Een goede fishfinder zou hier meer dan waarschijnlijk z'n geld dubbel en dwars waard zijn.
De visstek op het kraakheldere water was echter adembenemend mooi zoals deze foto-slide laat zien.
Die avond zouden we weer op jacht gaan naar de Meerval vanaf de boulevard en om er voor te zorgen dat ze voldoende tijd hadden hun 'Meerval materiaal' visklaar te maken vertrokken de Beunken aan het eind van de middag richting Mequinenza. Op de terugvaart konden we constateren dat het viswater in dit Meerval Walhalla veel visfanaten had aangezet hier te komen vissen. Werkelijk om de 100 meter zat ergens een visser in een bootje (c.q. supersnelle visspeedboat) of we zagen wel een paar karpervissers die zich met volle karper(camping)uitrusting langs de waterkant hadden geïnstalleerd. Helaas zagen we nergens een drillende vissers aan het werk, dus wij waren niet de enige vissers die de Meerval lastig op het droge konden tillen. Aangekomen bij de boulevard zat het de Kleine team al klaar om de Meerval te haken. Ze hadden hun hengels uitgezet bij de Vistripperboeien en nadat de Beunken hun zware materiaal hadden opgehaald bij het appartement waren ook hun hengels een uurtje later op de voerstek gedeponeerd.
De 'de Kleine' Vistrippers hadden hun visdag op en langs de waterkant rond Mequinenza doorgebracht, maar ook op grotere hoogte.
Harry en Nico hadden hun geluk uitgeprobeerd in de buurt van de Stuwdam maar hadden geen recordvis gehaakt. De 3 neven hadden het hogerop gezocht en hadden wat ruïnes op de top van een bergkam bezocht. Geen vis gevangen, maar wel mooie plaatjes geschoten en genoten van grootse vergezichten over het stroomgebied van de Ebro.
De familie was er niet in geslaagd deze Vistripdag een vismaaltijd voor 10 Vistrippers te vangen en kon het plan voor gestoomde Snoekbaar & Blackbass voor op de BBQ de koelkast in, want van 2 visjes werden we niet zat. Om 7 uur sloeg de hongerklop toe en werd een dinerplan gesmeed. Voor het eerst in 16 Vistripjaren zou er in 2 groepen worden gegeten zodat de hengels op de Meerval in 'de aanval' konden blijven liggen.
2 Beunken en 2 de Kleines zouden de eerste boulevard wacht nemen.
De rest van de Vistrippers ging naar het restaurant waar we de eerste dagen hadden gegeten. Wanneer de magen waren gevuld zouden ze hun stek aan de boulevard innemen en kon de eerste visgroep dineren............ dat was het plan.
De uitvoering was als volgt; toen de eerste Vistripgroep richting restaurant ging, waren er 2 Beunken aan de boulevard (Ad & Marc ), ......... maar toen de Opels waren vertrokken bleek van het de Kleine team alleen Harry bij de hengels van het de Kleine team te zijn achtergebleven !
En deze miscommunicatie in het de Kleine team zou even later desastreuze gevolgen hebben. Het was al weken gortdroog in Spanje, er was in decennia niet zo weinig water gevallen als dit jaar en dat was waarschijnlijk de reden dat ze ergens op de Ebro die avond de sluizen open zouden draaien. Want waren de eters een goed uur weg, begon opeens de Sebre te stromen met een snelheid welke we deze week niet eerder hadden ervaren . Gevolg was dat er stroomopwaarts vanuit de het reservaat wierbedden voorbij kwamen drijven ter grote van onze visboten, en die zooi dreef richting onze vislijnen ........... er moest actie worden ondernomen want het was overduidelijk dat wanneer dat spul onze lijnen zou raken, deze zou meetrekken en was de jacht op de Meerval voorbij.
Marc en Harry sprongen in de visboten om te proberen de wierbedden bij de vislijnen weg te krijgen, Ad bleef op de kant om de hengels eventueel te verplaatsen. Marc lukte het om het groene gevaar van de lijnen weg te houden, maar Harry had zware pech. Er dreef een veld van enkele vierkante meters wier op de de Kleine lijnen af en er was geen redden aan. Binnen no time zat het merendeel van de hengels van het de Kleine team vast in het spul. Harry was vervolgens ruim een uur bezig de schade te beperken. Op deze foto is te zien dat Harry een deel van het wierbed aan de kant heeft gekregen, en hij was behoorlijk pissig dat z'n teamleden intussen van een Biertje zaten te genieten.
Dat laatste was echter niet het geval, want toen de Vistrippers van de eerste eetgroep bij het restaurant arriveerden waren de deuren gesloten deze donderdag, even als bij alle overige restaurant in Mequinenza ( na de feestdagen eerder die week moesten er blijkbaar een aantal siësta's worden ingehaald).
De enige stek waar wat eten viel te halen was onze Ebro Bar, daar kon een 'pizza uit het pak' in de oven worden gegooid. Nadat ze in de Ebro Bar hun pizza hadden genuttigd traden de Vistrippers van 'eters groep' op als volleerde pizza koeriers en leverden ze 3 pizza's af bij de boulevard vissers.
Voor het de Kleine team waren er nog slechts 3 hengels inzetbaar, meer had Harry er niet kunnen redden,

Harry: " lekker dat jullie me hier alleen hebben laten klooien, d'r zou nog iemand hier blijven ...........; zo zijn we natuurlijk kansloos om die Beunken nog te verslaan !

Omdat Harry de meeste lijnen had moeten doorknippen zochten de 'onthengelde' de Kleines de Ebro Bar weer op omdat ze het niet meer zagen zitten in het donker de hengels te herstellen en weer uit te varen, alleen Herman gaf de strijd niet op en bleef het laatste uurtje tot middernacht zitten.
Om het de Kleine team moreel te ondersteunen vergezelde Eric ze naar de Ebro Bar ( en omdat het Bier de Vistrippers wel erg goed smaakte) , Ad, Hans en Marc geloofden in nog zo'n drill als de vorige avond en bleven bij hun hengels.
Om middernacht moesten we constateren dat de Meervallen deze avond geen zin hadden om in de stroom te gaan azen en waren ze waarschijnlijk ergens op een stek gaan liggen pitten waar ze geen last hadden van bewegend water.
Geen Meerval deze donderdag, er resten ons nog één Vistripdag om de magische 2 meter grens van een gevangen vis te gaan breken..........

Ad haakt een mooie Karper en Herman gaat tot het gaatje.

De laatste visdag van de 2005 Vistrip. Het Vistrippersleven stelt zijn eisen en dus zaten de beide familieclans voor 10 uur aan het ontbijt. Tijdens het pellen van hun eitje vonden een aantal Vistrippers dat ze genoeg gevist handen. De Beunken Eric en Hans waren stellig van mening dat de 1.84 meter Meerval van Marc de Championvis zou worden, daar kwam geen de Kleine meer overheen. Ze wisten dit op een dusdanig overtuigende wijze ter ontbijttafel te brengen dat vier leden van het de Kleine team de vismoed in de schoenen zakte en besloten de dag door te brengen naast de Beunkbroers aan het zwembad.
Ad en Marc wilden de Vistripgoden niet verzoeken en gingen wel het water op, ze zochten een nieuwe vis spot, stroomopwaarts van de Sebre in het reservaat. Ook Harry leek dit geen slecht plan, en de die-hard hardcore visser van de 'de Kleines' Herman gaf zich vanzelfsprekend never nooit gewonnen voor de laatste ingooi van de Vistrip. Deze werd vastgesteld op 19.00 uur die avond, dan moesten alle Vistrippers de visboten aan de jetty's hebben afgemeerd.
Er zijn geen beelden in mijn bezit van het gebeuren rond het zwembad maar deze foto geeft denk ik een redelijke indruk van de activiteiten van de aldaar 'dobberende' Vistrippers.
Van rechts naar links op de foto:
...... een hengel hadden ze meer dan waarschijnlijk gebruikt om de gekoelde Biertjes en flessen Rosé van de bodem van het zwembad te takelen, ..........de houding van de Vistrippers was de horizontale,......... en wanneer ze in de benen kwamen was dat om de hartige hap en snacks uit de koelkast in het appartement te pakken welke vervolgens vanaf de veranda naar beneden werden gegooid en opgevangen in het schepnet.
Deze weergave van het zwembad gebeuren zal niet ver afwijken van de werkelijkheid, want Marc ontving van Hans sms-berichten van het navolgende type:sms

Hans:
zitten met zijn allen
aan de pool tegen het
gezellige aan
Rosé smaakt verdacht
lekker. PS al een tikkie
gehad ?

Neeeeeeh,.......die hadden weinig last van onweersbuien boven de pool !
Dat 'tikkie' zou Ad later op de visdag krijgen.
Herman ging met een visboot alleen op pad en vertrok richting Ebro. Hij gooide al z'n vissers ervaring in de strijd deze laatste dag en viste zowel vanaf de kant als vanuit de boot. We zouden hem pas vlak voor zonsondergang terug zien. Zoals gezegd zochten Ad en Marc een visstek in het reservaat. Op de visvergunning stond dat het verboden was ver stroomopwaarts in het reservaat te vissen. In de paaitijd (vanaf november) zwom de Meerval in grote getale het reservaat binnen wat een reden voor de Spaanse NVVS was om er een algeheel visverbod in te stellen. De Beunken hoopten dat er al een paar 'horney' Meervallen op weg waren om de beste stekken in te nemen, en op hun vistrek nog wel een snack van pallets lusten voor de krachtenslopende paaitijd.
Ad en Marc maakten een pitstop bij de visgroothandel en sloegen nog een paar kilo pallets en wat maïs in, waarna ze het reservaat binnen vaarden.
Ze waren amper de eerste rietkragen gepasseerd of er sprongen een paar wild gebarende en schreeuwende mannen in camouflage pakken uit het riet. Ad en Marc dachten dat ze enthousiast werden onthaald binnen de grenzen van het reservaat en zwaaiden terug. Maar elke meter dat Marc het gas van de buitenboordmotor liet open staan namen de bewegingen van de camouflage boys in mate van hysterie toe.

Ad: " volgens mij hebben ze het tegen ons"
Marc: " zie jij ergens hengels of lijnen lopen, volgens mij zijn ze bang dat we door hun lijnen varen.
Ad: " nee, echt blij zien ze er niet uit".

Toen vervolgens één legerpak in een rubberbootje stapte en richting Beunkboot roeide zette Marc de motor maar in z'n standy stand. Toen 'het hyperventilerende pak' op een 50 meter was hoorde ze hem in het Engels zeggen dat het verboden was om verder het reservaat in te varen en dat hun groep vissers de lijnen iets verderop hadden uitgezet.
De Beunken zagen de vislijnen over de volle breedte van het water hangen en omdat ze wisten van het visverbod zochten de Beunken een visstek bij een mooie rietkraag een stukkie terug. Jammer, want ze konden zien dat er dieper in het reservaat prachtige stekken waren. De Sebre had daar verschillende vertakkingen die niet breder waren dan een meter of 20, daar viel dus prima een voerstek te maken die de langs zwemmende Meerval niet konden missen.
Die stekken bezoeken we een volgende Vistrip naar Mequinenza zeker een keer. De Beunken konden namelijk geen verbodsbord langs of op het water ontdekken, dus was er geen beletsel om verder stroomopwaarts een vis spot in te nemen.
De Beunkboot werd een meter of 5 uit de rietkraag vastgelegd en werden 2 hengels op de Meerval en 2 op de Karper uitgezet, alle 4 met pallets op de rig.
Ad legde nog een lichte hengel uit met een paar maïskorrels op de haak.
De hengels met de pallets leverde geen vis op, maar na de lunch aan boord kreeg Ad beet op z'n licht hengel.......... en niet zo voorzichtig ook............ de slip ging als een idioot tekeer en de vis nam een mooie sprint. Gelukkig niet richting het riet maar naar het midden van de rivier. En daar was het knap diep want op 5 meter uit de oever was het al een meter of 4 diep, en bij het uitzetten van de pallets hadden ze al geconstateerd dat het in het midden nog een stuk dieper was. Voordeel voor Ad was dat hij de vis aan z'n lichte materiaal ( 0.25 mm lijn) de eerste runs lekker kon laten uitrazen. Dat was een beste Buffel Karper of een kleine Meerval.
Na een kwartier kwam de vis bij de boot dichter onder de oppervlakte en zagen ze dat het een beste Karper was, Marc schatte hem groter dan de Karper die hij eerder die week had gevangen. Maar even later gebeurde ook waar ze al bang voor waren. Ad viste met licht materiaal (een kleine haak waar een paar maïskorrels op konden worden gehaakt) en toen de Karper een zoveelste maal over de kop sloeg in de drill ........... schoot de (te) kleine haak los en verspeelde Ad zijn podium en Day-Winner Karper.

Aan het eind van de visdag vertelde Harry dat hij de drill had gezien, hij had een paar honderd meter stroomafwaarts van de Beunken gevist en een paar foto's gemaakt. Ook Marc had Ad z'n drill vastgelegd welke op de foto-slide staan.......... alleen de mooiste foto van Ad & Karper kon niet worden gemaakt.
Omdat al het vismateriaal voor het diner nog moest worden ingepakt (we zouden de volgende morgen om 5.30 uur uit Mequinenza vertrekken) haalden Ad en Marc aan het eind van de middag hun spullen binnen en zetten koers richting appartementen. Het hele zakie zat op de veranda aan een alcoholische versnapering van de namiddagzon te genieten .......... alleen ontbrak er nog een Vistripper.......... Herman.
De Beunken konden de overwinning dus nog niet claimen, want vers in het geheugen van de Beunken staat het Vistripjaar 1999. In dat jaar ging Marc aan de leiding met een wilde Ierse Zalm van 87 cm toen Wim de cottage binnenkwam en melde dat hij een Snoek van 87,5 cm had gevangen........... en die Herman bleef maar weg.
Intussen smaakten de Biertjes en Baco prima, maar de buit was nog niet binnen.
Vlak voor de zon achter de heuvels van Mequinenza was gezakt kwam Herman in z'n visboot aantuffen. Hij had via de sms geen Champion vangst gemeld en stond ook niet te springen in z'n boot ............ dat zegt bij Herman niet alles, maar in het Beunk kamp steeg iets van enthousiasme de kop op. Even later kwam Herman de veranda oplopen, kreeg een koud Biertje in z'n handen gedrukt er moest tot z'n spijt mededelen dat hij geen vis van boven de 1.84 meter had gevangen. De Beunken ontvingen de felicitaties en zo was de stand na 16 jaar Vistrippen weer in evenwicht: zowel het de Kleine als het Beunk team hadden de Ad Beunk trofee 7 maal gewonnen, Max 1 maal, en 1 maal een Team Championship.
Door het vroeg geplande vertrek voor de volgende morgen werden voor het diner alle spullen ingepakt zodat we de avond verder konden doorbrengen aan tafel en achter een Biertje.
Daar kwam trouwens nog een gezamenlijk verblijf bij, voor het vertrek naar het restaurant stelde een Vistripper dat we ook wel met z'n allen in 1 Opel zouden passen zodat we maar 1 BOB nodig hadden. Met het nodige duw en prop werk lukte deze opzet wonderwel, maar duidelijk was dat we daar op de terugweg (met 10 volle en af getankte magen) ZEKER niet een 2e maal in zouden slagen.......... dat zagen we dan wel weer.
Dat de afsluiting Vistripwaardig zou gebeuren laten deze beelden van het diner op de foto-slide zien, het was weer feest volgens de bekende Vistrippers wijsheid; 'vlees dat gegeten wordt zonder vrolijkhied of muziek wordt slecht verteerd '........... en ook voor de BOB was het feest zodat de weg terug naar de appartementen met de benenwagen werd afgelegd, die Opel werd de volgende morgen wel opgepikt.
In de appartementen werden nog een paar afzakkertjes genomen en waren de Vistrippers unaniem van mening dat we in de toekomst geheid nog een keer in Mequinenza zouden terugkomen "om d'r nog een paar van over de 2.00 meter uit te slaan" .......... ( jullie begrijpen .......... sommige Vistrippers vertoonden op dit nachtelijke uur symptomen van een extreem lichte vorm van visserslatijn als gevolg van drankgelach) ........... en zo werd de laatste avond op Spaanse bodem in Vistrippersstijl afgesloten .................waarna de coureurs voor de zaterdagmorgen nog een paar uurtjes hun nest in konden.

Vroeg op pad richting Zwolle.

............... 5.00 uur ...............het mobiele alarm op de Vistripkamers ging af .............. geen ontbijtje in Mequinenza deze morgen maar voor half zes in de Opels en vertrek naar het ontbijt op Barcelona Airport.
Harry, Eric en Marc hadden de ogen het eerste open en werden de chauffeurs op dit wederom onchristelijke Vistripuur. Het trio wist elkaar het eerste uur goed te volgen, maar kort voor Barcelona ontstond er een breuk in de Vistripperscolonne. Na een tolpoort ging Marc te vroeg op het gas omdat hij dacht dat de beide andere auto's de tol al gepasseerd waren. In Barcelona misten Marc en de inzittende Vistrippers ook deze Vistrip het bord met de afslag Airport waardoor ze wederom pas vlak bij de Ramblas de snelweg konden verlaten om rechtsomkeert te maken. Toch waren ze nog ruim binnen incheck deadline klaar voor passage van de douane.
En dat blijft je toch verbazen die hele poespas van de handbagage check.
We sloten achter aan de rij van een dikke 50 passagiers, en werden via een ingenieus gangenstelsel als vliegvee richting de geüniformeerde gezagdragers gedreven. Vervolgens worden jij en je bagage door de 'terrorvirusscanner' geleid en allemaal goedgekeurd wanneer alle nagelschaartjes, haakjes e.d. zijn onderschept. Na deze minutieuze scan lopen we richting restaurant voor ons ontbijt, alwaar ons een keuze aan MESSEN wordt aangeboden die de meute der terroristische jakhalzen het water uit de mondhoeken doet stromen. Maar ja, het Spaanse arbeidsbureau zal er weinig problemen mee hebben zullen we maar denken.
Onder het ontbijt werden de vangsten van de 2005 Vistrip nog even geëvalueerd. Alle vissen op het Vitriplogo van dit jaar zijn gevangen, met als extra de Blackbass. Wat dat betreft hebben we aan de doelstelling voldaan, met name het ultieme streven om een Buffel Meerval uit het water te trekken. Hopelijk hebben we bij een volgend bezoek aan Mequinenza wat meer vissersgeluk en mag elke Vistripper een Meervaldrill succesvol afronden. Na het laatste broodje met de overheerlijke Spaanse gerookte ham en koppie leut gingen we boarden, ......